Άνθρωποι και Τερμίτες

Ο τελευταίος  από τους νόμους που ανέφερα τις προάλλες στην βιβλιοκριτική για το MysteryTeachings from the Living Earth: An Introduction to Spiritual Ecology ήταν ο "νόμος της εξέλιξης" για τον οποίο μια ατάκα του συγγραφέα που επέλεξα ήταν η:

“Όλα τα όντα είναι εξίσου εξελιγμένα”

κάτι που υποθέτω δεν θα δέχονταν και τόσο ευχάριστα, οι σκληροπυρηνικοί δαρβινιστές καθώς υπάρχει η τάση να θεωρούμε τις πιο σύγχρονες μεταλλάξεις και είδη ώς πιο εξελιγμένα.

Ποιος θα αρνιόταν λόγου χάρη πως ο Hommo Sapiens είδος των τελευταίων 200χιλ χρόνων είναι ανώτερος εξελικτικά από τους τερμίτες, ένα είδος που υπάρχει στον πλανήτη από την Ιουράσια ή Κρηταγενή ή δεν ξέρω ποια άλλη περίοδο.

Φαίνεται όμως πως ούτε αυτοί ούτε ο Greer έχουν δίκιο γιατί τελικά αποδεικνύεται αντιθέτως πως δεν υπάρχει ούτε στην εξέλιξη, τουλάχιστον σε αξιολογικό επίπεδο, αυτή η γνωστή γραμμικότητα.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα διαβάζοντας μια σημερινή είδηση (είπαμε διαβάζω όλα τα άσχετα) που αναφέρει πως οι γερασμένοι τερμίτες όταν δεν έχουν πια την δύναμη, τις αντοχές και τις ικανότητες για άλλη προσφορά στο τερμιτοσύνολο πολύ συχνά γίνονται καμικάζι και αυτοκτονούν παίρνοντας μαζί τους, τους εχθρούς της αποικίας, η αλήθεια είναι με πολύ εντυπωσιακό τρόπο.

Από την άλλη οι σημερινοί γερασμένοι άνθρωποι εκτός του ότι συνήθως με τις βλακώδης επιλογές τους γενοκτονούν τους νεώτερους κάτι που εξ' ορισμού αντιβαίνει σε εξελικτικές αρχές τύπου εγωιστικό γονίδιο του Ντόκινς, είναι εντελώς παρτάκιδες χωρίς ίχνος αλτρουισμού όπως οι τερμίτες, και όχι μόνο δεν επιτίθενται στον εχθρό αλλά προβαίνουν σε δολοφονικές έναντι των επομένων γενεών ενέργειες αρκεί να μην χάσουν την σύνταξη ή τις καταθέσεις τους όπως φάνηκε ξεκάθαρα στις τελευταίες εκλογές.

Καταλήγουμε λοιπόν πως στο θέμα της εξέλιξης μάλλον ισχύει το παραδοσιακό δόγμα του όσο παλαιότερα τόσο καλύτερα, καθώς και οι τερμίτες είναι παλαιότερο είδος απο εμάς αλλά και οι παλαιότεροι άνθρωποι κατά καιρούς επιδείκνυαν όχι μόνο αλτρουισμό αλλά και καλύτερες επιδόσεις σε θέματα που  άπτονται της εξέλιξης των ειδών απο τους σημερινούς.

Το τελικό μου συμπέρασμα είναι πως μάλλον αυτός που είχε δίκιο ήταν ο Ησίοδος

χρύσεον µὲν πρώτιστα γένος µερόπων 

ἀνθρώπων αθάνατοι ποίησαν Ὀλύµπια 

δώµατ' ἔχοντες.

οἳ µὲν ἐπὶ Κρόνου ἦσαν, ὅτ' οὐρανῷ 

ἐµβασίλευεν :

ὥστε θεοὶ δ' ἔζωον ἀκηδέα θυµὸν ἔχοντες 

νόσφιν ἄτερ τε πόνων καὶ ὀιζύος:

οὐδέ τι δειλὸν γῆρας ἐπῆν, αἰεὶ δὲ 

πόδας καὶ χεῖρας ὁµοῖοι  τέρποντ' ἐν 

θαλίῃσι κακῶν ἔκτοσθεν ἁπάντων :

θνῇσκον δ' ὥσθ' ὕπνῳ δε μ' µένοι:

ἐσθλὰ δὲ πάντα τοῖσιν ἔην:

καρπὸν δ' ἔφερε ζείδωρος ἄρουρα 

αὐτο  µ'άτη πολλόν τε καὶ ἄφθονον:

οἳ δ' ἐθελ' µοὶ ἥσυχοι ἔργ' ἐν µοντο 

σὺν ἐσθλοῖσιν πολέεσσιν φνειοὶ 

µήλοισι, φίλοι µακάρεσσι θεοῖσιν 

.....
κτλ

με έμφαση στο ουδέ τι δειλόν γήρας.

Online αποκρυπτογράφιση των παπύρων της Οξυρύγχου

 
Διάβασα με μεγάλη χαρά πριν λίγο την είδηση πως το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ξεκίνησε ένα μεγαλεπήβολο πρόγραμμα που αποσκοπεί στην ολοκλήρωση της αποκρυπτογράφησης των παπύρων της Οξυρύγχου με την βοήθεια του κοινού μέσω internet.

Έτσι μέσω μιας ειδικής εφαρμογής εγγεγραμμένοι χρήστες θα μπορούν να βλέπουν τα θραύσματα των ανεκδότων παπύρων (ναι υπάρχουν και είναι αρκετοί) της συλλογής που μας χάρισε αποσπάσματα από την Σαπφώ, τον Άλκμαν κτλ.

Βέβαια στο μεγαλύτερο της μέρος η συλλογή (κείμενα από τον 1o-6o μχ αιώνα) φαίνεται πως έχει χριστιανικά κείμενα, οπότε μην εκπλαγείτε αν αντί για καμιά χαμένη τραγωδία –ένα Προμηθέα λυόμενο πχ - βοηθήσετε στο να καταγραφεί ένα ακόμα απόκρυφο ευαγγέλιο. Και προς θεού (sic) μην στεναχωρηθείτε έχει και αυτό την ιστορική του αξία.

Σημαντικό εδώ να αναγνωρίσουμε δύο πράγματα. Πρώτον την σημαντική συμβολή της τεχνολογίας (βέβαια δεν ξέρω αν θα δεχόμουν για αυτήν την θετική συνεισφορά και όλα τα αρνητικά και θυμήστε μου να γράψω σύντομα κάτι για την digital γνώση και το internet) και δεύτερον και βασικότερο την εξαιρετική προσέγγιση του πανεπιστημίου (όπως και άλλες πρόσφατες ανάλογες πρόσφατες άλλων ιδρυμάτων – η British library μου έρχεται στο μυαλό) που αποφάσισε να διαθέσει στο κοινό τα σπαράγματα.

Αρκεί μόνο να θυμήσω πως ο πάπυρος του Δερβενίου που χαρακτηρίστηκε πχ από τον καθηγητή Richard Janko ως το σημαντικότερο κείμενο σχετιζόμενο με την πρώιμη ελληνική λογοτεχνία, επιστήμη, θρησκεία και φιλοσοφία που εμφανίστηκε μετά την Αναγέννηση έμεινε αδημοσίευτο για 44 χρόνια μιας και το φυλάγαν οι καθηγητές της Θες/νίκης μην χάσουν την δόξα και το εκδώσει κανείς άλλος. Διασκεδαστικές οι επιστολές του Janko και των Ελλήνων καθηγητών (Εδώ, εδώ και εδώ).

Λοιπόν όσοι θέλετε ως ερασιτέχνες παπυρολόγοι να βοηθήσετε στην αποκρυπτογράφηση των σπαραγμάτων σπεύσατε ΕΔΩ, μόνο να θυμάστε κάτι που έχει επισημανθεί σε ανάλογες περιπτώσεις.
Επειδή εμείς ως Έλληνες, κατέχοντες την Ελληνική γλώττα όλων των περιόδων μας έχουμε μια ‘άποψη’ σε σχέση με τον κινέζο που βλέπει τους χαρακτήρες ως ιδεογράμματα για το τι θέλει να πει ο ποιητής ( ή το σπάραγμα του παπύρου) κάνουμε ασυνείδητα περισσότερα λάθη σε τέτοιες προσπάθειες απ’ ότι ο κινέζος. Οπότε όταν θα αντιστοιχείτε τα γράμματα στους χαρακτήρες που νομίζετε πως διαβάζετε μην προσπαθείτε να ‘διαβάσετε’ λέξεις ή συμπερασματικά να υποθέσετε κάποιο αβέβαιο χαρακτήρα. Κάντε τον κινέζο σαν να μην καταλαβαίνετε τι γράφει και απλά αν μοιάζει με ‘Α’ πατήστε Α και ούτω καθεξής.

.

Εγκαινιάστηκε το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας

Έχει περάσει καιρός που ήθελα να γράψω κάτι για την εξαιρετική προσπάθεια που κάνει ο Κώστας Κοτσανάς για την ζωντανή παρουσίαση της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας στο ευρύ κοινό μέσω του μουσείου που έχει δημιουργήσει στο Κατάκολο Ηλίας και τις προάλλες που είδα πως γίνονταν τα επίσημα εγκαίνια είπα να επανέλθω. 

Τον κ. Κοτσανά είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά όταν μου έκανε την τιμή να δεχτεί την πρόσκληση μας για μικρή παρουσίαση του έργου του στα περσινά Αττικά Διονύσια και πρόκειται πραγματικά για έναν εξαιρετικό άνθρωπο που με πολύ μεράκι, απίστευτες γνώσεις, και τιτάνια προσπάθεια έχει καταφέρει αθόρυβα να κάνει ένα πάρα πολύ σημαντικό έργο το οποίο αξίζει να υποστηριχτεί απ’ όλους.

Τώρα λοιπόν που έψαχνα να βρώ την είδηση των εγκαινίων έπεσα πάνω σε μια παράπλευρη είδηση που από την μία δείχνει την κατάντια κάποιων και από την άλλη παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τις διάφορες ζυμώσεις που συμβαίνουν στην κοινωνία γύρω μας και συχνά περνούν απαρατήρητες. Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε.

Αντιγράφω πρώτα μια παλιότερη παρουσίαση του μουσείου από το site economist.gr και από κάτω μια επιστολή που αναρτήθηκε στο ίδιο site και σχετίζεται με τα εγκαίνια που μου θύμισαν και εμένα την καθυστέρηση στην παρουσίαση του έργου του κ. Κοτσανά και η οποία βγήκε κατά τύχη στο search που έκανα.

Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας

Στο Κατάκολο Ηλείας, μέσα σε ειδικά διαμορφωμένο μουσειακό χώρο, φιλοξενείται η  πληρέστερη σε ολόκληρο τον κόσμο έκθεση Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.

Το ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Κώστα Κοτσανά λειτουργεί  στο Κατάκολο υπό την αιγίδα του Δήμου Πύργου και περιλαμβάνει 200 περίπου αξιόπιστα και λειτουργικά ομοιώματα μηχανισμών και επινοήσεων του αρχαιοελληνικού τεχνολογικού θαύματος που καλύπτουν την περίοδο από  το 2.000 π.Χ. μέχρι το τέλος του αρχαίου ελληνικού κόσμου.  Τα εκθέματα (με έρευνα, μελέτη και κατασκευή του εκθέτη) συνοδεύονται από επεξηγηματικές πινακίδες και αφίσες με πολλές πληροφορίες, αναλυτικά σχέδια, φωτογραφίες και πλήρεις βιβλιογραφικές αναφορές (στα ελληνικά και αγγλικά) ενώ ορισμένα εκθέματα είναι διαδραστικά. Υπάρχουν  σταθμοί προβολής βίντεο και κινούμενων σχεδίων επίδειξης της λειτουργίας των μηχανισμών ενώ υπάρχει προβολή ντοκιμαντέρ όπου εξηγείται η λειτουργία και η σημασία των μηχανισμών. Η έκθεση πληροί όλες τις σύγχρονες εκπαιδευτικές αντιλήψεις της Παιδαγωγικής και Μουσειακής Αγωγής ώστε να  δρα πολυεπίπεδα ως προς το μέγεθος της αρχαίας ελληνικής τεχνολογικής σκέψης και τεχνικής τόσο στην εκπαιδευτική κοινότητα όλων των βαθμίδων όσο και στο ευρύτερο κοινό.

Πολλά από τα εκθέματα και τις μελέτες στις οποίες στηρίζεται η κατασκευή τους έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και εκθέσεις, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί περιοδικές εκθέσεις του μουσείου στην Ελλάδα και το εξωτερικό όπως α) στην Κύπρο υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Παιδείας, του Τεχνικού Πανεπιστημίου Κύπρου και του Ιδρύματος Λανίτη, β) στο Συνεδριακό Κέντρο ΣΠΑΠ της Ζ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων της Αρχαίας Ολυμπίας με τη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, γ) στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου, κ.α.

Τα έργα είναι ταξινομημένα σε ενότητες και η περιήγηση περιλαμβάνει:

 α) την ενότητα των 27 αρχαιοελληνικών ρολογιών όπου δεσπόζουν το ξυπνητήρι του Πλάτωνος και το θαυμαστό αυτόματο ρολόι του Κτησίβιου (ένα θαύμα του αυτοματισμού)

β) την ενότητα με τα καταπληκτικά «μαγικά» αυτόματα των Αλεξανδρινών Μηχανικών και την επιβλητική σε φυσικό μέγεθος «αυτόματη υπηρέτρια», το πρώτο  λειτουργικό ρομπότ της ιστορίας

γ) τις ενότητες με το σταθερό και το κινητό αυτόματο θέατρο του Ήρωνος (την «τηλεόραση» και το «αυτόματο κουκλοθέατρο» των αρχαίων Ελλήνων αντίστοιχα),

δ) την ενότητα με τις εφευρέσεις του Αρχιμήδη (του σπουδαιότερου επιστήμονα όλων των εποχών),

ε) την ενότητα με τις εντυπωσιακές τηλεπικοινωνίες των αρχαίων Ελλήνων αλλά και τις μεθόδους κρυπτογράφησης,

στ) την ενότητα με την αγροτική, την υφαντική και την αθλητική αρχαιοελληνική τεχνολογία όπου εντυπωσιάζουν ο «αργαλειός της Πηνελόπης» και η «ύσπληγα» δηλ. ο μηχανισμός της αποφυγής της πρόωρης εκκίνησης των αθλητών (σε φυσικό μέγεθος και τα δύο),

ζ) την ενότητα με τις μεθόδους οικοδόμησης του αρχαιοελληνικού αρχιτεκτονικού θαύματος όπου εντυπωσιάζουν οι κάθε είδους γερανοί,

η) την ενότητα με τους επικουρικούς μηχανισμούς του αρχαιοελληνικού θεάτρου («από μηχανής θεός», «περίακτοι», κ.ά.),

θ) την ενότητα με τα όργανα, τα εργαλεία και τα μηχανήματα των αρχαίων Ελλήνων

ι) την ενότητα με την υδραυλική και αγροτική τεχνολογία τους,

ια) την ενότητα με την αρχαιοελληνική πολιορκητική τεχνολογία (τα «τεθωρακισμένα» και το «πυροβολικό» τους)

Στόχος της έκθεσης είναι να κάνει γνωστές στο κοινό τις απίστευτες τεχνολογικές επιδόσεις των αρχαίων Ελλήνων δίνοντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες να μάθουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες α) είχαν επινοήσει (για ψυχαγωγικό δυστυχώς μόνο σκοπό) αυτοκινούμενα οχήματα (αυτοκίνητα) με αυτόματη πλοήγηση, με κιβώτιο ταχυτήτων, υδραυλικές προγραμματιζόμενες βαλβίδες και άλλα περίπλοκα εξαρτήματα β)  είχαν ανακαλύψει έναν «κινηματογράφο» ικανό να παρουσιάζει αυτόματα την πλοκή ενός μύθου με κινούμενη εικόνα και ήχο γ) χρησιμοποιούσαν λειτουργικά ρομπότ με σκοπό να τους υπηρετούν δ) είχαν ανακαλύψει την αρχή της ατμομηχανής ε) χρησιμοποιούσαν πολύπλοκα μετρητικά όργανα ακριβείας που τους επέτρεπαν να υπολογίζουν τη διάμετρο της γης και την απόσταση ηλίου-γης ή να διανοίγουν σήραγγες χιλιομέτρων και από τις δυο πλευρές ενός βουνού στ) είχαν επινοήσει ευφυείς μηχανές με κερματοδέκτη ζ) χρησιμοποιούσαν πολύπλοκα ανυψωτικά μηχανήματα ικανά να οικοδομούν πανύψηλα κτίσματα με ολιγάριθμο προσωπικό η) διέθεταν ωρολόγια (και ξυπνητήρια) ικανά να λειτουργούν αυτόματα και αδιάκοπα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.

Επίσης η έκθεση αυτή αποτελεί άλλη μια ευκαιρία να καταρριφθούν ανυπόστατες απόψεις μερικών σύγχρονων ξένων ερευνητών για τη δήθεν έλλειψη «τεχνοφιλίας» από τους αρχαίους Έλληνες και την αποστροφή τους προς τις «βάναυσες» τέχνες. Για παράδειγμα πόσο έκπληκτοι  νιώθουμε όλοι όταν μαθαίνουμε πως  η «αιολόσφαιρα» του Ήρωνος με την προσθήκη (από τον ίδιο ή κάποιο μαθητή του) μιας τροχαλίας (για τη μετάδοση της κίνησης)  θα είχε οδηγήσει (αν οι οικονομικοκοινωνικοπολιτικές συνθήκες της εποχής και η παρέμβαση των δήθεν  «πρακτικότερων» Ρωμαίων το επέτρεπαν) στη Βιομηχανική Επανάσταση, 1500 χρόνια νωρίτερα, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ανθρωπότητα.

.
.
.

και η επιστολή που με έβαλε σε αρκετές σκέψεις απο το ίδιο site

.
.
.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια του ‘Εθνικού διχασμού’

