Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Η καλύτερη θρησκευτική ατάκα των τελευταίων χρόνων

Σήμερα είπα να δώ μια ταινία να χαλαρώσω, και έπεσα στην περίπτωση. Ενώ πήρα μία στην κατηγορία θρίλερ-φαντασία με υπόθεση κάτι μεταξύ της "η μέρα της μαρμότας" και , "τρίγωνο" ( triangle ) μου βγήκε τελικά μια πρώτης τάξεως B-movie χριστιανικής παραγωγής. Η προσπάθεια προσηλυτισμού και το target group της ταινίας ήταν τόσο απροκάλυπτα και ταυτόχρονα όλα αυτά δοσμένα με τόσο ηλίθια αστείο τρόπο που έκατσα και την είδα όλη. Αφού λοιπόν τελείωσα είπα να ψάξω να δώ ποιος μπορεί να γυρνάει τέτοιες ταινίες. Και βρήκα την φανταστική εταιρία pure flix entertainment που συμμετέχουν πάστορες, θεολόγοι και δεν ξέρω γω τι άλλο και ειδικεύεται στις χριστιανικές ταινίες για την οικογένεια με σήμα τον αμνό. Και αφού είχε ήδη πονέσει η κοιλιά μου απο τα γέλια βλέποντας την ταινία πέτυχα και το καλύτερο.

Λέω κάτσε να δώ τα trailer που έχουν ανεβάσει στο Youtube. Υπάρχει και μια τους ταινία για τα "χριστούγεννα" που όπως φαίνεται φτιάχτηκε για να υποστηρίξει τον χριστιανικό χαρακτήρα της εορτής, Christmas με capital C όπως πληροφορούμαστε, έναντι των αθέων που έχουν παρυσφρίσει για να την αποχριστιανοποιήσουν. Και εκεί στα σχόλια στο βιντεάκι, πετάγετε που λέτε ένας Νορβηγός και αφού μας πληροφορεί πως στην πατρίδα του ακόμα Yule το λένε και όχι με capital C πράγμα λογικό αφού την εορτή την κλέψαν οι χριστιανοί απο τους παγάνες και όχι οι άθεοι απο τους χριστιανούς και γελάει με το τραγελαφικό της υπόθεσης πετάει και την παρακάτω ατάκα που με αποτελείωσε.

Your god was nailed on a cross. My god has a hammer. Any questions?


Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Συνέδριο - Οι διάλογοι των Αθηνών

Ξεκινά αύριο υπο την αιγίδα του ιδρύματος Ωνάση ένα πολύ σημαντικό και ενδιαφέρον τετραήμερο συνέδριο για τον Ελληνικό πολιτισμό με τίτλο "Οι διάλογοι των Αθηνών"

Καλώς ήρθατε στους Διαλόγους των Αθηνών!
Το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης σε συνεργασία με οκτώ παγκοσμίου φήμης ακαδημαϊκά ιδρύματα διοργανώνει τους Διαλόγους των Αθηνών, ένα διεθνές συνέδριο για τον ελληνικό πολιτισμό και τον ρόλο του στην σύγχρονη κοινωνία.
Κορυφαίοι στοχαστές, ακαδημαϊκοί, επιστήμονες και διανοούμενοι από όλο τον κόσμο θα συγκεντρωθούν στην Αθήνα από τις 24 έως τις 27 Νοεμβρίου 2010 για να συζητήσουν δημόσια, να επιχειρηματολογήσουν και να ανοίξουν νέους δρόμους σκέψης σε ζητήματα παγκοσμίου και διαχρονικού ενδιαφέροντος, όπως: Ταυτότητα και Ετερότητα, Ιστορία και Ιστορίες, Λόγος και Τέχνη, Δημοκρατία και Πολιτεία, Επιστήμη και Ηθική, Ποιότητα Ζωής.
Οι διεπιστημονικές προσεγγίσεις, οι ενδιαφέρουσες συζητήσεις, οι διαχρονικές προοπτικές καθώς και η ευρεία συμμετοχή σημαντικών διανοητών της εποχής μας, καθιστούν τους Διαλόγους των Αθηνών μια μοναδική ευκαιρία για τους συμμετέχοντες.
Ως συνήθως τέτοια συνέδρια είναι "απαγορευμένα" για τους κοινούς - μη ακαδημαϊκούς/πλούσιους - θνητούς.
Όμως το ίδρυμα και ΕΥΓΕ τιμώντας τον προσδιορισμό "κοινωφελές" έφτιαξε μια πολύ όμορφη σελίδα για το συνέδριο στην οποία μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος να διαβάσει τις εργασίες που θα παρουσιαστούν στο συνέδριο και ακόμα πιο ενδιαφέρον θα μπορεί να παρακουλουθήσει ζωντανά μέσω του υπολογιστή το ίδιο το συνέδριο. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω συναντήσει κάτι παρόμοιο σε έκταση και ενδιαφέρον που να διατίθεται στο ευρύ κοινό, οπότε σκοπεύω να "λιώσω" μπροστά απο τον υπολογιστή.

