Αρχαιοελληνικοί χαιρετισμοί και Σαλάτα αλά Romana

Το θέμα βέβαια δεν είναι καινούργιο και κατά καιρούς έχω δει διάφορες σοβαρές απαντήσεις. Καθώς, όμως, αυτές συνήθως βρίσκονται σε άλλου είδους πηγές και προσβάσιμες σε άλλο αναγνωστικό κοινό, ενώ το ζήτημα, τουλάχιστον στα κοινωνικά δίκτυα, συνεχώς αναμεταδίδεται σαν ίωση λέω να γράψω και εγώ κάτι.

Φυσικά αναφέρομαι στην προσπάθεια απενοχοποίησης (;) του περισσότερο γνωστού ώς φασιστικού η ναζιστικού χαιρετισμού, τον οποίο κατά καιρούς χρησιμοποιούν διάφορα μέλη της Χρυσής Αυγής και μετά όλο κομπορρημοσύνη παραδίδουν μαθήματα ιστορίας πως αδίκως τους κατηγορούν που τον χρησιμοποιούν καθώς αυτός είναι κατεξοχήν Ελληνικός χαιρετισμός, με διάφορες μάλιστα ειδικού τύπου αναλύσεις και διασκευές των ερμηνειών που δίνονται.

Πιο πρόσφατο μάλιστα παράδειγμα αποτελεί η δήθεν απάντηση στο σαιτ του κόμματος και σε φιλα προσκείμενες σελίδες μετά το κράξιμο στον βουλευτή Μιχάλη Αρβανίτη, ο οποίος απέδωσε την κίνηση αυτή ως : «Θα μου επιτρέψετε να σας χαιρέτησω με τον χαιρετισμό της τιμής της ανατάσεως και της νίκης»

Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να χαιρετάει ο καθένας όπως θέλει και μάλιστα βρίσκω γελοία την καθημερινή ενασχόληση με το αν χαιρετούν ναζιστικά ή όχι οι βουλευτές και φίλοι του κόμματος, κυρίως γιατί θεωρώ πως αυτές οι μάχες δίνονται σε ιδεολογικό επίπεδο. Δηλαδή αν κάποιος γουστάρει Ναζί, Φάτσια ή ότι άλλο να το λέει να το δείχνει και αντιστοίχως να δέχεται την κριτική από την κοινωνία, όπως σε όλα τα άλλα θέματα, αυτά βέβαια από την στιγμή που δεν υπάρχει (και καλώς κατά την γνώμη μου) κάποιος νόμος που να απαγορεύει τους χαιρετισμούς ή το να έλκεται κάποιος από οποιαδήποτε ιδεολογία.

Το θέμα, όμως, που προκύπτει είναι γιατί, περίπου ξαφνικά, ταυτόχρονα με την Mainstream εμφάνιση της ΧΑ στο προσκήνιο κάποιοι μας έχουν ταράξει προσπαθώντας να περάσουν πως ο χαιρετισμός αυτός είναι αρχαιοελληνικός (μαζί με την ελληνικότητα της σβάστιγκας κτλ).
Το κείμενο μάλιστα στο σαίτ του κόμματος που ανέφερα πριν, κάνει και “χιούμορ” με τους αντίπαλους δεξιόστροφους της πολιτικής σκηνής που Ώ τι βλάκες (“μέμφονται ημιμαθείς άνθρωποι την ιστορική αλήθεια”) δεν γνωρίζουν τον πασίγνωστο ελληνικό χαιρετισμό και παρακάτω αποδεικνύουν του λόγου το αληθές με τον ίδιο χαιρετισμό στο καθεστώς του Μεταξά, με τον γνωστό πίνακα του Νταβίντ και ένα αρχαίο αγαλματίδιο, καταλλήγοντας λοιπόν στο πως δεν είναι “Ναζιστικός” ο χαιρετισμός αλλά κάτι άλλο. Χρησιμοποιούν δε στις αποδείξεις και λήμμα απο  λεξικό για την αρχαιοελληνική “δεξίωση”.

Η απορία μου είναι γιατί ως ιδεολόγοι άνθρωποι, και μάγκες και αλάνια, απαρνιούνται τον λόγο που χαιρετάνε έτσι, καθώς η ειλικρίνεια του “αρχηγού” κάποια χρόνια πρίν είναι αφοπλιστική : «Χίλια εννεακόσια ογδόντα επτά, σαράντα δύο χρόνια μετά, μετά, με την σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στην Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού, υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ήλιο και με το θάρρος, που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και στα οράματά μας: HEIL HITLER!»

Στο διάστημα δηλαδή αυτών των χρόνων γιατί ο αριοσοφικής εμπνεύσεως “χαιρετισμός στον Ήλιο” προς τον “Μεγάλο Αρχηγό” με την υπογραφή στο τέλος μετατράπηκε σε αρχαιοελληνικό χαιρετισμό, όπως και οι σβάστιγκες τσαλακώθηκαν προς το μαιανδρικότερον κτλ. Ντροπή να απαρνιέται κάποιος την ιδεολογία του.

Κατανοητό βέβαια εφ’ όσον θέλει να κάνει το 0.1% –10% και παραπάνω σε μια χώρα που δεν έχει και την καλύτερη εμπειρία με τα Heil Hitler, αλλά δεν φταίμε και οι υπόλοιποι, που έτυχε να έχουμε στα αγγεία και τα αγάλματα μας σβάστιγκες (εξάλλου η πρώτη μεγάλη γνωστοποίηση της σβάστιγκας στην Ευρώπη έγινε από τις έρευνες του Σλίμαν στην Τροία), η που “δεξιώναμε” κατά την αρχαιότητα ώστε να χρησιμοποιούμαστε (η ιστορία μας εννοώ) προς απενοχοποίηση του παρελθόντος της ΧΑ ή προς την πορεία της προς το μαζικότερο. Και φυσικά δεν φταίμε για να διαβάζουμε καθημερινά τις μεγαλύτερες ηλιθιότητες να περνάνε και ως ιστορική γνώση.