Συντάχθηκε απο τον/την AAA

Δευτέρα, 14 Μάρτιος 2011 11:59

Θεωρούμε ότι  όλοι είμαστε Έλληνες το γένος. Η θρησκεία του καθενός, όποια και να είναι, είναι σεβαστή. Είναι εγκληματικό, σήμερα με τόσους εχθρούς, να οδηγηθούμε σε διαχωρισμούς, με βάση τη θρησκεία. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Ισοδυναμεί με Εθνική καταστροφή. Κάθε τι λοιπόν που ωθεί προς τέτοιου είδους διαχωρισμούς, είναι Εθνικά επιζήμιο. Από όπου δε, και αν προέρχεται θα πρέπει να  καταδικαστεί. Οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν Έλληνες. Και ας μην ήταν χριστιανοί στο    θρήσκευμα. Η πιο κάτω επιστολή, αναφέρεται  στο Μουσείο Αρχαίας Τεχνολογίας στο Κατάκολο, το  οποίο έχουμε παρουσιάσει στο http://www.economist.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6652:2010-03-16-07-19-10&catid=1:culture&Itemid=21 "Στις 11/3/2011, με μια σεμνή τελετή, εγκαινιάστηκε  στο Κατάκολο Ηλείας, το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας. Το μουσείο, είναι εθνικής σημασίας γιατί α) για πρώτη φορά  έχει ανακατασκευαστεί ένα  τόσο μεγάλο μέρος της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας, με αποτέλεσμα το μουσείο να είναι το πληρέστερο σε ολόκληρο τον κόσμο β) υπάρχει δυνατότητα, εκτός από τους Έλληνες, να το επισκεφτούν και  να  γνωρίσουν τον αρχαίο  Ελληνικό τεχνολογικό πολιτισμό, οι περίπου ένα εκατομμύριο  ξένοι τουρίστες που προσεγγίζουν το -πρώτο σε αφίξεις κρουαζιερόπλοιων- λιμάνι της  χώρας. Ενώ λοιπόν είναι τόσο σημαντικό το μουσείο που μας μυεί, σε μια μάλλον άγνωστη πτυχή του αρχαιοελληνικού θαύματος,  η  επίσημη Εκκλησία, προτίμησε  να «απέχει». Συγκεκριμένα, ενώ είχε προσκληθεί, η τοπική μητρόπολη προτίμησε: Α) να μην εκπροσωπηθεί παρά σε επίπεδο τοπικού ιερέα: ενώ ο αναπληρωτής Μητροπολίτης (του έχοντος πολλά προβλήματα υγείας μητροπολίτη), τρέχει σε  εγκαίνια γραφείων και .. καταστημάτων, δεν βρήκε  χρόνο να έρθει σε ένα κέντρο πολιτισμού Β)  όχι μόνο αυτό, αλλά …. δεν  δέχτηκαν να κάνουν τον καθιερωμένο αγιασμό!!! Επίσημη τοποθέτηση για αυτή την συμπεριφορά, φυσικά δεν υπήρχε. Οι ανεπίσημες  απαντήσεις όμως, είναι άκρως ανησυχητικές. Αυτό γιατί, ως αιτιολογία   προτάθηκε, η άποψη, ότι τέτοιου είδους χώροι παραπέμπουν στο … δωδεκάθεο. Χρειάζεται ισχυρή δόση φαντασίας, για να καταλάβει κάποιος, πως από τα αρχαιοελληνικά ρολόγια π.χ. φτάνουμε στο δωδεκάθεο. Η σεβαστή Εκκλησία, φαίνεται πως την έχει. Ο καθένας μπορεί να περιηγηθεί το μουσείο, τουλάχιστον δικτυακά (www.kotsanas.com) και να αποκτήσει ιδίαν αντίληψη του τι ακριβώς παρουσιάζεται εκεί. Εμείς δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως,   ο βαρουλκός του Αρχιμήδη, μας παρωθεί να λατρέψουμε τον Δία. Ή πως, γνωρίζοντας τους γερανούς των Αρχαίων Ελλήνων, θα  τρέξουμε προς τον Ήφαιστο. Ή αν γνωρίσουμε τα τετράδια των προγόνων μας, θα προσευχόμαστε στην θεά Αθηνά. Πραγματικά θα θέλαμε κάποιος από την Εκκλησία, να μας εξηγήσει πως από,  ρολόγια, γρανάζια, πολιορκητικές μηχανές, τηλεπικοινωνιακές συσκευές, σιντριβάνια, αργαλειούς, πιεστήρια, και άλλα τέτοιου είδους μηχανήματα, φτάνουμε αυτόματα στο να θεωρούμε δεδομένο     ότι  … αλλάζουμε και θρησκεία. Σήμερα που βαλλόμαστε από παντού, έχουμε   ανάγκη να γνωρίσουμε περισσότερο τις ρίζες μας. Τον πολιτισμό μας. Μέρος του όποιου πολιτισμού, είναι και η τεχνολογία. Γιατί να μην γνωρίζουμε π.χ. πόσες από τις εφευρέσεις του Αρχιμήδη, αντέγραψε ο ‘μεγάλος’ Λεονάρντο Ντα Βίντσι;  Ή τις αστρονομικές συσκευές που βοήθησαν τόσο πολύ στην ανάπτυξη της αστρονομίας, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος των αστεριών ακόμα και σήμερα να έχουν Ελληνικά ονόματα; Ποιο  είναι  το κακό, κατά την Εκκλησία, στην γνώση  του πρώτου υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας, του μηχανισμού των Αντικυθήρων; Δεν χρησιμοποιούν  σήμερα υπολογιστές  στις μητροπόλεις και στην Αρχιεπισκοπή; Σήμερα που οι ξένοι λένε πως τους χρωστάμε,  σήμερα που πατεντάρονται οι εφευρέσεις    και πωλούνται πανάκριβα, είναι κακό να ξέρουμε (με αποδείξεις), πως αυτός ο λαός, έδωσε τις βάσεις  και για την τεχνολογική ανάπτυξη της Δύσης;  Νομίζει  η Εκκλησία, πως είναι ανάγκη να πιστεύουμε ό,τι  οι ξένοι μας σερβίρουν ή να ψάχνουμε και να βρίσκουμε (βασιζόμενοι πάντα σε ιστορικά στοιχεία),  την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας; Ας μην μας απαντήσουν με το γνωστό, πως η στάση  της Εκκλησίας, απέναντι στον τελειότερο πολιτισμό της Ανθρωπότητας,  είναι σαν τη μέλισσα: ‘Επισκέπτεται όλα τα λουλούδια και παίρνει  ο,τι καλύτερο για να φτιάξει το μέλι.’ Αν  είναι έτσι, δεν έχει τίποτα καλό, ο αρχαίος Ελληνικός τεχνολογικός πολιτισμός, για αυτό αρνήθηκαν να κάνουν αγιασμό (ας μην τα ρίξουν στον ιερέα, ήταν απόφαση  τουλάχιστον σε επίπεδο  μητρόπολης). Τέτοιου είδους συμπεριφορές, στην καλύτερη περίπτωση, προβληματίζουν τους Έλληνες, για το ρόλο   της Εκκλησίας, ακόμα και σήμερα. Ωθούν τους πολίτες σε διαχωρισμούς. Από την μια μεριά οι ‘Χριστιανοκετρικοί’   και από την άλλη οι ‘Ελληνοκεντρικοί’. Θεωρούμε ότι  όλοι είμαστε Έλληνες το γένος. Η θρησκεία του καθενός, όποια και να είναι, είναι σεβαστή. Είναι εγκληματικό, σήμερα με τόσους εχθρούς, να οδηγηθούμε σε διαχωρισμούς με βάση τη θρησκεία. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Ισοδυναμεί με Εθνική καταστροφή. Κάθε τι λοιπόν που ωθεί προς τέτοιου είδους διαχωρισμούς, είναι Εθνικά επιζήμιο. Από όπου δε, και αν προέρχεται θα πρέπει να  καταδικαστεί. Οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν Έλληνες. Και ας μην ήταν χριστιανοί στο    θρήσκευμα. Το Ελληνικό  Γένος  πρέπει να σώσουμε. Αυτό κινδυνεύει. Ας πιστεύει ο καθένας, ότι θρησκεία θέλει. Μας ενώνει ο Ελληνικός πολιτισμός. Ας μη μας χωρίσουν οι θρησκείες."   ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΗΛΕΙΑΣ

Aurora Borealis

Πέτυχα σήμερα το πολύ όμορφο site της Καναδικής διαστημικής εταιρίας CSA που έχει Live feed της Aurora απο τον Καναδά. Επισκευτείτε το αξίζει

Αποχαιρετισμός στον Denis Guedj

Για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν πήρα χαμπάρι τον θάνατο του συγγραφέα Denis Guedj παρ' ότι προσπαθώ να προσέχω τέτοιες ειδήσεις. Αφού το διαπίστωσα έκανα και ένα search στο google και βρήκα η αλήθεια είναι ελάχιστες αναφορές γεγονός "ασύμετρο" σε σχέση με το έργο του συγγραφέα. Γι αυτό το λόγο έστω και με καθυστέρηση τόσων μηνών αντιγράφω τον αποχαιρετισμό του Τεύκρου προς τον δικό του Denis από την ιστοσελίδα του συλόγου "Θαλής + φίλοι"



Καλή αντάμωση Denis
Στις 24 Απριλίου 2010, ο συγγραφέας Denis Guedj έπαψε να υπάρχει. Για κάποιους από μας υπήρξε ένας στενός φίλος, για όλους μας ένας σοφός, πολύτιμος, γενναιόδωρος δάσκαλος. Με τα βιβλία του, εννιά από τα οποία μεταφράστηκαν στα Ελληνικά και αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το ελληνικό αναγνωστικό κοινό (Το Θεώρημα Του Παπαγάλου, Τα Αστέρια Της Βερενίκης, Το Μηδέν, Η Έπαυλη Των Ανδρών, Επιχείρηση Μεσημβρία, Το Μέτρο Του Κόσμου, Λα Μπέλα, Το Δωρεάν Δεν Αξίζει Πλέον Τίποτα, Εξηγώντας Τα Μαθηματικά Στις Κόρες Μου), έφερε τα μαθηματικά πιο κοντά στο μη εξειδικευμένο κοινό και κατάφερε να αναδείξει τον ανθρώπινο χαρακτήρα τους.
Στην ομάδα Θαλής + Φίλοι θα τον θυμόμαστε με αγάπη και ευγνωμοσύνη: για τα βιβλία του που είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στις λέσχες ανάγνωσης και τα συνέδριά μας αλλά και για την απλότητα, την καλοσύνη, την ανθρωπιά του.

Ομιλία του Denis Guedj στο συνέδριο Mathematics and Narrative (Μύκονος 2005)