Το πρόγραμμα εδώ

Η αρχαιολογία των "σκουπιδιών"

Διάβασα σήμερα ένα πολύ ωραίο άρθρο στο Βήμα, υπο τον χαζό μεν πιασάρικο δε τίτλο 'Το «Facebook» των Αρχαίων ', για την αρχαιολογία των "μικρών/ασήμαντων" πραγμάτων, δηλαδή την βασική, πραγματική αρχαιολογία που μας έχει δώσει και τα περισσότερα στοιχεία για να γνωρίζουμε το παρελθόν. Επειδή μου άρεσε πολύ το αναπαράγω

ΠΑΠΥΡΟΛΟΓΙΑ
Το «Facebook» των Αρχαίων
Τα σκουπίδια μέσα στα μπάζα της αρχαίας Οξυρρύγχου αποδείχθηκαν θησαυρός. Με τη βοήθεια διαστημικής τεχνολογίας οι ερευνητές αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της αρχαίας ζωής, από τον μουσικό κώδικα του Πλάτωνα και ποιήματα της Σαπφούς ως τα κόλπα των εμπόρων της εποχής
Σαν βγεις στη δημοσιά που ακολουθεί τον Νείλο από τη Μεσόγειο ως την Αιθιοπία, στα περίπου 300 χιλιόμετρα από την Αλεξάνδρεια και στα 160 από το Κάιρο συναντάς την Μπανιάσα (elΒahnasa). Το τωρινό της χάλι δεν μαρτυρεί ότι κάποτε υπήρξε αστραφτερή μεγαλούπολη, η τρίτη σε μέγεθος πόλη της Αιγύπτου των Πτολεμαίων, πατρίδα του σοφιστή Αθηναίου. Οχι, στην Οξύρρυγχο- όπως τότε λεγότανδεν λατρεύουν πια το ομώνυμο ψάρι ως ενσάρκωση της θεάς Αθώρ. Μετά την εισβολή των Αράβων στην Αίγυπτο (το 641 μ.Χ.) η πόλη έφθινε, το αρδευτικό κανάλι της βούλωσε και οι κάτοικοι την εγκατέλειψαν. Οταν, πολύ αργότερα, άρχισε να ξαναμαζεύει εποικιστές, αυτοί έχτισαν πάνω στην παλιά πόλη, σκεπάζοντας ναούς αφιερωμένους στον Αμμωνα-Δία, στον Σέραπη, στην Ηρα-Ισιδα, στον Οσιρη, στον Αταργάτη, στον Διόνυσο, στον Ερμή και στον Απόλλωνα. Σκέπασαν και τα Λουτρά, τον Ιππόδρομο, το Θέατρο των 11.000 θέσεων, το Γυμνάσιο, τον Στρατώνα... ακόμη και τα δύο λιμάνια της. Οταν την επισκέφθηκε ο άγγλος αιγυπτιολόγος Flinders Ρetrie, το 1922, βρήκε κάποιες κολόνες και υπολείμματα του θεάτρου. Σήμερα έχει απομείνει μόνο ένα κομμάτι κολόνας. Ολη η αίγλη του παρελθόντος έγινε σκόνη και οικοδομικά υλικά. Ωστόσο, σαν αποκάλυψη έπειτα από απίστευτη φάρσα της Ιστορίας, αυτή η αποσαθρωμένη πόλη φύλαξε για εμάς έναν «θησαυρό στα σκουπίδια». Κυριολεκτικά. Βλέπετε, μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Βρετανοί κατέλαβαν το 1882 την Αίγυπτο και δύο ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ο Βernard Grenfell και ο Αrthur Ηunt, άρχισαν από το 1896 να την ανασκάπτουν. Δεν είχαν σοβαρά υπολείμματα κτιρίων από τα οποία να πιαστούν, αλλά είχαν... άπειρα φύλλα παπύρων μέσα στα σκουπίδια. «Αρκούσε απλά να σηκώσεις λίγο χώμα με την μπότα σου για να βρεις το επόμενο στρώμα παπύρων» διηγήθηκε ο Grenfell.