Το λέω αυτό προσπαθώντας να μην είμαι “ημιμαθής” όπως επισήμαναν τα στελέχη αναγνώστες του λεξικού Δημητράκου και άλλων “πηγών” και φυσικά χωρίς να είμαι παντογνώστης. Οπότε ας περιοριστώ σε αυτά που γνωρίζω.

Πρώτα απ’ όλα η δεξίωση, που όντως στα αρχαία δηλώνει χαιρετισμό, με την κυριολεκτική, σωματική σημασία ή υποδοχή/χαιρετισμό γενικότερα δεν έχει καμία σχέση με τον χαιρετισμό των μεσοπολεμικών καθεστώτων (γιατί σαφέστατα από Αμερική, μέχρι και Ευρώπη ο “ναζιστικός” χαιρετισμός ήταν διαδεδομένος).

Η ελληνική δεξίωση συνοδεύεται πάντα από την πολύ χαρακτηριστική κίνηση της χειραψίας και αυτός ήταν ο συγκεκριμένος χαιρετισμός. Εκτός από τους Έλληνες τον χρησιμοποιούσαν και οι Ρωμαίοι (ως dextrarum iunctio) και μετά από αυτούς και οι χριστιανοί και κάπως έτσι πέρασε μέχρι τον σύγχρονο κόσμο. Για το πώς προέκυψε και τι σήμαινε υπάρχουν διάφορες απόψεις, αν θέλετε διαβάζετε μιά, αν μη τι άλλο από καθηγητή θρησκειολογίας (Dexiosis and Dextrarum Iunctio: The Sacred Handclasp in the Classical and Early Christian World ) και όχι απο αριοσοφιστές newagers κλ.


Μη έχοντας λοιπόν καμία σχέση με την δεξίωση (κρίμα την ολομάθεια των συντακτών του κειμένου της ΧΑ), ο χαιρετισμός μένει να αναζητηθεί αλλού και το αλλού είναι από την μία η φωτό του πίνακα του Νταβίντ (ναι του επίσημου ζωγράφου της Γαλ. επανάστασης, αυτό και αν είναι τραγέλαφος) η οποία παίζει σε όλα τα εθνικοπατριωτικόχρυσαυγήτικα σαιτ με αυτά τα άρθρα και άντε και στην στήλη του Τραΐανού την οποία επιδεικνύουν οι πιο ψαγμένοι. (καλά με κάτι παραποιημένες φωτό του σύγχρονου αγάλματος του Πύρρου κτλ δεν ασχολούμαι καν…).

Σε οποiαδήποτε άλλη περίπτωση- που δηλαδή δεν είχαμε να κάνουμε με έναν χαιρετισμό ο οποίος συνδέθηκε τόσο απόλυτα (καλώς ή κακώς) με το Ναζιστικό καθεστώς, ουδείς θα ασχολείτο με μια μόνη ελαφρώς παρόμοια εικονογράφιση. Όμως, ακριβώς λόγω της διάδοσης αυτής σήμερα υπάρχουν μελέτες, οι οποίες αναφέρουν και την στήλη του Τραΐανού  (Πάντως εγώ δεν βλέπω καμία ομοιότητα αλλά ας την αναφέρουμε και αυτή) και οτιδήποτε έστω και ομοιάζον έχει εμφανιστεί. Μία αρκετά πειστική που γνωρίζω για τον δήθεν Ρωμαϊκό και ουχί Ελληνικό χαιρετισμό, το οποίο δήθεν αναπαρήγαγε ο Νταβίντ στον πίνακα του είναι το έργο του Martin M. Winkler : The Roman Salute: Cinema, History, Ideology. Columbus:The Ohio State University Press, 2009. (του οποίου ένα ολοκληρωμένο review μπορείτε να βρείτε εδώ)

Ο ερευνητής, λοιπόν με λίγα λόγια και στο θέμα μας, απλά μας λέει πως με βάση όλες τις μελέτες όλες τις διαθέσιμες εικονογραφικές αναπαραστάσεις και όλες τις φιλολογικές αναφορές, αυτός ο συγκεκριμένος χαιρετισμός ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ στην Ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα, αλλά από τον πίνακα του Νταβίντ πέρασε στο συλλογικό ασυνείδητο ως Salutio a la Romana από εκεί τον πήρε ο Μουσολίνι (ως συνεχιστής της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας) από εκεί οι Ναζί, από εκεί ο Μιχαλολιάκος των 80s και 90s…. και φτάσαμε τώρα να συζητάμε αν είναι αρχαιοελληνικός από το πουθενά.

Και θα μου πείτε τότε γιατί κάποιοι ελληνομαθείς μάλιστα μας λένε πως : “Όπως γνωρίζετε, λοιπόν, το saluto a la Romana (ή saluto Romano), όπως λέγεται διεθνώς, δεν είναι "ναζιστικόν", ούτε "γερμανικόν"! Είναι ο χαιρετισμός της Κλασσικής Εποχής, ο χαιρετισμός του Ελληνορρωμαϊκού Πολιτισμού, ο χαιρετισμός ο επίσημος προς τους ανθρώπους και ο θρησκευτικός προς τους Θεούς στις θείες Ιεροτελεστίες!”

Τι να σας πώ απ’ ότι διαβάζω παρακάτω πιάνουν διαφορετικά πράγματα στον αέρα οι “κεραίες” διαφορετικών ανθρώπων : “ΣΥΝΟΠΤΙΚΩΣ: ΕΜΕΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΩΣ, Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΜΟΣ, ΑΡΧΑΙΟΣ, ΙΕΡΑΤΙΚΟΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΜΙΑΝ ΑΠΛΗΝ ΕΞΗΓΗΣΙΝ: ΤΟ ΧΕΡΙ ΥΨΟΥΤΑΙ ΩΣ ΚΕΡΑΙΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΚΑΙ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΙΘΕΡΙΚΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΚΟΣΜΩΝ, ΔΙΟ ΚΑΙ ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΟΡΚΟΝ (ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΠΝΕΥΣΕΩΣ) ΓΕΝΟΜΕΝΟΣ ΔΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΟΥΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ : "ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑΝ ΣΑΣ", ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΟΜΟΙΟΥΣ ή ΚΑΤΩΤΕΡΟΥΣ: "ΔΩΣΑΤΕ ΜΟΥ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΙΝ"!!”
και ενδέχεται ορισμένες να έχουν ξεφύγει εντελώς και να έχουν κολλήσει σε άλλους σταθμούς.

