Μέγας Ενιαυτός

Ο Yukio Mishima για τους 'ανώτερους σκοπούς'

2012-01-27T21:20:00.004+02:00

Μπορεί από μια πλειοψηφία ανθρώπων που αρέσκονται στο να κολυμπάνε στα ρηχά, συγγραφείς σαν τον Mishima ,αν τους έχουν ακούσει, να θεωρούνται φασίστες ή ακροδεξιοί, με την σημερινή χρήση των όρων, όμως ακόμα και αυτοί οφείλουν να παραδεχτούν πως και ο Mishima όπως και ανάλογες μορφές του παρελθόντος που ακολουθούσαν έναν άλλο ‘ξεχασμένο’ τρόπο σκέψης ή ιδεολογία, είχαν πετύχει διάνα στην κριτική τους για τον σύγχρονο κόσμο σε αρκετά σημεία. Έτσι είτε 40 χρόνια μετά τον Mishima είτε για άλλους ανάλογους στοχαστές 60 και 80 χρόνια μέχρι το σήμερα κάποιες σκέψεις τους μας στοιχειώνουν.

Γιατί φαινόμενα που αυτοί περιέγραφαν πριν αυτά γιγαντωθούν τώρα είναι η καθημερινότητα μας.
Γιατί πως αλλιώς μπορούμε να εξηγήσουμε, την σημερινή εξουσία των αχρείων πάνω από κάθε έννοια δικαιοσύνης και αρετής όχι μόνο στα μάτια ενός ‘ρομαντικού’ του παραδοσιακού ιαπωνικού τρόπου αλλά και για οποιονδήποτε άνθρωπο οποιασδήποτε ‘παραδοσιακής’ κουλτούρας.

Απώλεια κάθε προσπάθειας για το κοινό καλό, εξαφάνιση κάθε έννοιας καθήκοντος, ευθύνης, εποχές που απλά σαν τις κρυφοπουτάνες τα κάνουμε όλα απλά δεν υπογράφουμε ώστε να γίνουν φανερά.

Μιας και σκοπός μου δεν είναι να αναλύσω αυτά τα φαινόμενα αλλά να δοθεί ο λόγος στους μεγάλους νεκρούς, θα κλείσω με μια αναγκαία διαπίστωση ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις καθώς οι κολυμβητές των ρηχών νερών είναι πολλοί.
Ο Mishima στο παρακάτω απόσπασμα, όπως και πολλοί άλλοι, καταγγέλλει ως υπεύθυνο για την κατάσταση αυτή το «δημοκρατικό» πολιτικό σύστημα. Εδώ ο όρος δημοκρατικός προφανώς και δεν έχει σχέση με την πραγματική (την μόνη δηλ) δημοκρατία, την άμεση, ούτε καν θα λέγαμε με την σύγχρονη republic αλλά πιο πολύ σχετίζεται με αυτόν τον ‘περίεργο φιλελευθερισμό, ή Liberalism’ του καταναλωτή υπηκόου που εκχωρεί την ευθύνη του για τις αποφάσεις σε τρίτους ώστε απερίσπαστος να επιδίδεται στην καθημερινή αναζήτηση νέων άσκοπων τρόπων να νοηματοδοτήσει εκ νέου την μίζερη ζωή του, εδώ όπως και αλλού η λέξη ‘δημοκρατία΄ ταυτίζεται με τις υστερικές κραυγές ‘for freedom and democracy’ παρέα με μια Coca Cola.

Ας μιλήσει όμως ο τελευταίος των σαμουράι.

Οι Σαμουράι εξασκούντο τακτικά, αλλά ήταν δύσκολο να κατακτήσεις έναν ένδοξο θάνατο κατά τον πόλεμο. Ήταν μια εποχή κατά την οποία οι δωροδοκίες, οι ξεπεσμένοι σαμουράι, και πράγματα σαν τη «φυλή Ivy», έκαναν την εμφάνισή τους μεταξύ των σαμουράι. Αν και ο συγγραφέας του Hagukure είχε επιμείνει πως σε περιπτώσεις «κολύμπα ή βυθίσου» ο σαμουράι πρέπει να επιλέγει τον θάνατο, ο ίδιος έζησε αρκετά και πέθανε στο κρεβάτι του. Όπως και ο συγγραφέας πολλοί σαμουράι δεν είχαν ευκαιρίες για έναν τέτοιο θάνατο και συνέχιζαν την ζωή τους με «εικόνες θανάτου» στο μυαλό τους.
Καθώς δουλεύω, το βρίσκω φυσικό για μένα, να θεωρώ πως είναι προσβλητικό για τα ανθρώπινα όντα το να ζουν μόνο για τον εαυτό τους. Θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε «η βαρεμάρα της ζωής». Οι ανθρώπινες ζωές είναι μυστήριες στο ό, τι τα ανθρώπινα όντα δεν είναι αρκετά ισχυρά, ώστε να ζήσουν και να πεθάνουν μόνο για τον εαυτό τους. Αυτό οφείλεται στο ό, τι οι άνθρωποι πάντα σκέφτονται το να ζήσουν για κάποιο ιδανικό και σύντομα βαριούνται αν ζουν μόνο για τον εαυτό τους. Γι’ αυτό το λόγο η ανάγκη να πεθάνουμε για κάτι εμφανίζεται. Αυτή η ανάγκη είναι ο «υψηλός σκοπός», για τον οποίο μίλαγαν οι άνθρωποι κατά το παρελθόν. Το να πεθαίνει για έναν «υψηλό σκοπό» θεωρείτο ο πιο ένδοξος, ηρωικός ή έξοχος τρόπος για να πεθάνεις.
Όμως δεν υπάρχουν πια σήμερα «υψηλοί σκοποί».
Αυτό είναι φυσικό γιατί το «Δημοκρατικό πολιτικό σύστημα», δεν χρειάζεται «υψηλούς σκοπούς». Αλλά αν δεν μπορούμε να βρούμε αξίες οι οποίες να ξεπερνούν το να έχουμε στο νου μόνο τον εαυτό μας, μπορεί να καταλήξουμε να θεωρήσουμε τη ζωή μας άνευ νοήματος.

H Ποιητική της ταπεινότητας

2012-01-23T22:08:00.000+02:00

Ένα από τα πράγματα που σιχαίνομαι απίστευτα, κυρίαρχο χαρακτηριστικό πολλών χριστιανικών πρακτικών, είναι η χυδαία έπαρση μέσω της απ-αξίας της ταπεινότητας. Πόσο αηδιαστική είναι η αυτή η ταπεινότητα που θέλει να αναδειχθεί πάνω από τις αξίες με το να εναντιώνεται τόσο έντονα στην αναγνώριση αυτών. Αυτή η υποκριτική αυτο-υποβάθμιση που όπως ακριβώς ο αντίποδας της η υβριστική έπαρση οδηγεί στην άρνηση της δικαιοσύνης, της αυτοαναγνώρισης, στην άρνηση τελικά να προσπαθεί ο άνθρωπος να γίνει καλύτερος γνωρίζοντας όμως ανά πάσα στιγμή ακριβώς ποιος είναι και που στέκεται.

Δεν ξέρω αν τον αδικώ, αλλά οι δηλώσεις του ποιητή Ν.Χριστιανόπουλου στο πλαίσιο της βράβευσης του με το μεγάλο βραβείο γραμμάτων του 2011 μου φέραν στο νού ακριβώς τα παραπάνω καθώς αυτά που διαβάζω φαίνεται να 'τιμούν' απολύτως το επιλεγμένο ψευδώνυμο επίθετο του παρά τις επιδερμικές κόντρες που συχνά είχε ο ποιητής και με την εκκλησιαστική εξουσία. Χριστιανοπουλικότατα.

Ασχέτως λοιπόν με την βράβευση αυτή καθ' αυτή, για την οποία δεν έχω άποψη, όπως ούτε και για το έργο του ποιητή πέρα από το ότι δεν είναι του γούστου μου τα 5-10 ποιήματα του που έχω διαβάσει, δεν μπορώ να βλέπω δηλώσεις σαν :

«Το ότι απέρριψα το βραβείο ήταν για μένα μια πράξη ζωής. Oσοι με ξέρουν θα καταλάβουν γιατί δεν δέχτηκα το βραβείο»

«Τα παιδιά της επιτροπής έκαναν καλά που με βράβευσαν αλλά δεν σκέφτηκαν να με ρωτήσουν αν το δέχομαι»

"…. είχε δηλώσει στο ΑΠΕ «Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους». Επιμένω γιατί να μην λάβει αφού έτσι κι αλλιώς δέχεται να εμφανίζεται στις τιμητικές εκδηλώσεις που γίνονται για τον ίδιο. Μου επαναλαμβάνει ότι είναι πράξη ζωής και μου θυμίζει το κείμενο του, γραμμένο το 1979 με τίτλο «Εναντίον», όπου έγραφε «Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο "υπείροχον έμμεναι άλλων", που μας άφησαν οι αρχαίοι. Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου ...»

όπου μια πράξη άρνησης βράβευσης ανάγεται σε πράξη ζωής δηλαδή η απαξίωση της αντικειμενικότητας της βράβευσης και της αναγνώρισης του έργου ενός ανθρώπου, αναβαθμίζεται σε ένα πολύ ισχυρότερο αντι-βραβείο ώσαν η άρνηση να είναι έργο ζωής. Και αν είναι χυδαία φιλοδοξία κατά πως λέει ο ποιητής το να βραβευόμαστε το να αυτό-υψωνόμαστε μέσω της ταπεινότητας με την άρνηση του θετικού (του βραβείου) τι είναι ρωτώ.

Γιατί αν είναι απαίσιο το Ελληνικό 'υπείροχον έμμεναι άλλων', τότε η χριστιανοπουλικότατη αντιστροφή μιας αντικειμενικής αξίας και αναγνώρισης σε υποκειμενική απαξία τι είναι.

Γιατί αν μειώνει την αξιοπρέπεια του ανθρώπου η βράβευση της αξίας, η απαξίωση των αξιών, της αναγνώρισης και του ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ στην ευγενή άμιλλα που ωθεί τον άνθρωπο στην αποδελτίωση που οδηγεί; Προφανώς σε μια υποκριτική γλοιώδη κοινωνία όπου αυτός που υπερέχει κατηγορείται και που όλοι πιέζονται κάτω της μετριότητας με τον φόβο μην ξεχωρίσουν και φανούν απαίσιοι στα μάτια του ισοπεδωτή θεού της ερήμου και των χριστιανόπουλων του.

Μόνο και μόνο για αυτή την κατάφαση στις νεο-ελληνικές απαξίες της υποκειμενικότητας, αντιστροφής των πάντων και ισοπέδωσης το βραβείο σίγουρα του ανήκει.

Μερικά ποιήματα του εδώ με χαρακτηριστικό -εχοντας σαν πρότυπο τον Καβάφη- και δίνοντας μου και άλλους λόγους να μην συμπαθώ το έργο του αυτό

ΙΘΑΚΗ

Δὲν ξέρω ἂν ἔφυγα ἀπὸ συνέπεια
ἢ ἀπὸ ἀνάγκη νὰ ξεφύγω τὸν ἑαυτό μου,
τὴ στενὴ καὶ μικρόχαρη Ἰθάκη
μὲ τὰ χριστιανικά της σωματεῖα
καὶ τὴν ἀσφυχτική της ἠθική.
Πάντως, δὲν ἦταν λύση, ἦταν ἡμίμετρο.
Κι ἀπὸ τότε κυλιέμαι ἀπὸ δρόμο σὲ δρόμο
ἀποχτώντας πληγὲς κι ἐμπειρίες.
Οἱ φίλοι ποὺ ἀγάπησα ἔχουνε πιὰ χαθεῖ
κι ἔμεινα μόνος τρέμοντας μήπως μὲ δεῖ κανένας
ποὺ κάποτε τοῦ μίλησα γιὰ ἰδανικά…
Τώρα ἐπιστρέφω μὲ μίαν ὕποπτη προσπάθεια
νὰ φανῶ ἄψογος, ἀκέραιος, ἐπιστρέφω
κι εἶμαι, Θεέ μου, σὰν τὸν ἄσωτο ποὺ ἀφήνει
τὴν ἀλητεία, πικραμένος, καὶ γυρνάει
στὸν πατέρα τὸν καλόκαρδο, νὰ ζήσει
στοὺς κόλπους του μίαν ἀσωτία ἰδιωτική.
Τὸν Ποσειδῶνα μέσα μου τὸν φέρνω,
ποὺ μὲ κρατάει πάντα μακριά.
Μὰ κι ἂν ἀκόμα δυνηθῶ νὰ προσεγγίσω,
τάχα ἡ Ἰθάκη θὰ μοῦ βρεῖ τὴ λύση;

Και μια εκτενής συνέντευξη με τον ποιητή που ρίχνει παραπάνω φως στον χαρακτήρα του εδώ.

Τέλος επειδή όσον αφορά την κριτική της ‘αξία’ της ταπεινότητας είμαστε όλοι παιδιά του Νίτσε αντιγράφω και άλλο ένα σχετικό κομμάτι από το ίντερνετ, ενισχυτικό της άποψης μου για να μην νομίζετε πως έχω μόνο εγώ το κόμπλεξ με τους ‘ταπεινούς’

Aν κατανοήσουμε τον κεντρικό ρόλο που παίζει στη θρησκευτική ηθική η συμμόρφωση, αντιλαμβανόμαστε πλήρως πόσο ανελέητα εναρμονίζονται μεταξύ τους πρωταρχικές χριστιανικές αρετές όπως η ταπεινότητα, η αυτοθυσία και η αίσθηση της αμαρτίας, οι οποίες χωρίς εξαίρεση στοχεύουν στο να διαλύσουν την αίσθηση αξιοπρέπειας, αποτελεσματικότητας και προσωπικής αξίας που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος. Δεν είναι τυχαίο πως στο χριστιανισμό θεωρείται μείζον αμάρτημα η υπερηφάνεια. Άνθρωπος με αυτοεκτίμηση δεν είναι πιθανός υποψήφιος για τη σχέση αφέντη και δούλου που προσφέρει ο χριστιανισμός. Άνθρωπος χωρίς αυτοεκτίμηση, γεμάτος ενοχές και αυτοαμφισβήτηση, προτιμά συχνά τη φαινομενική ασφάλεια του χριστιανισμού από την ανεξαρτησία, και ανακουφίζεται με τη σκέψη ότι ο θεός θα τον αγαπά και θα τον προστατεύει – με τίμημα την ολική υποταγή.

Η οικονομία πίσω στην φύση

2011-11-17T20:35:00.001+02:00

"I bequeath myself to the dirt, to grow from the grass I love;
If you want me again, look for me under your boot-soles."
- Walt Whitman

Το τελευταίο διάστημα με όλες τις οικονομικό-πολιτικές μιζεροανοησίες πουέχουμε μπλέξει , έχω αμελήσει να αναφερθώ σε θέματα που με 'καίνε' πιο πολύ όχιγιατί έχω με κάποιο μαγικό τρόπο λυμένα τα βιοποριστικά μου προβλήματα όπως ημειοψηφία των "δημοκρατικών εξουσιαστών" μας, αλλά γιατί προτιμώ ναέχω βιο(σύστημα) για να πορεύομαι έστω και με προβλήματα παρά να είμαιαπροβλημάτιστος σε ένα ά-βιο κόσμο.

Δυστυχώς πρέπει να μπούμε πολύ πολύ βαθιά στην κρίση έτσι ώστε ναευδοκιμήσουν οι ελπίδες μου και να λειτουργήσει η ύφεση υπέρ της φύσης πουξέρει να κάνει οικονομία μόνη της μια χαρα, καθώς ακόμα οι γκαζοφονιάδες της υπαίθρου,σκοτώνουν αρκούδες στην Εγνατία, με 250 μόνο του υποείδους να απομένουν στηνπεριοχή περιμένοντας καρτερικά και χωρίς αγανάκτηση την κυβέρνηση, τοδασαρχείο, τους υπευθύνους της Εγνατίας οδού - της μεγάλης ισχυρής οικονομικάΕλλάδας των μεγαλοεργολάβων - να φτιάξουν μερικές σωστές διαβάσεις για τηνάγρια πανίδα. Επειδή δεν το βλέπω να γίνεται και έχω φτάσει στα όρια μου με τοθέμα, δέχομαι στο mail μου προτάσεις και εθελοντές για άγριο ακτιβισμό (ειδικοίστις καταστροφές υποδομών ευπρόσδεκτοι).

Διάβαζα επίσης τις προάλλες πως οι παντός καιρού, απρόσβλητοι από πάσακρίση, εκτός αυτής στην φαιά ουσία που πάσχουν εκ γενετής νεοέλληνεςπονηράκιδες καταφερτζήδες, βρήκαν ευκαιρία για μπιζνες υλοτομώντας παράνομαδασικές εκτάσεις ακόμα και σε προστατευόμενους βιότοπους. Γιατί με την άνοδοστο κόστος πετρελαίου αποφάσισε ο απλός κόσμος της υπαίθρου που όλη μέρα καίει απο2 τόνους ξύλα στο τζάκι του για πλάκα. Έτσι τι να κάνουν οι άνθρωποι είπαν ναπρομηθεύσουν τους 'αγανακτισμένους' καταναλωτές. Την ίδια ώρα που οι τζιπούρεςκάνουν παρέλαση στα θέρετρα του φημισμένου παγωμένου ελληνικού χειμώνα. Τηνίδια στιγμή που σε κάθε δασική περιοχή ως γνωστόν οι ντόπιοι έχουν από τοδασαρχείο 'μερίδες' ξυλείας από τις νόμιμες και σωστικές αποψιλώσεις καικαθαρισμούς που γίνονται κάθε χρόνο για προστασία των δασών.

Βλέπετε, οι συνεχείς αναφορές για υποβάθμιση όλων των οικοσυστημάτων σε βαθμό κατάρρευσης που βγαίνουν καθημερινά είναι πράγματα που δεν ενδιαφέρουνκανέναν. Και τα βατράχια δεν πεθαίνουν παίζοντας. Τι να τα κάνω τα βατράχια σουλέει ο άλλος αν είναι να κρυώνω. Έλα μου ντε, αφού και αυτά ψόφο τελικά δενέχουν τόσα χρόνια πριν τα ανέφερε ο Τομ Ρόμπινς στα βιβλία του με τον δικό τουμοναδικό τρόπο και αυτά ακόμα να εξαφανιστούν.

Και ναι μεν τα βατράχια ίσως λείψουν σε τόσους όσους αγάπησαν τα βιβλία τουΡόμπινς, αλλά μην μου πείτε και πως οι μέλισσες δεν μας ενδιαφέρουν. Ακόμα καιβλαμμένος οικονομολόγος να είναι κάποιος – αρκεί να έχει παιδί που είδε σε dvd τοbee movie- μπορεί να μετρήσειαπτά, με α-ΛΗΘΗ-νό χρήμα την ζημιά που θαέχουμε με την συνέχιση της μείωσης των πληθυσμών τους. Αν εξαφανιστούν, έείμαστε ένα πολύ πολύ μεγάλο βήμα κοντά στην σημαντικότερη κατάρρευση τουοικοσυστήματος απο την εποχή των δεινοσαύρων.

Αλλά τώρα έχουμε σοβαρότερα προβλήματα, νέα κυβέρνηση, επέτειο πολυτεχνείου(όπου αυτοί που θα έπρεπε να τιμούνται είναι άγνωστοι), νέες αναζητήσεις γιαδημοκρατία του μισθού και άλλα πολλά τα υπόλοιπα ας περιμένουν.
Για πόσο θαμπορούν ακόμα.....

Για πόσο;

Η εκδίκηση της γυφτιάς αλα πολιτικά

2011-11-17T17:36:00.001+02:00

Σήμερα είναι αλήθεια πως καταχάρηκα τα παραπολιτικά στις εφημερίδες που ήτανπολύ διασκεδαστικά.

Αφού μάθαμε τις αντιδράσεις λόγω 'δημοκρατικών΄ ευαισθησιών των Καστανίδηκαι Τσετίν Μάντατζη ήρθαν και οι απαντήσεις απο το ΛAOS και λιώσαμε στο γέλιο.

Γιατί ο κος Καστανίδης όταν απειλούσε με απολύσεις τους απεργούς, ότανψήφιζε μνημόνια, όταν συμμετείχε εξ απαλών ονύχων σε όλες τις μεταπολιτευτικέςκυβερνήσεις που οδήγησαν εδώ, δεν φαίνεται να πολυ είχε τέτοιες ευαισθησίες.Οπότε δικαίως εισέπραξε το "κάποιοι στεναχωρήθηκαν που έμειναν εκτόςκυβέρνησης' του Adonis. Η όλη αυτή αντιπαράθεση με τα συγκεκριμένα μάλισταπρόσωπα νομίζω συναγωνίζεται της καλύτερες κωμικές επιθεωρήσεις τωνπροηγούμενων δεκαετιών.

Για τον κο Τσετίν τώρα, του οποίου η πράξη να καταψηφίσει έλαβε αναγνώρισηςόχι μόνο απο τον φίλο του ΓΑΠ που τον κατανόησε αλλά και απο την "Αυγή" (βρε λέτε να γουστάρουν εμφυλιακά πάλι εκεί;) που τηνχαιρέτισε ως "μάθημα δημοκρατίας' δεν μπορούμε να πούμε πολλά. Ο άνθρωποςτσαντίστηκε που οι του ΛΑΟΣ τον κατηγορούσαν πως έφερνε χαιρετίσματα καιαδελφικούς χαιρετισμούς στους 'ομόεθνους΄του 'Τούρκους' της Ρόδου απο τονΝταβούτογλου, είδε πως χωρίς φίλο ΓΑΠ το πλοίο πάει για άλλα, σου λέει κάτσε νατακιμιάσω με 'αριστερά' που γουστάρει 'δημοκρατικούς μειονοτικούς' και εγώ νέοΤουρκικό κόμμα, μπας και κάνω ηρωική έξοδο και ξεχαστεί το 'ναι σε όλα' πουσίγουρα βοήθησε όλους τους μουσουλμάνους της Θράκης όσο και τους υπόλοιπους....

Ε και σε όλα αυτά ήρθε και ο κεραυνός του προέδρου που κατάλαβε πως τονζηλεύουν γιατί είναι λαοφιλής και απογίναμε για σήμερα, χορτάσαμε πάλι politicsmade in Greece στην οποία χάνονται 60δις φόροι σύμφωνα με τους 'χουντικούς' καιοπου "οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι δηλώνουν τα 7 στα 10 ευρώ εισοδήματοςπου δηλώνονται στην εφορία και οι υπόλοιποι φορολογούμενοι μαζί με τις επιχειρήσειςμόλις τα 3 ευρώ στα 10".

Γεια σας καμάρια μου δημοκράτες και μη, και μην μου θυμώνετε που αναρωτιούνται στη Monde αν η Ελλάδα είναι Ευρωπη.

Όχι δεν είναι πραξικόπημα τραπεζιτών

2011-11-17T17:15:00.001+02:00

Λέγαμε στο προηγούμενο γι' αυτά τα άρθρα που σχολίαζαν τις νέες κυβερνήσεις Ελλάδας και Ιταλίας ώς πραξικόπημα τραπεζιτών λόγω των βιογραφικών των επικεφαλών τους.

Πρόκειται για μέγα ψέμα καθώς βλέπω τώρα και την πλήρη δομή της Ιταλικής κυβέρνησης όπου τραπεζιτες είναι μόνο δύο στους έντεκα.

Δηλαδή τι θέλετε τώρα παλαιο-ρωμιοσυνο-κυβερνήσεις με το 95% ανεπάγγελτους;

Το κυβερνητικό σχήμα της Ιταλίας αποτελείται από 11 υπουργούς· πέντε πρόσωπα αναλαμβάνουν υπουργοί άνευ χαρτοφυλακίου -πρόκειται επίσης για τεχνοκράτες.

Πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών: Μάριο Μόντι
Υπουργός Εσωτερικών: Άννα Μαρία Καντσελιέρι, πρώην νομάρχης στην Μπολόνια
Υπουργός Εξωτερικών: Τζούλιο Τέρτσι Ντι Σαντάγκατα, διπλωμάτης, πρώην πρεσβευτής στις Ηνωμένες Πολιτείες (επιστρέφει από την Ουάσινγκτον)
Υπουργός Δικαιοσύνης: Πάολα Σεβερίνο, δικηγόρος και υποδιευθύντρια του πανεπιστημίου Luiss, που ανήκει στην Ένωση Βιομηχάνων
Υπουργείο Παιδείας: Φραντσέσκο Προφούμο, καθηγητής, πρώην πρόεδρος του Ιταλικού Ιδρύματος Ερευνών
Υπουργός Άμυνας: ναύαρχος Τζαμπάολο Ντι Πάολα, πρόεδρος της αμυντικής επιτροπής του ΝΑΤΟ (επιστρέφει από το Αφγανιστάν)
Υπουργός Υποδομών και Οικονομικής Ανάπτυξης: Κοράντο Πάσερα, έως σήμερα το πρωί διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Intesa Sanpaolo
Υπουργός Εργασίας: Έλσα Φορνέρο, καθηγήτρια Οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Τορίνο
Υπουργός Πολιτισμού: Λορέντσο Ορνάγκι, πρύτανης του πανεπιστημίου Κατόλικα του Μιλάνου
Υπουργός Περιβάλλοντος: Κοράντο Κλίνι, χειρουργός, καθηγητής
Υπουργός Υγείας: Ρενάτο Μπαλντούτσι, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
Υπουργός Γεωργίας: Μάριο Κατάνια, δικηγόρος με ευρωπαϊκή εμπειρία

Και αφού καταφέρανε να κάνουν την πολιτική επάγγελμά και να την απαξιώσουν, ας την δώσουν τώρα στους 'ειδικούς χειρούργους' για να μάθουμε να πορευόμαστε.

Και επειδή βλέπω ξεσπαθώνουν τα 'πατριωτικά μέσα' για λέσχες Μπίλντεμπεργκ και Τριμερείς επιτροπές ( Μέλη της οποίας και ο Σούπερ Μάριο και ο Παπα-δήμας), αναρωτιέμαι πως γίνεται ο γνήσιος 'πατριώτης' εκφραστής της Ελλάδος, ακόμα και κωλοτούμπας που χαρακτηρίζεται, να ήθελε κυβέρνηση με τέτοιον μασώνο/σιωνιστή/διεθνιστή και δεν ξέρω τι άλλο απο το 2009. Περίεργα πράγματα συμβαίνουν. Α και ένα κειμενάκι για την τρι-κωλο-λατεραλ που ξεφεύγει απο τα συνομωσιολογικά εδώ.

Τώρα γιατί όλοι αυτοί είναι οι καταλληλότεροι μην αναρωτιέστε και μην ψάχνετε συνωμοσίες. Όπως έδειξε ο Καστοριάδης, σε κλειστά γραφειοκρατικά συστήματα δεν ανελίσσονται αυτοί που έχουν τις ικανότητες εκείνες που προυποθέτει η εκάστοτε θέση αλλά εκείνοι που όπως δείχνει η εξελικτική βιολογία έχουν τις ικανότητες να ανελιχθούν σε αυτές. Τώρα για το ποιές είναι αυτές οι ικανότητες; Ε συνήθως οι απλοί άνθρωποι τις κατατάσσουν ως το μαύρο κατακάθι της ανθρώπινης συμπεριφοράς και ως το βρωμερό υπόγειο της ανθρώπινης ύπαρξης. Εγώ τι να σας πω δεν ξέρω. Οι 'ειδικοί' γνωρίζουν καλύτερα

Το πραξικόπημα των τραπεζιτών

2011-11-14T22:55:00.001+02:00

Σήμερα ένας φίλος, μου επέστησε την προσοχή σε μια πολύ ενδιαφέρουσα σημειολογία στις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις σε Ελλάδα και Ιταλία καθώς και σε ένα ενδιαφέρον άρθρο από το Time.com.

Αυτή την στιγμή έχουμε στην Ελλάδα ήδη έναν τραπεζίτη για πρωθυπουργό και αναμένεται και ο δεύτερος οσονούπω στην Ιταλία. Καθώς οι δύο αυτές χώρες με τους αδελφούς πολιτισμούς που ανέπτυξαν, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της σύγχρονης Ευρώπης με ταφόπλακα από πάνω τον χριστιανισμό και τα πιο σύγχρονα κοινωνικό-οικονομικά συστήματα , μοιάζει πως η Ευρώπη τελειώνει αντίθετα με το πώς άρχισε.

Τουλάχιστον για τους Έλληνες προγόνους μας και σε μεγάλο βαθμό και για τα ξαδέλφια, όχι μόνο το νόμισμα ήταν απλά αυτό που λέει η λέξη, μια συμβατική μονάδα αντικειμενοποίησης της αξίας κάποιων αγαθών, ένα μέσο δηλ, αλλά μάλιστα ένα σωρό κακίες είχαν συνδεθεί μαζί του με αποτέλεσμα οι περισσότεροι Ελεύθεροι άνθρωποι να θεωρούν ντροπή την άσκοπη ενασχόληση με αυτό. Εξ’ ού και οι τραπεζίτες στην αρχαία Ελλάδα ήταν συνήθως δούλοι και ξένοι, μέτοικοι, έμποροι, γενικά ‘δεύτερης’ κατηγορίας ‘μη-πολίτες’.

Φαίνεται πως μετά από τόσους αιώνες επιτέλους οι πνευματικοί απόγονοι των ‘δευτεράτζων’ παίρνουν την ρεβανς εκδικούμενοι αυτούς που τους στόλισαν με τόσα αρνητικά χαρακτηριστικά , που τους χλεύασαν, που τους λοιδόρησαν που τους θεώρησαν υπάνθρωπους (λόγω ενασχόλησης), αναλαμβάνοντας τα πολιτικά ηνία του χιμαιρικού εκτρώματος που πήρε την θέση του Ελληνορωμαϊκού κόσμου.

Έτσι ο τίτλος ‘πραξικόπημα των τραπεζιτών που χρησιμοποιεί το άρθρο του Time ίσως να είναι ο καταλληλότερος (και χωρίς γκάλοπ)

Είναι πια εμφανές ακόμα και για αυτούς που δεν θα πίστευαν ποτέ πως οι πολιτικές αρετές μπορούν να εξαφανιστούν και να δώσουν την θέση τους σε νομίσματα, εκφραζόμενα από κουστούμια που χρησιμοποιούν καθησυχαστικές λέξεις, πως περνάμε σε ένα άλλο στάδιο.