Η ιστορική αξία της ανακύκλωσης
Τι ακριβώς είχε συμβεί; «Χίλια χρόνια αποτίναξης της γραφειοκρατίας»: Οι μετά την ελληνορωμαϊκή εποχή κάτοικοι πετούσαν συστηματικά τα αρχεία της παλιάς επαρχιακής πρωτεύουσας στη «χωματερή» της πόλης, για να αποκτήσουν νέους χώρους δόμησης. Εκεί, πλάι στο ξεραμένο πλέον κανάλι, οι πάπυροι έμειναν θαμμένοι, χωρίς καμιά υγρασία να τους απειλεί. Και έτσι οι Βρετανοί βρέθηκαν να σκαλίζουν έναν μοναδικό θησαυρό, χιλιάδων σελίδων. Εκτιμάται ότι το «απόθεμα της Οξυρρύγχου» ισοδυναμεί με το 70% των παγκοσμίως ευρεθέντων παπύρων. Παρά τη συνεχή επιδρομή αρχαιοκαπήλων και τη «μόδα» των εμπόρων τέχνης να κατατεμαχίζουν τις σελίδες για να πολλαπλασιάζουν το κέρδος μεταπώλησης, από τους παπύρους της Οξυρρύγχου αναδύθηκαν χαμένα έργα του Ευκλείδη, του Σοφοκλή, του Αισχύλου, του Ευριπίδη, του Πινδάρου, της Σαπφούς και του Αλκαίου, του Αριστοφάνη, του Δημοσθένη, του Απολλώνιου του Ρόδιου, του Σιμωνίδη, του Μενάνδρου και του Νικάρχου. Επίσης, βρέθηκαν πολύτιμα πρωτοχριστιανικά κείμενα, όπως τα «ανεπίσημα» Ευαγγέλια, Επιστολές του Ιωάννη, η Αποκάλυψη του Βαρούχ και εργασία του Ειρηναίου. Αλλά από το σύνολο των παπύρων μόνο το 10% ανήκε στη φιλολογικά, φιλοσοφικά και θρησκειολογικά ενδιαφέρουσα γραμματεία. Τα υπόλοιπα ήταν δημόσια και ιδιωτικά κείμενα, κατάστιχα, κώδικες, ενοικιαστήρια, διαθήκες, ωροσκόπια και επιστολές. Ποιος νοιαζόταν για τέτοια «σκουπίδια»;

Διαστημική τεχνολογία
Επειτα από σχεδόν έναν αιώνα περισυλλογής των παπύρων, το 1966, η Βρετανική Ακαδημία υιοθέτησε το ερευνητικό έργο δημοσίευσης των παπύρων, με επικεφαλής ερευνητή και διαχειριστή τον παπυρολόγο δρα Νικόλαο Γκόνη. Ως το 2003 τα 100.000 θραύσματα παπύρων που διέθετε η βιβλιοθήκη Sackler της Οξφόρδης καταλογογραφήθηκαν, αρχειοθετήθηκαν και 4.700 από αυτά μεταφράστηκαν και δημοσιεύθηκαν. Στους παπυρολόγους και στους φοιτητές τους προστέθηκε τότε και ένας πρωτόγνωρος βοηθός, η διαστημική τεχνολογία: Το Πανεπιστήμιο Βrigham Υoung εντάχθηκε στην ερευνητική κοινοπραξία φέρνοντας μαζί του την τεχνολογία πολυφασματικής σάρωσης που χρησιμοποιούσε η ΝΑSΑ για να «διαβάζει» τη δομή των πλανητών. Ειπωμένη με απλά λόγια, είναι η φωτογράφιση όχι μόνο με την καταγραφή της ανάκλασης ορατού φωτός, αλλά με την καταγραφή της ανταπόκρισης σε κάθε ακτινοβολία του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Οπότε μέσω αυτής ανιχνεύονται και στοιχεία αδιόρατα πριν στο γυμνό μάτι, στρώματα γραφής κάτω από επακόλουθες και κατοπινές γραφές. Αυτή η τεχνική ήταν που μας επέτρεψε την τελευταία πενταετία να «διαβάσουμε» τα στάδια επεξεργασίας και τις τεχνικές των ζωγράφων της Αναγέννησης, ή να «δούμε» τα κείμενα του Αρχιμήδη πίσω από τα ιερατικά κείμενα με τα οποία είχαν επικαλύψει οι καλόγεροι της Αγίας Αικατερίνης του Σινά το παλίμψηστό του. Η όλη εργασία που επιτελείται με τους παπύρους της Οξφόρδης δημοσιοποιείται μέσω της ιστοσελίδας www. papyrology.ox.ac. uk/ΡΟxy/. Εκεί μπορείτε να δείτε τους παπύρους και να πειραματιστείτε με την πολυφασματική σάρωσή τους μέσω προσομοίωσης. Οπως μας πληροφορεί η ιστοσελίδα, ως το 2008 έχουν δημοσιευθεί συνολικά 6.000 κείμενα από τους ανά τον κόσμο παπύ ρους της Οξυρρύγχου, με τα Ελληνορωμαϊκά Απομνημονεύματα σε 94 τόμους. Ωστόσο η αποκρυπτογράφηση των παπύρων δεν περιορίζεται μόνο στην Οξφόρδη. Μικρότερες, αλλά σημαντικότατες, συλλογές «βρέθηκαν» σε διάφορα πανεπιστήμια του κόσμου, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των παπύρων στις 400.000. Εξέχον μεταξύ αυτών είναι το αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Cincinnati, το οποίο εκδίδει από το 2006 το «Δελτίο της Αμερικανικής Εταιρείας Παπυρολόγων» (Βulletin of the Αmerican Society of Ρapyrologists). Εκεί παρουσιάζονται κατ΄ έτος οι σημαντικότερες εργασίες εξιχνίασης του... «τι μας λένε οι Αρχαίοι μέσα από τα σκουπίδια».