Για να επιστρέψω πάντως στο ξεκίνημα, συνεχίζω και απορώ γιατί όλοι αυτοί
α. Δεν παραδέχονται γιατί χαιρετάνε έτσι να είναι συνεπείς με τα πιστεύω τους
β. γεμίζουν τόσες ιστοσελίδες επί ιστοσελίδων με ακατάσχετη παπαρολογία (άκου δεξίωση = saluto φασιστο- Romana)
γ. Κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους (και εμάς τους υπόλοιπους) ψάχνοντας δικαιολογίες εκεί που δεν υπάρχουν (εκτός ξαφνικά αν έπιασε τα τελευταία 2-3 χρόνια τόσο αγνό κόσμο, ΄τυχαία οπαδών των ιδεών ή του ίδιου του κόμματος, ο πόνος να αποκαθάρουν τα “σύμβολα”…)

Φαντάζομαι απλά πως και αυτό πέφτει στην κατηγορία της προπαγανδιστικής χρήσης ενός συναισθήματος του απλού λαού και μιας κυρίαρχης και αγαθής, έστω όψιμης παρακμιακής και δευτεροκλασάτης “ελληνολατρίας” κάποιων οι οποίοι με το άκουσμα “Ελληνικός χαιρετισμός” ψαρώνουν και είναι έτοιμοι να τα δεχτούν όλα.

Ελπίζω μόνο με μια απλή ανάγνωση δύο τριών πραγμάτων (που θίξαμε) να είναι ακόμα σε θέση να συνέλθουν και να μην "απενοχοποιούν" την ΧΑ, ενοχοποιώντας τους αθώους νεκρούς του παρελθόντος, τα αγάλματα και τα λεξικά.

Τέλος έτσι απλά επικουρικά ώς απλή παρουσίαση ενός άλλου τρόπου εγκεφαλικής λειτουργίας΄, τον οποίο καλό είναι να έχει όποιος αναζητά αλήθειες, θέλω να κάνω και μια υπόθεση για το παρακάτω αγαλματίδιο που επίσης παίζει πολύ τελευταία, χωρίς πουθενά να αναφέρεται φυσικά που είναι ή να δίνεται και μια άλλη λήψη ή το κειμενάκι έστω των αρχαιολόγων ώστε να έχουμε καλύτερη άποψη.



Κοιτώντας το λοιπόν, σε σχέση με το μέγεθος και τα άλλα αντικείμενα στην βιτρίνα θα είμαι πολύ εκτός (μπορεί και να είμαι καθώς δεν ξέρω που είναι κτλ) πως πρόκειται για βάση καθρέπτη ή κάτι ανάλογο; Μπορεί και να είμαι λάθος, σίγουρα όμως πιο κοντά στην πραγματικότητα από το να πιστεύω πως το εν λόγω αντικείμενο είναι “απόδειξη” του πανάρχαιου, επίσημου, ιερατικού, αρχαιοελληνικού κτλ χαιρετισμού, που τυγχάνει να είναι ολόιδιος με τον φασιστικό, τον οποίο γουστάρουν οι θιασώτες τέτοιων ερμηνειών.

Χρυσαυγήτες, "δημοκράτες", ειδωλολάτρες... Πάλι

Ο δρόμος είχε ιστορία

Χθες ήταν η γνωστή σε όλους μας Αυγουστιάτικη πανσέληνος με ανοιχτούς αρχαιολογικούς χώρους και πληθώρα εκδηλώσεων σε όλη την επικράτεια, ωραία πράγματα δηλαδή.
Με μια μικρή εκλεκτή παρέα κατέφυγα και εγώ κάπου και γυρνώντας το βράδυ αργά λίγο μετά τις 2:00 λαμβάνω από φίλο ένα μήνυμα με το επιτακτικό "μπες στο λινκ να δείς".
Μπαίνω και εγώ στο σαιτ της ζούγκλας (βάζω άλλο λινκ που αντέγραψε το αρχικό γιατί η ζούγκλα μετά το άλλαξε)  που παρέπεμπε το λινκ και τι να δώ.
Υπό τον τίτλο "Δελφοί - Μυστήριες προσαγωγές" υπήρχε μια φωτογραφία από τελετή της κοινότητας με εμένα φάτσα κάρτα και από κάτω το εξής διαφωτιστικό

Οκτώ άτομα «που έφεραν ομοιόμορφη εμφάνιση» προσήχθησαν αργά το βράδυ της Τετάρτης από τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής .
Οι προσαχθέντες, σύμφωνα με την αστυνομία, προσπάθησαν να διοργανώσουν «εκδήλωση» χωρίς να έχουν λάβει προηγουμένως άδεια.

Η Αλήθεια είναι πως παραξενεύτηκα, λέω πήγαν τίποτα παγάνια μες τα λευκά στους Δελφούς και τους μαζέψανε; Δεν γίνονται αυτά καθώς θα είχε πλάκα να δούμε τι θα κάναν μετά οι νομιμόφρονες προκαλώντας τέτοιοι ζήτημα θρησκευτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, καθώς ουδέποτε το έχουν αποτολμήσει μην θέλοντας να "ανοίξουν" θέμα που δεν τους παίρνει.
Μετά σκέφτηκα, μην ήταν τίποτα μαλακο-παγάνες και κάνανε καμιά καραγκιοζοφασαρία οπότε τους μαζέψαν για άλλο λόγο, και τα πήρα λίγο με ποιο δικαίωμα βρήκαν μια φωτό της κοινότητας και την κοτσάρανε στο άρθρο.