Ας ελπίσουμε πως αυτό το στάδιο μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στο τέλος αυτού του τραγικά χυδαίου κύκλου μήπως και αξιωθούμε να δούμε την γέννηση ενός πιο ελπιδοφόρου.

people leading domestic lives, afraid of the burden of taxes, become deceivers (Mbh 3.187)

kings of the earth with souls steeped in ignorance, and discontented with what they have, will at such a time, rob their subjects by every means in their power (Mbh 3.189)

Η Ιστορία της Ελλάδος με μια εικόνα

2011-11-11T16:24:00.001+02:00

Homo Sapiens, πολιτισμός της Τιμής, Ελληνικός οικουμενικός πολιτισμός, Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, Οθωμανική αυτοκρατορία, Παγκόσμιοι πόλεμοι, ΕΕ, εξαφάνιση!

From the cradle to enslave(ment)

Πολιτικές Κωλοτούμπες

2011-11-07T22:43:00.001+02:00

Μετά την προδιεγραμμένη μεταβολή των απόψεων της αντιπολίτευσης με τηνεξίσου προδιεγραμμένη - αρκεί να βλέπαμε τις διάφορες δηλώσεις των εταίρων μαςτόσους μήνες- κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, εκτάκτου ανάγκης, συναίνεσης,συνενόησης και μπαρμπούτσαλα ήμουν και είμαι πολύ περίεργος να δώ τι στάση θακράταγαν/κρατήσουν οι διάφοροι δημοσιογράφοι και κανάλια.

Μέχρι στιγμής έχουμε κωλοτούμπες απο τους τόσο καιρό υποστηριχτές τηςκυβερνησης που μόλις είδαν πως δεν τους βγαίνει ο ΓΑΠ ρίξαν πλάτες γιατον Αντώνη.

Επίσης έχουμε μια περίπου καθολική προσπάθεια, απο την πλειοψηφία των ΜΜΕ,να μας διδάξουν όπως η δάσκαλα στο νηπιαγωγείο πως τώρα που τα βρήκαν τα παιδιάθα πάνε όλα καλά γιατί με την συνεργασία και την συναίνεση όλα είναι ρόδινα.

Ο υπερπατριώτης ο Καρατζαφέρης που πρίν δέκα χρόνια σε ένα αρκετάεντυπωσιακό βίντεο έλεγε τα παρακάτω...

...τώρα τα ξέχασε την μια υποστηρίζει την άλλη βάζει όρους γενικά τόσεςτούμπες ανα ημέρα ούτε σε τραμπολίνο να χοροπήδαγε.

Κουβέλης νταξ, κρίμα το 'σοβαρό' του προφίλ, απο την πολύ ανησυχία 'λύγισε

και λυπάμαι που το λέω γιατί μου την σπάνε συνήθως με διάφορα αλλά τελικάμείναμε με μόνη αντιπολίτευση που δείχνει να εμμένει στις θέσεις της το ΚΚΕ καιτον Σύριζα.

Πάλι καλά που εξακολουθούν να αφήνουν λυτό για το ξε-φούσκωμα του κόσμου τονΤράγκα - βοήθεια μας - που και αυτός δείχνει να μένει σταθερός και μόλις πρινλίγο αναρωτήθηκε μαζί με εμάς

' Μα καλά, δεν υπάρχει ένας πολιτικός σε αυτή την χώρα με τα παντελόνια νατους πει να πανε να γαμηθούν;"

Εμείς οι πολιτες θα μείνουμε με την απορία, αν είναι αλήθεια, μα καλά μετόσες πλουτοπαραγωγικέςπηγές πως στο καλό είμαστε μπατήριδες;

και τι σκατά, έστω κοινοβουλευτική, δημοκρατία είναι αυτή που τα πρόσωπα, οιπρουποθέσεις ο τόπος και ο χρόνος των εκλογών καθορίζονται απο τους 'φίλους'μας.

Για να μην κουράζομαι παρακαλώ τους εταίρους να πάνε να ψηφίσουν και γιαμένα μην βγαίνω απο το σπίτι μου Φεβρουάριο μές τα κρύα και πουντιάσω.....

Ζήτω το Έθνος, 28η Οκτωβριου

2011-10-27T21:22:00.002+03:00

ΕΛΛΑΣ 1940

Υπάρχουν στιγμές στις οποίες ένας λαός οφείλει,
αν θέλει να μείνει μεγάλος,
να είναι ικανός να πολεμήσει
έστω και χωρίς ελπίδα νίκης,
μόνο διοτι πρέπει

ΕΛΛΑΣ 2011

πολλά κείμενα για την ημέρα σε ειδικό αφιέρωμα εδώ

Οι ρυπαροί

2011-10-25T20:44:00.000+03:00

ΕΛΛΑΣ:ΚΟΠΡΟΣ
Εποχή του 1897
Ανθρωπότης δικηγορίσκων, υπαλληλίσκων, χαρτοπαικτών και βουλευτών. Ανθρωπότης Χρεωκοπημών, Ατιμασμών και Ηττών. Αποσυντεθειμένη, σαπρώδης, γυναιώδης, γραώδης, κλαψιάρα τρεφομένη με Κόλυβα Μνημοσύνων και επιταφίους λόγους.
Αέρας αποπνικτικός απο σαπίζοντα άνθη κηδειών και σύννεφα μολυβένια Εθνικών Ατιμασμών, πλακόνοντα τον Ουρανόν Εμπρος, δρόμος φέρων προς Βλακογερμανικόν Μπουδρούμι, δεχόμενον την καφτήν αράν κάθε διαβάτου, εκπνέουν λειποθυμιστικήν δυσωδία Μουχλιασμένων Λόγων:

η Βουλή.

'Περικλής Γιαννόπουλος,1906'

ΟΙ ΡΥΠΑΡΟΙ

Όσο κι αν λέκιασαν
οι ρυπαροί
την Γή μας

Όσα κι αν έθαψαν
όμορφα
νια δεντριά

Μια ρίζα αμόλυντη
βαθιά μονάχα
φτάνει

Ελεύθερος για εμάς

Αιών ο Ήλιος

ΌΜΟΙΑ

θα μας ξαναγεννά

Αρχαιοκαπηλία, όταν η ιστορία αιμορραγεί

2011-10-10T17:25:00.000+03:00

Διαβάζοντας πρόσφατα τις ευχάριστες ειδήσεις για άλλη μια σύλληψη σπείρας αρχαιοκαπήλων θέλω να αναφέρω δύο πράγματα γι’ αυτή την σύγχρονη πληγή της Αρχαίας Ελλάδας τα οποία σπανίως θίγονται στις σχετικές ειδήσεις.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα προϊόντα της αρχαιοκαπηλίας ως έργα τέχνης, ή θησαυρούς τα οποία οι αρχαιοκάπηλοι στερούν από το κράτος και τους πολίτες του, οι οποίοι είναι οι νόμιμοι κληρονόμοι αυτών. Έτσι τα προϊόντα αρχαιοκαπηλίας αντιμετωπίζονται συνήθως στα μμε και από τον μέσο Έλληνα είτε ώς κλοπή θησαυρών, αντικειμένων αξίας, είτε ως αφαίρεση μιας δικαιωματικής ιδιοκτησίας ανεξαρτήτου αξίας, πράγμα όμως που αποκρύπτει την πραγματική ζημιά που η αρχαιοκαπηλία κάνει.

Και αυτό γιατί το χειρότερο αποτέλεσμα της αρχαιοκαπηλίας δεν είναι η κλοπή ενός αντικειμένου μικρής η μεγάλης αξίας (καλλιτεχνικής χρηματικής κτλ ) αλλά η κλοπή της ιστορίας το σπάσιμο της συνέχειας και η ρήξη της παράδοσης. Τα αρχαιολογικά ευρήματα, αποκτούν πραγματική αξία μόνο όταν ταυτίζονται στο τόπο που βρέθηκαν με συγκεκριμένη εποχή, συγκεκριμένα στοιχεία και άλλα αντικείμενα, κάτι που μόνο η αρχαιολογική έρευνα μπορεί να κάνει, ενώ αντιθέτως όλο αυτό το σύνολο/πλαίσιο εξαφανίζεται όταν κάποιο τέτοιο αντικείμενο κλαπεί. Το ποσόν της πληροφορίας που αντλούμε από ένα συλημένο αρχαιολογικό εύρημα είναι αν όχι μηδαμινό, ελάχιστο κάτι που δεν επιτρέπει την τεκμηρίωση του και την ένταξη του στο ιστορικό πλαίσιο. Οπότε στην πραγματικότητα αυτό που μας στερεί η αρχαιοκαπηλία δεν είναι οι θησαυροί αλλά η γνώση για το παρελθόν μας.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια που η κλοπή και η εμπορία αρχαιοτήτων μοιάζει να είναι ένα επικερδές σπορ στο οποίο πολλοί επιδίδονται , συνήθως μάλιστα Έλληνες αξίζει να αναφερθούμε και στο δεύτερο ουσιαστικό στοιχείο που πρέπει να κατανοήσουμε.
Πολύ καλύτερα απ ότι αν τα έλεγα με δικά μου λόγια, θα καταλάβετε διαβάζοντας το παρακάτω απόσπασμα από τον Μενέξενο του Πλάτωνα το οποίο μπορεί να μας διαφωτίσει και γιατί οι αρχαιοκάπηλοι ειδικά οι ομοεθνείς πρέπει να είναι από τις πιο μισητές κατηγορίες εγκληματιών. Επίσης είναι καλό να επεκτείνουμε την ουσία του θέματος που θίγει ο φιλόσοφος και σε άλλα σύγχρονα προβλήματα μας κ ίσως καταλάβουμε και το πόσο πολύ έχουμε ξεπέσει.

….σε όλη σας τη ζωή να στρέφετε όλη την προθυµία µε όλους τους τρόπους σε αυτό: πώς να ξεπεράσετε και εµάς και τους προγόνους στην δόξα. Αλλιώς, να ξέρετε ότι, αν εµείς σας ξεπερνάµε στην αρετή, αυτή η υπεροχή µας µας δίνει ντροπή, ενώ αν είµαστε κατώτεροί σας, αυτόµατως μας κάνει ευτυχισµένους. Θα γίνουµε εµείς οι νικηµένοι και σεις οι νικητές αν εσείς βάλετε σαν σκοπό της ζωής σας, να µην καταχρασθείτε τη δόξα των προγόνων σας και να µην την ξοδέψετε, συναισθανόµενοι ότι για έναν άνδρα ο οποίος δίνει κάποια αξία στον εαυτό του, δεν υπάρχει άλλο αισχρότερο πράγµα παρά να εµφανίζεται τιµώµενος, όχι για τα προσωπικά του έργα αλλά για δόξα προγόνων.
Βέβαια είναι για τους µεταγενέστερους καλός και µεγαλοπρεπής θησαυρός και υπάρχουν προγονικές τιµές. Αλλά είναι άνανδρο και αισχρό να χρησιµοποιεί κανείς έναν θησαυρό, είτε χρηµάτων είτε τιµών, επειδή ο ίδιος δεν έχει δικά του αποκτήµατα και ένδοξα έργα, και να µην τον παραδίνει στους απογόνους του. Και αν µεν επιδιώξετε αυτά στη ζωή σας, θα έλθετε κοντά µας αγαπηµένοι προς αγαπηµένους, όταν σας φέρει η κοινή µας µοίρα. Αν όµως αµελήσετε και φανείτε δειλοί, κανείς δεν θα σας υποδεχθεί µε προθυµία….

Μπορείτε επίσης να διαβάσετε και δύο καλά σχετικά βιβλία που κυκλοφορούν
το "Εγχειρίδιο αρχαιοκαπηλίας" και το "Αρχαιοκαπηλία και εμπόριο αρχαιοτήτων"
Επίσης για όποιον ενδιαφέρεται μια μελέτη (μαζί με το κείμενο) για τον Μενέξενο του Πλάτωνα εδώ
Για τους πιο οπτικούς ίσως έχει ενδιαφέρον και η εκπομπή για την αρχαιοκαπηλία στους 'Φακέλους'

Οι Γερμανοί (οι φίλοι μας) ξανάρχονται!

2011-10-07T18:17:00.000+03:00

Σιγά, σιγά και μετά από 2 χρόνια κυβέρνησης σωτηρίας, μνημονίων και μέτρων έχει αρχίσει να ξεκαθαρίζει και ο λόγος που φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και ο τρόπος με τον οποίο οδηγηθήκαμε εδώ αλλά το κυριότερο και ποια σχέδια μένουν να ολοκληρωθούν.

Και είτε κοιτάξουμε στα μιντια που χειροκροτούν τις ξένες επενδύσεις στον Ελληνικό χρυσό, είτε στις απέναντι φωνές που μιλάνε για δοσιλόγους και προδότες τα ουσιαστικά στοιχεία για την κατανόηση είναι τα ίδια.

Με τις πρόσφατες ειδήσεις μάλιστα κατά την επίσκεψη του κου Ρέσλερ στην Ελλάδα το όλο πράγμα έχει αρχίσει να φωνάζει - πιο δυνατά απο τις αισιόδοξες επενδυτικές κραυγές τους - και αρκετά αντικειμενικές και προσγειωμένες αναλύσεις ήδη κάνουν σιγά σιγά την εμφάνιση τους.

Τώρα δεν ξέρω κατά πόσον θετικό μπορεί να ακουστεί η επένδυση που αποφέρει στον ξένο επενδυτή πχ το 60% των κερδών ειδικά όταν μιλάμε για φυσικό (πεπερασμένο) πλούτο με ταυτόχρονες γεωπολιτικές έως οικολογικές συνέπειες για τον τυχερό εταίρο που γίνεται αποδέκτης των επενδύσεων, όμως σιγά σιγά νομίζω πως έρχεται ο καιρός να θυμίσουμε στους απογόνους των Φράγκων, Γότθων, Βουργουνδών, Σαξόνων Βανδάλων και υπολοίπων απροσάρμοστων της Ευρώπης, πως όποτε τους βγαίνει έτσι άτσαλα ο χαρακτήρας τους....
( τελευταία δείχνει να θέλουν και μια π(%$% ανα 50 χρόνια) καθώς μας τον παραδίδει ο Ιούλιος Καίσαρας

"Οι συνήθειες των Γερμανών διαφέρουν πολύ απ' αυτές των Γαλατών, αφού δεν έχουν δρυΐδες για να προΐστανται των θρησκευτικών τελετών, ούτε πολυνοιάζονται για θυσίες. Για θεούς έχουν μόνο όσους βλέπουν με τα μάτια τους και επιζητούν την εύνοιά τους - τουτέστιν τον Ήλιο, τη Φωτιά και τη Σελήνη (...) Περνούν όλη τους τη ζωή στο κυνήγι και τον πόλεμο. Από παιδιά εκπαιδεύονται στην εργασία και τις κακουχίες (...) Οι φυλές αυτές θεωρούν μέγιστη δόξα, να ρημάζουν τις γειτονικές περιοχές και να τις κάνουν μη κατοικήσιμες. Πιστεύουν ότι έτσι αποδεικνύουν την αξία τους, με το να διώχνουν τους γείτονές τους και κανείς να μην τολμά να πατήσει εκεί. Επίσης πιστεύουν ότι μ' αυτόν τον τρόπο θα είναι πιο ασφαλείς, μιας και απομακρύνουν τον κίνδυνο ξαφνικών εισβολών."

... η ιστορία δεν τελειώνει και πολύ καλά γι αυτούς.

Ετσι με όλη την αγάπη και τον σεβασμό που έχω για τον Γερμανικό ιδεαλισμό, κλασικισμό και φιλελληνισμό των προηγούμενων αιώνων και επειδή ακόμα υπάρχουν λογικές φωνές στον Γερμανικό λαό, θα τους πρότεινα να μαζέψουνε τους χριστιανοδημοκράτες (sic) και λοιπούς ηγέτες και καθοδηγητές τους για να μην έχουμε πάλι επαναλήψεις σαν και την παρακάτω.

Κοινώς όπως είπε ο Σμιτ μην τους πάρει ο διάολος.

Και επειδή υπάρχουν και πάλι πολλοί ρωμιοί συνεργάτες, απλά θα θυμίσω πως και ο Εφιάλτης του Ευρυδήμου, εισέπραξε την αμοιβή του απο τους Πέρσες όμως στο τέλος εισέπραξε και το τίμημα. Και μην νομίζετε πως δεν θα υπάρξει και στο μέλλον μια Δελφική Αμφικτιονία να επικηρύξει το κεφάλι σας, ή πως δεν θα υπάρχει έστω ένας Αθηνάδης που θα σας θυμηθεί. Σε πέντε χρόνια, σε δέκα, σε είκοσι, θα σας αναγνωρίσει..... και θα ανταμειφτείτε καταλλήλως για την υπηρεσία σας στην πατρίδα

Χρονοδίνη

2011-10-06T23:57:00.000+03:00

Του Χρόνου δίνες τρομερές, π’ αναβοσβήνουν τ’ άστρα
Και της Ανάγκης προσταγές, που τους Θεούς ορίζουν
Πώς να ξεφύγει ο θνητός, βουνά που τον συνθλίβουν
Μας επιλέγει ο καιρός

κ’ οι εποχές γυρίζουν.

Τι και αν το σώμα το δονούν, πάθη παλιά θαμμένα
Σπαράσσουν κρύφια την ψυχή, ήθη λησμονημένα
Κάποιου ο χρόνος πέρασε, και γι’ άλλον ιω!
δεν ήρθε.

<ανεστράφη γαρ πάντα νυν τα πράγματα>

Τι και αν χορδές μελωδικές, όργανα ξεχασμένα
Ανοίγουν θύρες σφαλιστές, ξεθάβουν κ’ ανασταίνουν
Κάποιου ο χρόνος πέρασε, και γι’ άλλον ιω!
δεν ήρθε.

<νεκρών έχοντες ελπίδας τεθαμμένας·>

Μορφές αχνές φασματικές, τον νου τον τριγυρίζουν
Κ’ ανείπωτες χιλιόχρονες, γλώσσες μου ψιθυρίζουν
Στα τρίσβαθα τις εντολές...

ΑΙΜΑ ΖΗΤΑΝΕ ΑΙΜΑ!

<Έλληνες εσμέν άνδρες εσποδωμένοι>

Οι βάτραχοι δεν πεθαίνουν παίζοντας...

2011-10-05T21:55:00.000+03:00

(ουχ ώσπερ ο Βίων έλεγε)
«τα παιδάρια παίζοντα των βατράχων τοις λίθοις εφίεσθαι, τους δε βατράχους μηκέτι παίζοντας αλλ' αληθώς αποθνήσκειν»

Χθες ήταν η παγκόσμια ημέρα των ζώων (όχι των δίποδων), και θα είχε ίσως ενδιαφέρον να δούμε μερικά πράγματα αφού αντιγράψω τα παρακάτω βασικά από το νετ.

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων πρωτογιορτάστηκε το 1931 σ' ένα συνέδριο περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία, ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Από τότε, η γιορτή διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου.
Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδή συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.

H Διεθνής Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων (1978)
Άρθρο 1
Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.
Άρθρο 2
1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου.
2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων.
3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.
Άρθρο 3
1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά.
2. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνεις στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.
Άρθρο 4
1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους,
2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.
Άρθρο 5
1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του.
2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.
Άρθρο 6
1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα.
2. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.
Άρθρο 7
Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.
Άρθρο 8
1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κλπ. Αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό.
2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.
Άρθρο 9
Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.
Άρθρο 10
1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων.2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.

Άρθρο 11
Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.
Άρθρο 12
1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί «γενοκτονία», έγκλημα απέναντι στο είδος.
2. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.
Άρθρο 13
1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.
Άρθρο 14
1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση.
2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ' τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Διάβασα σε πολλές εφημερίδες και ιστολόγια την είδηση και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι έντονη η (δικαιολογημένη) δυσαρέσκεια για τον τρόπο που φερόμαστε στα ζώα, θεωρώντας αυτήν την κατάσταση σαν κάτι που ίσχυε από πάντα με μια προοδευτική βελτίωση της αντιμετώπισης καθώς περνούν τα χρόνια, με αποκορύφωμα την φιλοσοφία πίσω από την διακήρυξη των δικαιωμάτων των ζώων.

Ισχύει όμως και εδώ αυτή η γνωστή γραμμικότητα που εφαρμόζει ο σύγχρονος άνθρωπος σε όλα τα θέματα, ή η σχέση ανθρώπων-ζώων έχει περάσει από διαφορετικά στάδια στο πέρας των εποχών, των πολιτισμών, των θρησκειών;

Το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι πως ο άνθρωπος ως παμφάγο στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, έχει έτσι και αλλιώς την τάση και ανάγκη και να τα φάει τα ζώα και με την εγκαθίδρυση της αγροτικής κοινωνίας να τα εκμεταλλευτεί, χρησιμοποιήσει, κάτι που δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ (μέχρι να τα εξαφανίσουμε όλα). Οπότε αυτό που διαφέρει είναι ο τρόπος που γίνονται τα παραπάνω, και κυρίως σε τι πλαίσιο μπαίνει – σύμφωνα με την εκάστοτε ‘φιλοσοφία’ της εποχής- η σχέση ανθρώπων ζώων.

Ένας λίγο πολύ κοινός ‘μύθος’ σε αυτή την γραμμική βελτίωση των σχέσεων ανθρώπων-ζώων είναι όπως και σε πολλά άλλα πράγματα η μετάβαση από τον αρχαίο κόσμο, ένα κόσμο αιματηρών θυσιών σε αυτόν της χριστιανικής αγάπης, άποψη που γρήγορα γίνεται αποδεκτή από αυτούς που μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων.
Στην πραγματικότητα όμως, η κατάσταση είναι πολύ μα πολύ διαφορετική καθώς η πρώτη ‘υποβάθμιση’ της σχέσης και τάξης των ζώων σημειώθηκε με τον ερχομό του μονοθεϊσμού και την απαγόρευση των παγανιστικών αιματηρών θυσιών.

Γιατί εκεί που για τους παγανιστές τα ζώα μπορεί να ήταν ιερά, αδέλφια τους, αγγελιοφόροι των θεών, έμψυχα με μόνη διαφορά στην ‘τάξη’, με τον μονοθεϊσμό ξεκινά η μεγάλη πορεία προς την αντικειμενοποίηση τους. Μέγιστη απόδειξη έναντι στο ‘επιχείρημα’ περί θυσιών φυσικά και είναι το γεγονός πως ουδέποτε τερματίστηκε στα πλαίσια του χριστιανισμού η κατανάλωση των ζώων ως τροφή (κάτι που αντιθέτως παρατηρείται αν και περιθωριακά στον παγανισμό ), απλά τερματίστηκε ή ένταξη αυτής της πράξης στο θρησκευτικό πλαίσιο του ιερού. Οπότε απλά από-ιεροποιήθηκαν τα ζώα χάνοντας ακόμα και αυτήν την ιδιότητα τους ως έμψυχα.

Δυστυχώς εδώ μεγάλο μέρος της ευθύνης έχουν κάποιοι Έλληνες φιλόσοφοι όπως ο Αριστοτέλης ο οποίος πρώτος υποστήριξε πως τα ζώα έχουν αποστολή την ‘χρήση’ τους από τον άνθρωπο και αναλόγως αυτής της χρήσης κατατάσσονται σε χρήσιμα κτλ. Ταυτόχρονα η φιλοσοφική εξερεύνηση του λόγου και η ταύτιση του με τον άνθρωπο σε αντιδιαστολή με τα άλογα ζώα σιγά σιγά προετοίμασε το έδαφος για τα υπόλοιπα, ειδικά μέσω της σχολής των Στωικών που φαίνεται να γίναν οι μεγάλοι υπέρμαχοι της αρχικής θέσης του Αριστοτέλη και δημιούργησαν τις ‘διχαστικές’ αυτές βάσεις στην επιχειρηματολογία που και αργότερα με ακραία εντονότερο βαθμό χρησιμοποιήθηκε και από τον μονοθεϊσμό διαταράσσοντας την σχέση συγγένειας ζώων-ανθρώπων που εν πολύς ίσχυε στον πολυθεϊσμό.

Στην συνέχεια, και αφού τα ζώα είχαν στερηθεί της ψυχής τους, της λογικής τους, και απλά ήταν χρήσιμα, το τελειωτικό χτύπημα έγινε με την ‘πρόοδο’ των τελευταίων λίγων αιώνων, με την ‘επιστήμη’ και την τεχνική που από την μία μας επέτρεψαν αυτήν την τελική επικράτηση σε όλη την φύση – που προανήγγειλε ο μονοθεισμός στο γνωστό «αυξάνεστε και πληθύνεστε και κατακυριεύσατε…» που ίσως αποτελεί και την χυδαιότερη ‘εντολή’ που οι άνθρωποι βάλαν να λέει ‘θεός’-, και από την άλλη ‘δικαιολόγησαν’ με ανθρωποκεντρικά κριτήρια την αναγκαιότητα της (τα απάνθρωπα και συχνά άχρηστα πειράματα στα ζώα πχ για το καλό των ανθρώπων).

Το ενδιαφέρον είναι πως αυτές οι δύο οπτικές για τις σχέσεις ανθρώπων/ζώων ήδη από την ύστερη αρχαιότητα βρίσκονται σε σύγκρουση και μάλιστα ακριβώς στο ίδιο πλαίσιο που υπάρχει ακόμα και σήμερα. Έτσι τουλάχιστον μας δείχνουν οι διάλογοι του Πλουτάρχου (στην νεοπλατωνική γραμμή υπέρ των ζώων, «Πότερα των ζώων φρονιμώτερα, τα χερσαία ή τα ένυδρα») ή του Φίλωνα (Ιουδαϊκή αντίληψη κατά των ζώων με Στωική/Αριστοτελική επιχειρηματολογία) ή τέλος του Θεόφραστου που αν και διάδοχος του Αριστοτέλη στάθηκε τελείως αντιθέτως με αυτόν, θέλοντας να καταργήσει ακόμα και τις θυσίες, στρεφόμενος σε μια διατροφή καθαρά χορτοφαγική (παρομοίως και ο Πορφύριος με το Περί Αποχής Εμψύχων).

Αυτά και πολλά ακόμα ενδιαφέροντα βρίσκονται στο Animals, Gods and Humans: Changing Attitudes to Animals in Greek, Roman and Early Christian Thought που μας δείχνει πόσο επικίνδυνο είναι να μένουμε στην επιφάνεια των πραγμάτων.

Νομίζω ο καλύτερος τρόπος να κλείσουμε στο κλίμα της παγκόσμιας ημέρας των ζώων είναι με μια προσευχή ‘του φτωχούλη του θεού’ που με τα πανθεϊστικά της στοιχεία σε πλήρη αντίθεση με τα μονοθεϊστικά δόγματα αποτελεί και την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα (μπορείτε να διαβάσετε και λίγο Πλούταρχο, Θεόφραστο, Πορφύριο για να καταλάβετε βέβαια και την διαφορά επιπέδου)

Δοξασμένος νάσαι, ω Κύριε, με όλα σου τα πλάσματα και ξέχωρα για τον κυρ αδελφό τον Ήλιο, που μας φέρνει τη μέρα και που η χάρη του μας φωτίζει και που είναι όμορφος κι αστραφτερός και με τη μεγάλη του λάμψη μαρτυράει για Σένα, Ύψιστε!
Δοξασμένος νάσαι, ω Κύριε, για την αδελφή Σελήνη και τ’ άστρα, που δημιούργησες στον ουρανό, λαμπερά, πολύτιμα κι ωραία! Δοξασμένος νάσαι, ω Κύριε, για τον αδελφό μας τον άνεμο, και για τον αέρα, για το σύννεφο, για τη γαλήνη και για όλους τους καιρούς, που με αυτά στηρίζεις τα πλάσματά σου!
Δοξασμένος νάσαι, ω Κύριε, για το αδέλφι μας το νερό, που είναι πολύ χρήσιμο, και ταπεινό και πολύτιμο κι αγνό!
Δοξασμένος νάσαι, ω Κύριε, για την αδελφή φωτιά, που με φωτίζεις τη νύχτα, κ’ είναι ωραία και χαρούμενη και δυνατή και ρωμαλέα!
Δοξασμένος νάσαι, ω Κύριε, για την αδελφή μας, τη μητέρα τη μητέρα Γη, που μας τρέφει και μας αναβαστάζει και γεννάει πλήθος πωρικά και πολύχρωμα άνθη και δέντρα!

Η επιστροφή του Οδυσσέα

2011-09-27T19:52:00.002+03:00

Εκεί οπού επέρασαν … χρόνια
σαπρές ανάγκες
Στα βράχια τους τις τσάκιζαν
Οι Οδυσσείς τις βάρκες

Πολύ πριν από την στιγμή αυτή που οι εφιαλτικές εκτιμήσεις ανεβάζουν την ανεργία στο 23% μέσα στο 2012, και που η Αυστραλία ετοιμάζεται να υποδεχτεί ένα νέο κύμα Ελλήνων οικονομικών μεταναστών, η Ελλάδα αιμορραγεί μετά τις αποτυχημένες επεμβάσεις των ειδημόνων χάνοντας μεγάλο μέρος του νέου, ταλαντούχου και ικανού δυναμικού της.

Στην μακραίωνη ιστορία της η φυλή αυτή, που γέννησε τον πρώτο μεγάλο και καθολικό αντιήρωα (σε αντιπαραβολή με έναν Αχιλλέα ή έναν Αίαντα) , είτε ως ισχυρός βασιλιάς με τους συντρόφους του, είτε ως καπάτσος καταφερτζής έμπορος, είτε ως ρακένδυτος ζητιάνος δημιουργός ιστορίας, είτε ως απλός καιροσκόπος , επέλεξε η αναγκάστηκε ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ φορές να αποχωριστεί τα πάτρια εδάφη και να τα μεταφέρει αλλού, στις πιο απίθανες γωνιές της γής.

Από τις μυθικές εκστρατείες και τους πρώτους ιστορικούς αποικισμούς, από την εξάπλωση κατά την καταστροφή του αρχαίου κόσμου στην εξάπλωση κατά την καταστροφή της Πόλης έως τους πιο σύγχρονους ξενιτεμούς στο Αμέρικα, στην Γερμανία, στην Αυστραλία, στην νότια Αφρική και όπου αλλού υπάρχει έδαφος, φοράγαμε τα χίλια διαφορετικά κουστούμια του μέγα αντιήρωα της φυλής.

Και πάντα, στα χιλιάδες χρόνια και στα χιλιάδες μέρη και στους χιλιάδες διαφορετικούς ρόλους η ευχή και κατάρα του προτύπου, αυτός ο μοναδικός, ο Νόστος μας ακολουθούσε, με αποτέλεσμα ναι να φεύγουμε, συχνότατα να μεταφέρουμε, αλλά Τέλος να γυρνάμε και να ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ.

Κάπου όμως εκεί κατά τους δύο πρώτους παγκοσμίους πολέμους, όταν θα γεννιόταν ο άλλος μεγάλος, ξένος αυτή την φορά, Οδυσσέας του Joyce, αρχίσαμε να χάνουμε την επαφή με τον γιό του Λαέρτη, τα κουστούμια και οι ρόλοι εφθάρησαν με αποτέλεσμα ο τελευταίος κύκλος της Ελληνικής αιμορραγίας να μην κλείσει για πολλούς με έναν Νοστο.