«Φρέσκα» νέα αιώνων!
Στο εφετινό τεύχος του «Βulletin of the Αmerican Society of Ρapyrologists» - που κυκλοφόρησε την 1η Νοεμβρίου 2010- υπήρχαν πέντε ιδιαζόντως ενδιαφέροντα θέματα. Ενδιαφέροντα όχι διότι αναφέρονταν σε «αστέρες» της αρχαιότητας, όπως ο Αισχύλος ή ο Ευκλείδης, αλλά γιατί μας ξεναγούν στην προ μιλενίου καθημερινότητα των απλών ανθρώπων της. Και το εκπληκτικό είναι ότι η τότε ζωή αναδύεται τόσο, μα τόσο, όμοια με την τωρινή...

ΘΕ΄ΤΕ ΤΟΚΟΥΣ; ΠΑΡΤΕ...ΚΑΡΜΠΟΥΛΑΧΑΝΑ!
Στην πρώτη εργασία του «Βulletin», η παπυρολόγος του Πανεπιστημίου του Τoronto, Κatherine Βlouin, επανασυναρμολογεί ένα κείμενο του 275 μ.Χ. που αφηγείται τους όρους δανεισμού κάποιου Ελληνα. Ο έξυπνος ομογενής μας δεσμεύεται να πληρώνει τους τόκους του δανείου του σε... λάχανα, ώστε να μην υφίσταται τις συνέπειες της όποιας υποτίμησης του αιγυπτιακού νομίσματος!

ΤΡΑΠΕΖΙΚΕΣ «ΕΠΙΤΑΓΕΣ» ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ
Στη δεύτερη, ο Cavan Concannon του Ηarvard παρουσιάζει μια επιστολή ιερέα της θεάς-ιπποποτάμου Θέρις. Ο επιστολογράφος μιλάει για ένα χρηματικό έμβασμα που αναμένει και, μέσα από τα γραπτά του, προκύπτει η διαδικασία επιβεβαίωσης της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ δύο τραπεζών σε διαφορετικά μέρη της Γης. Δηλαδή... μια περιγραφή της τραπεζικής επιταγής, δώδεκα αιώνες προτού την ανακαλύψουν οι Φλωρεντίνοι!

ΤΟΝ ΕΣΩΣΕ ΤΟ «ΠΑΜΜΑΧΟΝ»
Στην τρίτη, η Sofie Remijsen του βελγικού Leuven University μάς διηγείται, μέσα από μια επιστολή του 300 μ.Χ., τις περιπέτειες ενός ερασιτέχνη αθλητή που επισκέφθηκε την Αλεξάνδρεια την ίδια εποχή που πήγε εκεί και ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός. Ο επιστολογράφος επιλέχθηκε να παλέψει «παγκράτιον» (το αρχαιοελληνικό κουνγκ-φου) προς τέρψιν του αυτοκράτορα. Εφαγε μπόλικο ξύλο, αλλά δεν το έβαλε κάτω: προκάλεσε τους αντιπάλους σε «πάμμαχον» (πάλη άνευ όρων). Κατόρθωσε να πάρει το πρώτο βραβείο, έπειτα από πέντε απανωτές νίκες!

ΞΟΡΚΙΑ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΑ
Στην τέταρτη εργασία, η ερευνήτρια του επίσης βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, Μagali de Ηaro Sanchez, διερευνά κείμενα «εναλλακτικής ιατρικής» για τη θεραπεία πυρετού, πληγών, δαγκωμάτων σκορπιού και επιληψίας. Τα ξόρκια είναι συνονθύλευμα επικλήσεων στον Θεό και στους προφήτες των Ιουδαίων, πασπαλισμένα με μαγικά σύμβολα και μπόλικα ουρλιαχτά- όλα σαφώς διατυπωμένα.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ;
Η πέμπτη εργασία που δημοσιεύεται στο «Βulletin» είναι του Walter Shandruk, από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Ασχολείται με το πώς τα στε λέχη της ρωμαϊκής διοίκησης βρέθηκαν «χαμένοι στη μετάφραση» των πρώτων χριστιανών: Ακούγοντας το όνομα του Μεσσία των εβραίων νόμισαν ότι αποκαλούνταν «Χρήστος» και οι οπαδοί του «χρηστιανοί», οπότε και έτσι τους κατέγραφαν. Μάλιστα, παρασυρόμενοι από αυτούς, και οι πρώτοι χριστιανοί της Ευρώπης έτσι έγραφαν το όνομα του Χριστού και το δικό τους (Chrestianoi). Εκείνο που δεν γνώριζαν ήταν ότι με το όνομα «Χρήστος» συνήθιζαν οι Αρχαίοι Ελληνες να βαφτίζουν... σκλάβους, υπό την έννοια ότι «θα είναι χρήσιμος»! Η αξία της μελέτης των παπύρων προκύπτει πολυδιάστατη, καθώς γεφυρώνει το χάσμα επικοινωνίας μας με τον κόσμο του ελληνικού, του ελληνιστικού και του ρωμαϊκού πολιτισμού, διασκελίζοντας τα «χαμένα χρόνια» του Μεσαίωνα. Ψάχνοντας μέσα στα «σκουπίδια των Αρχαίων» βρίσκουμε διαμάντια που φωτίζουν πολλές ανεξιχνίαστες γωνιές του παρελθόντος μας και μας διδάσκουν εξίσου πολλά για ένα πιο σοφό αύριο. Οπως ακριβώς το «Facebook» του τωρινού Διαδικτύου καταγράφει στιγμιότυπα και συμπεριφορές που οι πρωταγωνιστές τους τα θεωρούν τετριμμένα, έτσι και οι πάπυροι κατέγραψαν τον τότε χρόνο και ξεχάστηκαν, μέχρι να τους ξαναβρούμε και να τους εκτιμήσουμε διαφορετικά. Ωστόσο, πέρα από τη σημασία του «καταχωνιάσματος», αξίζει να επισημάνουμε και την αξία του «πρωτοτύπου»: μελετώντας τις καταγραφές αυτές στην τότε γλώσσα, ανακαλύπτουμε σύμβολα και σχέσεις που οδηγούν σε μια βαθύτερη και πλουσιότερη ανάγνωση.