Και πάνω που στέλνω στον φίλο τσαντισμένος την ερώτηση γιατί στο διάτανο βάλανε φωτό απο τελετή μας σε άσχετο πράγμα ήδη μου έχει στείλει αυτός το δεύτερο λινκ απο τοπικό σαιτ πιο ενημερωμένο επι των πραχθέντων. Τελικά οι ομοιόμορφα ντυμένοι δεν ήταν με λευκά αλλά με μαύρα, δεν έκαναν "εκδήλωση" υπονοώντας τελετή αλλά εκδήλωση συζήτηση και ήταν Χρυσαυγήτες.

Η ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής
Ημερομηνία: Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013 - 19:00
Περιοχή: Χαλκίδα
Διοργανωτής: Τ.Ο. Εύβοιας-Βοιωτίας
Την Τετάρτη 21/8/13 και ώρα 7 μμ, από τα γραφεία της Τ.Ο. Εύβοιας-Βοιωτίας στη Χαλκίδα, θα αναχωρήσουμε για το ιερότερο σημείο του αρχαίου κόσμου, τους Δελφούς. Οι καθιερωμένες εισηγήσεις και συζητήσεις, στα πλαίσια του εκπαιδευτικού κύκλου \"Θέματα Ελληνικής Ιστορίας\", θα πραγματοποιηθούν εντός του αρχαιολογικού χώρου, που παραμένει ανοικτός μία νύχτα το χρόνο, κατά την Πανσέληνο του Αυγούστου.

 Εκεί τα πήρα και λέω το πρωί θα στείλω στους ζούγκλες επιστολή καθώς 3 η ώρα ξημερώματα και έχοντας δουλειά την άλλη ημέρα δεν είχα καμιά όρεξη για παρατεταμένο ξενύχτι για τέτοιο λόγο.

Το πρωί βέβαια είχαν πάρει σειρά και όλοι οι υπόλοιποι με το σημαντικότατο αυτό θέμα και είχε αρχίσει η παράκρουση. Η ζούγκλα είχε διορθώσει και την φωτό έως τότε βάζοντας πάλι απο το "αρχείο" διαφημιστικό με μαύρα μπλουζάκια.

Η Παράκρουση
Περιδιαβαίνοντας τα ειδησεογραφικά σαιτ λοιπόν το πρωί έμαθα πως:
-Ο Δένδιας είχε κάνει δηλώσεις υπονοώντας πως οι Χρυσαυγήτες θέλαν να κάνουν κάποιου είδους τελετή.
-Οι ανθρωπιστές του Σύριζα και του Πασόκ είχαν εκδώσει καταδικαστικές ανακοινώσεις πως οι πολιτικοί τους αντίπαλοι μόλυναν τον ιερό τόπο. Δεν χρειάζεται βέβαια να πώ πόσο γελοίο μου ακούγεται το να χρησιμοποιεί το ΠΑΣΟΚ των εκκλησιαστικών σκανδάλων κτλ και σε πολλά ολετήρας της λαικής ηθικής τόσα χρόνια το επιχείρημα του ιερού τόπου... Ομοίως και χειρότερα ο Σϋριζα του "κανείς δεν θα μου απαγορεύσει να εκκλησιάζομαι" Τατσόπουλου....
- Η Χρυσή Αυγή δια του "τρελό αγόρι" εκπροσώπου είχαν απαντήσει επίσης πως είναι καλοί χριστιανοί και δεν κάνουν τέτοια παρά ήταν επίσκεψη μελών κτλ κτλ.....Α και πως δέχονται τους ειδωλολάτρες αν δεν κάνουν κακό στο έθνος...Να 'στε καλά βρε δεκτικά παλληκάρια ευχαριστούμε για την μεγαλοψυχία σας...! (* Το πόσο πολύ μας δέχονται φαίνεται ξεκάθαρα εδώ όπου αναπαράγεται αυτούσια όλη η χριστιανική παράκρουση)
- Οι εφημερίδες γράφαν ότι να' ναι...με αρκετές να επιμένουν είτε στον τίτλο είτε με πηχαία γράμματα στα περί τελετής, προσπαθώντας να κάνουν σύνδεση της Χρυσαυγήτικης εκδήλωσης με τους "ειδωλολάτρες" όπως για παράδειγμα η Ελευθεροτυπία εδώ. Αυτή η "αριστερίζουσα" εφημερίδα που τόσα χρόνια μας αγαπάει πολύ εμάς τους ειδωλολάτρες και όντας πολύ μπροστά από την εποχή της ήταν πριν 15 και χρόνια η πρώτη η οποία μέσω του δημοκρατικού και ενάρετου "Ιού" έκανε μια χυδαιότατη προσπάθεια ταύτισης του Ελληνικού πολυθεϊσμού με την ακροδεξιά.
Κλασσικό παράδειγμα του αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι κάτω από τον τίτλο του άρθρου:

Οκτώ μέλη της Χρυσής Αυγής, με ομοιόμορφη εμφάνιση, προσήχθησαν αργά το βράδυ της Τετάρτης από τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, καθώς προσπάθησαν να διοργανώσουν θρησκευτική τελετή δωδεκαθεϊστικού περιεχομένου χωρίς να έχουν λάβει προηγουμένως άδεια, σύμφωνα με την αστυνομία.