Πολύ φοβάμαι πως τώρα και για πρώτη φορά, κατά πώς οι συνθήκες δείχνουν, ενδέχεται να μπούμε στον τελευταίο τέτοιο ηρωικό κύκλο της φυλής, έναν νέο δρόμο που χάνοντας κάθε του ρίζα (δεν έμειναν και πολλά για να μεγαλώσουν με ρίζες τα δεντριά) θα αποκτήσει για πρώτη φορά την γραμμικότητα που θα απαγορεύσει κάθε επιστροφή. ΣΕ ΤΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ;

Σκεφτόμουν τις προάλλες αν ερχόταν, η καλύτερα μάλλον ΟΤΑΝ έρθουν οι συνθήκες και κατά πάνω μου κατασπαρακτικά τι θα κάνω, θα κάνω μια αίτηση στην πρεσβεία της Αυστραλίας, θα κοιτάξω κάτι πιο κοντά στους ισχυρούς φίλους μας Γερμανούς τι;

Την απάντηση δεν την έχω, όμως διακρίνω πως δεν έχω για αυτόν τον Χρονο και εποχή, την θέληση ούτε του αρχικού Οδυσσέα, ούτε την πιθανή γραμμικότητα του νέου, πέθανε το πρότυπο μου μαζί με τον Αίαντα χιλιάδες χρόνια πριν; Μήπως παραμείνω αδύναμος και γέρος σαν τον Εύμαιο να φροντίζω/βοηθάω τους μνηστήρες καθώς κατασπαταλούν το βιός της φυλής με μόνες τις αναμνήσεις ενός Οδυσσέα;

Το πιο πιθανό τελικά είναι να παραμείνω πίσω σαν τον πιστό Άργο, και σε κάθε ευκαιρία να προσπαθώ να δαγκώσω ΟΣΟΝ ΔΥΝΑΜΑΙ τους εκμεταλλευτές του οίκου του αφέντη μου υπομένοντας τις κλωτσιές.

Περιμένοντας 'οδυσσόμενος' την ώρα που σε 5 χρόνια, σε 10 χρόνια από τώρα, σε 20, ΣΕ ΟΣΑ, οι τελευταίοι Οδυσσείς θα επιστρέψουν. Την ώρα που το βέλος θα περάσει ξανά από τις λαβές όλων των τσεκουριών, την ώρα που όπως πρώτα θα θειαφίζουμε για να καθαρίσει ο τόπος από το μίασμα του αίματος των ΜΝΗΣΤΗΡΩΝ.

Την ίδια στιγμή έχουμε και την επιστροφή ενός άλλου λαϊκού αυτή την φορά προτύπου απόλυτα ταυτισμένου με τις τελευταίες και ατελεύτητες ΕΞΟΔΟΥΣ μας εξ’ ού και μίζερου, ανατολίτικου, κλαψιάρικου, την επιστροφή του Καζατζιδισμού.
Με την ελπίδα να μην μας κολλήσει ρετσινιά η μιζέρια βάζω ένα άλλο πιο παραδοσιακό τραγούδι της ξενιτιάς, πιο ταιριαστό για έναν Οδυσσέα στην πιο γνωστή εκδοχή του

Κινήσαν τα καράβια τα ζαγοριανά
κίνησε κι ό καλός μου να πάει στην ξενιτιά
Ούτε γράμμα μου στέλνει, ούτε αντιλογιά.
Μου στέλνει ένα μαντήλι
δώδεκα φλουριά στην άκρη
απ΄ το μαντήλι μόχι αντιλογιά.
Θέλεις κόρη μ΄ παντρέψου, θέλεις καλογριά,
θέλεις τα μαύρα βάλε και καρτέρα με.
Εδώ στον τόπο πού ‘ρθα και παντρεύτηκα
μαεστροπούλα πήρα και μπερδεύτηκα.
Μαγεύει τα καράβια και δεν έρχονται
εμάγεψε και μένα και δεν έρχομαι.
Κινώ να ‘ρθώ στο σπίτι χιόνια και βροχές
πάλι πίσω γυρίζω ήλιος ξαστεριά

Και στην αγαπημένη μου εκδοχή -οποσδήποτε ακούστε την - σαν καθιστικό τραγούδι εδώ με γκάιντα από τον φίλο και δάσκαλο Γιώργο Μακρή μαζί με τον Βασίλη Καρακούση (το πρώτο τραγούδι στο 5ο βίντεο, ξεκινάει μετα το 1:45 δυστυχώς όχι ολόκληρο)

Και τέλος φυσικά τον Αμάραντο

Σκάσε Σκύλα, Σκάσε

2011-09-13T19:02:00.001+03:00

Μένω σε μια παλιά πολυκατοικία. Το άθλιο τσιμεντένιο της σώμα αγκαλιάζεται με τις άλλες του τετραγώνου, εξίσου παλαιές και άθλιες και δημιουργούν στο κέντρο έναν πολύ μεγάλο ‘κενό’ χώρο τον γνωστό μας ακάλυπτο. Και ναι μεν είναι ακάλυπτος, ασκεπής, όμως καταλαμβάνεται από μικρά τοιχία που χωρίζουν τις πολυκατοικίες, από πεταμένα πράγματα, από φυτά, από γάτες, από περιστέρια από ένα σωρό άλλα. Σε ένα μέρος μάλιστα δεσπόζει μια γηραία συκιά της οποίας τα πάνω κλαδιά φτάνουν μέχρι τον τρίτο όροφο.

Μικρός (ναι είναι το πατρικό μου) έσκυβα από το μπαλκόνι την κοίταζα και φανταζόμουν πως θα μεγάλωνε μέχρι να φτάσει στον πέμπτο και να την αγγίξω. Αυτό δεν συνέβη βέβαια ποτέ. Αναρωτιόμουν επίσης αν έβγαζε σύκα, ούτε αυτό όμως το έμαθα μιας και δεν έχω πάει ποτέ στον ακάλυπτο, δεν ξέρω καν αν είναι προσβάσιμος. Ίσως μόνο από κάποια υπόγεια διαμερίσματα από ξεχασμένες μαγικές πόρτες που ως εκ θαύματος οδηγούν σε μια συκιά στην καρδιά των τόνων μπετό.

Άραγε αν έμενα σε κάποιο τέτοιο υπόγειο διαμέρισμα με έξοδο εκεί, θα πότιζα την συκιά; Θα τάιζα τις γάτες; Πιθανόν αν και μέχρι τώρα αρκούμαι στο να βλέπω την συκιά και να ακούω τις γάτες.

Βλέπετε ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτών των κατασκευών είναι πως ο ακάλυπτος λειτουργεί σαν ηχείο για τις πολυκατοικίες με αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και την παλαιότητα τους (άγνωστη λέξη η ηχομόνωση το 50), να φτάνουν κάθε είδους ήχοι στα πίσω δωμάτια ένα από τα οποίο είναι στην περίπτωση μου και το υπνοδωμάτιο.

Έτσι ακούω από σπιτικές εργασίες, τσακωμούς, γαυγίσματα, κλάματα, γέλια, μουσικές (μάλιστα για μια περίοδο είχα κάποιον που έπαιζε ούτι με τον οποίο συνομιλούσαμε με μελωδικούς μιμητισμούς, άλλοτε αντέγραφε τι έπαιζα εγώ στην φλογέρα ή την γκάιντα και άλλοτε εγώ αυτόν, τον ερωτόκριτο πάντως τον είχαμε σκίσει, χωρίς ποτέ βέβαια να γνωριστούμε ή έστω να αναγνωρίσουμε ο ένας την παρουσία του άλλου πέρα από την αναγνώριση που έδιναν οι μελωδίες των οργάνων), μέχρι και γάτες.

Οι γάτες έχουν πολύ πλάκα. Κατά περιόδους, σύμφωνα με τους κύκλους που έχει εγγράψει η φύση μέσα τους ξεκινάνε τις χορωδίες. Τσακωμοί αρσενικών, ερωτικά καλέσματα για τα θηλυκά, νέα γατιά πάμε για τον νέο κύκλο, επανάληψη δυο φορές τον χρόνο. Τόσες φορές που τις έχω ακούσει νομίζω πως καταλαβαίνω άψογα γατίσια αν και δεν μπορώ να τα μιλήσω καλά. Παρόμοια κατάσταση έχουμε και με τα περιστέρια αν και δεν έχει τόση πλάκα όση με τις γάτες.

Το τελευταίο διάστημα όμως για καλή μου τύχη έχω κάτι πολύ πολύ πιο ενδιαφέρον από τα παραπάνω, καθώς φαίνεται πως έχει μετακομίσει σε κάποιο διαμέρισμα θηλυκό του γένους Hommo είδους Sapiens με εξαιρετικά καλή ερωτική ζωή, και ακόμα πιο εξαίρετες ικανότητες έκφρασης της. Δεν αναφέρομαι σε αρσενικό σύντροφο γιατί εν αντιθέσει με την εκφραστική φίλη μας ο άλλος ή οι άλλοι δεν ακούγεται/ακούγονται.

Όπως και να έχει, η κοπελιά βάζει τα γυαλιά σε επαγγελματίες, τόσο καλή είναι. Βογγητά, σιωπές, αναφιλητά, επευφημίες, οδηγίες, κραυγές άλλες κοφτές άλλες μακρόσυρτες τίποτα δεν λείπει από το ερωτικό της ηχητικό οπλοστάσιο, χρησιμοποιεί όλο αυτό το αρχέγονο ρεπερτόριο, που η φύση προίκισε τις γυναίκες ώστε να ευχαριστιόμαστε και εμείς, τόσο καλά που ξυπνάει και νεκρούς.

Την πρώτη φορά που την άκουσα, είχα ήδη ξαπλώσει στα πρόθυρα του να αρχίσω τα ροχαλητά, μα μόλις αντιλήφθηκα το τι άκουγα (δεν ήταν και δύσκολο έχει και ντεσιμπέλ) αυθόρμητα χαμογέλασα και χάρηκα. Όχι δεν χάρηκα σαν στερημένος ανωμαλιάρης που περιμένει κανα τέτοιο για να αυνανιστεί βραδιάτικα, χάρηκα με έναν πολύ βαθύτερο από τον σωματικό τρόπο. Σαν να ήταν αυτά που άκουγα η πιο όμορφη και γλυκιά κατάφαση πως ναι ρε γαμώτο η ζωή είναι ωραία.

Βέβαια όπως διαπίστωσα την δεύτερη φορά που την άκουσα, η αλήθεια είναι πως έδωσε ρέστα τότε, δεν συμμερίζονται όλοι την άποψη και χαρά μου. Τουναντίον έκτοτε ξεκίνησε το σόου.

Αφού είχαν περάσει 10-15 λεπτά ηχητικής απόλαυσης σκάει μύτη σε ένα μπαλκόνι του ακαλύπτου μια κυρία (δεν την είδα αλλά άκουσα τα παντζούρια να ανοίγουν κτλ είπαμε ακούγονται όλα) και αρχίζει η ‘ατίμητη’ να κράζει.

‘Σαν δεν ντρέπεστε’, (γιατί καλέ κλεμμένο το έχουνε;)

‘Δεν μπορώ να κοιμηθώ’…. (ε ξύπνα τον άντρα σου η βρες κάποιον να σε κρατάει και σένα ξύπνια)
….δουλεύουμε το πρωί (άλλο αυτό, μόνο στις αργίες επιτρέπεται;)

Να πάτε να τα κάνετε στην χώρα σας αυτά (sic) !!! (καλά κυρία μου τα ‘έλα πιο γρήγορα αγόρι μου’ και ‘σκίσε με’ ξέρετε να τα λένε και μη γηγενής αυτής της χώρας;)

Θα καλέσω την αστυνομία (αχαχα και τι θα καταγγείλεις που πηδιούνται οι άλλοι η που δεν εσύ;)

ΣΚΑΣΕ ΣΚΥΛΑ ΣΚΑΣΕ!

Εκεί τρελάθηκα. Ήθελα να βγώ και εγώ στο μπαλκόνι να αρχίσω να κράζω.
Τι έγινε ρε γαμώτο, φτάσαμε σε τέτοιο σημείο μιζέριας σε αυτή την χώρα που μας πειράζει όταν κάποιοι περνάνε καλά, ερωτικά στην περίπτωση μας και θεωρούμε πως είναι και απολίτιστοι ξένοι;

Δεν μίλησα, και πολύ καλώς δεν σταμάτησε και το ζευγάρι πρώιμα.
Την επόμενη όμως θέλω να βγώ να κράξω και εγώ την ερώτηση μου
'Δηλαδή να κόψουμε και το γαμ$*#&$ να μπορεί να κοιμηθεί για να πάει στην δουλειά της η κυρία'; ( υπήρχαν και άλλοι διαμαρτυρόμενοι –μπορεί και ορθόδοξοι ή προτεστάντες - αλλά μένω σε αυτήν την χαρακτηριστική με την φωνή και φρασεολογία αλά Λουκά)

Η ακόμα καλύτερα αν βρώ το θάρρος ίσως πάνω από τις φωνές της νέο-Λουκά να ρωτήσω, ‘ρε παιδιά μήπως δέχεστε και παρέα’;

Μέχρι τότε θα φαντάζομαι την συκιά να μεγαλώνει μέχρι τον πέμπτο ώστε να την αγγίξω, θα φαντάζομαι πως υπήρχαν εποχές που οι γάτες για να ζευγαρώσουν δεν έπρεπε να πηδάνε δέκα μάντρες σε ακάλυπτους, εποχές που οι κουτσουλιές των περιστεριών πέφτανε σε χώμα, εποχές που οι συκιές ήταν μεγαλύτερες από τα μπετά, εποχές που οι γριές όταν άκουγαν τα βογγητά από τις νεότερες χαίρονταν και θυμόνταν και αυτές τα δικά τους, θα φαντάζομαι πως τέτοιες εποχές ίσως επιστρέψουν.

Εποχές που όταν η ζωή ερχόταν/έρχεται κατά πάνω σου πανέμορφη, θορυβώδης εσύ την αγκάλιαζες/αγκαλιάζεις και δεν φώναζες/φωνάζεις ‘Σκάσε σκύλα, σκάσε’
Ίσως και να βρώ το θάρρος και πάω από κεί. Ίσως και να με καλωσορίσουν και φωνάξω και εγώ δυνατά. Ίσως με τις φωνές εξαφανιστούν οι ‘ατίμητοι’ αρνητές της ζωής (γενικότερα), ίσως μεγαλώσει και η συκιά.

Τώρα ακούω κομπρεσέρ από τον ακάλυπτο. Στις ειδήσεις λέει για ποσοστό χρεωκοπίας της χώρας : 95%. Λέτε τότε να το κόψουμε και αυτό μαχαίρι;

Κοπελιά μην μασάς ‘τίμησε’ τους όλους.

Η Ελλάδα θα παραμείνει 3Ε δεν πα να λέτε

2011-08-09T21:21:00.000+03:00

Ναι μεν είπε ο πρόεδρος Ομπάμα πως η Αμερική εξακολουθεί να είναι 3Α (δεν πα να είναι και 3Ε) αλλά ούτε οι 'αγορές' (έλεος πια με αυτόν τον απρόσωπο όρο), φάνηκαν να πίθονται ούτε και οι 'οίκοι' αξιολόγησης πτοήθηκαν και προετοίμασαν και για περαιτέρω υποβάθμιση και της Αμερικάνικης οικονομίας αλλά και άλλων όπως των Ασιατικών, στην πραγματικότητα επαληθεύοντας τον εαυτό τους αφού στον νέο πανικό στα χρηματιστήρια οδηγηθήκαμε από την δική τους επιλογή υποβάθμισης των ΗΠΑ (οι ίδιοι που έδιναν 3Α στην Lehman 2-3 μήνες πριν την κατάρρευση της θυμίζω).

Όπως και να έχει, το ερώτημα λαμβάνοντας υπ' όψιν το παρελθόν της και την ικανότητα που έχει η Αμερική να αλλάζει κατά το δοκούν αξίες και ιδανικά (όπως πχ τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες ) είναι το εξής. Αφού μιλάμε για 5-10 άντε 50 ανθρώπους που αυτή την στιγμή μέσω των οίκων αξιολόγησης κάνουν παρτι στον πλανήτη, για ακατανόητους τουλάχιστον σε μένα λόγους, αφού μετά από ένα σημείο δεν νομίζω τα παραπάνω φράγκα να έχουν καμία διαφορά, εκτός αν αυξάνουν την αυνανιστική ικανοποίηση του δίποδου πίθηκου, γιατί η πρώην υπερδύναμη (αφού πια μέχρι και η apple έχει περισσότερο ρευστό απο αυτή) δεν κανονίζει ένα νέο αλά γκουαντάναμο τρομονόμο, μια επιχειρησούλα αλά CIA δολοφονίες και τα λοιπά, να ξεμπερδέψουμε με αυτούς τους 5-10-50 μπας και γλυτώσουμε όλοι.

Και επειδή δεν έχει δείξει η πρώην υπερδύναμη να έχει τέτοιες ηθικές αναστολές, νομίζω πως κάποια τέτοια αποφασιστική κίνηση εκ μέρους της όχι μόνο κρίνεται απαραίτητη (τουλάχιστον περισσότερο απαραίτητη, απ' ότι οι βομβαρδισμοί στην Ευρώπη, τα ντου στο Ιράκ, και ο αγώνας κατά των ισλαμιστών), αλλά μάλλον, και για πρώτη φορά, θα βρει συμπαράσταση απ' όλο τον κόσμο ανακτώντας έτσι έστω λίγο από το χαμένο της γόητρο και συμπάθεια.

Γιατί ναι μεν και οι ταλιμπάν μας ψιλοτρομοκρατούν αλλά σίγουρα λιγότερο από το 24% ΦΠΑ στο σουβλάκι, απο τα 850δις € δυνητικό πακέτο στήριξης Ιταλίας, Ισπανίας κτλ

Έτσι καταλαβαίνω και το Spiegel που κατηγορεί τον ευχάριστο Αμερικανό πρόεδρο ( ε σε σχέση με Μπους....) για ατολμία και αναποφασιστικότητα.

Πάρτε κε Ομπάμα μια απόφαση και μαζέψτε τα παιδιά σας (οίκους αξιολόγησης) τώρα που πήραν κεφάλι και στράφηκαν και κατά του μπαμπά τους. Μεθόδους έχετε πολλές, ξέρετε εσείς και τα επιτελεία σας. Να είστε σίγουροι πως οι λαοί θα το εκτιμήσουν περισσότερο από το δήθεν 'δικαίωμα κ ελευθερία άποψης' υπό το οποίο λειτουργούν αυτοί οι οίκοι.

G.A.P legalize it 2

2011-08-03T22:07:00.000+03:00

Και επειδή έχω χαρά μεγάλη προτίνω για να συμβαδίζει όλη η κοινωνία με τις εξελίξεις και την νέα κουλτούρα της χώρας να γίνει πρωτεύουσα της χώρας τα Ζωνιανά και αλλαγή του ξεπερασμένου [πια εθνικού ύμνου που μιλάει για σπαθιά ελευθερία, πολέμους και λοιπές οπισθοδρομικές αηδίες με κάτι παρόμοιο απο τα παρακάτω που ταιριάζουν καλύτερα

Μετά η κυβέρνηση μας θα φαίνεται πιο αξιαγάπητη σε όλους

G.A.P legalize it, υπολοιποι άχρηστοι don't critisize it

2011-08-03T21:55:00.000+03:00

GAP The bush doctor

Only cure for the crisissssssssssssssssss
Legalize το μαυράαααααακιιιιιιιιι
να βγούμε απο το κρισάκι.

Πρόταση για πλήρη αποποινικοποίηση χρήσης

Ομπάμα και Αμερικάνικο χρέος

2011-08-03T21:40:00.000+03:00

Έχω αρχίσει τον τελευταίο καιρό και έχω μια περίεργη συγχρονικότητα ή συντονισμό με τις εξελίξεις, σε βαθμό που θα αρχίσω να την ψάχνω με την μαντεία.

Εν πάση περιπτώση έλεγα προχθές στο προηγούμενο πως
"Η οικονομική κρίση μπορεί να μας ανοίξει τα μάτια και να καταρρίψει κάποιες σύγχρονες παραμυθίες"...

και
"....Και αν το σκεφτούμε λίγο το πράγμα, θα διαπιστώσουμε πως ήδη το πέπλο που μας κρύβει την πραγματικότητα έχει σηκωθεί, ειδικά για αυτούς μέσα στα πράγματα, δηλαδή τους ίδιους τους προπαγανδιστές θιασώτες και επιβάλλοντος την πίστη αυτή".

και διαβάζω την άλλη μέρα σε μια είδηση που βγήκε το ίδιο βράδυ σχετικά με το Αμερικάνικο χρέος, τον Ομπάμα να λέει "πως το νομοσχέδιο που προτίθεται να κυρώσει αμέσως μόλις λάβει, είναι ένα "σπουδαίο πρώτο βήμα που θα επιτρέψει οι ΗΠΑ να ζήσουν εντός των οικονομικών τους δυνατοτήτων", πολλά όμως ακόμα απομένει να γίνουν, ώστε "να ανασυγκροτηθεί η αμερικανική οικονομία" επιβεβαιώνοντας την διάγνωση μου.

Εκτός οτι για ακόμα μια φορά η Αμερική πρωτοπορεί λέγοντας καθαρά αυτό που όλοι στον Δυτικό κόσμο για χρόνια θέλαν να κρύψουν, φαντάζομαι πως όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η δήλωση αυτή .

Μια κρίση θα μας σώσει.....Όπως η Ατλαντίς

2011-08-02T18:04:00.000+03:00

Ήθελα εδώ και καιρό να υπεραμυνθώ της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, δηλαδή των θετικών πραγμάτων που αυτή μπορεί να μας προσφέρει, αλλά μια η βαρεμάρα μια οι εξελίξεις που με πρόλαβαν το ανέβαλα.

Βέβαια παρά τα χειροκροτήματα, φαίνεται πως το νέο υπέρογκο δάνειο που ως χώρα λάβαμε δεν δύναται να αποτρέψει την κρίση (όπως κανένα δάνειο για καμία δυτική χώρα αφού η κρίση είναι συστεμική όπως σωστά αναφέρεται, αν και διαφωνούμε ως προς το πιο είναι πραγματικά το σύστημα), παρά μεταθέτει λίγο την λαιμητόμο στα παιδιά και εγγόνια μας (ε αφού μπορεί να την γλυτώσουμε εμείς 1-2 χρονάκια σιγά).

Έτσι θεωρώντας πως η κατάσταση παραμένει ως έχει, με μόνο τους τρελούς του χωριού – του εκάστοτε χωριού - να ζητωκραυγάζουν ακόμα τους φωστήρες μας όπως μαθαίνω στο blog του Περίκαλλου, θα επιμείνω σε μια μικρή ανάλυση των καλών που μπορεί να μας προσφέρει η οικονομική κρίση, υπεραμυνόμενος μάλιστα της απόλυτης αναγκαιότητας της για να σωθούμε.

Να πάμε κατευθείαν στα πολύ βαθιά λοιπόν.

1.    Η οικονομική κρίση μπορεί να μας ανοίξει τα μάτια και να καταρρίψει κάποιες σύγχρονες παραμυθίες.

Από την βιομηχανική επανάσταση και μέχρι σήμερα (ή λίγο προ κρίσης), με την βοήθεια των νέων κοινωνικό-οικονομικών ιδεολογιών που γεννήθηκαν τότε, δημιουργήθηκε μια καινούργια πίστη, με θρησκευτικά ανορθολογικά κριτήρια θα υποστήριζα αν ήμουν άθεος, η οποία δεν άλλη από την πίστη στην γραμμική πρόοδο και ανάπτυξη, που συνδέεται με την οικονομία, τις ‘υλικές’ απολαύσεις και πάει πολλές φορές χέρι χέρι με την τεχνολογία.

Η ανορθολογική αυτή πίστη λοιπόν, παρέα με τα ιδεολογήματα που την ανέδειξαν, δημιούργησαν μια μαζική παραίσθηση, η αν θέλετε έναν σύγχρονο ‘μύθο’ ο οποίος μέχρι στιγμής έχει καρφωθεί στο συλλογικό ασυνείδητο και δεν φεύγει ότι και να λέμε.

Παράδειγμα: Κάνει κάποιος μια λογική ερώτηση. Ρε παίδες γίνεται σε έναν πεπερασμένο πλανήτη (με τους hommo πληθυσμούς να αυξάνονται), να υπάρχει αέναη, αειφόρος, αιώνια, συνεχής, Άπειρη ανάπτυξη και πρόοδος; (και δεν μιλάμε για ανάπτυξη στην γιόγκα ε;). Εκτός του ότι συνήθως είναι σαν να μην τέθηκε η ερώτηση ποτέ, της σπάνιες φορές που επιχειρείται μια απάντηση, γελάει και το παρδαλό κατσίκι, και αποδεικνύεται περίτρανα ο χαρακτήρας αυτής της μαζικής παραίσθησης.
Ε λοιπόν ναι ελπίζω πως αυτή η πρόσφατη παγκόσμια κρίση θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε αυτή την παραίσθηση και χωρίς Προζακ.

Και αν το σκεφτούμε λίγο το πράγμα, θα διαπιστώσουμε πως ήδη το πέπλο που μας κρύβει την πραγματικότητα έχει σηκωθεί, ειδικά για αυτούς μέσα στα πράγματα, δηλαδή τους ίδιους τους προπαγανδιστές θιασώτες και επιβάλλοντος την πίστη αυτή, η για να είμαι πιο συγκεκριμένος αυτούς τους οποίους η μαζική παραίσθηση ανέδειξε σε νικητές. Και πως το καταλαβαίνουμε αυτό; Μα αν δείτε γνωρίζοντας πως δεν πάει άλλο, σου λένε οι άνθρωποι πως τα ψέματα τελείωσαν, σφίχτε τα ζωνάρια (για να έχουν λίγο χρόνο βέβαια ακόμα οι ίδιοι να σπαταλούν την υπεραξία των άλλων), επιμένοντας στην αναγκαιότητα μιας ακαθόριστης ακόμα αλλά νομίζω θα δείξει σύντομα αλλαγής πλεύσης.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι χαμένοι (κυριολεκτικά και μεταφορικά) και αυτοί εκ των αρχικών προπαγανδιστών παρομοίων ιδεών με διαφορετικό επικάλυμμα που ακόμα επιμένουν πως δεν υπάρχει κρίση, μπορούμε όλοι να τρώμε με χρυσά κουτάλια για πάντα αρκεί να μην μας κλέβουν οι μεγάλοι κτλ.

Εδώ πάλι, για να χρησιμοποιήσω και ένα παράδειγμα των ημερών, δεν μπορώ να καταλάβω πως και γιατί πχ ο σύγχρονος αμαξάς, μπορεί να διαφοροποιείται τόσο πολύ (οικονομικά) από τον αμαξά όλων των άλλων εποχών και να μπορεί στα πρώτα 10 χρόνια δουλειάς ζώντας καλά να κάνει και απόσβεση 100.000-200.000χιλ € κόστους στα δεύτερα 10 να αγοράζει σπιτάκι (συνεχίζοντας να ζει καλά) και να θεωρεί πως αυτό μπορεί να συμβαίνει για πάντα. Ε δεν πειράζει η παραίσθηση θα παραμείνει λίγο ακόμα στον αμαξά μας και σε κάποιους που έχουν παραμείνει στις οικονομικές θεωρίες του 19 αιώνα.

Η συνέχιση της κρίσης θα τους βοηθήσει και αυτούς να καταλάβουν στο τέλος.
Να πάμε και λίγο παραπέρα, σε κάτι ίσως ακόμα πιο σημαντικό και καθολικό που βέβαια συνδέεται με την παραπάνω μας ψευδαίσθηση και τις πράξεις που αυτή καθόρισε τα τελευταία 100-200 χρόνια.

2.    Η κρίση μπορεί να λύσει τα οικολογικά προβλήματα πιο καλά, άμεσα και μόνιμα απ’ ότι αν είχαν την εξουσία όλες οι οικολογικές οργανώσεις μαζί.

Γιατί ενώ οι οικολογικές οργανώσεις, που στην πλειοψηφία τους είναι και αυτές συστεμικές και καθόλου ριζοσπαστικές, όλο και κάποια έκπτωση κάνουν, λίγο αειφόρος - πράσινη ανάπτυξη, λίγο ανθρωποκεντρισμός, λίγο από δω λίγο από κει, η οικονομική κρίση είναι αμείλικτη. Τέρμα οι βόλτες με τα αμάξια, τέρμα οι εισαγωγές τόνου (ίσως προλάβει και δεν εξαφανιστεί), τέρμα οι καταστροφικές σπατάλες, τέρμα τα αναπτυξιακά έργα, τέρμα τα λάχανα….

Οπότε αν προσβλέπουμε στην κρίση να λύσει το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή την στιγμή παγκοσμίως ήτοι το οικολογικό, σίγουρα οι πιθανότητες επιτυχίας είναι μεγαλύτερες σε σχέση με τα υιοθετήστε μια τίγρη, κάντε κομποστ στην πολυκατοικία σας κτλ.
Το τρίτο μεγάλο πρόβλημα που μπορεί να επιλύσει η οικονομική κρίση είναι πιο εσωτερικό, και επειδή το πάμε σερί ε! σχετίζεται και αυτό λίγο με τα παραπάνω.
Μεταφερόμαστε στο εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου, που παραδόξως η οικονομική άνθηση αντί να εμπλουτίσει μάλλον μάρανε, αν κρίνουμε από την κυκλοφορία φαρμακευτικών αγωγών (νομίμων και μη), ψυχολογικών προβλημάτων, και ψυχιάτρων και λοιπόν που πλούτισαν από αυτό (σπαταλώντας ηλιθιωδώς , και εξ’ ίσου πεπεισμένοι για την αιώνια πρόοδο δηλ στην περίπτωση τους την πλήθυνση των ψυχικά προβληματικών).

3.    Η οικονομική κρίση είναι σίγουρο πως θα φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά, δημιουργώντας ξανά πιο Ανθρώπινες σχέσεις, πιο ειλικρινής, και το πιο βασικό, ουσιαστικότερες σε σχέση με τους χωρισμούς για λόγους Club ή Μπουζούκια.