Πυθαγόρεια μουσική του Πλάτωνα!
Πάρτε για παράδειγμα το τι συνέβη στον καθηγητή Ιστορίας των Επιστημών, Jay Κennedy, του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μanchester: Προετοιμάζοντας την ύλη του για να διδάξει τη Δημοκρατία του Πλάτωνα σε φοιτητές φιλοσοφίας αλλά και μαθηματικών, πρόσεξε μιαν αδιόρατη στον αμύητο κωδικοποίηση του πλατωνικού κειμένου. Συγκεκριμένα, πείστηκε ότι ο Πλάτων χώριζε κάθε διάλογό του σε 12 τμήματα, έτσι ώστε το καθένα να αντιστοιχεί σε μια νότα δωδεκατονικής κλίμακας. Στην αρχή ο καθηγητής πίστεψε ότι η κλίμακα αυτή παρέπεμπε σε εκείνη της αρχαίας σχολής των Αρμονιστών, αλλά αργότερα κατέληξε ότι είναι εκείνη που εκ του φυσικού παράγεται από το μονόχορδο , το όργανο της Σχολής του Πυθαγόρα. Το συμπέρασμα του βρετανού καθηγητή είναι ότι ο Πλάτωνας «ήταν πολύ πιο μπροστά» στα μαθηματικά απ΄ ό,τι ως τώρα νομίζαμε και ότι είχε κρύψει στα 30 βιβλία του πολύ βαθύτερες έννοιες, κωδικοποιημένες με αυτή τη μουσική κλίμακα. Και μόνο η υιοθέτηση αυτής της κωδικοποίησης αποδεικνύει- κατά τον Κennedy- ότι ο Πλάτων ήταν οπαδός του Πυθαγόρα και πίστευε πως το Σύμπαν ελεγχόταν όχι από τους θεούς του Ολύμπου αλλά από νόμους των μαθηματικών και της φυσικής. Δηλαδή... ομοϊδεάτης του Στίβεν Χόκινγκ, με προβάδισμα 2.000 ετών!.. Δείτε διαδικτυακά τη σχετική ανάλυση- στο αρχείο μορφής ΡDF http: //personalpages. manchester.ac. uk/staff/jay.kennedy/ΚennedyVisual-Ιntro.pdf- και μετά... κλείστε τον λογαριασμό σας στο Facebook: Μπορεί κάποιος να ερμηνεύσει ανάλογα τα πιστεύω σας, διαβάζοντας αυτά που σήμερα γράψατε εκεί.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΕΣ
Αν επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του καθηγητή William Johnson,στο Πανεπιστήμιό του(http://classics.uc.edu/music/yale/index.html) θα ανακαλύψετε τις πρώτες παγκοσμίως παρτιτούρες: Η άμμος της Οξυρρύγχου έκρυβε δύο παπύρους όπου,ανάμεσα στο αρχαιοελληνικό κείμενο,υπήρχαν σύμβολα για νότες.Οι ερευνητές τα αποκρυπτογράφησαν και τώρα- πατώντας πάνω στις εικόνες τους- μπορείτε να ακούσετε τόσο τη μελωδία όσο και την ωδή που περιγράφουν.