το οποίο από πουθενά δεν τεκμαίρεται.
Μάλιστα για πρώτη φορά στην ζωή μου είμαι έτοιμος να πω πως η απάντηση της ΧΑ για τα γεγονότα όπως την διαβάζω στον Στόχο εδώ, μάλλον πρέπει να είναι πιο κοντά στην αλήθεια, αν και θα ήθελα κ μια περιγραφή απο αυτόπτες μάρτυρες αν τυχόν κάποιος που διαβάζει το μπλογκ βρέθηκε εκεί χθες. Τουλάχιστον δεν βλέπω κάτι σχετικό με "12θειστική τελετή" ούτε καν ομοιόμορφα ντυμένους Χρυσαυγήτες δεν βλέπω στις φωτό που αντιθέτως με τις εφημερίδες (φανταστικό φωτομοντάζ από το έθνος εδώ) είναι απο τον χώρο. Σε άλλο βίντεο δε του σημαντικού γεγονότος όντως το παράταιρο και ομοιόμορο είναι τα ΜΑΤ και όντως βρίσκονται στον χώρο στάθμευσης


Μα τι συμβαίνει;
Τελικά τι έγινε; Με προσήγαγαν; Προσήγαγαν άλλους παγάνες την ώρα που κάναν τελετή, Προσήγαγαν Χρυσαυγήτες που κάναν τελετή; Προσήγαγαν Χρυσαυγήτες που κάναν εκδήλωση; Προσήγαγαν εξωγήινους ντυμένους στα λευκά που θελαν να απαγάγουν τους Χρυσαυγήτες για βιολογικά πειράματα; Σώθηκε η Δημοκρατία; Εξαφανίστηκαν οι ειδωλολάτρες; Το έθνος ανησυχεί...μαζί και εγώ.

Τελικά τίποτα από αυτά, απλά αποδεικνύεται περίτρανα ο μεγάλος μεσαίωνας της Ελληνικής κοινωνίας.
Στον μεσαίωνα καλοί μου αναγνώστες οι εξουσιαστικοί φαιουδαρχικοί ή κρατικοί μηχανισμοί χεράκι χεράκι με την χριστιανική εκκλησία, εφαρμόζοντας άψογα αυτό που περιγράφεται συχνά σήμερα γενικεύοντας ώς φασισμός, έκαιγαν ανθρώπους, δημιουργούσαν βιαίως αφύσικες ομοιομορφίες, καλλιεργούσαν την μισαλλοδοξία, συγκρατούσαν τις μάζες δημιουργώντας φανταστικούς εξωτερικούς/εσωτερικούς εχθρούς και σατανάδες κτλ ευχάριστα πράγματα.

Καθώς στην σύγχρονη εποχή είναι κάπως δύσκολο να κάνεις τέτοια στις -βεγγαλικά και γιούπι- "Δημοκρατίες" μας χρησιμοποιήθηκαν άλλες μέθοδοι όπως η προπαγάνδα, η διασπορά ψευδών ειδήσεων, η δημιουργία πολώσεων κτλ. Πχ εμάς τους ειδωλολάτρες μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 90 και λίγο παραπέρα, προσπαθούσαν να μας ταυτίσουν με τον "σατανισμό" , την μαγεία την μασονία και ότι άλλο λειτουργούσε αυτοματοποιημένα αρνητικά στο μυαλό του μέσου αμόρφωτου, ανεγκέφαλου χριστιανοβλαχάντερ νεοέλληνα. Δεν θα ξεχάσω για παράδειγμα την άψογη δεοντολογικά (αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι) παρουσίαση θέματος σατανισμού σε μεγάλο τότε ιδιωτικό κανάλι παίζοντας όμως πλάνα από τα "Προμήθεια" και άλλα τέτοια.

Περνώντας λίγο ο καιρός, εποχή Ολυμπιακών games, χρηματιστηρίου, επιδοτήσεων, εξευρωπαισμού κτλ ο μέσος νεοέλληνας επιμορφώθηκε με το στοίχημα και την ναυτεμπορική, οι "ειδωλολάτρες" έγιναν γνωστότεροι στην κοινωνία η οποία κατάλαβε πως δεν έχουν σχέση με σατανισμό, βιβλία εκδόθηκαν κάποιοι τα αγόρασαν κάτι κατάλαβαν, σε ευρύτερο πεδίο το γυρίσαμε στο α-θεολοτζικ και α-θειστίκ οπότε τα περί σατανισμού δεν πιάναν, εξελιχτήκαμε...
Η έτσι νομίζαμε....

Σήμερα που τα σατανιστικά είναι γραφικά βρήκαμε το νέο κόλπο γκρόσο, του νέου μεσαίωνα της πολιτικής πόλωσης. Οι ειδωλολάτρες είναι χρυσαυγήτες ναζιστές και τανάπαλιν και ο αστυνομικός είναι μπουζούκι.
Σιγά σιγά λοιπόν, λίγο με τον Άρτο της Ζωής, λίγο με τους χαρισματικούς πολιτικούς τύπου Τατσόπουλου, λίγο με τους ελληναράδες τύπου "Καιάδας" λίγο με τους πληρωμένους "αλήτες ρουφιάνους δημοσιογράφους"  (γιατί δεν γίνεται όλως τυχαίως να μεταδίδεται έτσι μια ψευδή είδηση με τέτοιο τρόπο ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δημιοσιογράφος να μην καλεί κάποιο έστω έναν όντως ειδωλολάτρη για επιβεβαίωση) ο μεσαίωνας καλά κρατεί. Η Εκκλησία κάνει τα "συσσίτια της" με τα χρήματα μας και την διαφήμιση του Σκαι με τον οποίο παράλληλα ίσως και να σχεδιάζουν οικολογικές φωτοβολταικές business στα καμμένα της Πεντέλης κτλ.