Αναδημοσιεύουμε πιο κάτω το άρθρο του Sylvestre Huet από την Liberation:
Ο Denis Guedj δεν υπάρχει πια. Έφυγε το Σάββατο 24 Απριλίου. Έτσι θα του άρεσε να ειπωθούν τα πράγματα. Λιτά. Χωρίς μελοδραματισμούς. Και χρησιμοποιώντας αριθμούς μια και ο Denis Guedj ήταν άνθρωπος των μαθηματικών, της γραφής, του πολιτισμού.
Την ώρα που πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, ν’ αραδιάσουμε τα λόγια του αποχαιρετισμού, να επιχειρήσουμε να τον κάνουμε να ξαναζήσει, έστω και για μια μονάχα στιγμή, οι εικόνες σωρεύονται και συνωστίζονται. Πρώτη απ’ όλες η πιο πρόσφατη. Αυτή του εβδομηντάρη που πέρσι – τότε που η Άνοιξη των Πανεπιστημίων του πρόσφερε την ευκαιρία να ξαναζήσει τις πιο ωραίες αναμνήσεις της ζωής του, το Μάη του 68 – έδινε μαθήματα στράτευσης στους φοιτητές της Vincennes στο Saint-Denis.
Υπήρξε ένας από τους οργανωτές της «άπειρης περιπόλου των πεισματωμένων» (στη φωτογραφία συμμετέχει σε μια διαδήλωση της περιπόλου) που πολιορκούσε, συχνά νυχθημερόν, το υπουργείο της Valérie Pécresse και που ρίζωσε στην πλατεία του δημαρχείου του Παρισιού. Παρόλο που η υγεία του δεν τον βοηθούσε, τον νιώθαμε πανευτυχή που άλλη μια φορά είχε κατεβεί στους δρόμους, που συμμετείχε ξανά στην εξέγερση, που αρνιόταν να συμβιβαστεί, να υποταχθεί στην εξουσία και στη ρουτίνα.
Πολυγραφότατος, γνώρισε την παγκόσμια αναγνώριση με το Θεώρημα του Παπαγάλου (Seuil, 1998) που μεταφράστηκε σε είκοσι γλώσσες και τα Αστέρια της Βερενίκης (Seuil, 2002). Μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός – δε δίστασε να κάνει ντουέτο μ’ έναν ακροβάτη για να κουβεντιάσουν ... σχετικά με τα μαθηματικά. Αλλά και σεναριογράφος, με μια ταινία το 1978, ένα ντοκυμανταίρ που ο τίτλος του, la Vie, t’en as qu’une,(Ζωή, δεν έχεις παρά μόνο μία) συνοψίζει την ουσία της σκέψης του, τη διδασκαλία του. Γιατί ο Denis Guedj ήταν πάνω απ’ όλα δάσκαλος. Για τον Pascal Binczack, σημερινό πρόεδρο του Πανεπιστημίου Paris 8 με τον οποίο τον συνέδεε μια στενή φιλία, ήταν «ένας συνάδελφος αφοσιωμένος, συγκινητικός που έδινε όλο του τον εαυτό στο έργο του εκπαιδευτικού – ερευνητή, που επένδυε προσωπικά στη στενή σχέση με τους φοιτητές του ξεπερνώντας συχνά τα όρια αυτού του κατά σύμβαση απαραίτητου. Το πάθος του και η ειλικρίνειά του, του κόστισαν συχνά αντιπάθειες στο χώρο μας. Τελικά η λέξη που τον περιγράφει καλύτερα είναι «γενναιοδωρία».
Ο Denis Guedj συνέχισε να διδάσκει μέχρι τα 69 του, μέχρι πέρσι τον Σεπτέμβρη. Είχε ζητήσει να ενταχθεί στο τμήμα ... κινηματογράφου του Paris 8 όπου έδινε μαθήματα σεναριογραφίας. Αλλωστε και τι δεν είχε διδάξει; Ανατρέχοντας στους τίτλους των μαθημάτων που δίδαξε το 1969 ο Pascal Binczack βρήκε, «Η λειτουργία της επιστήμης», «Οικολογία και επιστήμη», «Η εξουσία της επιστήμης» αλλά ακόμα και «Ο καπιταλισμός πρέπει να αλλάξει ή να εξαφανιστεί»... Με λίγα λόγια ήταν ένας άνθρωπος «χωρίς όρια».
Ο Denis Guedj είναι άρρηκτα δεμένος με την περιπέτεια των Vincennes. Υπέρμαχος της λαϊκής παιδείας, του ανοίγματος του πανεπιστημίου σε όλα τα ακροατήρια, συναντούσε με χαρά αυτές που αποκαλούσε «κυριούλες του δάσους των Vincennes», εργαζόμενες μητέρες που παρακολουθούσαν τα βραδινά του μαθήματα. Παρέμεινε πιστός στον «Μάη του 68» και δεν εγκατέλειψε ποτέ την προσωπική του δέσμευση για να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε ομάδα διεύθυνσης ή διαχείρισης του πανεπιστημίου. Τελικά όλοι τον αποδέχονταν έτσι: αιώνια ανατρεπτικό, αντι – αυταρχικό μέχρι τέλους.
Οι αναγνώστες της Libération επωφελήθηκαν της θέλησης του Denis Guedj να τα μοιράζεται όλα. Έλαβε μέρος στο εγχείρημα των επιστημονικών τετραδίων Eurêka, που γεννήθηκε το 1990. Στη συνέχεια εγκαινίασε στην εφημερίδα την τακτική στήλη Μαθηματικά Χρονικά. Έπαιζε με τους μαθηματικούς όρους και την καθημερινή τους σημασία, πιστεύοντας ότι έτσι αποκαλύπτονται και το μυστικά των μαθηματικών και αυτά της κοινωνίας. Με το αρνητικό και το θετικό μας οδήγησε σε μια αποτίμηση ... των σοσιαλιστικών κρατών. Μέσω της αρχής του εγκλεισμού – αποκλεισμού, μια έννοια καθαρά μαθηματική, έφτασε σε αυτούς «που δεν είναι» και «που δεν έχουν ... εργασία, σπίτι, κοινωνική κάλυψη». Η έννοια της «απόκλισης» – που προϋποθέτει να είναι δυο μαθηματικά μεγέθη σύμμετρα εφαρμόστηκε σε αυτό που χωρίζει «φτωχούς και πλούσιους» και που «βαθαίνει συνεχώς». Όσο για την ιστορία του μέτρου και της κυριάρχησής του στον κόσμο – που την αφηγήθηκε το 2000 στο βιβλίο του Το μέτρο του κόσμου το συνέδεσε με την έννοια της Δημοκρατίας που είναι μία και αδιαίρετη: «Μια μοναδική ορθολογική μονάδα μετρήσεως ενώπιον της οποίας όλοι οι πολίτες είναι ίσοι».

Το Avatar, τα Avatar και ο αθεϊστικός συγκρουσιακός δυισμός

Αποφάσισα προχθές και πήγα κινηματογράφο να δώ το Avatar του Cameron. Έσκασα τα 12 ευρόπουλα, πήρα τα 3d ματογυάλια μου και πέρασα ευχάριστα 3 ωρίτσες. Τελικά το τρισδιάστατο δημιούργημα είναι πιο εντυπωσιακό απ’ ότι περίμενα. Με την χρήση της τελευταίας τεχνολογίας ο Κάμερον κατορθώνει πραγματικά να «ζωντανέψει» οπτικά έναν φανταστικό κόσμο. Σίγουρα η συγκεκριμένη ταινία θα είναι ο πρόδρομος πολλών μελλοντικών που θα χρησιμοποιούν τέτοιες τεχνολογίες για να δώσουν ζωή στην φαντασία των σεναριογράφων και των οραματιστών της 7ης τέχνης προς τέρψιν του κοινού.

Σεναριακά η ταινία δεν λέει και πολλά – μάλλον στέκεται αρκετά χαμηλότερα των προσδοκιών – αφού αναλώνεται σε χιλιοειπωμένες ευκολίες ακολουθώντας την κλασσική δομή κάθε παραμυθιού με περιπέτεια και λίγο ρομάντζο ( πρέπει να έχουν μάθει οι σεναριογράφοι του Χόλυγουντ τον Vladimir Propp απ’ έξω και ανακατωτά δεν εξηγείται αλλιώς ). Μεταφερμένα όμως αυτά τα στοιχεία –αμερικάνικο τω τρόπο - στην εξιστόρηση μιας μάχης μεταξύ της προόδου και της παράδοσης, της τεχνολογίας και της φύσις, του ψυχρού νέου με το θερμό παλαιό κατορθώνουν να συνεπάρουν τον θεατή και προφανώς να εκφράσουν και ενδόμυχες σκέψεις του. Σε αυτά τα 2 λοιπόν στοιχεία βασίζεται η αδιαμφισβήτητη επιτυχία της ταινίας.

Ας προχωρήσουμε όμως μιας και δεν ξεκίνησα το κείμενο σαν κριτική κινηματογράφου. Λίγες ημέρες λοιπόν πριν πάω στον κινηματογράφο είχα διαβάσει στην ηλεκτρονική σελίδα της Αυγής ένα άρθρο του κ Κάτσικα με τίτλο «Αστρολόγοι, ταρώ και ... καφετζούδες!» το οποίο θυμάμαι δεν μου άρεσε καθόλου σε μια πρόχειρη ματιά που του είχα ρίξει, και τώρα που το ξαναδιαβάζω καταλαβαίνω γιατί. Φαντάζομαι ο κ Κάτσικας δεν είχε δει και το Avatar όταν το έγραφε αλλιώς θα το ανέφερε είμαι σίγουρος ως αρνητικό παράδειγμα ( θα γίνει κατανοητό γιατί το αναφέρω μετά ).
Ο σκοπός του συγκεκριμένου άρθρου αν καταλαβαίνω σωστά είναι μια καταγγελία της ανόδου της «μεταφυσικής» – με όλα τα αρνητικά παρελκόμενα – σε μια εποχή όπου η λογική και η επιστήμη κυριαρχούν. Και ξεκινάει το άρθρο με την εξής παράγραφο:

«Πέντε αιώνες μετά το 1525, αφότου ο Παράκελσος, ένας από τους προδρόμους της σύγχρονης χημείας, μάζεψε όλους τους γιατρούς, φαρμακοποιούς και χημικούς της Βασιλείας και έβαλε φωτιά στα συγγράμματα του Γκάλεν, του Αβικένα και των άλλων πρωτοπόρων της αλχημείας -θέλοντας με τη δραματική αυτή χειρονομία να διακηρύξει την ανάγκη χειραφέτησης της νεαρής επιστήμης από τα δεσμά του μυστικισμού- η εποχή μας, περιμένει τον δικό της Παράκελσο για να απελευθερώσει την επιστήμη και τα μυαλά των ανθρώπων από τα δεσμά ενός καινούργιου Μεσαίωνα.»

Την οποία δεν θα σχολίαζα καθόλου στο παρόν αν δεν παρουσίαζε ένα παράλληλο ενδιαφέρον, οπότε με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια που λέει ο σοφός λαός.



Βασικά εκ πρώτης προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως η προσωπικότητα του Παράκελσου διαστρεβλώνεται σε τέτοιο βαθμό ώστε να μοιάζει με ένα σύγχρονο ιατρό/επιστήμονα ο οποίος ήρθε σε ρήξη με το σκοταδιστικό κατεστημένο και έφερε την επιστήμη. Η όλη διατύπωση της πρώτης παραγράφου παρουσιάζει και αυτή τον κλασσικό ιεραποστολικό μανιχαϊσμό, άσπρο/μαύρο που αναδύουν τα περισσότερα κείμενα Ελλήνων άθεων/υλιστών που διαβάζω τα τελευταία χρόνια λες και ζούμε ακόμα στην εποχή του Γαλιλαίου και του Κοπέρνικου και την μεγάλη σύγκρουση της εκκλησίας/δεισιδαιμονίας με την λογική/πρόοδο. Δεν αξίζει ίσως καν να αναφέρω πως ο Παράκελσος ήταν ο ίδιος αλχημιστής, πως τις περισσότερες ιατρικές του γνώσεις τις απέκτησε πρακτικά στις περιοδείες που έκανε σε διάφορους τόπους όπου συναντούσε αλχημιστές, μυστικιστές μάγους κτλ ή πως το μεγαλύτερο μέρος του φιλοσοφικού του έργου παρουσιάζει απόψεις σύγχρονες της εποχής του δηλ αλχημιστικές και μυστικιστικές, αν θέλετε πηγαίνετε να τα διαβάσετε. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως για να υποστηρίξει την θέση του ο συγγραφέας αναφέρει ένα μη επιβεβαιωμένο ανέκδοτο της ζωής του Παράκελσου και αυτό διαστρεβλωμένα, στο οποίο μάλιστα προσδίδει και χαρακτήρα ερμηνεύοντας την θέληση του Παράκελσου – «θέλοντας με τη δραματική αυτή χειρονομία να διακηρύξει την ανάγκη χειραφέτησης της νεαρής επιστήμης από τα δεσμά του μυστικισμού». Απλά να πω για το «γεγονός» πως η προσωπικότητα του Παράκελσου τον οδηγούσε συχνά σε τέτοιες «δραματικές χειρονομίες» αφού ήταν λάβρος έναντι σε ότι του την «έσπαγε», πως τα έργα που υποτίθεται πως έκαψε ήταν του Γαληνού ( αυτός είναι ο Γκάλεν; έλεος θα πεθάνω ) και του Αμπού Αλί αλ Χουσεΐν ιμπν Αμπντάλλα ιμπν Σίνα ( Αβικένας) – μεγάλοι αλχημιστές(sic) και οι δύο δεν λέω ( αυτοί και αν προήγαγαν την ιατρική ), και πως φυσικά δεν το έκανε γι’ αυτό που υποστηρίζει ο κ Κάτσικας αλλά πρώτον για να δείξει πως δεν πρέπει να θεωρούνται θέσφατα τα γραπτά του παρελθόντος όταν υπάρχουν πρακτικές γνώσεις ( σαν και αυτές που ο ίδιος απέκτησε όχι μόνο από τις έρευνες του αλλά και από τους αλχημιστές, τσιγγάνους και μάγους που συναντούσε (sic) ) και δεύτερον γιατί είχε προφανώς άλλη άποψη για την ιατρική από τα θύματα του εμπρησμού συν του ότι γούσταρε να προκαλεί. Η αντιγραφή και μη εξακρίβωση στοιχείων μικρό κακό και δεν θέλω να στεναχωρήσω τον αρθρογράφο αλλά ή λάθος κρίση και χρήση ιστορικών αποσπασμάτων για να πούμε κάτι άσχετο δικό μας, ε δεν συγχωρείται. Και καταλήγει η παράγραφος αφού μας έβαλε στο κλίμα με την διαστρέβλωση του Παράκελσου και την δημιουργία ψυχολογίας δυϊστικής αντιπαλότητας, με την ελπίδα «η εποχή μας, περιμένει τον δικό της Παράκελσο για να απελευθερώσει την επιστήμη και τα μυαλά των ανθρώπων από τα δεσμά ενός καινούργιου Μεσαίωνα». Μάλιστα!