Και μιας και σκέφτηκα μπουζούκια σε περιόδους κρίσης εκτός από τον εσωτερικό τους κόσμο, τις παρέες και τις σχέσεις οι άνθρωποι οδηγούνται στην ανάπτυξη χρήσιμων δεξιωτήτων. Μαθαίνεις ρε παιδί μου ένα μπουζουκάκι για να παίζεις στην παρέα, τραγουδάς λίγο εσύ αντί να πληρώνεις τον επαγγελματία αοιδό που δεν ξέρει τι είναι η εφορία, και αυτό φυσικά δεν περιορίζεται στα της τέχνης αλλά αφορά όλους τους τομείς δραστηριοτήτων. Έτσι ο άνθρωπος της κρίσης είναι πιο ολοκληρωμένος και εσωτερικά αλλά και εξωτερικά (ίσως μάλιστα αντιστραφεί και η κατά 20% μείωση της μυϊκής μάζας στα παιδιά που παρατηρείται μόλις την τελευταία δεκαετία που διάβαζα τις προάλλες).

Αν και νομίζω πως τα παραπάνω επιχειρήματα, με όλες τους τις προεκτάσεις θα αρκούσαν να πείσουν και τον πιο δυσκολόπιστο για την θετική αξία της κρίσης θα αναφέρω κάτι ακόμα.

Θεωρώ βέβαιο πως ένας λογικός και ουδέτερος παρατηρητής, που δεν θα συμμερίζονταν τις δικές μας συναισθηματικές ανησυχίες, ένας αποστασιοποιημένος εξωγήινος με γνώση της ιστορίας πχ θα έκανε άλλο έναν συλλογισμό.

Οι άνθρωποι σε περιόδους κρίσης θα μας έλεγε έχουν την κακή συνήθεια να κάνουν και άλλες μαλακιές. Όπως πχ πολέμους. Μικρή κρίση μικρός πόλεμος, μεγάλη κρίση μεγάλος πόλεμος, παγκόσμια κρίση ε… νταξ το πιάσαμε. Θα επέμενε λοιπόν ο εξωγήινος μας πως αν και μαλακία, αυτό είναι κάτι καλό αφού η πρόοδος σταματά και ενισχύονται στο πολλαπλάσιο και όλα τα παραπάνω που ήδη αναφέρθηκαν ενώ ταυτόχρονα επιλύεται άλλο ένα τεράστιο πρόβλημα που ο ίδιος βλέπει αλλά εμείς αρνούμαστε καν να σκεφτούμε, αυτό του υπερπληθυσμού.

Βέβαια θα μπορούσα να του αντιγυρίσω, ναι μεν αγαπητό πράσινο μαλάκιο from outer space αλλά τις τελευταίες φορές που θυμάμαι να έγινε κάτι τέτοιο, μετά επιστρέψαμε πιο δυναμικά στην μαζική παραφροσύνη και την παραίσθηση μας, μην σου πω κι’ όλας πως υπήρχαν περιπτώσεις που κάναμε πόλεμο για να ‘οδηγήσουμε΄ και κάποιους που είχαν ξεμείνει στο προοδευτικό ‘όνειρο’ μας αλά freedom and democracy.
Και εκεί ο αισιόδοξος αυτός εξωγήινος ίσως να μας απαντούσε. ‘Σύμφωνοι αλλά τι στο όνομα του μεγάλου ωραιοπλόκαμου &*&$#$&# (ακατανόητο όνομα), συνέχεια τις ίδιες μαλακίες θα κάνετε;

Για’ αυτό σας λέω, η κρίση είναι κάτι καλό και μην τους ακούτε. Καιρός να αντιστρέψουμε τις λογικές και αντί να υποθηκεύουμε το αίμα των παιδιών μας ας την αγκαλιάσουμε εξ’ ολοκλήρου να υποστούμε μπαμ και κατω όλες τις συνέπειες έτσι ώστε το μέλλον να είναι καλύτερο.

Ε και αν δεν περιλαμβάνει το καλύτερο μέλλον και εμάς προσωπικά, αλλά την πατήσουμε μεταξύ του μπαμ και του κάτω, στα @@ του, του εξωγήινου, σημασία έχει θα μας πει το ΣΥΝΟΛΟ.

Εγνατία οδός - Αρκουδες : 20 - 0

2011-07-29T00:20:00.000+03:00

Μικρό αρκουδάκι θύμα Εγνατίας οδού και αγανακτισμένων κάφρων

βρίσκει την μαμα αρκούδα εκεί που η καφρίλα δεν εχει ακόμα φτάσει.

Εκεί που το τοποθέτησαν άνθρωποι που ήξεραν να σέβονται

Άλλο ένα αρκουδάκι νεκρό χθες στο ένα απο τα 3 σημεία που τουλάχιστον 15-20 του είδους του έχουν βρει τον θάνατο από το 2009 σύμφωνα με τα δημοσιεύματα που βρήκα πρόχειρα.

Και επειδή όλοι βιαζόμαστε να κατηγορήσουμε τους ανεκδιήγητα άχρηστους σε κάθε δυνατό επίπεδο υπεύθυνους πολιτικούς και προύχοντες κουμπάρους τους που ούτε καν τις προτεινόμενες λύσεις από τον Αρκτούρο και άλλες οργανώσεις για την περιοχή δεν μπόρεσαν τόσα χρόνια να υλοποιήσουν (μιλάμε για πολύ δύσκολο να κάνεις 5-6 υπόγειες διαβάσεις σε εκείνα τα σημεία για τα ζώ και να βάλεις μια μικρή περίφραξη ) να σας πληροφορήσω πως τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Βλέπετε οι 'Προμηθείς', τα πάντα προβλέποντες πανέξυπνοι αυτοί άνθρωποι είχαν υπολογίσει πως με το που θα τελείωνε η Εγνατία θα μπαίναμε στην κρίση, οπότε ήταν θέμα χρόνου πότε θα σταμάταγαν οι φανταστικοί Έλληνες οδηγοί να χρησιμοποιούν λόγο κόστους βενζίνας κτλ την νέα αυτή πίστα ταχύτητας που τους προσέφεραν τα κοινοτικά ταμεία και το Ελληνικό κράτος, οπότε και να εξανεμιστεί ο κίνδυνος για τις αρκούδες. Αν μείνει καμία μέχρι τότε βέβαια αλλά αυτό ήταν και το μεγάλο στοίχημα.

Με μικρές αποδόσεις όμως στους μπούκερ (που κάνουν πάρτι - και αυτοί - στην χώρα) μπαίνει το εν λόγω ενδεχόμενο επιβίωσης των αρκούδων καθώς όλοι γνωρίζουν πως πρώτα θα εξαφανιστεί ο κόσμος - μαζί και η τελευταία αρκούδα της χώρας - και μετά ο τελευταίος Νεοέλληνας ΚΑΦΡΟΣ που παθαίνει στήση μόνο παίζοντας με το κιβώτιο ταχυτήτων και σανιδώνοντας το γκάζι ανάμεσα στις πινακίδες ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ.

Βλέπετε μια φορά έκανε λάθος και αυτή η φυσική επιλογή και δείτε που καταλήξαμε.....

ΥΓ: Επειδή στα σοβαρά τώρα έχω βρεί πολλά άλλα θετικά που μπορεί να προκαλέσει η κρίση εκτός από την έλλειψη αυτοκινήτων στην Εγνατία, θα επανέλθω σε επόμενο κειμενάκι

Online αποκρυπτογράφιση των παπύρων της Οξυρύγχου

2011-07-28T00:16:00.001+03:00

Διάβασα με μεγάλη χαρά πριν λίγο την είδηση πως το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ξεκίνησε ένα μεγαλεπήβολο πρόγραμμα που αποσκοπεί στην ολοκλήρωση της αποκρυπτογράφησης των παπύρων της Οξυρύγχου με την βοήθεια του κοινού μέσω internet.

Έτσι μέσω μιας ειδικής εφαρμογής εγγεγραμμένοι χρήστες θα μπορούν να βλέπουν τα θραύσματα των ανεκδότων παπύρων (ναι υπάρχουν και είναι αρκετοί) της συλλογής που μας χάρισε αποσπάσματα από την Σαπφώ, τον Άλκμαν κτλ.

Βέβαια στο μεγαλύτερο της μέρος η συλλογή (κείμενα από τον 1o-6o μχ αιώνα) φαίνεται πως έχει χριστιανικά κείμενα, οπότε μην εκπλαγείτε αν αντί για καμιά χαμένη τραγωδία –ένα Προμηθέα λυόμενο πχ - βοηθήσετε στο να καταγραφεί ένα ακόμα απόκρυφο ευαγγέλιο. Και προς θεού (sic) μην στεναχωρηθείτε έχει και αυτό την ιστορική του αξία.

Σημαντικό εδώ να αναγνωρίσουμε δύο πράγματα. Πρώτον την σημαντική συμβολή της τεχνολογίας (βέβαια δεν ξέρω αν θα δεχόμουν για αυτήν την θετική συνεισφορά και όλα τα αρνητικά και θυμήστε μου να γράψω σύντομα κάτι για την digital γνώση και το internet) και δεύτερον και βασικότερο την εξαιρετική προσέγγιση του πανεπιστημίου (όπως και άλλες πρόσφατες ανάλογες πρόσφατες άλλων ιδρυμάτων – η British library μου έρχεται στο μυαλό) που αποφάσισε να διαθέσει στο κοινό τα σπαράγματα.

Αρκεί μόνο να θυμήσω πως ο πάπυρος του Δερβενίου που χαρακτηρίστηκε πχ από τον καθηγητή Richard Janko ως το σημαντικότερο κείμενο σχετιζόμενο με την πρώιμη ελληνική λογοτεχνία, επιστήμη, θρησκεία και φιλοσοφία που εμφανίστηκε μετά την Αναγέννηση έμεινε αδημοσίευτο για 44 χρόνια μιας και το φυλάγαν οι καθηγητές της Θες/νίκης μην χάσουν την δόξα και το εκδώσει κανείς άλλος. Διασκεδαστικές οι επιστολές του Janko και των Ελλήνων καθηγητών (Εδώ, εδώ και εδώ).

Λοιπόν όσοι θέλετε ως ερασιτέχνες παπυρολόγοι να βοηθήσετε στην αποκρυπτογράφηση των σπαραγμάτων σπεύσατε ΕΔΩ, μόνο να θυμάστε κάτι που έχει επισημανθεί σε ανάλογες περιπτώσεις.
Επειδή εμείς ως Έλληνες, κατέχοντες την Ελληνική γλώττα όλων των περιόδων μας έχουμε μια ‘άποψη’ σε σχέση με τον κινέζο που βλέπει τους χαρακτήρες ως ιδεογράμματα για το τι θέλει να πει ο ποιητής ( ή το σπάραγμα του παπύρου) κάνουμε ασυνείδητα περισσότερα λάθη σε τέτοιες προσπάθειες απ’ ότι ο κινέζος. Οπότε όταν θα αντιστοιχείτε τα γράμματα στους χαρακτήρες που νομίζετε πως διαβάζετε μην προσπαθείτε να ‘διαβάσετε’ λέξεις ή συμπερασματικά να υποθέσετε κάποιο αβέβαιο χαρακτήρα. Κάντε τον κινέζο σαν να μην καταλαβαίνετε τι γράφει και απλά αν μοιάζει με ‘Α’ πατήστε Α και ούτω καθεξής.

.

Μακάβριο αλλά απαραίτητο

2011-07-25T19:11:00.002+03:00

….και ξαφνικά ο δυτικός κόσμος ‘πάγωσε’ από την είδηση του μεγάλου φονικού στην Νορβηγία.

Δάκρυα και συλλυπητήρια και άναρθρες πνιγμένες στην λύπη κραυγές κατά του ‘τρελού’ νεαρού που κατάφερε (ε δεν είναι και εύκολο πράγμα ) να σκοτώσει γύρω στα 90 άτομα σε μια πρωτοφανή για τα δεδομένα της Νορβηγίας αλλά και της Ευρώπης επίθεση, μια επίθεση με όλα τα χαρακτηριστικά ενός προσωπικού αγώνα, μιας προσωπικής σταυροφορίας όπως ο ίδιος ο δράστης θα ήθελε να την βλέπει.

Δεν θα σταθώ στα γνωστά ‘χαρακτηριστικά’ του Anders Behring Breivik ( ήδη απέκτησε μια ευμεγέθη καταχώρηση στην Wikipedia όπως διαπιστώνετε) , ακροδεξιός, χριστιανός φονταμενταλιστής, μασόνος, υπερσιωνιστής (και δεν το λέω εγώ η Jerusalem post το λέει ) κτλ αλλά σε μια γενικότερη διαπίστωση που τουλάχιστον για μένα είναι πολύ πιο σημαντική ως παράμετρος στο όλο ζήτημα.

Εκεί που κολλάω εγώ είναι στο επίθετο τρελός που συνοδεύει εξ’ αρχής το όνομα του και όχι γιατί μπορεί να μην στέκει σαν χαρακτηρισμός της ψυχικής του κατάστασης (εξ’ άλλου ξεκινώντας από μορφές κατάθλιψης, μέχρι παρόμοια άκρα η πλειοψηφία του δυτικού κόσμου πάσχει ψυχιατρικώς ), αλλά για τον λόγο που χρησιμοποιείτε.

Έτσι, όπως και σε πλήθος άλλων περιπτώσεων, από τον Χίτλερ μέχρι τον Τσάβεζ, και από τον Σαντάμ μέχρι τον Οσάμα το τρελός είναι ένας χαρακτηρισμός που εύκολα δίνει ο σύγχρονος δυτικός κόσμος όταν δεν ΘΕΛΕΙ να έρθει αντιμέτωπος με το οτιδήποτε ξεφεύγει από τα α-ιδεολογικά του μέτρα. Στην πραγματικότητα με το επίθετο τρελός ξορκίζεται ο δαίμονας που δεν μπορούμε να πολεμήσουμε.
Ο αποχαυνωμένος μεταμοντέρνος δυτικός κόσμος, όπου όλα είναι σχετικά, όπου μόνη ‘ιδεολογία’ είναι η κατανάλωση και η μισθωτή σκλαβιά, ο κόσμος του θεάματος και των θεατών, ΑΡΝΗΤAI να δεί κατάματα την αλήθεια και τελικά να την αντιμετωπίσει.

Γιατί το θέμα δεν είναι αν ο 32χρονος είναι τρελός, αυτό έχει τόση σημασία όση και το αν πέσανε οι γιαγιάδες από τα σύννεφα βλέποντας μια όμορφη φωτογραφία του, αλλά πια ιστορική πραγματικότητα σηματοδοτεί αυτός.

Γιατί παρά την σίγουρη προσπάθεια αποδόμησης του ιδίου και των απόψεων του (φαντάζομαι και απαγόρευση να ακουστούν όπως αποδείχτηκε πρώτη μέρα της ακροαματικής διαδικασίας), που θα διαπιστώσουμε στο μέλλον, με τον χαρακτηρισμό τρελός να είναι μόνο η αρχή πολύ απλά δεν ακυρώνετε η ΔΡΑΣΗ του.

Είναι πια γεγονός πως το σαχλό political correct που επικρατεί μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο (προς όφελος φυσικά των αξιών της κατανάλωσης, και όχι δήθεν ανθρωπιστικών αρχών, αφού αυτές μόνο κατά το δοκούν ερμηνεύονται) όχι μόνο δεν εμπόδισε την εμφάνιση τέτοιων φαινομένων αλλά μάλλον τα ενέτεινε αν δεν τα δημιούργησε κι’ όλας. Με την ίδια ψυχρή λογική που οι ανέξοδες και εν πολύς υποκριτικές ρητορίες μεγαλοαστών της ‘αριστεράς’ με καταθέσεις για το μεταναστευτικό κτλ, ‘ταίζουν’ χρυσές αυγές, μαυροχίτωνες κτλ.

Αυτές τις ημέρες, γεννήθηκε ΙΣΤΟΡΙΑ κ ένα είδωλο το οποίο πολλοί θα θελήσουν να ακολουθήσουν η και να μιμηθούν. Με αυτή του την πράξη ο Νορβηγός έγινε ΗΡΩΑΣ για μεγάλο μέρος της Ευρώπης και αν δεν με πιστεύετε αρκεί να διαβάσετε τα σχόλια που κυκλοφορούν κάτω από τις ειδήσεις, σε μπλογκ και σε φόρουμ και τα οποία θα με τρόμαζαν αν δεν ήταν αναμενόμενα.

Αναμενόμενα για τον απλό λόγο, πως όπως η ιστορία, όπως η πράξη του Νορβηγού δεν είναι απλά ρητορείες αλλά αντιπροσωπεύουν μια ΑΛΗΘΕΙΑ για το τι συμβαίνει αυτή την στιγμή ΙΣΤΟΡΙΚΑ στην Ευρώπη (και όλο τον δυτικό κόσμο θα έλεγα).

Για τον λόγο αυτό εγώ θα πρότεινα αντί ευκολίων για ‘τρελούς’ να διαβάσουμε πολύ προσεχτικά το 1500 σελίδων μανιφέστο του Anders Behring Breivik γιατί σίγουρα αποτελεί μια ματιά στο μέλλον.
Ένα μέλλον που καλπάζει ατίθασα, ένα μέλλον στο οποίο ο Breivik μπορεί να είναι ό πρώτος μάρτυρας σύμβολο, με αγάλματα σε πλατείες αν η αποχαύνωση συνεχιστεί.

Και σίγουρα θα είναι καλύτερα να κοιτάξουμε τον δράκο στα μάτια τώρα και να αναγνωρίσουμε (ως δυτικός κόσμος) πως είμαστε η αιτία αυτών των φαινομένων και ο ΘΥΤΗΣ όχι το θύμα.
Να δούμε την αλήθεια και να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας, μπορεί να είναι μακάβριο, αλλά απαραίτητο εκτός και αν θέλουμε το πιθανό μέλλον που αναγγέλλει ο σταυροφόρος Breivik να μας χτυπήσει αποχαυνωμένους και ηλίθιους.

Γιατί θα έπρεπε να είναι γνωστό πως οι τρελοί και οι ιδεολόγοι τους ηλίθιους τους έχουν για πλάκα (90 76 προς ένα τουλάχιστον)

ΥΓ: Και ο τρελός δεν είναι μόνος του, εκτός αν πιστεύει κανείς πως ένας 32χρονος τρελός Νορβηγός μπορεί να γράψει κείμενο 1500 σελ με διαγράμματα, στατιστικές, αναφορές σε άλλες χώρες, μόνο και μόνο αυτά που λέει για την Ελλάδα, λίγοι Έλληνες θα τα έλεγαν κτλ.

Αναπτυξιακό πρόγραμμα 2011-2013

2011-06-29T18:48:00.005+03:00

Βγήκαν οι πρώτες επιχειρηματικές ευκαιρίες μέσα απο το επικαιροποιημένο αναπτυξιακό μνημόνιο, ή αλλιώς τοκογλυφικό αναπτυξιακό πρόγραμμα 2011-2013.

Οι ευκαιρίες αφορούν επιχειρήσεις που θέλουν να ασχοληθούν με τους παρακάτω τομείς

1. Εισαγωγή χημικών

2. Εισαγωγή/κατασκευή υλικού για ειδικές ομάδες καταστολής

3. Μαρμαράδες/μαρμαροτεχνίτες

4. Εισαγωγή/κατασκευή υλικού για χρήση σε βιολογικό πόλεμο

5. Προώθηση προπαγάνδας και κατασκευή συνειδήσεων

6. Οργάνωση παρακρατικών κέντρων, σεμινάρια αντάρτικου πόλεων

7. Εισαγωγή Malox και συναφών παρασκευασμάτων σε έτοιμα προς χρήση coctail

8. Οργάνωση και διάθεση προσωπικών μισθοφορικών στρατών προς φύλαξη κρατικών αξιωματούχων

9. Οργάνωση , στελέχωση και επιχειρησιακά προγραμματα μισθοφορικών στρατών για την βίαιη κατάλυψη πλουτοπαραγωγικών πηγών χρεωκοπημένων χωρών ( α συγγνώμη αυτο υπάρχει ήδη σε πληθώρα αλλά μπορεί να έχει ακόμα ευκαιρίες ο νέος επιχειρηματίας)

10. Κατασκευή νέων φερεφώνων, παπαγάλων κτλ γιατί μας τελειώνουν τα παλιά λόγω υπερβολικής έκθεσης στο κοινό.

Θα υπάρχει συνεχής ενημέρωση καθώς οι νέες ευκαιρίες του προγράμματος θα βγαίνουν στην δημοσιότητα σιγά σιγά.

Ο ηλιος ο δικος μας , ο ηλιος του ΠΑΣΟΚ

2011-06-28T15:19:00.003+03:00

«Ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό, και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ
» Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής: Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν. Αφού αυτός ο λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες.
» Τα δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.
» Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το 'Καλημέρα Ήλιε' στις κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι. Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.
» Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου λαού, για δημοκρατία και ελευθερία. Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος. Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα. Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου. Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.
» Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας. Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει».
Μυρσίνη Λοΐζου

Ευτυχώς, θα προσθέσω εγώ, που μας είχαν αφήσει και κάποια τραγούδια με τον Ήλιο για δική μας χρήση, μέχρι την παραπάνω καθυστεμένη απενοχοποίηση, σαν το παρακάτω

Κλήδονας, φωτιές του ηλιοστασίου

2011-06-23T19:28:00.001+03:00

Κλήδονας, (κλείδονας, Σ.) παίγνιον δεισιδαιμονικόν, παιζόμενον κατά την εορτήν του Αγίου Ιωάννου. Εις αγγείον γεμισμένον νερόν, βάλλει καθείς από τους συμπαίκτορας δακτυλίδιον ή άλλο τι σημείον, τα οποία έπειτα ανασύρει τις εν καθέν, επιλέγων τι, οθέν μαντεύεται καθενός η τύχη καλή η κακή. Η ορθή του γραφή είναι δια του η, διοτι είναι από το ελλ. Θλυκ. Κλήδων, ονος,
Από την κληδόνα εσηματίσαν οι παλαιοί και ρήμα το Κληδονίζω, Ελλ. «Μαντευόμενος μαντείαν, Κληδονιζόμενος και οιωνιζόμενος» (Δυτερονομ. Ιη ΙΟ ), το οποίον οι σχολιασταί ηρμήνευσαν «Εκ των λαλουμένων στοχαζόμενος», ως το εξηγεί και ο Ησύχιος «Κληδονίσαι, ακούσαι φήμην τινά, μαντεύσασθαι»…..

Αυτά μας αναφέρει ο Κοραής στα ‘Ατακτα’ του για τον Κλήδονα.
Για τον κλήδονα που συνοδεύει ως έθιμο τις φωτιές του Αη Γιάννη ή καλύτερα τις φωτιές της θερινής τροπής του ηλίου, το θερινό ηλιοστάσιο προφανώς από αρχαιοτάτων χρόνων.

Ευτυχώς για τους ρομαντικούς δεισιδαίμονες παγάνες σαν και του λόγου μου η αθέλητα κρυμμένη αρχαία ψυχή κατά πως την θέλει ο Παλαμάς κράτησε και αυτό το έθιμο με αποτέλεσμα να καταφέρνει να γεφυρώνει τους κόσμους, το χρόνο και τον χώρο έτσι ώστε να εμφανίζεται και σήμερα σε διάφορες περιοχές ακόμα και της Αθήνας.
Τα προηγούμενα χρόνια το έθιμο το κράταγε ο Βαγγέλης στην Καισαριανή, φέτος δεν ξέρω γιατί αλλά μάλλον δεν θα το κάνει, όμως άλλοι θύλακες καλά κρατούν (Παπάγου) και αλλού μόλις τώρα γίνονται τα πρώτα βήματα (Γέρακας).

Μαζί με φίλους από την κοινότητα θα επισκεφτούμε λοιπόν δήμο του Γέρακα να ενισχύσουμε την πρώτη προσπάθεια η οποία ελπίζουμε να στεριώσει.

Όχι μόνο γιατί σε αυτές τις εκδηλώσεις της λαϊκής ψυχής πάντα περνάμε καλά, αλλά κυρίως γιατί η αθέλητα κρυμμένη ψυχή, ξέρει πολύ καλά πώς να εκφράζει την ουσία του είναι μας χωρίς περιορισμούς, χωρίς κάλπικες μάσκες και το κυριότερο χωρίς επιβαλλόμενες ιδεολογικές και ψυχολογικές μιζέριες αποδυκνύοντας πως στο κέντρο μας βρίσκονται άλλα πράγματα και όχι αυτά που συνήθως μας απασχολούν.

Με τις ευχές μου στις ανύπαντρες να ‘δουν’ ποιον θα πάρουν σας προτρέπω και εσάς να κάνετε μια βόλτα σήμερα το βράδυ στα λιγοστά εκείνα τρίστρατα στην Αθήνα όπου η Ελληνική ψυχή θα προσπαθήσει (ακόμα και κρυμμένη, ακόμα και χωρίς αυτοσυνειδησία) να εκφραστεί.

Κάποια λινκ που βρήκα με αναφορές στο έθιμο αε μια πρόχειρη αναζήτηση για όσους δεν το γνωρίζουν:
http://www.thrakomikra.snn.gr/klidonas.htm
http://archigenis.gr/el/index.php?option=com_content&task=view&id=27&Itemid=1
http://blogs.sch.gr/itsikalak/2010/10/04/%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%B8%CE%B9%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%B1/

Και ένα βιντεάκι από τον περσινό κλήδονα στον Βαγγέλη (και άλλα ανάλογα βιντεάκια)

Φατε μάτια ψάρια και συντάξεις περίδρομο

2011-06-22T18:29:00.002+03:00

Την ώρα που οι λαοί της Ευρώπης με αρχηγέτες τους νέο-Έλληνες εξεγείρονται για τις άδικες οικονομικές πολιτικές που εφαρμόζουν στην πρόσφατη ‘κρίση’ οι πολιτικές ηγεσίες τους, κάποιοι στον κόσμο τους επιστήμονες –μα δεν πάνε καλά οι άνθρωποι- ασχολούνται με ανούσια πράγματα σαν την ζωή στις θάλασσες.

Έκθεση - «σοκ» προειδοποιεί για μαζικό αφανισμό της θαλάσσιας ζωής

Και δεν λέω σωστό είναι οι λαοί τις Ευρώπης με προμάχους τους μέγιστα αδικημένους νέο-έλληνες να θέλουν να φάνε λάχανο αυτά τα καθάρματα που παίζουν στα πληκτρολόγια τους τις (οικονομικές)τύχες του κόσμου, όμως μήπως δεν θα ηρεμούσαν τα 'η χούντα δεν τελείωσε το 73'(74) και οι μούτζες αν με κάποιο θαύμα γυρνάγαμε τα ρολόγια στις εποχές του καπιταλιστικού παραδείσου που έχτιζε όνειρα με δάνεια από το μέλλον;

Το δυστύχημα είναι πως νομίζω ναι θα ηρεμούσαν. Θα έλυνε αυτό και τους προβληματισμούς των επιστημόνων; Όχι

Αλλά ποιος ασχολείται με τα ψάρια εδώ σε λίγο δεν θα μπορώ να πληρώσω το I-phone και να φουλάρω για κόντρες στα λιμανάκια…..

Νομίζω πως η περίπτωση των Ελλήνων ψαράδων πχ που διαμαρτύρονται για διάφορα προβλήματα την ίδια ώρα που για χρόνια καταπατούσαν όλες τις συνθήκες περί αλιείας (βγάζοντας πχ υπερκέρδη εξολοθρεύοντας τον γόννο) μπορεί να λειτουργήσει σαν χαρακτηριστική αναλογία για το σύνολο όχι μόνο της ελληνικής κοινωνίας αλλά και τις όποιας δυτικής εξ' ου και ο συσχετισμός.

Θυμήθηκα τώρα πάλι τον Pentti για τον οποίο είχα γράψει παλαιότερα και βρήκα κάτι ταιριαστό που δεν είχα βάλει τότε.

"By decimating its woodlands, Finland has created the grounds for prosperity. We can now thank prosperity for bringing us – among other things – two million cars, millions of glaring, grey-black electronic entertainment boxes, and many unnecessary buildings to cover the green earth. Wealth and surplus money have led to financial gambling and rampant social injustice, whereby ‘the common people’ end up contributing to the construction of golf courses, classy hotels, and holiday resorts, while fattening Swiss bank accounts. Besides, the people of wealthy countries are the most frustrated, unemployed, unhappy, suicidal, sedentary, worthless and aimless people in history. What a miserable exchange'

Συναινέσεις ψήφοι εμπιστοσύνης και πολιτικός λόγος

2011-06-22T18:05:00.001+03:00

Έκατσα χθες και παρακολούθησα την συζήτηση στην βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση το μεσοπρόθεσμο και τις άλλες αμαρτίες των γονέων που παιδεύουν τα τέκνα.
Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων δεν μπορώ να πώ πως άκουσα κάτι ενδιαφέρον η σημαντικό. Ούτε καν αντιπολιτευτικά, αφού μέχρι και η γ.γ του ΚΚΕ μάλλον παραληρούσε με εκτός τόπου και χρόνου αναλύσεις.

Τουλάχιστον τώρα με την επάνοδο του πολλά βαρύ συνταγματολόγου θα έχουμε πιο αξιόπιστες ρητορικές κόντρες, παρά ότι θα τις εκφράζουν οι πάντα παραμένοντες αξιόπουστες του συστήματος. Η τεχνική αντιμετώπιση του προβλήματος (στους ίδιους απαράλακτους όρους) με κλινική ιατρική ορολογία σε αντιπαράθεση με το ανθρώπινο και καλά αρθρωμένο προφίλ του όλου ΠΑΣΟΚ.
Έτσι λοιπόν δεν κατανόησα και πολλά παραπάνω απο την χθεσινή συζήτηση.

Μάλιστα θα έλεγα πως ο ποιοτικός, συγκεκριμένος και βασισμένος σε αξίες λόγος του μεγάλου πολιτικού ανδρός Κυριάκου Μητσοτάκη που διάβασα σήμερα, μάλλον αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο την ποιότητα της σημερινής πολιτικής στην χώρα που την εφηύρε.

Έτσι σε δηλώσεις του είπε:
«Αν ήταν η 151η η δική μου ψήφος θα ψήφιζα το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, αλλά έχουμε κυβερνητική πλειοψηφία»

Ενώ αργότερα επανήλθε με την εξής διευκρίνιση:
"Έχω δηλώσει επανειλημμένως ότι θα καταψηφίσω το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Ξεκαθαρίζω τη θέση μου προς αποφυγή παρεξηγήσεων και παρερμηνειών μιας απάντησης που έδωσα σε ένα εντελώς υποθετικό ερώτημα»

Καταλάβατε; Είμαι σίγουρος....

Σε συνδυασμό μάλιστα οι δηλώσεις αδιαμφισβήτητα θέτουν υποψηφιότητα για παραδειγμα στο νέο λήμμα των λεξικών 'Το αξιόπουστο ελληνικό πολιτικό σύστημα'.