Και τι θα γίνει;
Ευτυχώς, κατά πως φαίνεται αδήλως και από την τελευταία αυτή περίπτωση το νεοελληνικό επίπεδο μαλακίας έχει θριαμβεύσει σε τέτοιο βαθμό που οι προσπάθειες αυτές όχι μόνο κινούνται κάτω της μετριότητας αλλά είναι γελοίες τελείως. Τόσο πολύ που ελάχιστοι πια τις χάφτουν. Όχι μόνο αυτό αλλά μάλιστα δημιουργούν και τις αντίθετες τάσεις. Κατάφεραν δηλαδή από την μία να ενισχύσουν σε απίστευτα ποσοστά τον πολιτικό τους αντίποδα, και από την άλλη να τα βλέπουμε εμείς και να γελάμε.
Και καθώς τους βλέπουμε να τρώγονται, να ξεφτυλίζονται, να μαλώνουν και να διεκδικούν την ψήφο των όσων ευκολόπιστων πιστεύουν πως κάποιο κόμμα θα τους σώσει (είτε με "ελληνικές αιμοληψίες" είτε με "σωστικα προγράμματα" ), εμείς θα περιμένουμε και θα δυναμώνουμε.
Και για να χρησιμοποιήσω και ένα τσιτάτο που αρέσει στα μαυροντυμένα αγόρια τελικά όταν έρθει η ώρα να κάνουμε όπως πρέπει Τελετή στους Δελφούς και να διεκδικήσουμε την Πατρίδα μας από τα σύγχρονα αηδιαστικά μορφώματα και τον βυζαντινόπληκτο μεσσαίωνα τότε είναι που "Η Γη θα τρέμει" και τότε θα ξεμπερδέψουμε και με όλους εσάς.

Εως τότε συνεχίστε τις γελοιότητες....

Ειρεσιώνες, αρχαία κάλαντα, 25 Δεκέμβρη και άλλα ευτράπελα.

Σε συνέχεια του προηγούμενου κειμένου στο οποίο προσπάθησα να θίξω την ουσία του θέματος όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι όπου ξένα χαρακτηριστικά επαναεισπράτονται από τον παραδοσιακό πολυθεϊσμό με αποτέλεσμα να υπερισχύουν των πιο βασικών  του εκφράσεων, παρατηρείται και πληθώρα άλλων συγκρητισμών που με την σειρά τους  όταν γίνονται αποδεκτοί βλάπτουν τις προσπάθειες παραδοσιακής προσέγγισης των πραγμάτων. Θα αναφέρω μερικά ενδεικτικά.



25 Δεκέμβρη ως αρχαία Ελληνική εορτή.
Το αρχαίο ημερολόγιο και ειδικά το εορτολόγιο δεν είναι ηλιακό αλλά ακολουθεί τον σεληνιακό κύκλο. Παραδοσιακά δεν υπάρχουν εορτασμοί των ηλιακών φαινομένων παρ' ότι έχουμε αρκετούς σε κοντινές σεληνιακές ημερομηνίες πχ Παναθήναια κατά το θερινό ηλιοστάσιο, Ποσείδεα κατά το χειμερινό.
Οι Έλληνες ουδέποτε εόρτασαν αυτούσιο ηλιακό φαινόμενο με κάποια μορφή ηλιολατρίας σαν και αυτές τις κυρίως ασιατικές που εμφανίστηκαν στην ύστερη αρχαιότητα τους αυτοκρατορικούς χρόνους.
Ο Χριστιανισμός όντως μέχρι και τον 3-4 αιώνα δεν εόρταζε Χριστούγεννα παρά μόνο Θεοφάνεια (6 Ιανουαρίου) και η πιθανότερη εξήγηση για την επιλογή της ημερομηνίας 25 Δεκ για τον εορτασμό είναι για να καλύψει προυπάρχουσες "παγανιστικές" εορτές. Για την συγκεκριμένη ημερομηνία η μόνη τέτοια και με αρχικό χρόνο το ηλιοστάσιο είναι η λατρεία του ανίκητου ήλιου που ανήκει στην προηγούμενη κατηγορία. Οι πιο παραδοσιακές είτε ρωμαικές όπως τα Saturnalia είτε ελληνικές όπως Διονύσια/Ποσείδεα είναι απλά κοντινές.
Ο χριστιανικός εορτασμός με την πάροδο του χρόνου υιοθέτησε και εξωτερικά χαρακτηριστικά των άλλων λατρειών, συχνά αντιφατικά και από διαφορετικές παραδόσεις. Πχ το εορταστικό κλίμα των σατουρναλίων, την δεντρολατρεία από άλλες άσχετες και μη καθορισμένες πρακτικές, τις ευχές από γονιμοποιητικές πρακτικές κτλ.
Το πρόβλημα τώρα κατά την γνώμη μου είναι όταν προσπαθούμε να ανασυνθέσουμε τις αρχαίες πρακτικές μέσα από το διαμορφωμένο από τον χριστιανισμό πλαίσιο. Στην χειρότερη του μορφή αυτό μπορεί να πάρει μια μονοθεϊστική ή μανιχαιστική απόχρωση η οποία παρατηρείται στις ασιατικές ηλιολατρίες όπως ανέφερα στο προηγούμενο κείμενο όμως δεν είναι μόνο αυτό.
Η ύπαρξη παγανιστικών πρακτικών και χαρακτηριστικών στους χριστιανικούς εορτασμούς ούτε τους ακυρώνει το χριστιανικό χαρακτήρα άλλα ούτε συνδέει τις μεταξύ τους ασύνδετες πρακτικές σε μια κοινή ρίζα, αντιθέτως, στην πραγματικότητα, η βαθύτερη ουσία της κάθε πρακτικής καταργείται σε ένα τελικό συνονθύλευμα άνευ νοήματος. Τα όρια πρέπει να είναι ξεκάθαρα.
Λέγοντας αυτό δεν έχω πρόβλημα να εορτάζουμε ηλιοστάσια ή οτιδήποτε άλλο (ήδη το κάνουμε εξ' άλλου) όμως κάτι τέτοιο πρέπει να έρθει ως προϊόν της δικής μας κοσμοθέασης και όχι απόρροια συγκρητισμών και ετεροπροσδιορισμών.