Όλως τυχαίως ( πολύ μου αρέσουν τα τυχαία που συνδέονται ) μια πολύ ωραία αναφορά στον τρόπο θέασης των πραγμάτων που φανερώνει το άρθρο μας τον δίνει στο πρόλογο του βιβλίου «Ο λαβύρινθος των πλανημένων γιατρών» του Παράκελσου ( απ’ όπου και οι πηγές μου) ο κ. Γ.Παπαδόπουλος ( ούτε να το ‘ξερε ο άνθρωπος )
ξεκινώντας από την σελ15

«Έτσι όταν εξετάζεται η (πολιτισμική) ιστορία της εποχής αυτής, εμφανίζεται με ιδιαίτερα έντονο τρόπο κάτι που χαρακτηρίζει έτσι κι αλλιώς τις ιστορικές μελέτες ( ιδιαίτερα σε τομείς όπως η ιστορία της επιστήμης , της τεχνολογίας κτλ) να επικεντρώνεται η προσοχή σε γεγονότα, τάσεις ή ιδέες που μπορούν να συνδεθούν, με αρκετά γραμμικό τρόπο, με τις σημερινές αντιλήψεις η πρακτικές. Να προβάλλονται πχ μέσα από το πλήθος των θέσεων, των επιχειρημάτων, των συζητήσεων, των θεωριών, των πρακτικών, γύρω από ένα επιστημονικό θέμα, εκείνες μόνο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνδέονται γραμμικά με τις αντίστοιχες σημερινές ( ή με άλλα λόγια να θεωρείται ότι οι αντίστοιχες σημερινές αποτελούν γραμμική εξέλιξη των νέων αντιλήψεων που εμφανίστηκαν τότε)»

Και συνεχίζει σελ 16 στα καλύτερα

«Μέσα στις – συχνά θορυβώδεις και υπερβολικές, αλλά και γόνιμες – συζητήσεις και διαμάχες της περιόδου εκείνης, οι προσωπικότητες, οι σοφοί της αναγέννησης έχουν πράγματι πολλές φορές – ανάμεσα στα άλλα – την τάση να απορρίπτουν η να καταρρίπτουν τις απόψεις διαφόρων προγενέστερων τους. Πρέπει όμως να εξετάζονται με πολλή προσοχή οι λόγοι , για τους οποίους οι απόψεις αυτές απορρίπτονται, καθώς και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται. Καλό είναι να μην εντάσσονται με ευκολία αυτές οι τάσεις απόρριψης στο πλαίσιο μια διάθεσης για ‘πρόοδο’ και ‘ανανέωση’. Ο Παράκελσος κατηγορεί, μάχεται και απορρίπτει τον Γαληνό και τους άλλους ‘χυμικούς’ γιατρούς. Μερικές όμως φορές επικεντρώνει τις επιθέσεις του στο ότι αυτοί εγκατέλειψαν την παλιά καλή σοφή ιατρική, αυτή που σχετίζεται πχ με τον Ιπποκράτη , ότι εγκατέλειψαν δηλ στον τομέα της ιατρικής γνώσεις και αντιλήψεις που ανήκουν σε αυτό που άλλοι αναφέρουν ως πρότερη σοφία. Άλλοτε πάλι τους κατηγορεί ως υλιστές – ενώ ο ίδιος προσπαθεί να θεμελιώσει μια ιατρική που θα βασίζεται στο πνεύμα, στις πνευματικές δυνάμεις. Από την άλλη μεριά ο ίδιος κατηγορεί τους νεωτερισμούς αυτών που θέλουν αν εισάγουν καινούργια “θαυματουργά” φάρμακα από την μακρινή Ασία ή Αμερική – κάτι που ήταν πλέον πολύ περισσότερο εφικτό χάρις στα ταξίδια των εξερευνητών- λέγοντας ότι τα καινούργια αυτά φάρμακα (βότανα) είναι κατάλληλα για τους ανθρώπους που ζουν στις χώρες όπου αυτά φυτρώνουν ενώ για τις αρρώστιες των Γερμανών λόγου χάρη ο Θεός έχει προορίσει τα βότανα που φυτρώνουν στην Γερμανία.»

«Το να θεωρείται η αναγέννηση ως ‘ξεκίνημα’ ως ‘προβαθμίδα’ της σημερινής εποχής μας οδηγεί στην παραγνώριση των διαφορών – οι οποίες είναι συχνά τεράστιες και ριζικές – ανάμεσα στις αντιλήψεις στις κοσμοθεωρίες στο κοσμοείδωλο της εποχής εκείνης και της σημερινής.»

«Ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει την Αναγεννησιακή σκέψη, ή μάλλον την κοσμοαντίληψη της εποχής εκείνης και την διαφοροποιεί από την σημερινή είναι η περίπου συνεχής και πανταχού παρουσία αυτού που θα το ονομάζαμε άυλο ή πνευματικό»

«Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο είναι κάτι αρκετά ‘φυσικό’, κανονικό, η παρουσία δυνάμεων και οντοτήτων που θα τις χαρακτηρίζαμε σήμερα ‘μυστηριώδεις’, αποκρυφιστικές ή προϊόντα δεισιδαιμονίας και άγνοιας.»

Σε αυτό το σημείο να πω πως μου έκανε μεγάλη εντύπωση και η αναδημοσίευση αυτού του άρθρου ( χειροκροτώντας τις θέσεις φαντάζομαι ) από «παγανιστικά» ιστολόγια. Τι να πω μπερδεύτηκα. Και μπερδεύομαι και ακόμα περισσότερο με τα παρακάτω

Γιατί, μιας και φαντάζομαι πως καταλάβαμε όλοι τι θέλει να πει ο ποιητής μετά από αυτή την μικρή αλλά κατατοπιστική παρένθεση, το άρθρο αφού σε 5-6 παραγράφους επαναλαμβάνει τα τετριμμένα και γνωστά μεν σωστά δε περί σύγχρονων επανεμφανίσεων της δεισιδαιμονίας υπό διάφορες μορφές στα οποία συμφωνώ τελειώνει με τα εξής:

«Παράλληλα κινηματογραφικές ταινίες που προβάλλουν μια virtual μυθολογία τύπου «Ο άρχοντας των δακτυλιδιών» σπάνε ταμεία και τα ομότιτλα βιβλία έχουν κατακτήσει ένα μεγάλο νεαρό αναγνωστικό κοινό. Αυτό το κοινό δεν είναι χαμηλού εκπαιδευτικού επιπέδου. Δεν μιλάμε για κοινωνικές ομάδες που παραδοσιακά λόγω της αγραμματοσύνης οι ερπύστριες της μεταφυσικής περνούν σχεδόν ανεμπόδιστες. Πρόκειται για απόφοιτους μεταδευτεροβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και πτυχιούχους πανεπιστημίων, καλούς χειριστές υπολογιστή, χρήστες του διαδικτύου. Κατά συνέπεια δε μπορούμε να πούμε ότι έχουμε έλλειψη εκπαίδευσης, όπως συνέβαινε στον Μεσαίωνα που ανάλογα φαινόμενα ανθούσαν στην αγραμματοσύνη των ανθρώπων.
Τι συμβαίνει και δορυφοριοποιούμαστε στο φαντασιακό; Τι τρέχει και "ξαναμαγεύεται" ο κόσμος;
Η ανθρωπότητα καταφεύγει, σε καιρούς δύσκολους, στη δοξασία και στη μεταφυσική για να παρηγορήσει τους φόβους της. Είναι φανερό ότι "σε χρόνια δίσεκτα και χρόνια οργισμένα", όπως τα σημερινά, νεκρανασταίνεται από το σκοτεινό παρελθόν της αμάθειας, της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων, το πνεύμα ενός κόσμου απ' όπου έχει λείψει το πνεύμα. Όσο φοβόμαστε ή αποφεύγουμε με την πολιτική δράση να αλλάξουμε τον κόσμο, αλλάζουμε κόσμο..»

Ακούς εκεί διαβάζουν lord of the rings οι άνθρωποι αντί για Μαρξ και Φρόυντ ντροπή τους και είναι και μορφωμένοι. Συγγνώμη και για τον αστεϊσμό με τους δύο μεγάλους αλλά το τελείωμα, ε με πήγε εκατό χρόνια πριν και το σήκωνε (καταφεύγουμε στην μεταφυσική για να παρηγορήσουμε τους φόβους μας ).
Αυτή η άκριτη επανάληψη των – εγώ θα έλεγα – ξεπερασμένων θέσεων στην ψευτοδιαμάχη υλισμού-μεταφυσικής όπως παρουσιάζεται στην τελευταία παράγραφο είναι και το χαρακτηριστικό όχι μόνο των Ελλήνων αρθρογράφων με τέτοιες τάσεις αλλά και του τελευταίου αθεϊστικού κύματος ( τύπου Ντοκινς ) που με εκνευρίζει αρκετά ( και θα γράψω συγκεκριμένα άλλη φορά ).