Δεν πάει να κάνει (για τους δικούς τους λόγους βεβαίως) εκκλήσεις «προς την ΕΕ για μια ακόμη φορά ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ, τονίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να αρχίσει να μιλά με μια και μόνο φωνή για την επίλυση της ελληνικής κρίσης», τονίζοντας πως
«Ο απλός κανόνας της διαχείρισης κρίσεων είναι ότι πρέπει να βρεις μια απλή, σαφή, ενωτική και κατηγορηματική στρατηγική»

Σιγά μην ιδρώσει το αυτί των Παγκάλων ( των δημοκρατικών όχι των δικτατόρων), Μητσοτάκιδων και λοιπών αξιόπουστων και απαρνηθούν την art of greek politics.

Ανασχηματισμοί, μεταπολίτευση και πολιτικοί στην Ελλάδα

2011-06-17T18:52:00.000+03:00

Διάβασα τις τελευταίες 2-3 ημέρες μια πληθώρα αναλύσεων και σχολιασμών στις αρχικά επικείμενες και τελικά γενόμενες καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις στην χώρα. Είμαι σίγουρος πως πολλά από αυτά που διάβασα ήταν άκρως ενδιαφέροντα, σωστά και οξυδερκή. Επειδή όμως είναι σαν να έχω ζήσει το όλο σκηνικό ξανά, μια δική μου μέρα της μαρμότας με την διαφορά πως η κάθε επανάληψη δείχνει να παίζεται με χειρότερους ηθοποιούς, πιο κακογραμμένο σενάριο, πιο τραγελαφικές καταστάσεις με αποτέλεσμα ένα σουρεαλιστικό σκηνικό, τελικά αυτό που μου έμεινε περισσότερο απ’ όσα διάβασα είναι το παρακάτω που μου στάλθηκε με email.

Ο ΤΣΑΚ ΝΟΡΙΣ ΓΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Ο Τσακ Νόρις μπορεί να πάρει άτοκο δάνειο από τον Σκρουτζ Μακ Ντακ.

Ο Τσακ Νόρις σχηματίζει κυβέρνηση με 149 βουλευτές. Η δική του ψήφος μετράει διπλή!

Ο Τσακ Νόρις είναι ο μόνος που δεν τα έφαγε μαζί με τον Πάγκαλο.

Ο Τσακ Νόρις γνωρίζει τους γνωστούς άγνωστους με ονοματεπώνυμο και αριθμό ταυτότητας.

Το ΔΝΤ δανιζεται απο τον Τσακ Νόρις ...

Ο Τσακ Νόρις μπορεί να ξεκουκουλώσει όλους τους κουκουλοφόρους.

Ο Τσακ Νόρις δανείζεται απ'τη Γερμανία με 15% θετικό επιτόκιο

Ο Τσακ Νόρις θα διορίσει 2.750.000 Έλληνες στο δημόσιο και θα βάλει το ΔΝΤ να τους πληρώνει.

Το νεο πεντοχίλιαρο εχει ήδη τη φατσα του ΤΣΑΚ ΝΟΡΙΣ

Ο Τσακ Νόρρις λέει ΕΛΑ ΝΤΕ και το ΝΤΕ έρχεται!

Ο Τσακ ξέρει πως να κάνει τον Πάγκαλο να χάσει κιλά. Απλά θα του κόψει τον κώλο

Ο Τσακ Νόρις θα καταργήσει την στρατιωτική θητεία. Σε καιρούς πολέμου προτιμά να δουλεύει μόνος του.

Ο Τσακ Νόρις είναι ο μόνος που έλιωσε τον άρειο πάγο

Ο Τσακ Νόρις μπορεί να βρει ελικόπτερο που να χωράει τον Πάγκαλο. Και να το απογειώσει. Με μια στριφορυριστή κλωτσιά.

Όταν ο Τσακ Νόρις ρωτάει "τι χρωστάω;" η Μέρκελ απαντά "τίποτα αγόρι μου".

Ο Τσακ Νόρις θα κάνει Οικουμενική κυβέρνηση. Μόνος του.....

Θα βγούμε ποτέ απο την κρίση;

2011-06-13T23:18:00.000+03:00

Μετά από τόσο καιρό ‘κρίσης’ και μνημονιακής πολιτικής με πλήθος πια συζητήσεων για το ζήτημα ελάχιστα δείγματα βελτίωσης υπάρχουν και η όλη φιλολογία για το θέμα με κάνει και νοιώθω εξωγήινος. Νομίζω πως και οποιοδήποτε 10χρονο με απλή λογική πάλι εξωγήινο θα ένοιωθε.

Και αυτό όχι μόνο γιατί η κυρίαρχη χυδαιότητα δεν μπορεί να αναγνωρίσει – μπολιασμένη με τις ανόητες οικονόμο-κοινωνικές ιδεολογίες που ξεπήδησαν την αυγή της βιομηχανικής επανάστασης – πως η οποιαδήποτε οικονομική κρίση έπεται των πολύ σημαντικότερων κρίσεων των θεσμών, των πολιτισμών, των πολιτικών κτλ τα οποία βέβαια στον σύγχρονο κόσμο μοιάζει να έχουν τεθεί όλα σε υπηρεσία της ‘οικονομίας΄αλλά κυρίως γιατί αυτό που λέμε σήμερα οικονομία, η οικονομική επιστήμη, μαζί και οι υψηλόμισθοι και αξιοσέβαστοι αρχιεπίσκοποι της , παίρνουν και Νόμπελ αν είναι δυνατόν, είναι απλά ΗΛΙΘΙΟΙ.

Φυσικά δεν φταίνε οι ίδιοι καθώς ένα IQ test μάλλον θα διέψευδε την ανώτερη μου δήλωση, αλλά οι ίδιες οι βάσεις, ή αλλιώς τα αξιώματα στα οποία στηρίχθηκε αυτή η ‘επιστήμη’. Το βασικό πρόβλημα είναι γενικότερο βέβαια και έγκειται στην προσπάθεια των νέων επιστημών - ανθρωπιστικών, κοινωνικών κτλ – να ακολουθήσουν το επιτυχημένο δρόμο των λεγόμενων φυσικών επιστημών στηριζόμενες και αυτές στην μαθηματικοποίηση των αρχών και μοντέλων τους.

Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση για να αναφέρουμε ένα ενδογενές λάθος των επιστημών με την ανωτέρω έννοια που βασίζεται στην περίπου απόλυτη κυριαρχία της γνωστής φιλοσοφικής αρχής του DesCartes ‘σκέφτομαι άρα υπάρχω’. Το λάθος εδώ είναι πως σύμφωνα με την φιλοσοφία του DesCartes αυτό που υπάρχει περιορίζεται σε αυτό που μπορεί να νοηθεί. Το φιλοσοφικό δόγμα αυτό η επιστήμη το πήγε παραπέρα και ταύτισε ή καλύτερα περιόρισε το ‘νοηθεί’ με τα εργαλεία (πχ μαθηματικά) και τις μεθόδους ( πχ πείραμα ). Βέβαια αυτό δεν έβλαψε ιδιαίτερα τις ‘φυσικές’ επιστήμες καθώς λόγω αντικειμένου έδωσε εξαιρετικά αποτελέσματα στις έρευνες τους παρά την προφανή φιλοσοφική ηλιθιότητα που περιέχει η δήλωση. Γιατί δηλ το μόνο που υπάρχει είναι αυτό που μπορεί να νοηθεί ( λες και δεν γίνεται να έχουμε περιορισμούς ) αλλά και αυτό που μπορεί να νοηθεί είναι μόνο το μετρήσιμο ( λες και ούτε τα εργαλεία ενδέχεται να έχουν περιορισμούς).

Όπως και να έχει και συγγνώμη για την παρένθεση, πάνω σε αυτά τα στοιχεία βασίζεται και η σύγχρονη ‘επιστήμη’ της οικονομίας με αποτέλεσμα να μας έχει καταστρέψει. Για παράδειγμα μερικά από τα αποτελέσματα των ανωτέρω λάθος ‘αρχών’ στην οικονομία;
Το μόνο που μπορούμε να μαθηματικοποιήσουμε και να μετράμε με ασφαλή τρόπο είναι το χρήμα.

Ναι μεν το χρήμα είναι η Μονάδα Μέτρησης του πλούτου ( ζήτω ο Άνταμ Σμίθ ), αλλά είτε επειδή ο πλούτος δεν μπορεί να ορισθεί με ασφαλή τρόπο ή διαφοροποιείται ή ή, τελικά ταυτίζουμε τον πλούτο με το χρήμα.

Και όχι μόνο αυτό αλλά επειδή υπάρχει και πλούτος που δεν μπορούμε να μετρήσουμε καθόλου, δεν χωράει δηλ στα μοντέλα μας δεν τον σκεφτόμαστε καθόλου. Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει στις εξισώσεις μας, στις πολιτικές μας, στο μυαλό μας. Δηλ όπως το υπάρχει ότι μετριέται, στην γενική επιστημονική θεώρηση έχουμε εδώ τελικά το ότι το χρήμα είναι ο πλούτος.

Αν πάμε πίσω στις πηγές της σύγχρονης οικονομικής σκέψης – είπαμε βιομηχανική επανάσταση Ανταμ Σμίθ και λοιπά – θα δούμε και ένα άλλο τραγικό σφάλμα. Παρά το ότι όλη η οικονομική δραστηριότητα του ανθρώπου (δευτερεύουσα οικονομία) έχει μια βασική προϋπόθεση, την οικονομία του φυσικού περιβάλλοντος (πρωτεύουσα οικονομία) η δεύτερη έχει θεωρηθεί δεδομένη και ανεξάντλητη, αέναη ανάπτυξη, αειφόρος ανοησία και λοιπές %#*$#&$. Και επειδή το χρήμα μετριέται πιο εύκολα, μπαίνει σε διαγράμματα, φτιάχνουμε και excel κτλ τα τελευταία χρόνια αποδεσμεύτηκε και από την δευτερογενή ‘πραγματική’ οικονομία με αποτέλεσμα την ανεξαρτητοποίηση και αυταξία του. Δεν εξηγείται αλλιώς πως ο σπασίκλας που μαγειρεύει Bonds πληρώνεται περισσότερο από τον αγρότη που καλλιεργεί πατάτες.

Άλλη μια παρένθεση εδώ καθώς έχουμε το άλλο ηλίθιο φαινόμενο η ‘ανάπτυξη’ της οικονομίας να βασίζεται στο παραγόμενο έργο/ εργάτη που το παραγόμενο έργο μετριέται με το πόσο χρήμα παίρνει δηλ ανάπτυξη είναι συνάρτηση των μισθών και ποιοι παίρνουν περισσότερο χρήμα πχ οι χρηματιστές άρα η οικονομία με την μεγαλύτερη ανάπτυξη είναι η οικονομία του χρηματιστηρίου….. Οπότε καταλαβαίνετε τι φανταστικά πράγματα μετράνε οι ηλίθιοι οικονομολόγοι και παίρνουν αποφάσεις οι εξίσου ηλίθιοι πολιτικοί…..

Τώρα Βέβαια και για να επιστρέψω στο 10χρονο, δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβεις πως αν πχ όλο το χώμα στην γή είναι μολυσμένο, δεν μπορείς να έχεις την δευτερογενή οικονομία του αγρότη, και αν δεν την έχεις έ τότε φάε spreads ρε μαλάκα να δούμε αν θα ζήσεις. Αυτό το λέω σαν Hint του τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να βγούμε από την κρίση….

Αν προσθέσουμε και άλλες ηλιθιότητες όπως το αόρατο χέρι των αγορών (δεν ισχύει μακροσκοπικά αφού η πρωτογενής οικονομία αντιθέτως με το ανεξαρτητοποιημένο χρήμα έχει περιορισμούς – δεν μπορείς να έχεις πχ άπειρο πετρέλαιο, μάλιστα το 2005 πατήσαμε την κορυφή στην παραγωγή παγκοσμίως και έκτοτε έχουμε πτώση – ‘ μα γιατί δεν εξισορροπεί την παραγωγή το αόρατο χέρι των αγορών’ αναρωτιέται το 10χρονο, ή την παρανοϊκή θετική ανάδραση με την οποία λειτουργεί το χρήμα( ανεβαίνουν οι τιμές των σπιτιών, έ άρα θα ανέβουν κι’ άλλο οπότε χτίστε/αγοράστε ) πριν από κάθε φούσκα, σε αντίθεση με τους νόμους της θερμοδυναμικής και την αρνητική ανάδραση των φυσικών συστημάτων μας έχουν νομοτελειακά οδηγήσει εδώ που είμαστε.

Με αυτά και με αυτά και συγγνώμη για την πολυλογία δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε γιατί φτάσαμε εδώ, δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε αν θα βγούμε ποτέ από την κρίση ( παγκοσμίως εννοείται πως όχι συνεχίζοντας έτσι), και δεν χρειάζεται και εγώ να αναρωτιέμαι ‘ μα καλά γιατί όλοι εστιάζουν πως θα επιστρέψουμε στις αγορές για να δανειστούμε και άλλα και όχι πως θα ξεφύγουμε από αυτό’ ή πως γίνεται και η πιο σοβαρή αντιπολιτευτική, στην μνημονιακή πολιτική θέση, είναι πχ να χαρακτηρίσουμε το χρέος απεχθές , τρομάρα τους για επιστήμονες και πανεπιστημιακούς ή ποιος τα έφαγε τρομάρα μας για λαός.

Τώρα για τον κόσμο που κατεβαίνει στους δρόμους ( και εγώ μαζί ) με βασικό προβληματισμό του ότι περικόβονται οι συντάξεις έ στο ίδιο ηλίθιο κλίμα είναι καμιά προσπάθεια επιστροφής στις αρχικές πηγές του προβλήματος, οπότε ο πλανήτης των πιθήκων πάει για φούντο, και δυστυχώς δεν πρόκειται να βγώ λάθος σαν τους χιλιαστές ή τους 2012-ιστές.

Εκτός και αν αλλάξουμε μυαλά…..

Στο χέρι μας έιναι……

Συνεχίζεται....ίσως

Η Κερατέα εξαπλώνεται

2011-04-15T21:56:00.002+03:00

Τελικά το κράτος τα έχει καταφέρει.

ΜΑΤ για τα σκουπίδια και τις χωματερές
ΜΑΤ για τους συνταξιούχους
ΜΑΤ για όλους και για όλα
ΜΑΤ για τον Ελληνικό πολιτισμό

Αξίζει να επισημανθεί πως εν αντιθέσει με τον αχαρακτήριστο ένστολο με την αλήτικη συμπεριφορά οι περισσότεροι απο τα ΜΑΤ δεν δείχνουν να 'χαίρονται' την δουλειά που τους ανέθεσαν.

Ευτυχώς τα παιδιά αθωωθηκαν πανηγυρικά στις κατηγορίες για παρακώλυση συγκοινωνιών

Το άλλο περίεργο...
Τα περισσότερα ΜΜΕ μετέδωσαν την είδηση ως διαμαρτυρία '12θειστών' το βίντεο στο youtube ανήκει σε λογαριασμό με επιπλέον ανεβασμένους τίτλους 'η αγάπη του Θεού' , 'οι αμαρτίες σου', christianity music video' και τέτοια.

Αν καταλάβω πως το κράτος κατάφερε με τα ΜΑΤ να ενώσει '12θειστές' με 'ΧΟ' θα πεθάνω χαχαχαχα

Αρχαία ανατολική Μεσόγειος: Σταυροδρόμι μύθου και λατρείας

2011-04-05T23:28:00.001+03:00

Ενα συν της ιδιότητας μέλους μιας κοινότητας φίλων (με ειδικά ενδιαφέροντα ή ειδικές ανάγκες όπως το πάρει κανείς :-D ) το οποίο εκμεταλλεύομαι συνεχώς είναι οτι οι άλλοι μπορούν να καλύψουν πολλά κενά που δημιουργεί το πεπερασμένο του χρόνου, της ύπαρξης, της γνώσης όταν αυτά αναφέρονται στο άτομο. Έτσι ακόμα και ένθεοι Επικούριοι μπορεί να ενημερώσουν έγκαιρα τους μη επικούριους και 'δεισιδαίμονες' φίλους τους για θέματα που τους ενδιαφέρουν και δεν είχαν προλάβει να δούν. Γι' αυτό και για όλα τα άλλα έχουν τις ευχαριστίες μου

Και επειδή οι παροχές είναι για να μοιράζονται ενημερώνω και εγώ με την σειρά μου τους φίλους αναγνώστες. Και αν κάποιος που ενδιαφέρεται πολύ το είδε τώρα και έχασε την πρώτη ομιλία ας μου στείλει ένα mail και κάτι θα γίνει

Πρόγραμμα Μορφωτικών Εκδηλώσεων

ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Στ΄ Κύκλος Ομιλιών

05/04 – 10/05/2011

Αρχαία ανατολική Μεσόγειος: Σταυροδρόμι μύθου και λατρείας

Ο πολυθεϊσμός, αντίθετα με τον μονοθεϊσμό, βασίζεται στον πλουραλισμό, σύμφωνα με τις ανάγκες ή τις προσδοκίες της κοινωνίας, και όχι στην αποκλειστική λατρεία. Ο δυναμικός χαρακτήρας της θρησκείας (μύθου και λατρείας) αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της ταυτότητας της κοινότητας. Στην αρχαία ανατολική Μεσόγειο οι λατρείες κινούνται μαζί με τους ανθρώπους από τη μία ακτή στην άλλη, από τα αστικά κέντρα στην περιφέρεια και αντίθετα, από τα μέσα της 2^ης χιλιετίας ως την ανατολή του Χριστιανισμού. Έτσι, οι λατρείες εμφυτεύονται σε διάφορους τόπους και χάρη σε αυτήν την «εσωτερική ή εξωτερική μετανάστευση» αλλάζουν πρόσωπο, υιοθετούν άλλη γλώσσα και κειμενικό ή εικονογραφικό προσωπείο, αφού η γενέθλια μορφή τους άλλοτε υιοθετείται από τους καινούριους λάτρεις ή εξαφανίζεται. Το φαινόμενο της διασποράς της λατρείας σφραγίζει την κοινωνική, πολιτική, οικονομική και θρησκευτική ζωή των λαών της αρχαίας ανατολικής Μεσογείου: των Φοινίκων, Εβραίων, Αιγυπτίων, Ελλήνων και Ρωμαίων. Τα υπολείμματα των θρησκειών, οι πιστοί, οι ίδιοι οι θεοί μετακινούνται συνεχώς και αυτό συνιστά τη δυναμική πλευρά των αρχαίων θρησκειών της Μεσογείου.

Στον κύκλο διαλέξεων με τον τίτλο «Αρχαία Ανατολική Μεσόγειος: Σταυροδρόμι Μύθου και Λατρείας» μερικοί από τους πλέον ειδικούς επιστήμονες στο πεδίο της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας και της Ιστορίας των Θρησκειών, και μάλιστα στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, θα ασχοληθούν στις ομιλίες τους με απόψεις του φαινομένου του «συγκρητισμού» ή «υβριδισμού», όπως για: α) την αρχαία Νεκρομαντεία στην Ελλάδα και τη Ρώμη και τα δάνειά της από τους Χετταίους και τους Πέρσες ως τους Αιγυπτίους στην Ύστερη Αρχαιότητα, β) τον έρωτα και τον πόλεμο στην ανατολική Μεσόγειο μέσα από τη θρησκεία, γ) το αρχέγονο κακό και τις οφιοειδείς δαιμονικές οντότητες στη ΝΑ Μεσόγειο (Αίγυπτο, Εγγύς Ανατολή και Αιγαιακό χώρο) και δ) τη σχέση του Παρθενώνα με την Ανατολή και το Κορανικό τοπίο.

Αφροδίτη Α. Αβαγιανού

Επιστημονική Υπεύθυνη του Κύκλου

Π ρ ό γ ρ α μ μ α

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Σύντομη εισαγωγή από την Dr Αφροδίτη Αβαγιανού

Ancient Necromancy: Fact and Fiction*

Jan N. Bremmer, Professor Emeritus of Religious Studies, Faculty of Theology and Religious Studies, University of Groningen

Προβολή αποσπάσματος από την παράσταση Αισχύλου, Πέρσαι

του Thiasos Theatre Company σε σκηνοθεσία Yana Sistovari (Zarifi)

*Θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση

Τρίτη 12 Απριλίου 2011

« Έρως – Έρις» στην αρχαία ανατολική Μεσόγειο

Αφροδίτη A.Α. Αβαγιανού, Ph.D. Παν/μίου Ζυρίχης, Fellow of Ohio State University, Διδάσκουσα στο ΕΑΠ, Σχ. Σύμβουλος Φιλολόγων

Γνωστοί ηθοποιοί διαβάζουν κείμενα αρχαίων συγγραφέων

Τρίτη 3 Μαΐου 2011

«Ο όφις ο αρχαίος»: αρχέγονο κακό και δαιμονολογία στη ΝΑ Μεσόγειο

Παναγιώτης Η .Μ. Κουσούλης, Eπίκ. Καθηγητής Αιγυπτολογίας,

Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Ο Παρθενώνας σε κορανικό τοπίο

Garth Fowden, Διευθυντής Ερευνών, Κέντρο Ελληνικής & Ρωμαϊκής Αρχαιότητος, ΕΙΕ

Ώρα έναρξης 19.30

Είσοδος Ελεύθερη

Χορηγείται βεβαίωση παρακολούθησης σε κάθε ενδιαφερόμενο

Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ), Αμφιθέατρο «Λεωνίδας Ζέρβας»

Λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου 48, Αθήνα (στάση μετρό Ευαγγελισμός)

Για πληροφορίες: 210 7273501 +516, e-mail: gramma@eie.gr & mkont@eie.gr
και στον δικτυακό τόπο http://www.eie.gr/epistimiskoinonia/openscience-gr-general.html

Εγκαινιάστηκε το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας

2011-04-05T23:09:00.000+03:00

Έχει περάσει καιρός που ήθελα να γράψω κάτι για την εξαιρετική προσπάθεια που κάνει ο Κώστας Κοτσανάς για την ζωντανή παρουσίαση της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας στο ευρύ κοινό μέσω του μουσείου που έχει δημιουργήσει στο Κατάκολο Ηλίας και τις προάλλες που είδα πως γίνονταν τα επίσημα εγκαίνια είπα να επανέλθω.

Τον κ. Κοτσανά είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά όταν μου έκανε την τιμή να δεχτεί την πρόσκληση μας για μικρή παρουσίαση του έργου του στα περσινά Αττικά Διονύσια και πρόκειται πραγματικά για έναν εξαιρετικό άνθρωπο που με πολύ μεράκι, απίστευτες γνώσεις, και τιτάνια προσπάθεια έχει καταφέρει αθόρυβα να κάνει ένα πάρα πολύ σημαντικό έργο το οποίο αξίζει να υποστηριχτεί απ’ όλους.

Τώρα λοιπόν που έψαχνα να βρώ την είδηση των εγκαινίων έπεσα πάνω σε μια παράπλευρη είδηση που από την μία δείχνει την κατάντια κάποιων και από την άλλη παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τις διάφορες ζυμώσεις που συμβαίνουν στην κοινωνία γύρω μας και συχνά περνούν απαρατήρητες. Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε.

Αντιγράφω πρώτα μια παλιότερη παρουσίαση του μουσείου από το site economist.gr και από κάτω μια επιστολή που αναρτήθηκε στο ίδιο site και σχετίζεται με τα εγκαίνια που μου θύμισαν και εμένα την καθυστέρηση στην παρουσίαση του έργου του κ. Κοτσανά και η οποία βγήκε κατά τύχη στο search που έκανα.

Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας

Στο Κατάκολο Ηλείας, μέσα σε ειδικά διαμορφωμένο μουσειακό χώρο, φιλοξενείται η πληρέστερη σε ολόκληρο τον κόσμο έκθεση Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.

Το ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Κώστα Κοτσανά λειτουργεί στο Κατάκολο υπό την αιγίδα του Δήμου Πύργου και περιλαμβάνει 200 περίπου αξιόπιστα και λειτουργικά ομοιώματα μηχανισμών και επινοήσεων του αρχαιοελληνικού τεχνολογικού θαύματος που καλύπτουν την περίοδο από το 2.000 π.Χ. μέχρι το τέλος του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Τα εκθέματα (με έρευνα, μελέτη και κατασκευή του εκθέτη) συνοδεύονται από επεξηγηματικές πινακίδες και αφίσες με πολλές πληροφορίες, αναλυτικά σχέδια, φωτογραφίες και πλήρεις βιβλιογραφικές αναφορές (στα ελληνικά και αγγλικά) ενώ ορισμένα εκθέματα είναι διαδραστικά. Υπάρχουν σταθμοί προβολής βίντεο και κινούμενων σχεδίων επίδειξης της λειτουργίας των μηχανισμών ενώ υπάρχει προβολή ντοκιμαντέρ όπου εξηγείται η λειτουργία και η σημασία των μηχανισμών. Η έκθεση πληροί όλες τις σύγχρονες εκπαιδευτικές αντιλήψεις της Παιδαγωγικής και Μουσειακής Αγωγής ώστε να δρα πολυεπίπεδα ως προς το μέγεθος της αρχαίας ελληνικής τεχνολογικής σκέψης και τεχνικής τόσο στην εκπαιδευτική κοινότητα όλων των βαθμίδων όσο και στο ευρύτερο κοινό.

Πολλά από τα εκθέματα και τις μελέτες στις οποίες στηρίζεται η κατασκευή τους έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και εκθέσεις, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί περιοδικές εκθέσεις του μουσείου στην Ελλάδα και το εξωτερικό όπως α) στην Κύπρο υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Παιδείας, του Τεχνικού Πανεπιστημίου Κύπρου και του Ιδρύματος Λανίτη, β) στο Συνεδριακό Κέντρο ΣΠΑΠ της Ζ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων της Αρχαίας Ολυμπίας με τη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, γ) στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου, κ.α.

Τα έργα είναι ταξινομημένα σε ενότητες και η περιήγηση περιλαμβάνει:

α) την ενότητα των 27 αρχαιοελληνικών ρολογιών όπου δεσπόζουν το ξυπνητήρι του Πλάτωνος και το θαυμαστό αυτόματο ρολόι του Κτησίβιου (ένα θαύμα του αυτοματισμού)

β) την ενότητα με τα καταπληκτικά «μαγικά» αυτόματα των Αλεξανδρινών Μηχανικών και την επιβλητική σε φυσικό μέγεθος «αυτόματη υπηρέτρια», το πρώτο λειτουργικό ρομπότ της ιστορίας

γ) τις ενότητες με το σταθερό και το κινητό αυτόματο θέατρο του Ήρωνος (την «τηλεόραση» και το «αυτόματο κουκλοθέατρο» των αρχαίων Ελλήνων αντίστοιχα),

δ) την ενότητα με τις εφευρέσεις του Αρχιμήδη (του σπουδαιότερου επιστήμονα όλων των εποχών),

ε) την ενότητα με τις εντυπωσιακές τηλεπικοινωνίες των αρχαίων Ελλήνων αλλά και τις μεθόδους κρυπτογράφησης,

στ) την ενότητα με την αγροτική, την υφαντική και την αθλητική αρχαιοελληνική τεχνολογία όπου εντυπωσιάζουν ο «αργαλειός της Πηνελόπης» και η «ύσπληγα» δηλ. ο μηχανισμός της αποφυγής της πρόωρης εκκίνησης των αθλητών (σε φυσικό μέγεθος και τα δύο),

ζ) την ενότητα με τις μεθόδους οικοδόμησης του αρχαιοελληνικού αρχιτεκτονικού θαύματος όπου εντυπωσιάζουν οι κάθε είδους γερανοί,

η) την ενότητα με τους επικουρικούς μηχανισμούς του αρχαιοελληνικού θεάτρου («από μηχανής θεός», «περίακτοι», κ.ά.),

θ) την ενότητα με τα όργανα, τα εργαλεία και τα μηχανήματα των αρχαίων Ελλήνων

ι) την ενότητα με την υδραυλική και αγροτική τεχνολογία τους,

ια) την ενότητα με την αρχαιοελληνική πολιορκητική τεχνολογία (τα «τεθωρακισμένα» και το «πυροβολικό» τους)

Στόχος της έκθεσης είναι να κάνει γνωστές στο κοινό τις απίστευτες τεχνολογικές επιδόσεις των αρχαίων Ελλήνων δίνοντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες να μάθουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες α) είχαν επινοήσει (για ψυχαγωγικό δυστυχώς μόνο σκοπό) αυτοκινούμενα οχήματα (αυτοκίνητα) με αυτόματη πλοήγηση, με κιβώτιο ταχυτήτων, υδραυλικές προγραμματιζόμενες βαλβίδες και άλλα περίπλοκα εξαρτήματα β) είχαν ανακαλύψει έναν «κινηματογράφο» ικανό να παρουσιάζει αυτόματα την πλοκή ενός μύθου με κινούμενη εικόνα και ήχο γ) χρησιμοποιούσαν λειτουργικά ρομπότ με σκοπό να τους υπηρετούν δ) είχαν ανακαλύψει την αρχή της ατμομηχανής ε) χρησιμοποιούσαν πολύπλοκα μετρητικά όργανα ακριβείας που τους επέτρεπαν να υπολογίζουν τη διάμετρο της γης και την απόσταση ηλίου-γης ή να διανοίγουν σήραγγες χιλιομέτρων και από τις δυο πλευρές ενός βουνού στ) είχαν επινοήσει ευφυείς μηχανές με κερματοδέκτη ζ) χρησιμοποιούσαν πολύπλοκα ανυψωτικά μηχανήματα ικανά να οικοδομούν πανύψηλα κτίσματα με ολιγάριθμο προσωπικό η) διέθεταν ωρολόγια (και ξυπνητήρια) ικανά να λειτουργούν αυτόματα και αδιάκοπα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.

Επίσης η έκθεση αυτή αποτελεί άλλη μια ευκαιρία να καταρριφθούν ανυπόστατες απόψεις μερικών σύγχρονων ξένων ερευνητών για τη δήθεν έλλειψη «τεχνοφιλίας» από τους αρχαίους Έλληνες και την αποστροφή τους προς τις «βάναυσες» τέχνες. Για παράδειγμα πόσο έκπληκτοι νιώθουμε όλοι όταν μαθαίνουμε πως η «αιολόσφαιρα» του Ήρωνος με την προσθήκη (από τον ίδιο ή κάποιο μαθητή του) μιας τροχαλίας (για τη μετάδοση της κίνησης) θα είχε οδηγήσει (αν οι οικονομικοκοινωνικοπολιτικές συνθήκες της εποχής και η παρέμβαση των δήθεν «πρακτικότερων» Ρωμαίων το επέτρεπαν) στη Βιομηχανική Επανάσταση, 1500 χρόνια νωρίτερα, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ανθρωπότητα.

.
.
.