Ειρεσιώνη ώς πρόγονος του χριστουγεννιάτικου δέντρου
Άλλο ένα παράδειγμα των παραπάνω άσκοπων συγκρίσεων είναι τα κείμενα που κυκλοφορούν και θέλουν την Ειρεσιώνη για πρόγονο του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Η  ειρεσιώνη παραδοσιακά λαμβάνει χώρα κατά τα Θαργήλια και Πυανέψια σε εορτασμούς για τον Απόλλωνα και πιθανόν και γενικότερου χαρακτήρα. Δεν έχει καμία σχέση ούτε με τον στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου, και φυσικά ούτε μπορούμε μέσω αυτής να ανακαλύψουμε μια σύνδεση του Απόλλωνα με τις 25 δεκ, το χειμερινό ηλιοστάσιο και τους χριστιανικούς εορτασμούς.
Μια παρόμοια αλλά πιο σχετική αναλογία, είναι ο στολισμός των δέντρων σε λατρευτικές εκδηλώσεις για τον Διόνυσο. Εδώ όμως ο χαρακτήρας της θεότητας είναι αυτός της ζωτικής δύναμης, των χυμών της ζωής. Έχει καμία σχέση με τους αυτοκρατορικούς εορτασμούς του sol invictus; Προφανώς και όχι. Ο Διονυσιακός συγκρητισμός βέβαια είναι και πιο βαθύς καθώς έχουμε και πληθώρα αναλογιών για το θείο βρέφος Διόνυσο, την γέννηση του Διονύσου κτλ (όσο ισχύουν γιατί και εδώ έχουν παραγίνει τα άσχετα). Έχει αυτό πάλι καμία σχέση με την συγκεκριμένη περίοδο ή μήπως έχει καμία σχέση η μυστηριακή Ελληνική ψυχογονία με την γέννηση του κατά τους χριστιανούς θεανθρώπου; Πάλι όχι, καθώς ακόμα και αν δεχτούμε την ύπαρξη του εορτασμού του Διονύσου βρέφους αυτό συμβαίνει όχι στην καρδιά του χειμώνα αλλά λίγο αργότερα στα Λήναια στις  12-15 Γαμηλιώνος και προφανώς ουδέποτε στις 25 Δεκεμβρίου που δεν υπάρχει καν σαν ημερολογιακή έννοια για την ελληνική θρησκεία.



Αρχαία κάλαντα
Υπάρχουν και κάποιες πιο αστείες προσπάθειες όπως είναι η ανακάλυψη αρχαίων καλάντων σαν τα παρακάτω που εκτός του ότι είναι σύγχρονα (μάλιστα ένα από αυτά το είχε φτιάξει καλός μου φίλος κάποτε για να το λέει στα ανίψια του αντί των χριστουγεννιάτικων), μπλέκουν και άλλες παραδοσιακές πρακτικές άσχετες πάλι όπως τα χελιδονίσματα, τους αγερμούς, τα λαϊκά παινέματα κτλ οι οποίες συμβαίνουν για άλλους λόγους σε άλλες περιόδους, σε άλλο πλαίσιο.

"Τα Κάλαντα του Τριέσπερου, ευθέως από τους Αρχαίους Χρόνους, ακόμα τραγουδιούνται στην Κύπρο σε ορισμένα ορεινά χωριά."

Καλήν εσπέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας
Ηλίου τη θεία γέννηση
να πω στ' αρχοντικό σας.
Απόλλων άρχοντα θεέ,
έλα ξανά κοντά μας
συ φωτοδότη Βασιλιά,
φώτισε την καρδιά μας.
Λιώσε τα χιόνια στα βουνά
ζέστανε τα πλατάνια
φέρε μας γέλια και χαρά,
ειρήνη και ζωντάνια.
Στο σπίτι αυτό που μπήκαμε
οι εστίες να μη σβήσουν
κι όλοι οι νοικοκυραίοι του
χίλια χρόνια να ζήσουν...

Η Σούπα
όλα τα παραπάνω που προέρχονται και από πλήθος διαφορετικών οπτικών και κατευθύνσεων μοιάζουν αυτές τις ημέρες, και γύρω από τους χριστιανικούς εορτασμούς των Χριστουγέννων, να βρίσκουν την σύνδεση τους. Όμως μπορεί ποτέ να προκύψει μια ουσιαστική σύνδεση και κατανόηση πολυθεϊστικών πρακτικών, όταν ο συνδετικός κρίκος είναι οι σύγχρονοι εορτασμοί των Χριστουγέννων; Προφανώς και όχι και εδώ εμφανίζεται ξανά το βασικό πρόβλημα κυρίως για όσους περιφερειακά προσεγγίζουν τον πολυθεϊσμό, πως στην πραγματικότητα τον αντικρίζουν μέσα από ένα ξένο πρίσμα, διαμορφωμένο από τα ήδη γνωστά αλλά άσχετα με αυτόν. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι σε λίγο να ανακαλύψουμε και πολυθεϊστές αγιο-βασίληδες που κάποια coca cola company της εποχής είχε προωθήσει και να χάσουμε και εμείς τον ουσιαστικό χαρακτήρα των εορτών μας σε ένα αχταρμά που διαμόρφωσε ο σύγχρονος καπιταλιστικός πολιτισμός.

!!!

Για όλους αυτούς τους λόγους χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ειδικά απ' όσους πραγματικά σέβονται την θρησκευτική μας παράδοση ώστε τέτοια φαινόμενα να καταπολεμηθούν πριν όπως συνήθως γίνεται γιγαντωθούν περισσότερο και καλύψουν την πραγματικότητα για όσους θέλουν να προσεγγίσουν τον πολυθεϊσμό.

Μαρμαίρω - μαρμέρα - μαρμελάδα, μας έφαγε η μαρμάγκα

Προχθές στον εορτασμό της φθινοπωρινής ισημερίας με έπιασε μια φίλη και με ρώτησε για μια ας πούμε έκρηξη μου λίγο καιρό πριν σε μια ανάρτηση κάποιου για την μεγάλη εορτή της Μαρμέρας, θυμίζοντας μου έτσι άλλον έναν μεγάλο Πωρία που θέλω να σχολιάσω.

Η φίλη μου λοιπόν είχε διαβάσει το παρακάτω κείμενο το οποίο αν και είχε πρωτοεμφανιστεί το 2010, εφέτος τον 15Αύγουστο έκανε θραύση και αναρωτιόταν τι με έπιασε και κορόιδευα λέγοντας περί μαρμελάδων.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΑΡΜΕΡΑΣ

15 Αυγούστου είναι η Ελληνικώτατη γιορτή τής ΜΑΡΜΕΡΑΣ.