«ΓΕΝΗΘΗΤΩ» ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΤΗΣ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑΣ
Ο νυν αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Cincinnati και εκδότης του «Βulletin of the Αmerican Society of Ρapyrologists», Δανός Ρeter van Μinnen, ήταν το 2001 στο ολλανδικό Πανεπιστήμιο του Groningen. Εκεί ανέλαβε να επεξεργαστεί τον πάπυρο υπ΄ αριθ. Ρ 25 239, που κατέχει το Αegyptisches Μuseum und Ρapyrussammlung του Βερολίνου. Τον κοίταξε προσεκτικά και... διάβασε έκπληκτος την τελευταία λέξη, «Γενηθήτω», ως ιδιόχειρη υπογραφή. Ποιος ήταν ο συντάκτης και τι έγραφε; Η ίδια η Κλεοπάτρα Φιλοπάτωρ, η τελευταία ελληνίδα ηγεμών της Αιγύπτου! Οπως κατέδειξε η μετάφραση, ο πάπυρος ήταν επιστολή της Κλεοπάτρας, που στάλθηκε προς «αρμοδίους» στις 23 Φεβρουαρίου του 33 π.Χ.Το περιεχόμενο ήταν διηνεκής εντολή της βασίλισσας να απαλλάσσεται από κάθε είδους φόρο ο φίλος του εραστή της Μάρκου Αντώνιου, ονόματι Ρublius Canidius Crassus, και να του επιτρέπεται να εξάγει από την Αίγυπτο 300 τόνους στάρι και να εισάγει κάπου 138.000 λίτρα κρασί κάθε χρόνο. Ολα αυτά αφορολόγητα, όπως και τα ζώα και τα πλοία που θα χρησιμοποιούσε για τη μεταφορά, όπως και τα κτήματα που είχε ως ιδιοκτησία του στην Αίγυπτο. Ενα ρουσφέτι περιωπής, τόσο τρανό που απαίτησε την ιδιόχειρη υπογραφή της βασίλισσας!

Η ΣΑΠΦΩ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Το 2005 τα ευρήματα της συλλογής παπύρων της Οξυρρύγχου στην Οξφόρδη έλαβαν μέγιστη δημοσιότητα, χάρη κυρίως στην ανακάλυψη των πρώτων γραπτών εδαφίων ποίησης: είχαν βρεθεί 30 σειρές ποίησης του Αρχίλοχου, του διαδόχου του Ομήρου κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. Ωστόσο την προηγούμενη χρονιά μία ακόμη ανακάλυψη είχε συγκλονίσει τους παπυρολόγους: στο Πανεπιστήμιο της Κολονίας,κρυμμένος μέσα στο περιτύλιγμα μιας μούμιας (ναι, οι Αιγύπτιοι εφάρμοζαν την ανακύκλωση),είχε βρεθεί πάπυρος με χαμένο ποίημα της Σαπφούς,γραμμένος τον 3ο αιώνα π.Χ., δηλαδή κοντά τρεις αιώνες μετά την πρώτη απαγγελία του ποιήματος! Το μεσαίο τμήμα του ποιήματος δεν ήταν πια αναγνώσιμο στον πάπυρο αυτόν,αλλά είχε διασωθεί σε άλλον πάπυρο της Οξυρρύγχου.Ετσι έχουμε τώρα πλήρες ένα ακόμη μνημείο της μοναδικής πολιτισμικής πρωτοπορίας που εκπροσωπεί η Σαπφώ.

Η θεά επιστρέφει για λίγο στην πόλη της



Απο την προηγούμενη εβδομάδα και για μικρό χρονικό διάστημα (μέχρι 30/01) ένα απο τα σπουδαιότερα χάλκινα αγάλματα των ελληνιστικών χρόνων, αυτό της Αθηνάς του Arezzo, εκτίθεται στο μουσείο κυκλαδικής τέχνης.

Για την ιστορία του αγάλματος και την είδηση της έκθεσης δύο καλά κείμενα απο τις εφημερίδες το Βήμα και το Έθνος.

Μια μόνο μικρή διαπίστωση δική μου γιατί το ένα άρθρο σχολιάζει, αναπαράγοντας μια μάλλον διαδεδομένη άποψη το άγαλμα με τα εξής λόγια: "Είναι ήρεμη, δεν έχει επιθετική στάση ούτε κρατάει όπλα. Είναι μια Αθηνά σε καιρό ειρήνης."
Εγώ θα έλεγα απλά πως είναι μια Αθηνά - ή μια Αθήνα- "κατακτημένη"

και εγώ την προτιμώ έτσι.





ΠΑΛΛΑΣ ΤΡΙΤΟΓΕΝΕΙ ΑΝΑΣΣ' ΑΘΑΝΑ
ΟΡΘΟΥ ΤΗΝΔΕ ΠΟΛΙΝ ΤΕ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΑΣ
ΑΤΕΡ ΑΛΓΕΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΩΝ ΑΩΡΩΝ
ΣΥ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΗΡ
Χαίρε θεά και σώζε αυτήν την Πόλη


Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Οι Θεοί είναι πολλοί

Who are these creatures called the gods? They are dismissed as idle fictions by atheists and monotheists, capitalists an clergymen alike. But gods, in the plural, are found wherever human beings are found- unless the human beings claim exclusive rights, power and privilege, ispossessing the gods of their homes. Those who ask what a god is, like those who have to ask what a mountain or an eagle or a forest is, will not learn the answer from a book.
Robert Bringhurst, A Story as Sharp as a Knife: The Classical Haida Mythtellers and Their World (Masterworks of the Classical Haida Mythtellers)


Πριν λίγο καιρό με την ευκαιρία της ανάγνωσης του A world full of Gods, έγραφα πως επιτέλους έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται και κάποια καλού ακαδημαικού επιπέδου βιβλία που ασχολούνται θρησκειολογικά, κοινωνιολογιακά με τον πολυθεισμό ώς ζωντανή επιλογή ξεφεύγοντας απο το θεολογικό μονόπώλειο των μονοθειστικών δογμάτων αλλά και απο την μοδάτη ενασχόληση ( σε ακαδημαικούς κύκλους ) με τα New age, wicca φαινόμενα.