Και αυτό γιατί ακόμα να γίνει κατανοητό παρά την τόση και τόση συζήτηση πάνω στα θέματα αυτά, παρά τα τόσα και τόσα έργα διανοητών σε πολλούς επιστημονικούς τομείς ( κοινωνικών επιστημών ) πως το όν άνθρωπος αναγκαστικά πρέπει να έχει ολοκληρωμένες 2 πλευρές. Και συγχωρέστε με που θα το πώ έτσι απλά αλλά η μια πλευρά είναι αυτή της «λογικής» όπως αυτή μοιάζει να υποστηρίζεται από το παραπάνω άρθρο και η άλλη η πολύ βαθύτερη αυτή της «μεταφυσικής» ( χρησιμοποιώ τον ίδιο λανθασμένο όρο για να συνεννοηθούμε ). Δεν είναι το «πνεύμα ενός κόσμου απ' όπου έχει λείψει το πνεύμα» που «νεκραναστένεται»*. Το ίδιο πρόβλημα με τον χριστιανικό μονισμό που παρουσιάστηκε κάποια στιγμή στην Ευρώπη παρουσιάζεται σήμερα αντεστραμμένο με την δήθεν "λογική" και "πρόοδο" υποστηριζόμενες με όρους του προηγούμενου αιώνα. Και ο άνθρωπος πώς να το κάνουμε ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ. Όπως δεν άντεξε την «δαιμονοποίηση» της έρευνας, της φυσικής φιλοσοφίας και των τεχνών ( είδατε που η τέχνη διώκεται πάντα; ) έτσι δεν αντέχει και την «δαιμονοποίηση» της φαντασίας, της θεολογίας, της μεταφυσικής και ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ( αυτό με το Lord of the rings με τσάκισε ).

Ε, λοιπόν ακόμα και το Χόλυγουντ το έπιασε το κόλπο και γι’ αυτό οι ταινίες τύπου Αβαταρ έχουν επιτυχία. Γιατί ο άνθρωπος ενδόμυχα ΘΕΛΕΙ να δει την μεγάλη μητέρα ΘΕΑ να κάνει ντου και να τσακίζει τις γ#*^μηχανές μας και τα γ#*^ερευνητικά μας κέντρα και τους γ#*^κουστουμάτους μας και τα γ#*^συστήματα μας, και τις γ#*^αμπελοφιλοσοφίες μας. Όχι γιατί αυτά δεν είναι καλά. Προσοχή! Γιατί δεν είναι καλή η χρήση που κάνουμε. Γιατί τα αναπτύξαμε μονοδιάστατα ξεχνώντας το πρώτο, το βαθύτερο, το ήμισυ της ύπαρξης μας. Γι’ αυτό και μας λείπει η ευτυχία, γι’ αυτό και ψάχνουμε για κάτι που χάσαμε, και τα αναζητούμε στην φαντασία των βιβλίων και των ταινιών. Γιατί το μόνο που κατάφερε η «πρόοδος» και η «λογική» ήταν να αποτελειώσουν το «θεάρεστο» έργο του χριστιανισμού στην Ευρώπη. Να παραλάβουν έναν «δαιμονοποιημένο» κόσμο και να τον «απομαγέψουν». Μόνο που ο κόσμος δεν είναι ούτε «δαιμονοποιημένος» να χρειάζεται εξορκισμό όπως τον ήθελαν οι τότε στρατιώτες του Χριστού ούτε γητεμένος για να χρειάζεται «απομαγοποίηση» όπως ευαγγελίζονται οι σύγχρονοι ιππότες του αθεϊσμού. Ο ΚΟΣΜΟΣ είναι απλά ΙΕΡΟΣ. Δεν φταίει αυτός που εμείς γίναμε ανίκανοι να δούμε και να νοιώσουμε το μεγαλείο του. Και φυσικά δεν φταίει και η ανθρώπινη φύση που μετέχει στον κόσμο ώστε να χρειάζεται θεραπεία ενάντια στην «μεταφυσική»

Αν ένα νόμισμα έχει 2 όψεις η μια κακή και αυτή πέσει πάνω στο τραπέζι η αντιστροφή εικόνα που θα δούμε σε ένα καθρέπτη δεν είναι η καλή, είναι απλά μια άλλη οπτική της κακής. Η καλή όψη θα παραμείνει κρυμμένη από τα μάτια μας μέχρι να σηκώσουμε το νόμισμα και να κοιτάξουμε από κάτω.



Μέχρι να καταφέρουμε να δούμε πίσω από το πέπλο της ψευδαίσθησης, της Maya που λένε οι φίλοι μου οι Ινδουιστές απ’ τους οποίους έρχεται και το όνομα και η έννοια του Αβαταρ δυστυχώς θα παραμένουμε λειψοί, κουλοί, κακοί και άσχημοι.

Και να τελειώσω το παρόν με άλλη μια ενδιαφέρουσα παρένθεση. Φαντάζομαι πως οι συντελεστές της ταινίας όταν επέλεγαν το όνομα είχαν υπόψη τους μόνο πως δηλώνει την ενσάρκωση ή εμφάνιση του Θείου στον υλικό κόσμο για τους Ινδουιστές ( ή ίσως απλά την σύγχρονη τεχνολογική μεταφορά δηλ μιας virtual προσωπικότητας σε ένα παιχνίδι σε ένα κοινωνικό δίκτυο κτλ ). Κάποιοι υποψιασμένοι ίσως να γνωρίζουν πως αφορά κυρίως τον θεό Βισνού και πως σύμφωνα με την Ντασαβατάρα έχουμε σε κάθε κύκλο την εκδήλωση 10 Αβαταρ.
Έχουμε και λέμε λοιπόν:
Μάτσυα: Το ψάρι
Κούρμα : Η χελώνα
Βαράχα: Ο ταύρος
Ναρασίμχα: ο άνθρωπος λιοντάρι
Βαμάνα : ο νάνος
Παρασχουράμα: ο σοφός με το τσεκούρι
Ράμα: Ο ήρωας βασιλιάς
Κρίσνα: ο βασιλιάς
Βούδας: ο Γκοτάμα ο πεφωτισμένος



Και το τελευταίο Άβαταρ που κάνει την εμφάνιση του στο τέλος του κύκλου, στο τέλος της Κάλι Γιούγκα ο Καλκι το λευκό άλογο. Η αιωνιότητα, ο χρόνος, ο καταστροφέας της ανοησίας τον οποίο αγωνιωδώς περιμένω και εγώ σιμά με τους ινδουιστές φίλους.

Και κλείνοντας να συμφωνήσω με τον αρθρογράφο. Όντως όσο φοβόμαστε ή αποφεύγουμε με την (πολιτική) δράση να αλλάξουμε τον κόσμο μας……



ΥΓ: Φυσικά και το παρόν δεν είναι πολεμική κατά του συγκεκριμένου άρθρου πόσο μάλλον κατά του αρθρογράφου τον οποίο δεν γνωρίζω ή της εφημερίδας στην οποία συχνά διαβάζω εξαιρετικά κείμενα. Απλά το χρησιμοποιώ μιας και μου έδωσε αρκετά εναύσματα για να πω κάποια πράγματα που θέλω και ελπίζω στην προσπάθεια μου αυτή να πω τα δικά μου να μην παρανόησα ή διαστρέβλωσα κάτι από αυτά που ήθελε να πει το κείμενο.

*αν και εδώ ο συγγραφέας του άρθρου θα μπορούσε να λέει ακριβώς ότι και εγώ και να συμφωνούμε κι’ όλας, να με συγχωρέσει.

Η εκκωφαντική σιωπή της Γης

Πριν αρκετό καιρό είχα κάνει έναν μικρό σχολιασμό σε σχέση με τον «μύθο» περί πράσινης ανάπτυξης, αειφόρου ανάπτυξης κτλ χρησιμοποιώντας το απλό ερώτημα που είχε τοποθετηθεί ως υπότιτλος βιβλίου του A.D.Benoist. «Μπορεί να υπάρχει αέναη ανάπτυξη σε έναν πεπερασμένο κόσμο;»
Σήμερα διάβασα την παρακάτω είδηση από το in.gr η οποία επιβεβαιώνει* με τον πιο σαφή τρόπο την αρνητική απάντηση στο ερώτημα και ταυτόχρονα διαψεύδει όλες τις «αισιόδοξες» απόψεις είτε αυτές είναι θεωρητικές ή ακόμα και πιο πρακτικές-επιστημονικές από τις πολλές που έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια καταδικάζοντας ως Κασσάνδρες όσους δείχνουν μια μαύρη εικόνα για το πλανητικό μέλλον.
.
Βέβαια, στις περισσότερες περιπτώσεις οι «αισιόδοξες» έρευνες προέρχονται από χρηματοδοτούμενα προγράμματα, εταιριών ή παρομοίων συμφερόντων που φυσικά και δεν θέλουν να δουν το υπάρχον σύστημα, το κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους, να παραπαίει στο χείλος του γκρεμού. Το δυστύχημα είναι πως η ταυτοποίηση γνώση=επιστήμη=έρευνες σε συνδυασμό με το έρευνες=χρήμα=συμφέροντα έχει οδηγήσει στην τυφλή αποδοχή, αμφιλεγόμενων απόψεων – ένα απλό παράδειγμα είναι η έκφραση «επιστημονικών» απόψεων πως δεν έχει συμβάλει η ανθρώπινη δραστηριότητα στο φαινόμενο του θερμοκηπίου ή της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αφού υπάρχουν τακτικοί κύκλοι σε παρόμοια κλιματικά φαινόμενα. Οπότε συνεχίστε να αγοράζεται τζιπάρες που καίνε 5 βαρέλια το χιλιόμετρο κτλ. Αυτό που ξέχασαν όμως να μας πουν ( και πρόσφατα επιβεβαιώθηκε από άλλες έρευνες ) είναι πως η ηλιακή δραστηριότητα βρίσκεται σε χαμηλό σημείο οπότε λογικά θα έπρεπε να έχουμε πτώση θερμοκρασίας σύμφωνα με τους κύκλους που επικαλούνται.

Δεν επαρκούν για τον ρυθμό παγκόσμιας ζήτησης ενέργειας οι «καθαρές πηγές», λέει η ΙΕΑ

Διευρύνεται το χάσμα μεταξύ της παραγόμενης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και της παγκόσμιας ενεργειακής κατανάλωσης, καθώς ανεμογεννήτριες, ηλιακοί συλλέκτες και υδροηλεκτρικά δεν θα τεθούν σε λειτουργία αρκετά νωρίς ώστε να συμβαδίσουν, μέχρι το 2030, με την παγκόσμια ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια, εκτιμά η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (IEA).