και η επιστολή που με έβαλε σε αρκετές σκέψεις απο το ίδιο site

.
.
.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια του ‘Εθνικού διχασμού’

Συντάχθηκε απο τον/την AAA

Δευτέρα, 14 Μάρτιος 2011 11:59

Θεωρούμε ότι όλοι είμαστε Έλληνες το γένος. Η θρησκεία του καθενός, όποια και να είναι, είναι σεβαστή. Είναι εγκληματικό, σήμερα με τόσους εχθρούς, να οδηγηθούμε σε διαχωρισμούς, με βάση τη θρησκεία. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Ισοδυναμεί με Εθνική καταστροφή. Κάθε τι λοιπόν που ωθεί προς τέτοιου είδους διαχωρισμούς, είναι Εθνικά επιζήμιο. Από όπου δε, και αν προέρχεται θα πρέπει να καταδικαστεί. Οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν Έλληνες. Και ας μην ήταν χριστιανοί στο θρήσκευμα.

Η πιο κάτω επιστολή, αναφέρεται στο Μουσείο Αρχαίας Τεχνολογίας στο Κατάκολο, το οποίο έχουμε παρουσιάσει στο

http://www.economist.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6652:2010-03-16-07-19-10&catid=1:culture&Itemid=21

"Στις 11/3/2011, με μια σεμνή τελετή, εγκαινιάστηκε στο Κατάκολο Ηλείας, το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας. Το μουσείο, είναι εθνικής σημασίας γιατί α) για πρώτη φορά έχει ανακατασκευαστεί ένα τόσο μεγάλο μέρος της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας, με αποτέλεσμα το μουσείο να είναι το πληρέστερο σε ολόκληρο τον κόσμο

β) υπάρχει δυνατότητα, εκτός από τους Έλληνες, να το επισκεφτούν και να γνωρίσουν τον αρχαίο Ελληνικό τεχνολογικό πολιτισμό, οι περίπου ένα εκατομμύριο ξένοι τουρίστες που προσεγγίζουν το -πρώτο σε αφίξεις κρουαζιερόπλοιων- λιμάνι της χώρας.

Ενώ λοιπόν είναι τόσο σημαντικό το μουσείο που μας μυεί, σε μια μάλλον άγνωστη πτυχή του αρχαιοελληνικού θαύματος, η επίσημη Εκκλησία, προτίμησε να «απέχει». Συγκεκριμένα, ενώ είχε προσκληθεί, η τοπική μητρόπολη προτίμησε:

Α) να μην εκπροσωπηθεί παρά σε επίπεδο τοπικού ιερέα: ενώ ο αναπληρωτής Μητροπολίτης (του έχοντος πολλά προβλήματα υγείας μητροπολίτη), τρέχει σε εγκαίνια γραφείων και .. καταστημάτων, δεν βρήκε χρόνο να έρθει σε ένα κέντρο πολιτισμού

Β) όχι μόνο αυτό, αλλά …. δεν δέχτηκαν να κάνουν τον καθιερωμένο αγιασμό!!!

Επίσημη τοποθέτηση για αυτή την συμπεριφορά, φυσικά δεν υπήρχε. Οι ανεπίσημες απαντήσεις όμως, είναι άκρως ανησυχητικές. Αυτό γιατί, ως αιτιολογία προτάθηκε, η άποψη, ότι τέτοιου είδους χώροι παραπέμπουν στο … δωδεκάθεο.

Χρειάζεται ισχυρή δόση φαντασίας, για να καταλάβει κάποιος, πως από τα αρχαιοελληνικά ρολόγια π.χ. φτάνουμε στο δωδεκάθεο. Η σεβαστή Εκκλησία, φαίνεται πως την έχει. Ο καθένας μπορεί να περιηγηθεί το μουσείο, τουλάχιστον δικτυακά (www.kotsanas.com) και να αποκτήσει ιδίαν αντίληψη του τι ακριβώς παρουσιάζεται εκεί. Εμείς δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως, ο βαρουλκός του Αρχιμήδη, μας παρωθεί να λατρέψουμε τον Δία. Ή πως, γνωρίζοντας τους γερανούς των Αρχαίων Ελλήνων, θα τρέξουμε προς τον Ήφαιστο. Ή αν γνωρίσουμε τα τετράδια των προγόνων μας, θα προσευχόμαστε στην θεά Αθηνά.

Πραγματικά θα θέλαμε κάποιος από την Εκκλησία, να μας εξηγήσει πως από, ρολόγια, γρανάζια, πολιορκητικές μηχανές, τηλεπικοινωνιακές συσκευές, σιντριβάνια, αργαλειούς, πιεστήρια, και άλλα τέτοιου είδους μηχανήματα, φτάνουμε αυτόματα στο να θεωρούμε δεδομένο ότι … αλλάζουμε και θρησκεία.

Σήμερα που βαλλόμαστε από παντού, έχουμε ανάγκη να γνωρίσουμε περισσότερο τις ρίζες μας. Τον πολιτισμό μας. Μέρος του όποιου πολιτισμού, είναι και η τεχνολογία. Γιατί να μην γνωρίζουμε π.χ. πόσες από τις εφευρέσεις του Αρχιμήδη, αντέγραψε ο ‘μεγάλος’ Λεονάρντο Ντα Βίντσι; Ή τις αστρονομικές συσκευές που βοήθησαν τόσο πολύ στην ανάπτυξη της αστρονομίας, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος των αστεριών ακόμα και σήμερα να έχουν Ελληνικά ονόματα; Ποιο είναι το κακό, κατά την Εκκλησία, στην γνώση του πρώτου υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας, του μηχανισμού των Αντικυθήρων; Δεν χρησιμοποιούν σήμερα υπολογιστές στις μητροπόλεις και στην Αρχιεπισκοπή;

Σήμερα που οι ξένοι λένε πως τους χρωστάμε, σήμερα που πατεντάρονται οι εφευρέσεις και πωλούνται πανάκριβα, είναι κακό να ξέρουμε (με αποδείξεις), πως αυτός ο λαός, έδωσε τις βάσεις και για την τεχνολογική ανάπτυξη της Δύσης; Νομίζει η Εκκλησία, πως είναι ανάγκη να πιστεύουμε ό,τι οι ξένοι μας σερβίρουν ή να ψάχνουμε και να βρίσκουμε (βασιζόμενοι πάντα σε ιστορικά στοιχεία), την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας;

Ας μην μας απαντήσουν με το γνωστό, πως η στάση της Εκκλησίας, απέναντι στον τελειότερο πολιτισμό της Ανθρωπότητας, είναι σαν τη μέλισσα: ‘Επισκέπτεται όλα τα λουλούδια και παίρνει ο,τι καλύτερο για να φτιάξει το μέλι.’ Αν είναι έτσι, δεν έχει τίποτα καλό, ο αρχαίος Ελληνικός τεχνολογικός πολιτισμός, για αυτό αρνήθηκαν να κάνουν αγιασμό (ας μην τα ρίξουν στον ιερέα, ήταν απόφαση τουλάχιστον σε επίπεδο μητρόπολης).

Τέτοιου είδους συμπεριφορές, στην καλύτερη περίπτωση, προβληματίζουν τους Έλληνες, για το ρόλο της Εκκλησίας, ακόμα και σήμερα. Ωθούν τους πολίτες σε διαχωρισμούς. Από την μια μεριά οι ‘Χριστιανοκετρικοί’ και από την άλλη οι ‘Ελληνοκεντρικοί’.

Θεωρούμε ότι όλοι είμαστε Έλληνες το γένος. Η θρησκεία του καθενός, όποια και να είναι, είναι σεβαστή. Είναι εγκληματικό, σήμερα με τόσους εχθρούς, να οδηγηθούμε σε διαχωρισμούς με βάση τη θρησκεία. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Ισοδυναμεί με Εθνική καταστροφή. Κάθε τι λοιπόν που ωθεί προς τέτοιου είδους διαχωρισμούς, είναι Εθνικά επιζήμιο. Από όπου δε, και αν προέρχεται θα πρέπει να καταδικαστεί. Οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν Έλληνες. Και ας μην ήταν χριστιανοί στο θρήσκευμα.

Το Ελληνικό Γένος πρέπει να σώσουμε. Αυτό κινδυνεύει. Ας πιστεύει ο καθένας, ότι θρησκεία θέλει. Μας ενώνει ο Ελληνικός πολιτισμός. Ας μη μας χωρίσουν οι θρησκείες."

ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΗΛΕΙΑΣ

Ο Δημήτρης Πικιώνης στο μουσείο Μπενάκη

2011-04-04T21:14:00.002+03:00

«…Ιδού τι πρέπει να γίνει: Η Ελληνική Σχολή είναι εν τω γίγνεσθαι, είναι αδύνατον να μην γίνη. Δεν μας λείπει τίποτε. Ίσως μάλιστα έχουμε απ΄όλα, περισσότερο απ’ ότι μας χρειάζεται: Ο Πικιώνης ανεχώρησε στο Μόναχο, δεν θα μείνει παρά ένα δύο έτη και θαρθη. Αυτό δεν είναι άτομον. Είναι Ελληνισμός ολόκληρος. Ο Ελληνισμός δεν παρήγαγε ποτέ τίποτε μεγαλύτερο τούτου. Πηγαίνει να δη. Αυτός είναι δημιουργός αρχιτέκτων και γλύπτης και ζωγράφος. Δεν θα έλθη να ζωγραφίση τούτο ή εκείνο. Εκ φύσεως γυμνασμένος ως είναι, με το τέλειον αρχαίο πνεύμα, η κάθε του σκέψη διατυπώνεται ως ένας αφορισμός. Θα εκδηλώση τον εσωτερικόν του κόσμον, θα δημιουργήση νέον τύπο ανθρώπου. Μόνον να ζήση, έναν ναόν να κάμη, αυτό αρκεί.

Όταν έλθη συνασπισθήτε όλοι όσοι εργάζεσθε γύρω του. Διότι απαιτείται αναγνώρισις κάθε αξίας και αποκάλυψις προ αυτής, και συννενόησις, και αλληλοενίσχυσις όπως αποτελέσθη μιας δύναμις ήτις θα εργασθή προς τον σκοπό της Ελληνικής Τέχνης….»

Τα παραπάνω με το γνωστό του λυρικό, ηρωικό και Ελληνικό τρόπο γράφει ο Περικλής Γιαννόπουλος σε επιστολή του προς τον Κώστα Χατζόπουλο το 1908 για τον Δημήτρη Πικιώνη.

Για τον Δημήτρη Πικιώνη το μεγάλο δάσκαλο αρχιτέκτονα, γλύπτη και ζωγράφο που η μοίρα του επεφύλαξε να βρεθεί στο τέλος του κλασσικισμού και την αρχή του σύγχρονου χάους όχι μόνο στην αρχιτεκτονική που ήταν το κύριο μέλημα του αλλά και σε πλήθος εκφάνσεων της νεοελληνικής κοινωνίας.

Καλά που πρόλαβα παρά το συνεχές τρέξιμο έστω και την τελευταία στιγμή και επισκέφτηκα την πολύ καλή έκθεση για τον Πικιώνη που διοργάνωσε το Μουσείο Μπενάκη.
Πάρα πολλοί ζωγραφικοί πίνακες του, μια πολύ καλή παρουσίαση με σκίτσα, περιγραφές, κείμενα, για το αρχιτεκτονικό του έργο, αντικείμενα από την ζωή του, όλα πολύ ενδιαφέροντα.

Πιο σημαντικό κατά την γνώμη μου, το πνεύμα του ανδρός που πήγαζε απ΄ όλη την έκθεση, από τις σκέψεις του για την τέχνη, το τοπίο, την αρχιτεκτονική, το πνεύμα του που τον συνέδεσε και με άλλους μεγάλους της εποχής εκτός από τον Περικλή Γιαννόπουλο. Με τον Άγγελο Σικιελιανό μέσα από τις επιστολές του οποίου βλέπουμε τον αμοιβαίο σεβασμό και το κοινό όραμα για την δημιουργία του Δελφικού κέντρου που ποτέ δεν έγινε. Ανδρόνικος, Βενέζης, Μόραλης και πλήθος άλλων μορφών της εποχής παρελαύνουν και ανασυνθέτουν την εικόνα αυτού του μεγάλου και δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό ξεχασμένου ανδρός.

Ευτυχώς υπάρχει ακόμα ο περίπατος στον λόφο του Φιλοπάππου και κάθε νεοέλληνας που ξεκινάει από τον Λουμπαρδιάρη για μια βόλτα στην περιοχή, αναγκαστικά περπατάει στα βήματα του Πικιώνη. Ίσως υποσυνείδητα να περνάει και σε εμάς σήμερα τους απλούς περιπατητές λίγο από το πνεύμα και την αγωνία του για την σωτηρία του Αττικού τοπίου, για την αρμονική συνέχιση της παράδοσης στο σήμερα και το αύριο, για την ουσία της τέχνης.

..Ήθελα να ζωγραφίζω ολομόναχος. Όχι μόνο γιατί ένας δεν είναι πρόθυμος πάντα να δείξει εις τους άλλους τις ενδεχόμενες αδυναμίες του, μα γιατί η τέχνη ήταν για μένα θρησκευτική πράξη ευλάβειας και λατρείας προς την Μητέρα Φύση, και την ιερότητα τούτη κίνδυνος θα’ ταν η αμάθεια των πολλών να προσβάλει…

…Μόνο η κατανόηση των νόμων της τέχνης και των Σχημάτων της θα σε οδηγήσει στην κατανόηση της λαικής-αυθόρμητης τέχνης του τόπου σου, και τότε η προσκόλληση σου – από συναισθηματικούς σου λόγους – στην λαική σου τέχνη θα σε οδηγήσει στην Τέχνη. Πρέπει να είμαστε ικανοί να ξεχωρίζουμε την Τέχνη σε καθετί, είτε παλιό ‘ναι αυτό, είτε και προσπάθεια γι΄αυτήν ακόμα, για να μπορέσουμε να νιώσουμε βαθιά. Η εποχή μας είναι τόσο φτωχιά που είναι πρέπον να σκύψουμε και να μαζέψουμε και τα τελευταία ψιχουλάκια που σ’ αυτά πάνω ζει το Σχήμα.

..Ήταν φορές που αισθανόμουν πως εις τα θεμέλια που εισχωρούσαν βαθιά στην γή, εις τους ογκώδεις τοίχους και τις κάμαρες των, ήταν η ψυχή μου μια απ’ τις πολλές πέτρες που εντοιχίζονταν εις το ανώνυμο πλήθος των…

Για όσους ενδιαφέρονται παραπάνω ενδεικτικά να κοιτάξουν τον

εξαιρετικό κατάλογος της έκθεσης που υπάρχει στο μουσείο
την έκδοση του ΜΙΕΤ με την συλλογή κειμένων του Πικιώνη
η και τις 2 ομιλίες του στην σχολή αρχιτεκτόνων του πολυτεχνείου το 65 που εξέδωσαν σε μια εξαιρετική έκδοση οι εκδ Μέλισσα

Ελληνική Γαμήλια Τελετή - Hellenic marriage ritual

2011-04-04T00:56:00.000+03:00

Χωρίς πολλά λόγια στο παρακάτω βίντεο μια απόδειξη πώς μπορεί ο πολυθεϊσμός να υπάρξει σήμερα, υπέροχος, σύγχρονος και παραδοσιακός. Και στα δικά σας οι ανύπαντροι

Θα ξεφύγει ο πολυθεισμός στην Ελλάδα απο τα κλισέ;

2011-04-04T00:50:00.001+03:00

Για πολλά χρόνια στην Ελλάδα, η εικόνα για τον πολυθεϊσμό έτσι όπως τουλάχιστον αυτή παρουσιάζετε απο τα ΜΜΕ, δικαίως η αδίκως (συνήθως) είναι τις περισσότερες φορές διαστρεβλωμένη και γεμάτη κλισέ προερχόμενα απο 'αντίπαλες ιδεολογίες'. Το στοιχείο της γραφικότητας μοιάζει να είναι η μόνιμη απειλητική ταμπέλα για όποιον τολμήσει να δηλώσει πολυθεϊστής, μαζί με όλα τα άλλα συνήθως προσαρτώμενα που ως επι τω πλείστων προέρχονται απο άγνοια και έλλειψη διάθεσης έρευνας.

Κάπου κάπου όμως, κάποιος προσπαθεί να ρίξει μια πιο σοβαρή ματιά στο ζήτημα και ξεπερνώντας το πρώτο σοκ - ώχ αυτοί δεν είναι γραφικοί - κάνει μια προσπάθεια να προσεγγίσει πιο σοβαρά την ουσία.

Μια τελευταία τέτοια προσπάθεια νομίζω είναι εμφανής στο παρακάτω καλό άρθρο του Δ.Ρηγόπουλου απο την Καθημερινή το οποιό και αναδημοσιεύω

Σε τι ακριβώς πιστεύουν οι πολυθεϊστές;

Μια συζήτηση με έναν τριαντάχρονο που γκρεμίζει στερεότυπα γύρω από το τι πρεσβεύουν οι θιασώτες της «ελληνικής θρησκείας» Του Δημητρη Pηγοπουλου

Εχω απέναντί μου ένα «πολυθεϊστή». Το γράφω λες και μιλάω για κάποιον εξωγήινο, αλλά στο φτωχό μου το μυαλό οι «πολυθεϊστές» είναι κάποιοι μάλλον αλλόκοτοι τύποι που παίρνουν τα όρη και τα βουνά συμμετέχοντας σε βουκολικού περιεχομένου τελετές ντυμένοι με χλαμύδες και σανδάλια. Αλλά ο νέος άντρας, κοντά στα 30, που του έχω ήδη μιλήσει αρκετές φορές στο τηλέφωνο δεν έχει την παραμικρή σχέση με το στερεότυπο. Τίποτα πάνω του δεν προδίδει ότι ανήκει σε αυτό το άγνωστο τοις εκατό του ελληνικού πληθυσμού που δηλώνουν θιασώτες της «ελληνικής θρησκείας», όπως αποκαλούν οι ίδιοι τον ελληνικό πολυθεϊσμό.

Οταν μιλήσαμε για πρώτη φορά ήταν παραμονές της συγκέντρωσης, στις 13 Μαρτίου, υπέρ της προστασίας και ανάδειξης του βωμού των 12 θεών, μεγάλο τμήμα του οποίου ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης της σιδηροδρομικής γραμμής των ΗΣΑΠ στο ύψος της Αρχαίας Αγοράς. Η φωνή του ήταν πάντα ψύχραιμη, ακόμα κι αν πίστευε ότι αυτό που τελικά δρομολογείται σήμερα (η κατάχωση των ευρημάτων) είναι ένα μικρό έγκλημα. Στην τρίτη ή στην τέταρτη τηλεφωνική μας επικοινωνία, μου αποκάλυψε ότι ήταν κι αυτός «πολυθεϊστής». Προσπάθησα να μην του δείξω την έκπληξή μου, αλλά εκείνη τη στιγμή μπήκε ο σπόρος της περιέργειας.

Δεν είναι «γραφικοί»
Οι Ελληνες πολυθεϊστές ή «δωδεκαθεϊστές» («υποτιμητικός όρος που χρησιμοποιεί για μας η Εκκλησία») ή «αρχαιολάτρες» (σε ένα πολύ ευρύτερο πλαίσιο) δεν είναι σίγουρα κάποιοι «γραφικοί» τύποι που αντί να πιστεύουν στον Χριστό ή στον Μωάμεθ δοξολογούν τον Διόνυσο ή τον Πάνα. Εδώ υπήρχε, υπάρχει κάτι βαθύτερο, καθόλου άσχετο ή ασύνδετο με τα όσα περνάει η χώρα τα τελευταία χρόνια. Γιατί, ναι, οι κοινότητες των πολυθεϊστών αυξάνονται και πληθύνονται, αν και κανείς δεν είναι σε θέση να δώσει επίσημα στοιχεία. Ως μη αναγνωρίσιμη θρησκεία, δεν υπάρχουν επίσημα πουθενά κι αυτός είναι ένας μεγάλος πόνος.

Αρχικά η κουβέντα μας περιστρέφεται στα «βασικά» του πολυθεϊσμού. Γρήγορα καταλαβαίνω ότι το θεολογικό μέρος του πολυθεϊσμού είναι τοποθετημένο και ενταγμένο σε ένα ευρύτερο σύστημα αξιών και αντίληψης των πραγμάτων με φόντο την ιδιαίτερη σχέση με τη Φύση. Δεν υπάρχει ιερό βιβλίο, δεν υπάρχουν, επομένως, δογματικές θέσεις ή ένας αυστηρός ηθικός κώδικας ή η διάσταση του Καλού και του Κακού ούτε υφίσταται μετά θάνατον τιμωρία. Η έννοια της πίστης είναι πολύ πιο χαλαρή, ενώ υπάρχει περιθώριο πολλαπλών αναγνώσεων. Για παράδειγμα, ένας πολυθεϊστής μπορεί να πιστεύει στην ομηρική αντίληψη του Αδη κι ένας άλλος να πιστεύει στη μετενσάρκωση ακολουθώντας τον ορφικό κύκλο και τους Πυθαγορείους. Οι αξίες στις οποίες πιστεύει ένας πολυθεϊστής (η αξία της δικαιοσύνης, της ανδρείας κ. λπ.) εκπορεύονται περισσότερο από φιλοσοφικές έννοιες συνδεδεμένες με συγκεκριμένους θεούς. Είσαι ελεύθερος να πιστεύεις σε όποιους θεούς επιλέξεις εσύ. Μπορεί οι 12 θεοί του Ολύμπου να είναι μια βασική «μαγιά», αλλά εξίσου «βασικοί» θεωρούνται και ο Διόνυσος, ο Ασκληπιός, ο Πάνας και όχι μόνον. Η επιλογή είναι μια βαθιά προσωπική υπόθεση που έχει να κάνει με την προσωπικότητά σου και το πλαίσιο της ζωής σου. Αν ζεις στην Αθήνα, όπως οι περισσότεροι πολυθεϊστές, το να εξυμνείς τον τραγοπόδαρο θεό των βοσκών, τον θεό Πάνα, είναι μάλλον κάπως παράδοξο. Αντίθετα, η θεά Αθηνά έχει περισσότερες ελπίδες.

Το εορτολόγιο
Η στενή σχέση με τη Φύση και την αγροτική ζωή υπαγορεύει ένα εξαιρετικά πλούσιο εορτολόγιο. Για τους πολυθεϊστές ο μήνας αρχίζει με τη Νέα Σελήνη, ακολουθούν, λοιπόν, ένα σεληνιακό εορτολόγιο που καθορίζεται από τον κύκλο των εποχών. Μεγάλες γιορτές, επίσης, θεωρούνται οι Ισημερίες και τα Ηλιοστάσια (εαρινά και χειμερινά), ενώ ορισμένες μας έρχονται απευθείας από την αρχαιότητα: Ολυμπιακοί Αγώνες, Ηρεια, Νέμεα, Ανθεστήρια, Μεγάλα Διονύσια κ. λπ.
Ο νέος άντρας που έχω απέναντί μου συμμετέχει κάθε Κυριακή σε πολυθεϊστική τελετή. «Οι τελετές μας είναι συνδεδεμένες με την ύπαιθρο. Κάθε δεύτερη Κυριακή, τελετή πραγματοποιείται στο Ηρώον Μουσαίου κάτω από το μνημείο του Φιλοπάππου». Οσο για τα ρούχα, δεν υπάρχει επίσημος ενδυματολογικός κανόνας. Μπορείς να πας με χλαμύδα, μπορείς να πας με κουστούμι, κανείς δεν θα σου πει τίποτα. «Εχει να κάνει με το πώς αισθάνεσαι. Από ’κει και πέρα, είσαι ελεύθερος. Υπάρχουν πολυθεϊστές που θεωρούν την αρχαιοπρεπή εμφάνιση υποχρεωτική και άλλοι οι οποίοι αντιμετωπίζουν το ίδιο ακριβώς θέμα πολύ διαφορετικά». Οσο για τις πιθανές πολιτικές υποδηλώσεις, είναι εύκολο να συνδέσεις τον πολυθεϊσμό με εθνικιστικούς ή ακροδεξιούς κύκλους. «Υπάρχουν τα πάντα, όπως σε κάθε κομμάτι της κοινωνίας, από την Ακρα Αριστερά μέχρι την Ακρα Δεξιά. Προσωπικά, εγώ που δεν ανήκω σε κανένα άκρο καταλογίζω στην Αριστερά ευθύνη γιατί άφησε τα σύμβολα του αρχαίου πολιτισμού να γίνουν αντικείμενα καπηλείας από την Ακρα Δεξιά»...

Tο πάθος για τον βωμό
Βράδυ Δευτέρας και ο κόσμος που σουλατσάρει στην οδό Αδριανού, λιγοστός. Μπορεί η θερμοκρασία να έχει ανεβεί, η μέρα να έχει μεγαλώσει, αλλά με το που πέφτει η νύχτα βάζει ψύχρα. Ολα μέχρι εδώ «κανονικά» για την ημέρα και την εποχή. Μόνο στην είσοδο της Αρχαίας Αγοράς η εικόνα δεν είναι η συνηθισμένη. Κόσμος μαζεμένος με φόντο πανό πολυθεϊστών εναντίον της κατάχωσης του τμήματος του βωμού των 12 θεών. Τις τελευταίες ημέρες είχε σημάνει συναγερμός στις τάξεις των πολυθεϊστών, καθώς κυκλοφορούσαν φήμες για εσπευσμένη κατάχωση των ευρημάτων πριν από την έκδοση σχετικής υπουργικής απόφασης. Αλλά η απόφαση της προηγούμενης εβδομάδας από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο υπέρ του τρόπου της κατάχωσης κλόνισε την αποφασιστικότητα των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν ως βαρβαρότητα τη μη ανάδειξη ενός ιερού, για τους ίδιους, μνημείου.

«Από τη στιγμή που ο Γερουλάνος θα υπογράψει τη γνωμοδότηση του ΚΑΣ, η ιστορία θα έχει και τυπικά τελειώσει», μου λέει απογοητευμένος μέλος μιας λατρευτικής κοινότητας πολυθεϊστών. «Ο, τι και να κάνουμε θα είμαστε εμείς οι παράνομοι, ενώ μέχρι πριν από λίγες ημέρες ίσχυε το αντίθετο». Δεν αποκλείεται η Δευτέρα να ήταν η τελευταία ολονυχτία. Πάντως, η ιστορία του βωμού λειτούργησε συσπειρωτικά για τις κοινότητες των Ελλήνων πολυθεϊστών. Παλιές διαιρέσεις και εχθρότητες μπήκαν στην άκρη για χάρη του κοινού σκοπού. Οσο για το πάθος με το οποίο υπερασπίστηκαν τον βωμό, έχει κι αυτό την εξήγησή του. Μιλώντας με πρωταγωνιστές του αγώνα του τελευταίου μήνα, συνειδητοποιείς εύκολα ότι το συγκεκριμένο θέμα ήταν αυτό που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης ενός κόσμου που αισθάνεται περιθωριοποιημένος και καταπιεσμένος. «Με αφορμή τον βωμό, που είναι από μόνο του ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα, εκφράστηκε μια αντίδραση που έχει να κάνει σε σημαντικό βαθμό με τον τρόπο που μας αντιμετωπίζει η ελληνική πολιτεία. Αποσυμπιέστηκαν θυμός και οργή, θαμμένα για πολύ καιρό»...

ΕΚΑΤΗ η θεά των πυρσών

2011-04-04T00:38:00.003+03:00

Είχα αναφερθεί λίγο καιρό πριν σε ένα άρθρο μου για την Εκάτη που δημοσίευε το περιοδικό Mystery στο πλαίσιο ενός γενικότερου αφιερώματος για την θεά. Παρακάτω θα βρείτε το άρθρο στην αρχική του μορφή πριν την επιμέλεια των συντελεστών του περιοδικού μιας και αξίζει να πάρετε το τεύχος μόνο και μόνο για τις βελτιώσεις στο κείμενο και τις φωτό.

Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΠΥΡΣΩΝ

Απ’ όλες τις πανελλήνιες θεότητες των οποίων η λατρεία και η αναγνώριση από τον λαό ήταν διαδεδομένη σε όλο τον Ελληνικό κόσμο, αυτή που ταλαιπωρεί περισσότερο τους μελετητές φαίνεται να είναι η ‘σκοτεινή’ Κόρη, η Εκάτη. Η θεά μοιάζει να είναι πάντα καλυμμένη με ένα πέπλο μυστηρίου, το οποίο οι ήδη από τα αρχαία χρόνια αντιφατικές συγγραφικές αναφορές, τα λιγοστά αρχαιολογικά ευρήματα καθώς και ο μυστηριακός χαρακτήρας της λατρείας της δεν μας βοηθούν να ανασηκώσουμε. Είναι η θεά, η παρθένος Κόρη με τους Πυρσούς που συντροφεύει την Περσεφόνη, είναι η ισχυρή Τιτανίδα με δύναμη πάνω σε ουρανό Γή και θάλασσα, η μήπως η αρχετυπική μορφή των μαγισσών που μέχρι και σήμερα άλλους εμπνέει και άλλους τρομοκρατεί; Στο παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε βουτώντας στις αρχαίες πηγές και την σύγχρονη έρευνα να ρίξουμε λίγο φώς σε αυτά τα ερωτήματα που συνήθως περιβάλλουν την θεά, με σκοπό να γίνει ίσως πιο αυθεντικά προσιτή, στους και σήμερα υπαρκτούς ‘υπηρέτες’ της.

ΚΑΤΑΓΩΓΗ

Αν και το όνομα της θεάς είναι προφανώς Ελληνικό, το θηλυκό του επιθέτου Έκατος που αποδίδεται και στον Απόλλωνα και συνήθως εξηγείται ως σύντμηση του Εκατηβόλος (αυτός που βάλει από μακριά), οι μελετητές ερίζουν για την καταγωγή της με τους περισσότερους να δέχονται μια μη Ελληνική, με επικρατέστερη την Ασιατική ( από την Καρία ) καταγωγή. Ο Farnel ‘βλέπει’ μια θρακική βόρεια καταγωγή πιο πιθανή. Ακόμα πιο ενισχυμένη φαίνεται η άποψη που αποδίδει σε μη ελληνική καταγωγή κυρίως τον ‘υποχθόνιο’ χαρακτήρα της θεάς τον οποίο συνοδεύουν από την αρχαιότητα πρακτικές, όψεις και τελετές που μοιάζουν να βρίσκονται στην περιφέρεια της Ελληνικής λατρευτικής πρακτικής και αντίληψης.

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Παρά την ευρεία αναγνωρησιμότητα της θεάς, δεν υπάρχει μυθικός κύκλος αφιερωμένος σε αυτήν (γεγονός που ενισχύει τις ανωτέρω αντιλήψεις των μελετητών) και οι μυθολογικές αναφορές που έχουμε είναι συνήθως μεταγενέστερες και πάντα σε συνάρτηση με άλλες ‘βασικότερες’ θεότητες τις οποίες η Εκάτη μοιάζει να συνοδεύει. Παρ’ όλα αυτά και για να ενισχυθεί ο δύσκολος και αντιφατικός χαρακτήρας της οι πρώτες μας πηγές ( είτε γραπτές είτε από την αρχαιολογία) είναι σαφέστατα Ελληνικές.