Άλλο ένα που μόλις έλαβα και δείχνει εξαιρετικά δείγματα ( δεν το έχω τελειώσει ακόμα ) είναι και το The Deities Are Many (S U N Y Series in Religious Studies)




Και ένα μικρό αποσπασμά απο τις πρώτες σελίδες για να καταλάβουμε που κινείται ο συγγραφέας

'What few Westerners seem to realize is the possibility that polytheism fits the human mind and experience so comfortably that there is no need for confessional theology per se in polytheistic traditions.'



*Εάν το βιβλίο αγοραστεί με κλικ από εδώ ένα μικρό πόσο επί της τιμής του θα πιστωθεί στον λογαριασμό της Λατρευτικής κοινότητας Λάβρυς και θα χρησιμοποιηθεί για την αύξηση των τίτλων στην βιβλιοθήκη της.

Πρόσφατα ψηφοδέλτια

Βρήκα κάποια ψηφοδέλτια της τελευταίας στιγμής για όσους ακόμα προβληματίζονται τι θα ρίξουν στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών






Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Οι εκλογές και ο κύκλος των παραγνωρισμένων ποιητών

Ή αλλιώς, πως το κόμμα του Αλ Τσαντίρ και του Ράδιο Αρβύλα έφεραν δημοτικούς άρχοντες τον Ψινάκη και την Χρυσή Αυγή.

Γράφω το παρόν γιατί ξεκινώντας κάποιες ημέρες πριν τις εκλογές και μέχρι αυτήν την στιγμή έχω διαβάσει/ακούσει τόση μπουρδολογία – με ευφάνταστους μάλιστα λογοτεχνικούς αμανέδες, εξ’ ού και ο τίτλος - για την μην συμμετοχή στις εκλογές που δεν πάει άλλο.

Παρακάμπτω το γεγονός πως τηλεπερσόνες ανοιχτά υποστήριζαν την μην συμμετοχή στις εκλογές σαν αυτοί με τα εκατομμύρια, τις βίλες, τα κότερα, τις πρέζες, τις γκόμενες/ους και δεν ξέρω γω τι άλλο να είναι η φωνή του λαού που εξοντώνεται καθημερινά και απειλείται άμεσα από την κρίση γιατί είναι πολύ σουρεαλιστικό για ανάλυση. Η από την άλλη μεριά αυνανιστική ευχαρίστηση του «λαού» όταν τους ακούει ξεφεύγει και από το σουρεαλιστικό και πάει στο επιστημονικά λοβοτομημένο οπότε το αφήνω και αυτό.

Έχουμε λοιπόν το γεγονός της τεράστιας αποχής από τις εκλογές που αναγνωρίζεται – και ορθά – σαν διαμαρτυρία στο όλο κοινωνικοπολιτικό σκηνικό που έχουμε βρεθεί να παίζουμε τους γελωτοποιούς κομπάρσους. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι κυρίως η καταστροφολάγνα ευχαρίστηση των παραγνωρισμένων ποιητών στο δρόμο, στα μπλογκ, στις τηλεοράσεις που όχι μόνο χαίρονται με το γεγονός και το επενδύουν με επικές, θριαμβευτικές άριες, αλλά το προωθούν κι’ όλας με ….. ανύπαρκτα; Επιχειρήματα.

Αν δεν κάνω λάθος είμαστε σε αριθμό πολιτικών σχημάτων που κατεβαίνουν σε εκλογές αν όχι η πρώτη χώρα σίγουρα στις πρώτες θέσεις πράγμα που αν μη τι άλλο δείχνει μια πολυφωνία. Υπάρχουν λύσεις για κάθε πρόβλημα. Από Ανταρσία μέχρι Χρυσή αυγή. Ε δηλαδή θέλετε να μου πείτε πως το 45% ( πόσο είναι η αποχή ) δεν βρίσκει κανένα χρωματικό τόνο που να του ταιριάζει με το νοητικό του οικοδόμημα; Περίεργο εκτός και αν δεν έχει το ίδιο κανένα νοητικό οικοδόμημα.

Το πιο περίεργο είναι πως ο κύκλος των χαμένων ποιητών, τραγουδάει ιδεολογικούς σκοπούς. Άντε και να το δεχτώ πως υπάρχουν και κάποιοι ιδεολόγοι ( και να με συγχωρήσουν οι ένας δυο τρείς που είναι και ίσως το διαβάσουν αυτό )

Είναι σου λέει ο άλλος Αναρχικός, δεν τον εκφράζει η κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν συμμετέχει σε εκλογές και λοιπές «δημοκρατικές» διαδικασίες. Να το δεχτώ αλλά φιλαράκι αναρχικέ μήπως μένεις σε διαμερισματάκι; Μήπως έχεις tv, τουτού, iphone, κτλ; Μήπως είσαι και στελεχάκος; Μήπως πάς διακοπούλες; Μήπως πίνεις φραπεδάκια και εσπρεσάκια των 3 κ 4 ευρώ με τα φιλαράκια στα καφέ στις πλατείες; Ε άντε και γαμήσου.