Οπως σημειώνει το Μπλούμπεργκ, η Υπηρεσία που συμβουλεύει για θέματα ενεργειακής ασφάλειας τις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ υπογραμμίζει στο Chart of the Day ότι αυτό σημαίνει πως θα αυξηθεί στο ενεργειακό μείγμα το μερίδιο των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με λιθάνθρακα, οι οποίες είναι φθηνότερες και πιο ρυπογόνες.

Για την κάλυψη των αναγκών σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Κίνα και η Ινδία, θα πρέπει να κατασκευαστούν καινούργιες μονάδες παραγωγής ενέργειας οι οποίες να μπορούν να παράγουν υπερτετραπλάσια ισχύ από τη συνολική εγκατεστημένη ισχύ στις ΗΠΑ, σήμερα. Βασίζοντας το σενάριο της στις ισχύουσες κυβερνητικές πολιτικές για τη χρήση ορυκτών καυσίμων, η IEA προβαίνει στην εκτίμηση ότι το κόστος κατασκευής αυτών των μονάδων θα ανέλθει σε 13,7 τρισ. δολάρια.

Η καύση λιθάνθρακα θα συμβάλλει κατά 44% στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας το 2030, σε σύγκριση με περίπου 41% σήμερα και το κόστος ενός τόνου άνθρακα ενδέχεται να διαμορφωθεί στα 109 δολάρια το 2030 έναντι 120 δολαρίων σήμερα, σημειώνει η IEA.

«Θα χρειαστούμε και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ενεργειακή αποδοτικότητα» για να αναστείλουμε τη διεύρυνση του χάσματος μεταξύ της ζήτησης για ηλεκτρική ενέργεια και της προσφοράς ενέργειας χαμηλών εκπομπών άνθρακα, τόνισε η Κλόντια Κέμφερτ, η επικεφαλής αναλύτρια για ενεργειακά θέματα στο γερμανικό οικονομικό ινστιτούτο DIW στο Βερολίνο.

Μας λέει λοιπόν η είδηση πως «Διευρύνεται το χάσμα μεταξύ της παραγόμενης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και της παγκόσμιας ενεργειακής κατανάλωσης», και αυτό παρά την μεγάλη τεχνολογική εξέλιξη σε αυτόν τον τομέα, και παρά τις επιδοτήσεις, και παρά τις μεγάλες προσπάθειες. Γιατί; Γιατί πολύ απλά μέχρι στιγμής μετράγαμε στους ενεργειακούς βρικόλακες κυρίως Αμερική-Ευρώπη αφού τους υπόλοιπους με κάτι αποικιοκρατίες, κάτι παγκοσμίους πολέμους, κάτι εμφυλίους τους είχαμε αφήσει στην τεχνικά λίθινη εποχή. Όμως το ίδιο το σύστημα του καπιταλισμού που χρειάζεται για να λειτουργεί συνεχώς αυξανόμενο κέρδος στις επιχειρήσεις οδηγεί σιγά-σιγά στην εξίσωση των διαφορών παγκοσμίως ( Και μάλιστα πολύ γρήγορα δείτε πως την πάτησε σε μια δεκαετία η Ιρλανδία από τον παράδεισο στην κόλαση χωρίς στάσεις. Ε πόσο νομίζετε θα περάσει μέχρι να πάθουν το ίδιο, η Πολωνία, η Τσεχία, η Ρουμανία, οι Ασιατικές αγορές κτλ – βέβαια με ένα παγκόσμιο κάνεις reboot και ξεκινάς από προηγούμενη πίστα ). Ταυτόχρονα όμως οι «αναπτυσσόμενοι» αρχίζουν να θέλουν και να προσπαθούν να καταναλώσουν όσο και οι πρώτοι. Ε λοιπόν, προφανώς η ταχύτητα αυτή είναι μεγαλύτερη από την ικανότητα μας χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι οποίες βέβαια και αυτές δεν είναι περιβαλλοντολογικά τζάμπα αφού έχουν επίσης αντίτιμο στο περιβάλλον ( όχι βέβαια το ίδιο με τις παλιού τύπου – καύση κτλ). Πιθανότητα βέβαια να «πεισθούν» οι Κινέζοι πχ να μην καταναλώνουν όσο οι άλλοι δεν υπάρχει ούτε μια στα 1,35 Δις ( το 1950 περίπου 600εκ, είδατε τι κάνει μια cultural revolution χαχαχαχαχ ).

Και από αυτό το παράδειγμα της είδησης, αλλά και χωρίς τέτοιες τεχνοκρατικές «μελέτες» με απλή ιστορική παρατήρηση, είναι εμφανές πως η λύση στο πρόβλημα μας δεν είναι επιστημονική/τεχνική ( καμιά σχέση δεν έχει στην πραγματικότητα αφού με κάθε νέα τεχνολογία απλά «ανακαλύπτουμε» ένα νέο ταβάνι στην ικανότητα μας παρασιτισμού στον πλανήτη). Για τον πολύ απλό λόγο πως εν πλήρη ελευθερία ο άνθρωπος έχει την τάση να επεκταθεί περισσότερο, να φάει μέχρι σκασμού, να σκοτώσει χωρίς να χρειάζεται κτλ, η τάση είναι να συνεχίσουμε να πράττουμε αυτά μέχρι τελικής «πτώσεως». Οπότε αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι ούτε περισσότερη και καλύτερη τεχνολογία ούτε τίποτα παρόμοιο. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι κοινή λογική, ψυχρή και άσχημη ( και την ακόμα πι9ο άσχημη εφαρμογή της ) που οδηγεί πχ στο να αποδεχτούμε πως δεν γίνεται να είμαστε πληθυσμιακά περισσότεροι από τις κατσαρίδες, να διατηρούμε ένα καλό επίπεδο ζωής παντού και να μην συνεχίσουμε την επέκταση μας εις βάρος των πάντων μέχρι να μείνουμε μόνοι μας στην εκκωφαντική σιωπή που δημιουργεί η εξαφάνιση των ειδών, των ενδιαιτημάτων, των οικοσυστημάτων, της μαγείας του κόσμου. Είναι στο παράδειγμα μας η άσχημη, ψυχρή, λογική αποδοχή του γεγονότος πως πρέπει να περιορίσουμε τον ανθρώπινο πληθυσμό του πλανήτη και να σταματήσουμε τις συναισθηματικές σαχλαμάρες πως μπορούμε να φτάσουμε και διπλάσιο αριθμό και να ‘μαστε μια χαρά με πράσινη ενέργεια και παρόμοια παραμύθια. Εξ’ άλλου είναι γελοίο από την μία να απομυθοποιούμε θρησκείες, πολιτισμούς, τον κόσμο και την ίδια στιγμή να δείχνουμε χειρότερου τύπου συναισθηματική ανωριμότητα παραβλέποντας την απλή, κοινή λογική. Δεν γίνεται να πεθαίνουν παιδιά από την πείνα και να σπαταλάμε τρελά λεφτά για εξωσωματικές γονιμοποιήσεις. Δεν γίνεται να κοροϊδεύουμε με αστειότητες τύπου «βιοκαύσιμα», και πλήθος παρομοίων παραδειγμάτων, έ δεν γίνεται πια.

*Σε αυτήν την εξίσωση βέβαια δεν χρησιμοποιείται προς χάριν του κειμένου η ενδεχόμενη δρομολόγηση εκτεταμένης χρήσης πυρηνικής ενέργειας που πχ ακόμα και Ο Λόβλοκ στο τελευταίο του έργο ( προτελευταίο μάλλον αλλά μεταφρασμένο δεν υπάρχει το νεότερο ) αποδέχεται ως την μόνη δυνατή ενεργειακή λύση. Βέβαια σε τελική ανάλυση το πρόβλημα δεν θα λυθεί ( αν και παίρνουμε μεγάλη παράταση, λύνουμε άμεσα διάφορα οικολογικά προβλήματα κτλ ) γιατί δεν είναι το μέσο που ευθύνεται όπως λέω στην συνέχεια του κειμένου, αλλά η στάση μας.

....θα τον γεμίσουμε εμείς.

Συνέχεια από εδώ

Την στιγμή λοιπόν που ο πλανήτης φαίνεται να έχει πάρει ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, η πλειονότητα της πολιτισμένης ανθρωπότητας απασχολείται, με το προδοτικό χάζεμα των ΜΜΕ αρωγό, με γελοία, άνευ ουσίας η virtual reality θέματα.
Το ανάλαφρο, το άσκοπο και το χαζοχαρούμενο κυριαρχούν στην σκέψη μας, στις συζητήσεις μας και φυσικά στον τρόπο ζωής μας, την ίδια στιγμή που τα πάντα γύρω μας – έξω από τις αφύσικες φυσαλίδες του σύγχρονου πολιτισμού – εξαφανίζονται και πεθαίνουν.
Κάποιοι, ελάχιστοι, που αγωνιούν για αυτά τα πράγματα, γνωρίζουν το πρόβλημα και έχουν προ πολλού πετάξει από πάνω τους τα χαζοχαρούμενα προσωπεία ( ή απλά ρομαντικά μερικές φορές ) του σύγχρονου τρόπου σκέπτεσθαι που κυριαρχείται από ανέξοδους, παράλογους και στα όρια του ηλιθίου συναισθηματισμούς έχουν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, και έχουν προτείνει και λύσεις.
Οι λύσεις αυτές είναι τρομαχτικές αλλά μοιάζουν να είναι οι μόνες λογικές και βιώσιμες σε αυτό το σημείο που έχουμε φτάσει. Ενδεικτικά μόνο θα αναφέρω πως πχ

Ο μόνος τρόπος για να λυθεί το πρόβλημα του υπερπληθυσμού ( αν αποφασίσουμε πως είναι πρόβλημα και πάψουμε να ακούμε το συναισθηματικό κακομαθημένο παιδάκι μέσα μας που ακόμα πιστεύει σε παραμύθια αέναης ανάπτυξης, όλη η ανθρωπότητα αγαπημένη και λοιπές αρλούμπες που πουλάει η σύγχρονη κουλτούρα της κατανάλωσης ), είναι να εφαρμοστεί παγκόσμιος έλεγχος στις γεννήσεις, έτσι ώστε όχι μόνο να σταματήσει η γεωμετρική αύξηση αλλά να γίνει αρνητική. Πρέπει επίσης να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την ιατρική και το τι οφείλει ως επιστήμη να μας προσφέρει. Εκτός αν συνεχίζουμε να μετράμε την ποιότητα ζωής με μέσους όρους ζωής μην λαμβάνοντας υπ’ όψιν πως 10 χρόνια καρκίνος, 15 αλτζχάιμερ και 5 κλινήρης για να φτάσεις τα 80-90 δεν είναι ποιότητα ζωής.