Έτσι αν και τα Ομηρικά Έπη αγνοούν την θεά, υπάρχει εκτεταμένη αναφορά – η έκταση και ο χαρακτήρας της οποίας σε συνάρτηση με την απουσία από τα έπη περιπλέκουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση- στην θεογονία του Ησίοδου που αποτελεί και την πρώτη φιλολογική αναφορά σε αυτή. Στο έργο του λοιπόν ο ‘θεολόγος’ ποιητής αφιερώνει, σε μια πρωτοφανή παρέκβαση της αφηγούμενης ιστορίας, πάνω από 50 στίχους (εξαιρετικά ενδιαφέρον αν σκεφτούμε πως σε δύο στίχους στο υπόλοιπα ποίημα ο Ησίοδος μπορεί να έχει ‘περάσει’ 4-5 θεούς) για την Εκάτη.

Εκεί μαθαίνουμε πως η θεά είναι κόρη των τιτάνων Πέρση : Περσεία και Αστερίας , γενεαλογία την οποία ακολουθούν και οι μετέπειτα μυθολόγοι με κάποιες μικρές εξαιρέσεις πχ Αρισταίος/Αστραίος ο πατέρας ( κατά τον Φερεκύδη) , Νύξ η μητέρα (σύμφωνα με τον Βακχυλίδη) που απλά ενισχύουν την ουσιαστική σύνδεση της θεάς με την παλαιά γενιά την νύχτα και το νυχτερινό φώς. Με αυτή την καταγωγή η θεά συγγενεύει με τον Απόλλωνα και την Άρτεμη –με την οποία καθ’ όλη την αρχαιότητα εν πολύς ταυτίζεται, καθώς η Φοίβη είναι μητέρα της Αστερίας και της Λητούς. Εν συνεχεία ο Ησίοδος μας πληροφορεί πως η θεά τιμήθηκε όσο κανείς άλλος από τον πατέρα των θεών και των ανθρώπων Δία – καθώς είχε πάρει το μέρος του – και έτσι διατήρησε τις εξουσίες που είχε και πριν την Τιτανομαχία.

Σε αυτές περιλαμβάνονται σύμφωνα με τον Ησίοδο:

· Εξουσία σε τρία μέρη του κόσμου. Ουρανό, Θάλασσα και χθόνα, εδώ εννοείται η γή χωρίς να σχετίζεται με τον μετέπειτα ‘υποχθόνιο’ χαρακτήρα της : Ουρανία, Χθονία, Ειναλία

· Δύναμη να δίνει νίκη και δόξα στους πολεμιστές στο πόλεμο (Άρης, Αθηνά κτλ)

· Παραστέκεται στους αθλητές (Δίας, Άρης, Ήρα κτλ)

· Στέκεται πλάι στους βασιλιάδες στις δίκες (Δίας, Αθηνά)

· Βοηθάει στις αγορές τους ρητορικούς λόγους (Ερμής, Δίας)

· Μαζί με τον Ποσειδώνα προστατεύει τους ναυτικούς και δίνει καλές ψαριές (Ποσειδώνας) : Ειναλία

· Παραστέκεται στους ιππείς (Ποσειδώνας)

· Μαζί με τον Ερμή κάνει τα κοπάδια να αυξάνονται (Ερμής)

· Παραμένει τροφός των νέων όπως την όρισε παλαιότερα ο Κρόνος (Δήμητρα, Αρτεμις, Ειλειθύια) : Κουροτρόφος

· Έχει την δύναμη να αρνηθεί όλα τα παραπάνω στους θνητούς που δεν την τιμούν

Με την παραπάνω απλή καταγραφή υπό μορφής λίστας των δυνάμεων/ιδιοτήτων που αποδίδει στην θεά ο Ησίοδος εύκολα παρατηρούμε εξ΄ αρχής όχι μόνο τον πολύπλευρο συχνά αντιφατικό χαρακτήρα της θεάς αλλά και δύο ακόμα ενδιαφέροντα σημεία. Πρώτον πως οι δυνάμεις τις αφορούν περίπου όλο το θεικό φάσμα και επικαλύπτονται με βασικά χαρακτηριστικά Ολυμπίων θεοτήτων και δεύτερον πως απουσιάζει η περισσότερο γνωστή και κύρια θα λέγαμε μετέπειτα σχέση της με τον κάτω κόσμο και τους νεκρούς.

Αυτή η σχέση αρχίζει να φαίνεται με την δεύτερη βασική μυθολογική αναφορά για την θεά που βρίσκεται στον Ομηρικό ύμνο προς την Δήμητρα που ταυτόχρονα αποτελεί και μια ποιητική αναφορά του μυθικού πλαισίου στο οποίο είχαν κτιστεί τα Ελευσίνια μυστήρια.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Ομηρικό ύμνο όταν ο Πλούτωνας απήγαγε την Περσεφόνη Η Εκάτη από την σπηλιά της, ήταν η μόνη που άκουσε της κραυγές και έγινε μάρτυρας του γεγονότος, όπως ακριβώς ο Ήλιος από τον ουρανό ήταν ο μόνος που είδε την αρπαγή. Αυτή βρήκε την Δήμητρα να περιπλανάτε και την ενημέρωσε για το γεγονός : Άγγελος , αυτή παρέστει στον διακανονισμό που επέβαλε ο Δίας, αυτή συντρόφευσε την Περσεφόνη από τον κάτω κόσμο με τις δύο δάδες της πίσω στην μητέρα της (όπως ο Ερμής την συντροφεύει στην επιστροφή πίσω) και αυτή έκτοτε αποτελεί πιστή σύντροφο της τους μήνες που η Κόρη βρίσκεται στον ‘πάνω κόσμο’.

Ο ύμνος αυτός μας φέρνει σε επαφή σιγά σιγά με τον άλλο χαρακτήρα της θεάς τον επικρατέστερο κρατώντας όμως ακόμα τον ‘φωτεινό’ της χαρακτήρα καθώς η Δαδοφόρος θεά είναι αυτή που οδηγεί την Περσεφόνη στον πάνω κόσμο. Υπάρχουν αρκετοί ακόμα συνήθως επεξηγηματικοί/λατρευτικοί μύθοι της Εκάτης, όπως αυτός που την συνδέει με την Ιφιγένεια, ή αυτός που εξηγεί πως η Εκάβη μεταμορφωμένη σε σκύλα έγινε η ακόλουθος της κτλ στους οποίους όμως δεν θα επεκταθούμε καθώς είναι δευτερεύοντες.

ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ

Η παραπάνω όμως εικόνα, αυτή μιας Κόρης με κοντό χιτώνα (ως η Άρτεμις, παρθένος με την οποία συχνά συγχέεται) και με δύο Πυρσούς στα χέρια είναι και η επικρατέστερη στην κλασσική αρχαιότητα για την Εκάτη. Με αυτήν την εικόνα και ρόλο σχετίζεται και με τα Ελευσίνια μυστήρια στα οποία έχει ενδιαφέρον να αναγνωρίσουμε μια διαφορετική τριάδα της θηλυκής θεότητας από αυτήν που αργότερα διαμορφώθηκε. Γιατί εκεί που την Ρωμαϊκή εποχή με την σεληνιακή λατρεία της Αρτέμιδος Diana ( η οποία δεν υπάρχει τους Ελληνικούς χρόνους. Επιπροσθέτως η πρώτη και σπάνια αναφορά που σχετίζει την Εκάτη με την Σελήνη και την αναφέρει ως Αρτεμη-Εκάτη είναι από τον Αισχύλο), έχουμε την τριάδα Diana, Proserpina, Εκάτη όπως ανάλογα πολύ αργότερα έχουμε και την γνωστή τρίμορφη σχέση που χρησιμοποιεί ο νεοπαγανισμός Maiden(κόρη), Mother(μητέρα), Crone(γριά), στην ελληνική εικονογραφία και στο μυθικό υπόβαθρο των ελευσινίων η Εκάτη δείχνει να κατέχει την θέση της Κόρης. Κόρη/Εκάτη, Νύμφη/Περσεφόνη, Μητέρα/Δήμητρα.

Όμως η σχέση της Εκάτης με τα μυστήρια αν και μοιάζει να αρχίζει στην Ελευσίνα δεν σταματά εκεί. Οι φιλολογικές και αρχαιολογικές αναφορές μας τοποθετούν την θεά ενδεικτικά :

· στα μυστήρια των Καβείρων στην Σαμοθράκη (εδώ έχει ενδιαφέρον να επισημάνουμε τον θαλασσινό χαρακτήρα που της αποδίδει ο Ησίοδος καθώς οι πιο βασικές μας αναφορές για τα Καβείρια τα σχετίζουν με τους ναυτικούς και ναυαγούς και την θάλασσα),

· σε μυστήρια της θεάς καθώς και εκτεταμένη λατρεία της στην Αίγινα

· ως ανωτέρω στην Σικελία

· σε κυρίαρχη : Ηγεμόνη θεά με μυστηριακή λατρεία στην Λαγίνα πόλη της Καρίας η οποία αποτέλεσε μέγα θρησκευτικό κέντρο της περιοχής την εποχή των Σελευκιδών, εποχή κατά την οποία η θέα αναγνωρίζεται ως Κλειδούχος, και Κλειδοφόρος (βλ. πηγές)

Αυτή η εξέχουσα σχέση της Εκάτης με πληθώρα μυστηριακών λατρειών συνεχίστηκε μέχρι την ύστερη αρχαιότητα. Σε όλο αυτό το διάστημα φαίνεται πως η θεά συσχετίστηκε η ακόμα και ταυτίστηκε με πολλές άλλες σημαντικές θεότητες, όπως την Ρέα, την Βενδίς, την μητέρα των θεών Κυβέλη κα τοπικές πολλές φορές θεότητες. Αποκορύφωμα αυτής της μυστηριακής σχέσης σίγουρα υπήρξε ο πρωτεύον ρόλος που της επιφύλαξαν τα γνωστά μυστηριακά κείμενα με τίτλο ‘Χαλδαικοί χρησμοί (ή λόγια)’, στα οποία η Εκάτη είναι η μία εκ των δύο βασικών κοσμολογικών αρχών των θεουργών (η ψυχή του κόσμου) και αναγορεύεται σε Σωτήρα.

Η επιρροή των Χαλδαικών λόγων στους νεοπλατωνικούς και την θεουργία, εν πολύς διαμόρφωσε και την εικόνα της Εκάτης σε όλους τους μυστηριακούς κύκλους μετά το τέλος της αρχαιότητας δίνοντας μας μια αρκετά διαφοροποιημένη εικόνα σε σχέση με αυτή της πολιτειακής και λαϊκής λατρείας της κλασσικής αρχαιότητας

Λαϊκή-πολιτειακή Λατρεία

Από τα ανωτέρω έχει ήδη αρχίσει να διαφαίνεται όχι μόνο ο πολύπλευρος χαρακτήρας της θεάς και η σχέση της με άλλες θεότητες με τις οποίες συχνά έχουμε ταύτιση, συγκερασμό και θεοκρασία αλλά κυρίως η διαδεδομένη σε αυτήν ‘λαϊκή πίστη’, χαρακτηριστικά της οποίας θα εξετάσουμε παρακάτω δίνοντας κυρίως βάση σε αυτά που παρουσιάζονται εντονότερα στην παραδοσιακή Ελλάδα.

Η Εκάτη ως φύλακας

Έτσι κάπως διαφοροποιημένος με το πώς σκιαγραφείτε στις παραπάνω περιπτώσεις, ο πρώιμος χαρακτήρας της θεάς, όπως αυτός μας παρουσιάζεται σε πολιτειακές λατρείες, όπως στην Αθήνα όπου τιμάτε ως Επιπυργιδία με ναΐσκο στην Ακρόπολη πλάι στην Αθηνά Νίκη, είναι αυτός μιας θεότητας που φυλάει και προστατεύει, μιας αποτροπαϊκής θεάς.

Ως Εκάτη Προπυλαία, Προθυραία και Ανταία λοιπόν, η θεά εκδηλώνεται με αυτόν τον χαρακτήρα και προστατεύει τα οριακά σημεία, τις πύλες, τις πόρτες των σπιτιών, σηματοδοτεί τα όρια του ανθρωπίνου και ως δυνατή, φοβερή Κόρη, διώχνει κάθε τι κακό. Εδώ η θεά λειτουργεί σαν ένα γοργόνειο και έχουμε μετέπειτα και αναφορές φιλολογικές και εικονογραφικές που την παρουσιάζουν με αυτό τον τρόπο, άγρια και επικίνδυνη: Βριμώ, με φίδια γύρω της, κρατώντας μαχαίρια και συντροφευμένη από το ιερό της ζώο τον κύνα.

Κατ’ αυτό τον τρόπο η θεά φυλάει και τα τρίστρατα, μαγικά σημεία στην σκέψη των περισσοτέρων πολυθειστικών λαών όπου συχνά αποτελούν πύλες μεταξύ του κάτω κόσμου και του δικού μας από τις οποίες εισέρχονται οι νεκροί: Ενοδία και Τριοδίτη. Εκεί με απλές αρχικά στήλες, τα Εκατεία, που παρουσιάζουν μεγάλη συνάφεια και με τις αντίστοιχες του Ερμή για τα σταυροδρόμια καλείται η θεά ως φύλακας των ορίων. Ίσως από κει να πηγάζει και η καθιερωμένη μετέπειτα απεικόνιση της ως Τρίμορφη, ή και Τρικέφαλη, την οποία πρώτος της απέδωσε παραστατικά όπως πληροφορούμαστε ο Αλκαμένης.

Αν και αυτή η τρίμορφη παράσταση έμμενε να καθιερωθεί και να μείνει η πιο γνωστή αργότερα, για την παραδοσιακή Ελλάδα παραμένει πιο συνήθης η απεικόνιση της ως απλή κόρη. Αντιστοίχως η θεά βρίσκεται στα σπίτια και την οικιακή λατρεία, όπου ανάλογες στήλες ή τρίμορφες απεικονίσεις της, επιστρατεύονται στις εισόδους των οίκων για προστασία.

Λατρεία

Τα τρίστρατα και οι πύλες σπιτιών και πόλεων είναι και τα σημεία που βρίσκουμε κυρίως τους ‘υπηρέτες’ της θεάς να την λατρεύουν. Ξεκινώντας από την καθημερινή φροντίδα της οικιακής Εκάτης, φτάνουμε στις πιο ειδικές περιπτώσεις, των φημισμένων Δείπνων της Εκάτης, τα Εκαταία Δείπνα, στα τρίστρατα. Εκεί, ακριβώς πριν την αρχή του κάθε νέου σεληνιακού μήνα, την τελευταία εκ των αποφράδων ημερών χωρίς σελήνη, ακριβώς πριν την νουμηνία, βρίσκουμε τους ανθρώπους να της εναποθέτουν σκεύη με προσφορές και φαγητό (το οποίο συνήθως κατανάλωναν τα σκυλιά της ή και περιπλανώμενοι επαίτες ). Μάλλον αργότερα και όταν ενισχύθηκε ο σεληνιακός της χαρακτήρας έχουμε ακόμα μια περίπτωση μηνιαίας λατρευτικής πρακτικής κατά την Πανσέληνο, όπου προσφέρονται στρογγυλά γλυκίσματα με ένα κερί πάνω τους (παρατηρούμε εικόνα που ταυτίζεται με τις σημερινές εορταστικές τούρτες), αμφιφών.

Τέλος εικάζεται και λατρεία προς την θεά σε νεκρικές τελετές, βρίσκουμε εξ’ άλλου και το επίθετο Τυμβιδία στον ορφικό ύμνο, και ίσως με αυτόν το χαρακτήρα της χθόνιας θεάς να τιμάται και ως Κουροτρόφος. Μάλιστα βρίσκουμε και θεσμοθετιμένη λατρεία της ως Άρτεμη-Εκάτη Κουροτρόφος στον δήμο της Ερχείας. Μέσω των διαφορετικών λατρευτικών πρακτικών και απεικονίσεων που μας έχουν παραδοθεί για την θεά, μπορούμε να καταρτίσουμε και τον παρακάτω πίνακα με αφιερώματα και σύμβολα της.

Σύμβολα – Ιέρεια – προσφορές

Σκύλος, ταύρος, αγριόχοιρος, φίδι, άλογο, νυφίτσα, ποντικός, μπαρμπούνι.

Μήλο, ρόδι, φύλλα δρυός, αμφιφών, αυγό, σκόρδο, κυπαρίσσι, ίταμος ( ίσως γνωστότερο σε αρκετούς με την αγγλική ονομασία yew ).

Εγχειρίδιο, κλειδί, φιάλη, τρίαινα, τρίστρατο, νέα σελήνη, διπλές δάδες.

Θεά του κάτω κόσμου και της μαγείας

Η σχέση όμως που έμελε να καθορίσει εν πολύς τον μετέπειτα χαρακτήρα της θεάς μέχρι ακόμα και τις ημέρες μας είναι αυτή με τον κάτω κόσμο και τους νεκρούς. Σιγά σιγά ο χαρακτήρας αυτός ενισχύθηκε με αποτέλεσμα ως άλλη Περσεφόνη, η Εκάτη να γίνει μια σκοτεινή βασίλισσα του κάτω κόσμου. Αυτή είναι λοιπόν η κλειδούχος της πύλης του κάτω κόσμου ( και έχει το κλειδί της αλυσίδας που συγκρατεί τον Κέρβερο), αυτή μπορεί να οδηγήσει τα φαντάσματα και τις Κήρες στον κόσμο μας ( η και να αποτρέψει κάτι τέτοιο ).

Για την παραδοσιακή πολυθεϊστική σκέψη η μαγεία και οι μαγικές δυνάμεις πηγάζουν ή χρειάζονται ως διάμεσο το μη ανθρώπινο και ισχυρό που όμως είναι ταυτόχρονα προσβάσιμο και αυτό είναι οι ‘πλείονες’, οι νεκροί, τα φαντάσματα και οντότητες του κάτω κόσμου. Επόμενο ήταν λοιπόν για την Εκάτη να αναλάβει και το ρόλο της θεάς της μαγείας. Φαίνεται πως μια τέτοια σχέση ήταν αρχικά μόνο περιφερειακή αν και ήδη από την πρώιμη κλασσική εποχή βρίσκεται το όνομα της ως χθόνιας θεότητας σε μαγικές πινακίδες και καταδεσμούς. Αυτό που στην πραγματικότητα έπαιξε τον κύριο ρόλο ήταν οι ποιητική παραγωγή των τραγωδών που την συσχέτισαν με τις μεγάλες μάγισσες του αρχαίου φαντασιακού όπως η Μήδεια. Θα λέγαμε πως η δύναμη αυτών των μορφών και έργων ήταν που ‘επέβαλαν’ στην θεά αυτόν τον μετέπειτα καθιερωμένο ρόλο. Έτσι καταλήγουμε στην ύστερη αρχαιότητα και αργότερα, μαζί με τον συγκρητισμό με άλλες μη ελληνικές θεότητες και δυνάμεις το όνομα της να κατέχει πρωτεύουσα θέση, σε καταδεσμούς, στους μαγικούς παπύρους, σε μαγικές τελετές, σε όλες αυτές δηλαδή τις πρακτικές που βρισκόμενες πάντα στα μακρινά σκοτεινά όρια του ελληνικού πολυθεϊσμού έμελλαν να επικρατήσουν. Βέβαια πια θεότητα άλλη πέραν της Εκάτης θα μπορούσε να είναι αυτή που θα διερρήγνυε τα όρια αυτά.

Πέρα από τα όρια

Η Εκάτη όμως δεν ξεπέρασε μόνο τα προαναφερθέντα όρια στην αρχαιότητα. Κατάφερε έχοντας εξουσία σε ουρανό θάλασσα και γή, όπως ακριβώς μας είχε πει ο Ησίοδος, να περάσει τα όρια του χρόνου και του τόπου και μέχρι τις ημέρες μας να βρει θέση στις καρδιές πολλών και διαφορετικών ανθρώπων, διατηρώντας τον πολυποίκιλο και πολυδιάστατο χαρακτήρα της. Πως μπορεί λοιπόν να προσεγγιστεί μια θεά με αυτόν τον φευγαλέο στην διάνοια χαρακτήρα. Πως μπορεί να προσεγγιστεί όχι μόνο από τους παραδοσιακούς πολυθεϊστές που ακόμα την τιμούν στις νουμηνίες αλλά και από τους ‘πιστούς’ της από το ρεύμα του νέο-παγανισμού και της Wicca για τους οποίους παίζει τόσο σημαντικό ρόλο. Πιστεύω πως η ουσία της θεάς βρίσκεται ακριβώς στον συμπληρωματικό της χαρακτήρα και στις σχέσεις της με τις άλλες μεγάλες θεότητες του Πανθέου μας. Μόνο κατ’ αυτό τον τρόπο εξηγείται όχι μόνο ο πολλές φορές αντιφατικός της χαρακτήρας αλλά και οι προεκτάσεις που κατά καιρούς απέκτησε η εξουσία της. Η Εκάτη θα μπορούσαμε απλά να πούμε πως είναι το συμπλήρωμα του άλλου μεγάλου αγγελιοφόρου, του Ερμή με τον οποίο κατά καιρούς σχετίστηκε και στις μυθικές αναφορές αλλά και σαν ρόλος. Γιατί εκεί που ο Ερμής περνάει τα όρια από Πάνω προς τα κάτω σε μια πορεία Όλυμπος, Γη, Κάτω κόσμος, ή Εκάτη είναι αυτή που τα διασχίζει με την αντίστροφη πορεία Κάτω κόσμος, Γη, Όλυμπος. Η Εκάτη συνδέει τους νεκρούς με εμάς, και εμάς με το θείο κουβαλώντας τις ψυχές και μνήμες, το προγονικό δυναμικό σε εμάς, και τις προσφορές, την θέληση και την δική μας λατρεία στον Όλυμπο. Έρχεται εκεί που την χρειαζόμαστε, σαν αγαπημένη Κόρη, ή μεγάλη ‘μητέρα’ θεά, να συμπληρώσει τα κενά που αφήνουν οι πιο διακριτές ουσίες των άλλων θεοτήτων. Για την φροντίδα της αυτή στο γένος των θνητών της πρέπουν και οι μέγιστες των τιμών.

Βιβλιογραφία και Πηγές

Εμφανές είναι πως μια τόσο δύσκολη θεϊκή οντότητα όπως η Εκάτη είναι δύσκολο να σκιαγραφηθεί και αναλυθεί πλήρως στην περιορισμένη έκταση ενός μόνο κειμένου. Για τον λόγο αυτό θα παρουσιάσουμε εδώ και την βασικότερη βιβλιογραφία μαζί με ενδεικτικές πηγές για όλο το φάσμα των ιδιοτήτων της θεάς με μικρό σχολιασμό προς βοήθεια του επίδοξου μελετητή.

Βιβλία

1. The cults of the Greek states, Lewis Richard Farnell: Αν και γραμμένο το προηγούμενο αιώνα το έργο του μεγάλου Ελληνιστή περιέχει δύο πλήρη κεφάλαια για την Εκάτη που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος των φιλολογικών και αρχαιολογικών δεδομένων της εποχής του.

2. Hekate in Ancient Greek Religion, Robert Von Rudloff (1999): Ιδιαίτερης αξίας έργο αφιερωμένο στην θεά καθώς δίνει έμφαση σε αυτό που ο συγγραφέας θεωρεί πρωταρχικό ‘φωτεινό’ φρουρητικό χαρακτήρα της θεάς. Χρήσιμο για την εμβάθυνση στον χαρακτήρα της θεάς στον κλασσικό Ελληνικό πολυθεϊσμό

3.
Hekate Liminal Rites: A Study of the rituals, magic and symbols of the torch-bearing Triple Goddess of the Crossroads, Sorita d'Este (2009): Εξαιρετική συλλογή πηγών, φιλολογικών αποσπασμάτων, αρχαιολογικών ευρημάτων. Με ιδιαίτερη έμφαση στον μαγικό χαρακτήρα της θεάς, τις τελετές της κτλ γραμμένο υπό νεοπαγανιστικό/wicca πρίσμα

4. Hekate Soteira: A Study of Hekate's Roles in the Chaldean Oracles and Related Literature, Sarah Iles Johnston (1990): Όπως ακριβώς περιγράφει ο τίτλος μια πλήρης μελέτη για την Εκάτη στο πλαίσιο των Χαλδαϊκών λόγων, νεοπλατωνικός μυστικισμός και ύστερη αρχαιότητα.

5. The Goddess Hekate, Stephen Ronan (1992): Συλλογή κειμένων – περιέχει και τα δύο προαναφερθέντα κεφάλαια του Farnell, τους ύμνους της θεάς καθώς και αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον ένα κείμενο του K, F Smith για τα δείπνα της Εκάτης κα. Πολλά βασικά κείμενα συγκεντρωμένα

6.
Restless Dead: Encounters between the Living and the Dead in Ancient Greece Sarah Iles Johnston (1999) και

Greek and Roman Necromancy Daniel Ogden (2001): Γενικότερα έργα που μας παρουσιάζουν όμως τον ειδικότερου ενδιαφέροντος χαρακτήρα της θεάς σε σχέση με τους νεκρούς την μαγεία, την νεκρομαντεία κτλ.

Πηγές και αναγνώσματα

1. http://www.theoi.com/Khthonios/HekateGoddess.html: Η πιο πλήρης καταγραφή όλων των πρωταρχικών αναφορών για την Εκάτη σε αγγλική μετάφραση μαζί με εικονογραφία στην αξεπέραστη ιστοσελίδα του Aaron J. Atsma

2. http://zer0dmx.tripod.com/gods/hekate.html : Το αρχικό κείμενο του Rudloff από το οποίο προέκυψε το προαναφερθέν βιβλίο. Είναι μια καλή σύνοψη των απόψεων του συγγραφέα

3. http://wiki.hellenistai.com/index.php?title=Hek%C3%A1t%C4%93 : Πολύ καλό λήμμα για την θεά στην ιστοσελίδα αυτών των recon με πίνακα λατρευτικών επιθέτων, πηγές κτλ

4. http://www.labrys.gr/index.php?l=oikiaki_latreia : Η θεά στο πλαίσιο της οικιακής λατρείας του παραδοσιακού ελληνικού πολυθεϊσμού στην σελίδα της Λατρευτικής κοινότητας Λάβρυς

5. http://empedotimos.blogspot.com : Η Εκάτη στην σκέψη των νεοπλατωνικών και τις μυστηριακές παραδόσεις, η σύνδεση της με την Ρέα και τους Χαλδαϊκούς χρησμούς. Με αναζήτηση του ονόματος στην εξαιρετική σελίδα του Εμπεδότιμου.

6. http://hekate.timerift.net/ καλή σύντομη επισκόπηση των βασικών για την θεά σε αυτή την μάλλον νεοπαγανιστικού χαρακτήρα ιστοσελίδα

7. http://www.granta.demon.co.uk/arsm/jg/hekate.html : Ειδικού ενδιαφέροντος κείμενο για την Εκάτη στην σκέψη των Γνωστικών

8. http://home.tiscali.nl/polissanctuary/research-case-lagina.html : Αρχαιολογικού κυρίως ενδιαφέροντος ιστοσελίδα για την Λαγίνα και την εκεί λατρεία της Εκάτης.

Ανοιχτή επιστολή προς ΚΑΣ

2011-03-23T00:09:00.003+02:00

Εν όψη της σημερινης συνεδρίασης του ΚΑΣ για την τυχη του βωμού των 12 θεών της αγοράς των ΑΘηνών οι σκέψεις μου υπο την μορφή ανοιχτής επιστολης.

Αξιότιμα μέλη του ΚΑΣ,

Δεν θα σας προσβάλω επιχειρηματολογώντας υπερ της σημαντικής αρχαιολογικής και ιστορικής αξίας του συγκεκριμένου ευρήματος και της περιοχής καθώς την γνωρίζετε καλύτερα από εμένα.

Για να είμαι ειλικρινής νοιώθω και άβολα να προασπίζομαι την σωτηρία και ανάδειξη του βωμού των 12 θεών και της αρχαιολογικής περιοχής που χάνεται κάτω από τις ράγες του σιδηροδρόμου, καθώς αυτό θα έπρεπε να είναι το δικό σας μέλημα. Ως απλός πολίτης θα περίμενα να διδαχθώ από εσάς, θα περίμενα να πρωτοστατείτε σε κάθε προσπάθεια διάσωσης και ανάδειξης του μοναδικού πολιτισμού μας, πράττοντας το αυτονόητο για την θέση σας, που είναι η αξιακή τοποθέτηση του πολιτισμού πάνω από κάθε άλλο πρόσκαιρο συμφέρον ή πρόβλημα.

Δυστυχώς και με μεγάλη θλίψη παρατηρώ την απουσία σας από αυτό το σκοπό καθ’ όλη την διάρκεια απ' όταν το ζήτημα προέκυψε

Μάλιστα από την πρώτη στιγμη, κρίνοντας τουλάχιστον από τις θέσεις που εξέφρασε η κ. Μενδόνη είτε σε συνεντεύξεις της είτε με προώθηση προς δημοσιογράφους, τις οποίες δεν ξέρω αν αποδέχονται όλα τα μέλη, το όλο θέμα φαίνεται να μην τέθηκε ποτέ υπό συζήτηση, αφού αντίθετα με το ρόλο της, εξ’ αρχής θεώρησε το θάψιμο του βωμού και των άλλων πιθανών ευρημάτων ειλημμένη απόφαση και αρκέστηκε σε μια προώθηση όλων των αντιθέτων αίολων επιχειρημάτων περί ταλαιπωρίας του επιβατικού κοινού και κόστους της όποιας σωστής λύσης. Βλέποντας αυτή την ταύτιση με την αρχική πρόθεση του ΗΣΑΠ πραγματικά αναρωτιέμαι για τον ρόλο του ΚΑΣ.

Βέβαια γνωρίζω πως το έργο σας είναι πολύ σοβαρό και είστε αναγκασμένοι συχνά να παίρνετε πολύ δύσκολες αποφάσεις. Όμως νομίζω πως παρ’ όλη την πίεση που μπορεί να δέχεστε, παρ’ όλη την δυσκολία μιας απόφασης, αυτή πρέπει να στοχεύει στην προάσπιση των πολιτισμικών μας αγαθών τα οποία είναι και από τα λίγα αγαθά που παγκοσμίως ‘παράγει’ η χώρα μας. Αγαθά που ειδικά αυτήν την ώρα της κρίσης θα έπρεπε να προάγουμε.