Είναι σου λέει ο άλλος Εθνικι, δεν τον εκφράζει η κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν συμμετέχει σε εκλογές και λοιπές «δημοκρατικές» διαδικασίες. Να το δεχτώ αλλά φιλαράκι εθνικοσοσιαλιστή, μήπως νοικιάζεις κανά ετοιμόρροπο σπιτάκι σε 50 λαθρομετανάστες; Μήπως ψωνίζεις τίποτα κινέζικα; Μήπως σου μαζεύουν τα χωραφάκια τίποτα «βάρβαροι» εργάτες τους οποίους μετά ρίχνεις στο ζύγι με απειλές; Μήπως πίνεις φραπεδάκια και εσπρεσάκια των 3 κ 4 ευρώ με τα φιλαράκια στα καφέ στις πλατείες; Ε άντε και γαμήσου

Είναι σου λέει ο άλλος αμεσοδημοκράτης, δεν τον εκφράζει η κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν συμμετέχει σε εκλογές και λοιπές «δημοκρατικές» διαδικασίες. Φιλαράκι αμεσοδημοκράτη, έχεις ποτέ συμμετάσχει σε κάτι από τα κοινά, όπου σου δίνεται η ευκαιρία; Έχεις ποτέ ενδιαφερθεί να κάνεις έναν σύλλογο, μια ομάδα ένα κάτι που να λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά και να το περάσεις στην κοινωνία; Η μήπως η αμεσοδημοκρατία σου περιορίζεται στις συζητήσεις ποδοσφαίρου όταν πίνεις τα φραπεδάκια και εσπρεσάκια των 3 κ 4 ευρώ με τα φιλαράκια στα καφέ στις πλατείες; Ε άντε και γαμήσου.

Δεν θα επεκταθώ σε περαιτέρω κατηγορίες ιδεολόγων πχ αριστοκράτες, βασιλόφρονες, υπέρ της μοναρχίας κα, που η ιδεολογία τους θα τους εμπόδιζε να πάνε να ψηφίσουν σε ένα καθεστώς κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι τελικά από το 45% αποχής πόσοι είναι πραγματικά ιδεολόγοι;

Γιατί αν ήταν πολλοί όλο και κάποια ενέργεια αποτέλεσμα της ιδεολογίας τους θα βλέπαμε στην κοινωνία και δεν θα μέναμε με τα μπουρου μπουρου και τους λογοτέχνες στα μπλογκ.

Αν οι ιδεολόγοι ήταν τόσοι πολλοί γιατί δεν μαζεύονται να φτιάξουν ένα αναρχικό, εθνικοσοσιαλιστικό, βασιλικό, αριστοκρατικό, αμεσοδημοκρατικό ή ότι άλλο κόμμα και να κερδίσουν την εξουσία;Και αν είναι μοιρασμένοι στις παραπάνω κατηγορίες έχω και άλλη ιδέα. Γιατί ρε παίδες να μην γίνει ένας συνδυασμός δυνάμεων με σκοπό την επανάσταση που θα φέρει την κατάλυση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας - που είναι και το ιδεολογικό κοινό - και μετά έχει ο θεός τρώγεστε μεταξύ σας για το ποιος θα απομείνει.

Το γιατί δεν γίνεται αυτό είναι απλό. Γιατί απλά το πλειοψηφικό μας κόμμα είναι το κόμμα των αποχαυνωμένων, κουτοπόνηρων, παρτάκιδων. Το κόμμα του «φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ», το κόμμα του «αφού έτσι κάνουν και οι άλλοι», το κόμμα του "όπου με παρνει" το κόμμα του «εμού θανόντος γαια πυρί μειχθήτω».

Το κόμμα αυτό έχει απλά χωριστεί σε δύο μερίδες. Αυτούς που εκλέγουν τα κόμματα εξουσίας ( γιατί τρώνε μαζί τους ) και αυτούς που απέχουν ( γιατί έπαψαν να τρώνε ή δεν πρόλαβαν ). Το κόμμα που στην πραγματικότητα ως απόλυτη πλειοψηφία φέρνει πάλι πρώτα τα 2 κόμματα του «μαζί τα φάγαμε» και δημοτικούς άρχοντες τον Ψινάκη και την Χρυσή Αυγή. Το κόμμα των παραγνωρισμένων ποιητών.

Άντε παιδιά ξεκινήστε την επανάσταση και έρχομαιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι.

ΥΓ: Τουλάχιστον ρε διαμαρτυρόμενοι αφού δεν κάνετε επανάστα, ρίχτε ένα μάυρο στην γαμωκάλπη ( γενικά μιλάω όχι τώρα που δεν παίζουν δεύτερο γύρο οι «σύντροφοι» ) και πάμε για φραπεδούμπα να αναλύσουμε τα «ιδεολογικά» μας μετά.