Ο μόνος τρόπος για να αντιστραφεί – αν αυτό είναι ακόμα εφικτό – η καταστροφή, θα είναι να περιορίσουμε τις ανάγκες μας στις απαραίτητες, να υπάρχει κατά περιοχές, αυτάρκεια με τα τοπικά προϊόντα, να σταματήσει η ανισσόροπη κατανομή των πλουτοπαραγωγικών πηγών, με άλλα λόγια να σταματήσει ο σημερινός οικονομικός πολιτισμός. Εκτός και αν ακόμα βλακωδώς συνεχίζουμε οι δυτικοί να «φιλοσοφούμε» για τον πλανήτη εν μέσω λουκούλλειων γευμάτων με αγαθά από παντού, και πιστεύουμε πως γίνεται να μοιραστεί ισομερώς ο πλούτος της γής και εμείς να συνεχίσουμε να ζούμε όπως τώρα.

Ο μόνος τρόπος για να δοθούν λύσεις φαίνεται να είναι με εξουσιαστικό τρόπο, αφού η αποχαυνωμένη ανθρωπότητα ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να βγει από την εικονική πραγματικότητα, της καπναπαγόρευσης, του θανάτου των Pop ειδώλων, της εφορίας, των λαμογιών κτλ και να αποφασίσει από κοινού να απεμπολήσει τα κεκτημένα ( σε αγαθά, τρόπο ζωής κτλ ). Αλλά ακόμα και αν κάποιοι στο χείλος του γκρεμού το αποφάσιζαν, οι δίπλα τους ίσως θα συνέχιζαν να πράττουν τα ίδια με αποτέλεσμα απλά να πάρουν την θέση τους. Πως πχ θα σταματήσει ο «πολιτισμένος δυτικός» κόσμος τους αναπτυσσόμενους ασιάτες ( κινέζους, ινδούς κτλ ) να σταματήσουν να ΘΕΛΟΥΝ να καταναλώσουν όσο τα καπιταλιστικά ινδάλματα της Δύσης. Δεν γίνεται, οπότε μάλλον ο πόλεμος θα είναι αναπόφευκτος.

Τέλος, θα πρέπει ΤΩΡΑ να αλλάξει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε πολλά πράγματα, να γίνει αντιληπτό πως το σύνολο υπερέχει σε αξία του μέρους, πως τα ανθρώπινα κεκτημένα και δικαιώματα πρέπει να υπάγονται στα πλανητικά, και πώς για να επιβιώσουμε πρέπει να ΘΥΣΙΑΣΟΥΜΕ.

Την 12η ώρα του πλανήτη πρέπει να μας στεναχωρεί περισσότερο ( και αληθινά όχι μέσω μια τηλεόρασης και για 5 λεπτά ) η εξαφάνιση των ειδών, και η πλήθυνση με ρυθμούς κατσαρίδας των δίποδων, παρά η οικονομική κρίση, το πρόστιμο της εφορίας, ο θάνατος ενός διάσημου, τα δικαιώματα μας ( στην κατανάλωση αλλά American dream ), και όλες οι λοιπές άνευ σημασίας για την Γη ( και επομένως μελλοντικά για εμάς του ίδιους ως είδος ) δραστηριότητες μας.
.

Ας αδείασει από είδη......

Την ίδια στιγμή που η χώρα, εν μέσω τηλεοπτικού παροξυσμού ασχολείται με το σοβαρότατο ζήτημα της απαγόρευσης του καπνίσματος, και ο πλανήτης ζει το δράμα του πρόωρου θανάτου του Michael Jackson, διάβασα στο in.gr την παρακάτω είδηση.

Ανέφικτος φαίνεται ο στόχος του ΟΗΕ για διαφύλαξη της βιοποικιλότητας.


Εξωπραγματικός φαίνεται σήμερα ο στόχος της διεθνούς κοινότητας να ανακόψει την μείωση της παγκόσμιας βιοποικιλότητας έως το 2010. Η οργάνωση που καταγράφει τα απελούμενα είδη διαπιστώνει ότι οι προσπάθειες της τελευταίας πενταετίας δεν έχουν αποδώσει.

Η IUCN (Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης), η οποία εκδίδει την επισημη Κόκκινη Λίστα των απειλούμενων ειδών, ανέλυσε δεδομένα για 44.000 από τα 1,8 εκατομύρια είδη που έχουν αναγνωρίσει μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.

Διαπίστωσε ότι αμφίβια, τα θηλαστικά και τα πτηνά που αντιμετωπίζουν κίνδυνο είναι σήμερα περισσότερα από ό,τι πριν από μια πενταετία. Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζεται μάλιστα για το μέλλον των κοραλλιογενών υφάλων.

Η ανάλυση έδειξε επίσης ότι από τους τελευταίους πέντε αιώνες έχουν εξαφανιστεί 869 είδη, ενώ ακόμα 290 βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης ή έχουν ήδη εκλείψει.

Σε κίνδυνο εξαφάνισης βρίσκονται 16.928 είδη, αριθμός στον οποίο συμπεριλαμβάνονται ένα στα τρία αμφίβια, ένα στα οκτώ πτηνά και ένα στα τέσσερα θηλαστικά.

Το 2002, οι χώρες που συμμετείχαν σε διάσκεψη της Συνθήκης Βιοποικιλότητας του ΟΗΕ, καθώς και στην Παγκόσμια Διάσκεψη για την Αειφόρο Ανάπτυξης, έθεσαν στόχο να έχουν σταματήσει τη μείωση της παγκόσμιας βιοποικιλότητας έως το 2010.

Ο στόχος δεν θα επιτευχθεί, προειδοποιεί τώρα η IUCN. «Η βιοποικιλότητα συνεχίζει να φθίνει [...] Συμβαίνει παντού» δήλωσε ο Ζαν-Κριστόφ Βι, κύριος συγγραφέας της έκθεσης.

Κάλεσε τις κυβερνήσεις να μην αφήσουν την οικονομική κρίση να υπονομεύσει τις προσπάθειες για το περιβάλλον και ζήτησε μείωση της σπατάλης ενέργειας και της κατανάλωσης αγαθών, επανασχεδιασμό των πόλεων και αποτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της παγκοσμιοποίησης.

Ο απαραίτητος σχολιασμός αύριο, σήμερα είμαι αρκετά κουρασμένος.

Demain la décroissance

Aν και σκόπευα να γράψω κανονικό κείμενο, ανεβάζω και το παρόν έτσι βιαστικά τώρα που έχω νεύρα απο το προηγούμενο θέμα. "Demain la décroissance" , η αλλιώς "Αύριο η ύφεση" μας λέει ο τίτλος ενός βιβλίου του Alain De Benoist που εκδόθηκε το 2007. Και από κάτω "Peut-il y avoir une croissance infinie dans un espace fini?" η αλλιώς "μπορεί να υπάρχει μια αιώνια ( άντε αειφόρος ) ανάπτυξη σε ένα πεπερασμένο χώρο;". Ε φυσικά και όχι βρε !μπιπ! άνθρωποι. Άντε ξυπνάτε!!!

science never sleeps

Science never sleeps - so I'm singing it a lullabye,
of wolves in sheeps clothing - devils in disguise,
and lab coats draped over big black lies.
They cover their stupidity by calling it 'Stupology',
rearrange your world without one word of an apology.
Make a man-made-soul so small it fits inside your pocket,
when you die they'll shoot it up to heaven in a rocket.
We've made tomorrow's world - a Nirvana for the damned.
We've made tomorrow's world - Mother Earth on Fatherland?
We've made tomorrow's world - we're the cause and the effect,
we've made tomorrow's world - could George Orwell be correct?
Science never sleeps - so I'm singing it a lullabye,
of wolves in sheeps clothing - devils in disguise,
and lab-coats draped over big black lies.
Science never weeps - for the life beneath the microscope.
We are the human amoebae that helplessly float,
in a final solution - suspended in hope.
Let me show you something hideous,
insidious, creeping and libidinous.
the worst laid plans of men with mice,
wielding scalpels - laboratory sacrifice.
Great for the economy - destroying our ecology.
Unscrupulous, malicious - yet chemically delicious.
Science never sleeps - so I'm singing it a lullabye,
of wolves in sheeps clothing - devils in disguise,
and lab-coats draped over big black lies.
Science never weeps - for the life beneath the microscope.
We are the human amoebae that helplessly float,
in a final solution - suspended in hope.
Will we shiver in dark centuries of cryogenic winter,
or be vapourized to ashes when atoms start to splinter?
A case of heads or tails - it's their coin so they can choose,
breed creatures born with two of either so they cannot lose.
We've made tomorrow's world - a Nirvana for the damned.
We've made tomorrow's world - Mother Earth on Fatherland?
We've made tomorrow's world - we're the cause and the effect,
we've made tomorrow's world - could George Orwell be correct?
Science never sleeps - so I'm singing it a lullabye,
of wolves in sheeps clothing - devils in disguise,
and lab-coats draped over big black lies.
Science never weeps - for the life beneath the microscope.
We are the human amoebae that helplessly float,
in a final solution - suspended in hope.
Skyclad

Η πληγή του Μαλιακού

Επί 15 ημέρες, όπως διαβάζω σε δημοσιεύματα, ο Μαλιακός κόλπος ξερνάει τα ψάρια του. Τόνοι νεκρών ψαριών ξεβράζονται, ακόμα και ψάρια 30κιλών που ζουν στα πιο μεγάλα βάθη του κόλπου. Το καλύτερο... οι επιστημονικές αναλύσεις δεν έδειξαν τίποτα. Πρόκειται περί θαύματος, σαν τις 10 πληγές του Φαραώ, και μέχρι να το αναλύσουμε, εξηγήσουμε κτλ δεν θα έχει μείνει ούτε λέπι. Είδατε που η επιστήμη προσεγγίζει την «θρησκεία»; «Μυστήριο» και στην μια, «μυστήριο» και στην άλλη περίπτωση. Λογικό μάλλον, αφού επιλέξαμε να αναζητούμε την αλήθεια τεμαχίζοντας και όχι συνθέτοντας.... Κάτι τέτοιες στιγμές, πολύ θα ήθελα οι Υρ από το συμπαθέστατο μυθιστόρημα «Το σμήνος» που διάβασα πέρυσι τέτοια εποχή, να ήταν αληθινοί, κάτι να γινόταν να μας ταρακουνήσει μπας και βγάλουμε πια από τα μάτια μας αυτούς τους παραμορφωτικούς φακούς που μας τυφλώνουν. Αλλά φευ, μόνο στα μυθιστορήματα γίνεται αυτό. Η ανοησία στην πραγματική ζωή έχει μόνο μια κατάληξη. Τον αφανισμό.