Αυτά τα αγαθά είναι που καλούμαστε να καλλιεργήσουμε, να αγκαλιάσουμε και να αναδείξουμε ακόμα και για οικονομικούς λόγους καθώς τα μακροπρόθεσμα οφέλη είναι πολύ περισσότερα από την όποια σημερινή και περαστική δυσκολία.

Σεβόμενος τις γνώσεις σας και το έργο σας, θα ήθελα να κάνω την εξής παράκληση ως απλός πολίτης και ως άνθρωπος που ακολουθεί τις θρησκευτικές πρακτικές των προγόνων μας.

Στο όνομα της αγνής πνευματικότητας που μπορούν να επιδείξουν όλοι οι καλλιεργημένοι άνθρωποι σας παρακαλώ να αφουγκραστείτε.

Να αφουγκραστείτε τους αμέτρητους πρόγονούς μας που τιμούσαν τον βωμό ως ιερό.

Τους αμέτρητους προγονούς μας που προσέφυγαν σε αυτόν ικέτες

Τα χιλιάδες χρόνια που αυτό το ιερό καρτερικά περίμενε θαμμένο

Την θρησκευτική του σημασία ως ιερού ομφαλού της πόλης μας

Και τους χιλιάδες συμπολίτες σας που σήμερα σε αυτό το βωμό αναγνωρίζουν το ιερό και το αγκαλιάζουν ως ένα μέγα σύμβολο.

Σύμβολο μιας Ελλάδας που έχοντας σταθερά ριζωμένα τα πόδια μες την γή του παρελθόντος, στέκεται ψηλά ατενίζοντας με ελπίδα τον ήλιο του μέλλοντος.

Γιατί δεν είναι απλά ένα αρχαιολογικό εύρημα αυτό που θάβουμε. Θάβουμε το σέβας και την μνήμη μας, θάβουμε ένα ιερό, ένα σύμβολο και την ελπίδα όλων μας για ένα καλύτερο μέλλον.

Θεωρώ αδύνατο να πιστεύει κανείς πραγματικά πως η κατάχωση θα είναι προσωρινή. Εξ’ άλλου δεν γνωρίζω καμιά περίπτωση που να επανήλθε το σύγχρονο κράτος για να αναδείξει αρχαιολογικό χώρο που καταχώθηκε, ακόμα και σε περιπτώσεις πιο εύκολες που δεν υπήρχε τίποτα από πάνω. Είναι υποτιμητικό της νοημοσύνης μας λοιπόν, να πιστεύουμε πως κάτι τέτοιο θα συμβεί στο μέλλον στο οποίο μετατίθεται , αν αποφασιστεί κατάχωση, η ευθύνη μας για ανάδειξη ειδικά όταν έχουμε χάσει την ευκαιρία να πράξουμε τα δέοντα τώρα, τώρα που ο βωμός είναι στο φώς, που οι εργασίες είναι σε εξέλιξη, που μια λύση από τις πολλές που έχουν προταθεί μπορεί να δοθεί.

Τι μας κάνει να πιστεύουμε πως κάποιοι στο μέλλον θα φανούν καλύτεροι από εμάς και θα δεν θα θυσιάσουν και αυτοί στο χυδαίο βωμό της υλιστικής οικονομίστικης αντιμετώπισης, αυτά που λόγω ιερότητας θα έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτα με κάθε κόστος. Τι μας κάνει να το πιστεύουμε αυτό όταν εμείς δεν μπορέσαμε ενώ είχαμε την ευκαιρία κοντά 80 χρόνια μετά από την προηγούμενη που είχε παρουσιαστεί. Ενώ μπορούσαμε από πριν να σχεδιάσουμε μια άλλη λύση καθώς η θέση του βωμού ήταν από πριν γνωστή και η ελπίδα για επέκταση του αρχαιολογικού χώρου της αγορά από πριν ζωντανή αντί να προβάλουμε τώρα σαν επιχείρημα τον μελλοντικό επανασχεδιασμό.

Για όλα αυτά τελειώνοντας σας παρακαλώ να αφουγκραστείτε. Αφουγκραστείτε όλες αυτές τις φωνές, του παρελθόντος του παρόντος και του μέλλοντος και πάρτε την σωστή απόφαση της επιτόπιας ανάδειξης του βωμού και της όλης περιοχής Τώρα! Να ξέρετε πως έτσι θα έχετε την απόλυτη στήριξη μας, θα έχετε τον σεβασμό μας.

Δεν είμαι πρόεδρος, δεν μπορώ να παραιτηθώ

2011-03-04T00:16:00.002+02:00

‘δεν είμαι πρόεδρος, δεν μπορώ να παραιτηθώ’

Ίσως αυτή να είναι η πιο καταπληκτική δήλωση που έχει ποτέ εκστομίσει επαναστάτης/δικτάτορας και την διάβασα σήμερα ανάμεσα στις ειδήσεις για τις εξελίξεις στην Λιβύη

Έτσι ο Καντάφι σήμερα δήλωσε οτι η Λιβύη κυβερνάται από το λαό της και δεν έχει ανάγκη από προέδρους και βασιλείς.

«Δεν έχω εξουσία, δεν είμαι πρόεδρος, δεν μπορώ να παραιτηθώ» δηλώνει επευφημούμενος. «Το λιβυκό σύστημα είναι ένα σύστημα του λαού και κανένας δεν μπορεί να εναντιωθεί στην αρχή του λαού [...] Ο λαός είναι ελεύθερος να επιλέξει την Αρχή που κρίνει αρμόζουσα. » Από το 1977 εγώ ο ίδιος και οι αξιωματικοί (που συμμετείχαν στην επανάσταση του 1969) έδωσαν την εξουσία στο λαό»

και στην αρχή μόλις τα διάβασα με πιάσαν τα γέλια.

Μετά όμως σκέφτηκα, κάτσε ρε συ, γιατί αυτοί που δηλώνουν πως τα φάγαν μαζί σου αλλά σου ρίχνουν 250 κιλά, ή αυτοί που λένε πως δήθεν παίρνουν εντολές μόνο από τον Ελληνικό λαό ενώ σου έχουν κανονίσει την μοίρα σου με κάτι βλακόμουτρα ξένους, ή όλοι αυτοί που τόσα χρόνια ζήτημα αν έχουν πει μια αλήθεια ολόκληρη σε αυτή την χώρα καλύτεροι είναι;

Μάλλον όχι , και τότε με πήραν τα κλάματα.

Γιατί είναι άλλο να διαβάζεις για τον πόνο των άλλων και να γελάς και άλλο για τον δικό σου.....

Η Εκάτη στο Mystery Που κυκλοφορεί

2011-02-28T22:07:00.004+02:00

Πριν λίγους μήνες ο αρχισυντάκτης του Mystery Γιώργος Ιωαννίδης μου είχε προτείνει να γράψω ένα άρθρο για το περιοδικό με θέμα την θεά Εκάτη στον Ελληνο-Ρωμαϊκό κόσμο. Μετά από σύντομες διασαφηνίσεις ( 1000 λέξεις, όχι 2000 , μέχρι ύστερη αρχαιότητα, όχι δεν γράφω τέτοια κτλ :-) με χαρά δέχτηκα, με αποτέλεσμα ένα μακροσκελές αλλά αρκετά περιεκτικό άρθρο για την θεά.

Σαν συνέχεια του ελληνορωμαικού κόσμου, το περιοδικό συμπεριέλαβε και μια έρευνα για τις σύγχρονες ομάδες που λατρεύουν την Εκάτη, συνέντευξη με ένα σύγχρονο μάγο κ.α με αποτέλεσμα όπως γράφει στην εισαγωγή ο Γιώργος, «…ίσως το πιο πλήρες αφιέρωμα που έγινε ποτέ στον Ελληνικό τύπο για την αρχαία θεά της νύχτας…» και μάλλον έχει δίκιο.

Χωρίς να περιαυτολογήσω νομίζω κάθε σοβαρός ενδιαφερόμενος κάτι θα μάθει για την θεά και το κυριότερο θα ανακαλύψει τις κυριότερες πηγές, να γλυτώσει και το ψάξιμο.

Και επειδή αν δεν μου το ζήταγε ο Γιώργος, δεν θα το έγραφα ποτέ, αναζητήστε το τεύχος στα περίπτερα να στηριχθεί η προσπάθεια του που κατά καιρούς παρουσιάζει με πολύ σοβαρό τρόπο θέματα που άπτονται του ελληνικού πολυθεϊσμού στο χθές και το σήμερα.

Περισσότερα για το τεύχος στο blog Αποφένεια

Οι Κατηγορίες κατά του Ασάντζ

2011-02-25T18:01:00.003+02:00

Επιτέλους σήμερα και ενόψει των δημοσιευμάτων για την έκδοση του Ασάντζ στην Σουηδία διάβασα και την ακριβή κατηγορία –πέρα του γενικόλογου ‘βιασμός’ – για την οποία εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης του από την Ιντερπόλ και έγινε όλος ο χαμός.

Και κινδυνεύοντας να υποπέσω στο γνωστό ατόπημα που βλέπω στις ταινίες όπου τα θύματα βιασμού, βιάζονται ξανά στα δικαστήρια, και να γίνω σεξιστής, δεν μπορώ παρά να αντιγράψω το επίμαχο σημείο από το άρθρο της Καθημερινής …

Η σοβαρότερη από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Ασάντζ αφορά τις σχέσεις του με Σουηδέζα εθελόντρια της WikiLeaks, η οποία τον κατηγορεί ότι, έπειτα από τρεις συναινετικές και προφυλαγμένες επαφές, ξεκίνησε επαφή μαζί της χωρίς προφυλακτικό, ενώ εκείνη κοιμόταν. Η κατηγορία θεωρείται βιασμός και τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι και τεσσάρων ετών.

... και να ανακράξω ΈΛΕΟΣ μπροστά σε αυτό που μοιάζει σενάριο B-movie ταινίας παρωδίας, μην πω porncomedy.

Δηλαδή κατηγορείται πως χακαρε (Hack στον ύπνο), χωρίς χρήση σωστών credentials ( προφυλακτικό) ένα σύστημα που ήδη είχε νόμιμο access (εθελόντρια) και γι’ αυτό τον κυνηγάει η Ιντερπόλ.

Την ίδια στιγμή που ο τρελός στην Λιβύη εξολοθρεύει άμαχο κόσμο

την ώρα που δήμαρχος ρωσικής πόλης προτείνει εκτέλεση των αστέγων

την ώρα που......

Μα δεν αντέχω άλλο τι κλαυσίγελος είναι αυτό. Σας παρακαλώ βγάλτε με από αυτή την καρικατούρα ζωής, θέλω να επιστρέψω στην πραγματική.

Συναυλία Κάβειρος/Τέθριππον Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

2011-02-13T20:47:00.002+02:00

Η πρώτη συναυλία της ελληνικής pagan μουσικής σκηνής για το 2011 στην Αθήνα είναι γεγονός. Δύο συγκροτήματα οι ΚΑΒΕΙΡΟΣ και οι ΤΕΘΡΙΠΠΟΝ σε μια μοναδική μουσική βραδιά στις 19 Φεβρουαρίου στην αίθουσα «Μαρία Έλενα» του Κέντρου Πολιτισμού των Αγίων Αναργύρων.
Την συναυλία θα ανοίξουν στις 9:00 οι ΤΕΘΡΙΠΠΟΝ που για πρώτη φορά εμφανίζονται στο αθηναϊκό κοινό και την βραδιά θα κλείσουν οι ΚΑΒΕΙΡΟΣ.
Και τα δύο μουσικά σχήματα καινοτομούν στα μουσικά πράγματα της χώρας μας μελοποιώντας ύμνους και όχι μόνον. Μας ταξιδεύουν στον χωροχρόνο με ήχους που εγείρουν το αρχέγονο θυμικό μας και δένουν αρμονικά με τη φύση.

Πως θα έρθετε

Χάρτης

ΛΕΩΦΟΡΕΙΑΚΗ ΓΡΑΜΜΗ Γ10 ΑΝΑΚΑΣΑ - ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ - ΠΛ. ΒΑΘΗ (ΚΥΚΛΙΚΗ)

Σε αυτό το μικρό κομμάτι Γης...

2011-02-13T19:04:00.002+02:00

Σε αυτό το μικρό κομμάτι Γης που καταλαμβάνει το σύγχρονο κράτος Ελλάδα έχουν ιστορικά συμβεί πρωτοφανή, μεγαλειώδη πράγματα.

Σε αυτό το κομμάτι Γης που καταλαμβάνει το σύγχρονο κράτος Ελλάδα, αρκετές φορές στο παρελθόν έγιναν θυσίες αίματος, γιατί οι τότε κατοικούντες Έλληνες δεν μπορούσαν να ανεχτούν καν την λεκτική προσταγή υπέρτερων δυνάμεων για Γη και Υδωρ.

Σε αυτό το κομμάτι Γης που καταλαμβάνει το σύγχρονο κράτος Ελλάδα, σφάχτηκαν αγγελιοφόροι, καταπατώντας ιερό νόμο ( και ξέρουμε πως οι Αθηναίοι ήταν κατά Παύλο οι δεισιδαίμονέστεροι των ανθρώπων) μόνο και μόνο επειδή η προσταγή που μετέφεραν, ήταν ανήκουστη για τους τότε Έλληνες.

Σε αυτό το κομμάτι Γης που καταλαμβάνει το σύγχρονο κράτος Ελλάδα, ποτέ δεν τέθηκε θέμα αριθμών και δύναμης, πάντα ήταν θέμα αξιών, τιμής και αξιοπρέπειας

Γιατί, Σε αυτό το κομμάτι Γης που καταλαμβάνει το σύγχρονο κράτος Ελλάδα πάντα ήταν γενικότερη πεποίθηση πως τελικά σημασία δεν έχει η καλοπέραση, η αποφυγή των δεινών και κακουχιών, ούτε καν η ίδια η ζωή ενός εκάστου, αλλά η δυνατότητα ελεύθερης αυτοθέσμισης, πολιτειών ελευθέρων ανθρώπων.

Σε αυτό το κομμάτι Γης που καταλαμβάνει το σύγχρονο κράτος Ελλάδα, λίγα μόλις χρόνια πριν χύθηκε πολύ αίμα σε ένα πόλεμο που δεν είχαμε συμφέροντα προς όφελος των ‘συμμάχων’ μας.

Τώρα έρχονται οι απόγονοι αυτών των συμμάχων μας αλλά και οι τότε εχθροί ‘χαμένοι’ και μας ζητούν Γη και ύδωρ, μέσω μιας κυβέρνησης που μοιάζει να ανήκει σε άλλο τόπο, χωρίς μνήμη χωρίς αξίες βγαλμένη από ένα χθες ξένο με το χιλιόχρονο παρελθόν.
Αυτοί οι χθεσινοί ‘ξένοι’ κυβερνώντες που δεν διστάζουν να μας κοροϊδεύουν δήθεν αντιδρώντες στο λεκτικό σχήμα των απαιτήσεων των ‘δυνατών’ σε αυτό τον τόπο που χύθηκε αίμα για μικρότερες αιτίες.

Σε αυτό το κομμάτι Γης που καταλαμβάνει το σύγχρονο κράτος Ελλάδα, σε μια πόλη σύμβολο την Αθήνα, οι αποστάσεις μετρούνταν από τον βωμό των 12 Θεών στην αρχαία αγορά, το κέντρο της πόλης. Τώρα ο τόπος καταπίνεται από την μαύρη τρύπα που κατοικεί στην βουλή των 300.

Σε αυτό το κομμάτι Γης που καταλαμβάνει το σύγχρονο κράτος Ελλάδα, κάποτε κατοικούσαν, δρούσαν και διοικούσαν Έλληνες….

Πρώτο Πανελλήνιο Συμπόσιο Επικούρειας Φιλοσοφίας

2011-02-05T20:10:00.003+02:00

Ένα πολύ σημαντικό γεγονός θα λάβει χώρα την άλλη εβδομάδα 12-13 Φεβρουαρίου στον Γέρακα, τόπο γενέτειρας του σχολάρχη Επίκουρου.

Εκτός του ότι απ’ όσον γνωρίζω είναι το πρώτο συμπόσιο του είδους που είναι αφιερωμένο στην Επικούρεια φιλοσοφία το πιο σημαντικό είναι πως οργανώθηκε από πραγματικούς φίλους της σχολής με την κανονική σημασία του όρου, δηλαδή από ανθρώπους που προσπαθούν να ζήσουν ως Επικούρειοι και όχι από κάποια ψυχρά ακαδημαϊκά κέντρα.
Έτσι αποτελεί την πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια ‘αναβίωσης’ μιας φιλοσοφικής σχολής, από Έλληνες (και πολυθεϊστές) που βρίσκει ανταπόκριση από την πολιτεία καθώς το συμπόσιο συνδιοργανώνεται με τον Δήμο Γέρακα με πλούσιο πρόγραμμα και σημαντικούς ομιλητές/συντελεστές.
Ας ελπίσουμε να είναι το πρώτο του είδους που αποδεικνύει πως η λαϊκή βάση μπορεί αν λειτουργήσει σοβαρά να ανακτήσει την θέση που πρέπει να έχει στην πολιτεία.

Εύγε στους συντελεστές η προσπάθεια τους αξίζει να υποστηριχθεί από όλους μας.
Το πρόγραμμα το συμποσίου και περισσότερες πληροφορίες εδώ

Κάποιος πρέπει να φταίει για όλα

2011-01-16T19:41:00.003+02:00

Το τελευταίο διάστημα ταυτόχρονα με την ραγδαία επιδείνωση της οικονομικής μας κατάστασης, τους λόγους δεν θα τους αναλύσουμε τώρα αλλά βλέπε βουλή τα τελευταία 30 χρόνια, υπάρχει μια αντιστρόφως ανάλογη κατακόρυφη άνοδος των συνομωσιολογικών σεναρίων. Φυσικά μιας και η οικονομία είναι το πιο καυτό ζήτημα στα περισσότερα τέτοια σενάρια πρωταγωνιστές είναι ποιοι άλλοι, οι Εβραίοι. Επειδή αυτοί τα καταφέρνουν τόσο καλά στον τομέα και κυριαρχούν, ε είναι πάλι ο καλύτερος αποδιοπομπαίος τράγος για την δική μας ανικανότητα να διαχειριστούμε, τις καταστάσεις, το κράτος μας, τον πολιτισμό μας, τους εαυτούς μας.

Διάβασα λοιπόν τις προάλλες ένα πολύ αστείο δημοσίευμα στο In.gr που μου θύμισε πολλά από αυτά τα τριτοκοσμικά συνομωσιολογικά σενάρια που δίνουν άλλοθι στην ανικανότητα ασχολούμενα μόνο με τον ‘εχθρό’ το οποίο αντιγράφω, για να μην τα βάζουμε και με τους μουσουλμάνους αφού τελικά οι ομοιότητες φαίνονται πολλές

Ισραηλινό γύπα-κατάσκοπο πιστεύουν ότι κρατούν οι Αρχές της Σαουδικής Αραβίας

Ο εντοπισμός στη Σαουδική Αραβία ενός γύπα που έφερε μηχάνημα GPS από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ έδωσε τροφή σε σενάρια ότι πρόκειται για «σιωνιστικό σχέδιο κατασκοπείας».

Ο γύπας εντοπίστηκε πριν από ημέρες στην πόλη Χαϊάαλ και οι τοπικές Αρχές τον παρέδωσαν στις αρχές ασφαλείας όταν βρήκαν τη συσκευή GPS, αναφέρει το BBC που επικαλείται την εφημερίδα Ma’ariv.

Σύντομα όμως κυκλοφόρησαν θεωρίες ότι ο γύπας εκτελούσε κατασκοπευτική υπηρεσία. Οι συγκεκριμένοι γύπες (Gyps fulvus) έχουν μεγάλο άνοιγμα φτερών, πάνω από δύο μέτρα, και μπορούν να πετούν σε ύψος που φτάνει τα 10 χιλιόμετρα.

Από την πλευρά τους οι Ισραηλινοί επιστήμονες απορρίπτουν τις κατηγορίες ως εντελώς γελοίες ενώ εκφράζουν την ανησυχία τους για την τύχη του γύπα.

Ο μηχανισμός υπάρχει απλά για να μεταδίδει πληροφορίες για τη θέση του μεγάλου και απειλούμενου πτηνού, σημειώνουν, όπως γίνεται σε πολλά άλλα πτηνά σε όλο τον κόσμο.

Σημειώνεται ότι τον Δεκέμβριο μετά τις επιθέσεις καρχαριών στο αιγυπτιακό θέρετρο Σαρμ-ελ-Σέιχ είχαν κυκλοφορήσει στην Αίγυπτο σενάρια ότι τους έφερε στα νερά η ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ για να πλήξει τον τουρισμό της Αιγύπτου.

Αυτή την τραγική, τραγική ακριβώς γιατί αναδυκνείει μια χυδαία αδυναμία σε αυτόν που νομίζει πως είναι καλύτερος, ψυχολογική αντίδραση του ‘κατώτερου εχθρού’ που με συνωμοσίες και ευφάνταστα σενάρια επικρατεί εις βάρος των αθώων - και ποιων τύπων ανθρώπων – θυμήθηκα πως μου την έφτυσε στα μούτρα με ξεκαρδιστικό τρόπο πριν καιρό αυτή η ντοκυμαντερίστικη ταινία το Borat. Σας παραθέτω και ένα σχετικό απόσπασμα στο οποίο στην θέση των Τεξανών cowboys μπορείτε άνετα να βάλετε πολλούς σύγχρονους νεοέλληνες.

Συνεχίστε παλικάρια να τρέφετε το θηρίο, καλά που υπάρχουν και οι βάρβαροι και δεν ασχολούμαστε με τον εαυτό μας.

ΥΓ: Την ίδια μέρα με τον γύπα διάβαζα και την είδηση με το ντού που έκαναν οι ισραηλινοί κομάντο σε ένα σπίτι στελέχους της Χαμάς αλλά τελικά μπήκαν σε λάθος σπίτι και φάγαν τον λάθος ΑΘΩΟ άνθρωπο......Θυμήθηκα το εξίσου γελοίο με τα ανωτέρω σκηνικό με τον Χάρυ Κλύν ως αστυνόμο Μπέκα που μπήκε για έρευνα σε ένα σπίτι τους εξολόθρευσε όλους και βγαίνοντας διαπίστωσε πως ήταν το λάθος σπίτι.

Δυστυχώς δεν βρίσκω αλλο τρόπο αντιμετώπισης πια των πραγμάτων αφού όλα μοιάζουν γελοία.

Ποιο είναι το φώς που οδηγεί τα βήματα μας…

2010-12-07T23:22:00.003+02:00

Ευτυχώς φέτος κατάφερα και πήγα, σπεύσατε να προλάβετε και όσοι ενδιαφέρεστε μέχρι 17/12.

Αναφέρομαι στις ιδιαίτερες βραδιές αφήγησης που οργανώνει το μουσείο Ισλαμικής τέχνης με τίτλο «Αμρίτα το νερό της ζωής».Η καταξιωμένη παραμυθού Σάσα Βούλγαρη με την μουσική συνοδεία του Σπύρου Παν μας ταξιδεύουν στον κόσμο των παραμυθιών, μυθιστοριών της Ινδίας. Με επιλεγμένες ιστορίες από την Ινδική παράδοση, τις Βέδες, τις Ουπανισάδες και προφορικές παραδόσεις των λαών της Ινδίας, αφήνουμε αυτό το πάντα ζωτικό φώς του παραμυθιού εκφρασμένο με τον ρέοντα λόγο της Σάσας, να οδηγήσει τα βήματα μας στην παραδοσιακή σοφία.

Επίσης μπορείτε να συνοδεύσετε και τους μικρούς σας φίλους στον κόσμο των καλικατζάρων και των ξωτικών στον κύκλο αφηγήσεων που θα δώσει η Σάσα στο μουσείο κυκλαδικής τέχνης.

Ιστορίες για Παγανά και Καρκαντζέλια

Η Ελληνική θρησκεία στο kontra channel

2010-12-07T23:14:00.004+02:00

Ένα τεράστιας σημασίας ζήτημα - η αξιολόγηση βέβαια δεσμεύει μόνο εμένα - για την νεοελληνική κοινωνία, την τελευταία εικοσαετία είναι αυτό της πατρώας παράδοσης, με κεντρικό μεν πυρήνα την Ελληνική «θρησκεία» αλλά γενικό πρόσταγμα την Ελληνική κοσμοθέαση, τον Ελληνα άνθρωπο, τον Ελληνικό πολιτισμό.
Δυστυχώς παρά την σημασία του, ή ίσως ακριβώς και λόγω τις επικινδυνότητας του για το όποιο εξουσιαστικό σήμερα σύστημα, το ζήτημα αυτό δεν έχει λάβει την ανάλογη προσοχή και σεβασμό από βασικές μερίδες της κοινωνίας και θεσμικά μέσα όπως τα ΜΜΕ.
Για τον λόγο αυτό ευχαριστώ τον Γρ. Βαλιανάτο που πιστός στην «ακραία δημοκρατικότητα» του μας έδωσε την δυνατότητα να θέσουμε ξανά το ζητούμενο έστω και για τα ~90 λεπτά μιας εκπομπής, χωρίς κανιβαλισμούς, χωρίς διάθεση γελοιοποίησης με τον απαραίτητο σεβασμό που αρμόζει σε ένα τόσο σημαντικό για την πατρίδα μας ζήτημα. Ελπίζω το δημοσιογραφικό του παράδειγμα να το μιμηθούν και άλλοι αφήνωντας τον χλευασμό, τις φαιδρότητες τα κίτς και την γραφικότητα στο παρελθόν που ανήκουν. Το στοίχημα είναι εξ' άλλου για όλη την νεο-ελληνική κοινωνία ειδικά αν θέλει να ξεπεράσει την παρακμή της και να αποκτήσει βιώσιμο όραμα για το μέλλον.

Όλη η εκπομπή σε 9 μέρη εδώ

Η καλύτερη θρησκευτική ατάκα των τελευταίων χρόνων

2010-11-25T23:50:00.005+02:00

Σήμερα είπα να δώ μια ταινία να χαλαρώσω, και έπεσα στην περίπτωση. Ενώ πήρα μία στην κατηγορία θρίλερ-φαντασία με υπόθεση κάτι μεταξύ της "η μέρα της μαρμότας" και , "τρίγωνο" ( triangle ) μου βγήκε τελικά μια πρώτης τάξεως B-movie χριστιανικής παραγωγής. Η προσπάθεια προσηλυτισμού και το target group της ταινίας ήταν τόσο απροκάλυπτα και ταυτόχρονα όλα αυτά δοσμένα με τόσο ηλίθια αστείο τρόπο που έκατσα και την είδα όλη. Αφού λοιπόν τελείωσα είπα να ψάξω να δώ ποιος μπορεί να γυρνάει τέτοιες ταινίες. Και βρήκα την φανταστική εταιρία pure flix entertainment που συμμετέχουν πάστορες, θεολόγοι και δεν ξέρω γω τι άλλο και ειδικεύεται στις χριστιανικές ταινίες για την οικογένεια με σήμα τον αμνό. Και αφού είχε ήδη πονέσει η κοιλιά μου απο τα γέλια βλέποντας την ταινία πέτυχα και το καλύτερο.

Λέω κάτσε να δώ τα trailer που έχουν ανεβάσει στο Youtube. Υπάρχει και μια τους ταινία για τα "χριστούγεννα" που όπως φαίνεται φτιάχτηκε για να υποστηρίξει τον χριστιανικό χαρακτήρα της εορτής, Christmas με capital C όπως πληροφορούμαστε, έναντι των αθέων που έχουν παρυσφρίσει για να την αποχριστιανοποιήσουν. Και εκεί στα σχόλια στο βιντεάκι, πετάγετε που λέτε ένας Νορβηγός και αφού μας πληροφορεί πως στην πατρίδα του ακόμα Yule το λένε και όχι με capital C πράγμα λογικό αφού την εορτή την κλέψαν οι χριστιανοί απο τους παγάνες και όχι οι άθεοι απο τους χριστιανούς και γελάει με το τραγελαφικό της υπόθεσης πετάει και την παρακάτω ατάκα που με αποτελείωσε.

Your god was nailed on a cross. My god has a hammer. Any questions?

Συνέδριο - Οι διάλογοι των Αθηνών

2010-11-23T18:14:00.003+02:00

Ξεκινά αύριο υπο την αιγίδα του ιδρύματος Ωνάση ένα πολύ σημαντικό και ενδιαφέρον τετραήμερο συνέδριο για τον Ελληνικό πολιτισμό με τίτλο "Οι διάλογοι των Αθηνών"

Καλώς ήρθατε στους Διαλόγους των Αθηνών!
Το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης σε συνεργασία με οκτώ παγκοσμίου φήμης ακαδημαϊκά ιδρύματα διοργανώνει τους Διαλόγους των Αθηνών, ένα διεθνές συνέδριο για τον ελληνικό πολιτισμό και τον ρόλο του στην σύγχρονη κοινωνία.
Κορυφαίοι στοχαστές, ακαδημαϊκοί, επιστήμονες και διανοούμενοι από όλο τον κόσμο θα συγκεντρωθούν στην Αθήνα από τις 24 έως τις 27 Νοεμβρίου 2010 για να συζητήσουν δημόσια, να επιχειρηματολογήσουν και να ανοίξουν νέους δρόμους σκέψης σε ζητήματα παγκοσμίου και διαχρονικού ενδιαφέροντος, όπως: Ταυτότητα και Ετερότητα, Ιστορία και Ιστορίες, Λόγος και Τέχνη, Δημοκρατία και Πολιτεία, Επιστήμη και Ηθική, Ποιότητα Ζωής.
Οι διεπιστημονικές προσεγγίσεις, οι ενδιαφέρουσες συζητήσεις, οι διαχρονικές προοπτικές καθώς και η ευρεία συμμετοχή σημαντικών διανοητών της εποχής μας, καθιστούν τους Διαλόγους των Αθηνών μια μοναδική ευκαιρία για τους συμμετέχοντες.

Ως συνήθως τέτοια συνέδρια είναι "απαγορευμένα" για τους κοινούς - μη ακαδημαϊκούς/πλούσιους - θνητούς.
Όμως το ίδρυμα και ΕΥΓΕ τιμώντας τον προσδιορισμό "κοινωφελές" έφτιαξε μια πολύ όμορφη σελίδα για το συνέδριο στην οποία μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος να διαβάσει τις εργασίες που θα παρουσιαστούν στο συνέδριο και ακόμα πιο ενδιαφέρον θα μπορεί να παρακουλουθήσει ζωντανά μέσω του υπολογιστή το ίδιο το συνέδριο. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω συναντήσει κάτι παρόμοιο σε έκταση και ενδιαφέρον που να διατίθεται στο ευρύ κοινό, οπότε σκοπεύω να "λιώσω" μπροστά απο τον υπολογιστή.

Το πρόγραμμα εδώ