Ποιά είναι η Μαρμέρα Έλληνες μου; Είναι η Μαρμαρηγή. Τό φώς πού τρεμοσβύνει το φώς τών Άστρων. Καί τίνος Άστρου κόρη είναι η Μαρμέρα; ΤΟΥ ΣΕΙΡΙΟΥ Πώς λέγεται αλλιώς η Μαρμέρα; Μα ΗΜΕΡΑ φυσικά.
Είναι η ημέρα πού το φώς από τον Σείριο φώτιζε το πρόσωπο τού αγάλματος της ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ στόν ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ.

Με την βοήθεια της Θεάς της Σοφίας Έρρωσθε

ΣΕΛΕΥΚΟΣ
ΥΠΗΡΧΕ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ/ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟΥ ΕΤΟΥΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Η 15η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ (ΚΑΙ ΔΙ ΑΥΤΟ ΕΟΡΤΑΖΕΤΟ ΛΑΜΠΡΩΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΑΝ ΕΚΕΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΗ. ΕΤΣΙ ΟΙ 4 ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΟΡΤΕΣ ΕΝΕΤΑΣΟΝΤΟ ΣΕ ΕΝΙΑΙΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟ
(1η ΒΑΘΜΙΣ ΤΑ ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ --ΦΘ. ΙΣΗΜΕΡΙΑ-Η ΣΠΟΡΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.
2α ΒΑΘΜΙΣ ΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ ΤΗΣ ΧΕΙΜ. ΤΡΟΠΗΣ [ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΣ {ΕΤ. ΑΡΧΑΙΟΦΙΛΩΝ} ΤΗΝ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ- Η ΟΡΙΜΑΝΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΡΠΩΝ ΤΟΥ ΚΙΣΣΟΥ.
3η ΒΑΘΜΙΣ ΤΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙσΗΜ. ΤΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ--Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΠΕΠΛΟΥ/ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥ ΔΙΑΚΟΣΜΟΥ, ΚΑΙ
4η ΟΙ ΟΛΥΜΠ. ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΘΕΡΙΝΗ ΤΡΟΠΗ--Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΠΟΗΣΙΣ {{ΑΠΟ ΤΑΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑ ΒΙΒΛΙΟΝ "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ" ΤΟΥ κ. Π. ΜΑΡΙΝΗ [ΕΚΔ. ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ]}}

Αρχαίο κείμενο

Αρχήν δέ τών πάντων ύδωρ υπεστήσατο, καί τόν κόσμον έμψυχον
καί δαιμόνων πλήρη. τάς τε ώρας τού ενιαυτού φασιν αυτόν ευρείν
καί εις τριακοσίας εξήκοντα πέντε ημέρας διελείν.

Μετάφραση

Πρωταρχική αιτία όλων θεωρούσε το νερό, καί για τη φύση έλεγε πως είναι έμψυχη καί γεμάτη θεότητες. Λένε πως αυτός βρήκε τις εποχές του χρόνου καί τον διαίρεσε σε τριακόσιες εξήντα πέντε μέρες,

Πηγή: Διογένης Λαέρτιος, Βίοι Φιλοσόφων, Θαλής ο Μιλήσιος, Α' 27(σειρές 1-4), εκδόσεις "Κάκτος", τόμος 303, Αθήνα Νοέμβριος 1.994μ.α.χ.χ., σελίδες 42(Αρχαίο κείμενο) καί 43 

Επειδή δεν είμαι κακόπιστος όπως βλέπουμε και στο Μέγα λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας του Δημητράκου απ' όπου οι φωτό γιατί βαριέμαι να πληκτρολογώ, προφανώς και το ρήμα μαρμαίρω που σχετίζεται με την λαμπρότητα είναι πανάρχαιο και χρησιμοποιείται ήδη απο τον Όμηρο σε πανέμορφες παρομοιώσεις, καθώς και τα παράγωγα του όπως η λέξη Μαρμαρυγή (και ουχί μαρμαρηγή) δυστυχώς όμως λέξη Μαρμέρα δεν υπάρχει στα Ελληνικά όπως βλέπουμε στο λεξικό

Και για τους δυσκολόπιστους δεν υπάρχει ούτε και στο TLG

Ενώ η μοναδική λέξη που ταιριάζει με το μαρμέρα σαν πιο κοντινή είναι όντως η μαρμελάδα και δεν φταίω εγώ το λεξικό το λέει

Ίσως αυτό και μόνο να έφτανε αλλά τα προβλήματα συνεχίζουν καθώς δεν καταλαβαίνω γιατί χρειάζεται να εφευρεθεί μια τέτοια new age τύπου εορτή όταν εκείνη την περίοδο όντως οι πρόγονοι μας Αθηναίοι εόρταζαν τα Παναθήναια οπότε υπάρχει σαφέστατη σχέση με την θεά Αθηνά. Βέβαια οι πρόγονοι μας είχαν ΣΕΛΗΝΙΑΚΟ εορτολόγιο οπότε δεν γίνεται η όποια εορτή να συνέπεφτε πάντα με τις 15 Αυγούστου του ΗΛΙΑΚΟΥ ημερολογίου κάτι όμως που εφέτος όντως έγινε (γι αυτούς που βάλανε εμβόλιμο Ποσειδαιών ) και η ημέρα της μεγάλης πομπής των Παναθηναίων όντως ήταν η 15η Αυγούστου.

Επίσης αδυνατώ να καταλάβω πως το φώς ενός άστρου σαν του Σειρίου γίνεται να φωτίζει το άγαλμα της θεάς μια συγκεκριμένη ημέρα και όχι όλες στην διάρκεια πχ των κυνικών καυμάτων αλλά και αυτό μάλλον είναι πληροφορία της ίδιας κατηγορίας φιδιού.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μάλλον προς επικύρωση των λεχθέντων ο συντάκτης και εφευρέτης της εορτής αυτής παραθέτει και ένα άσχετο μεν ας πούμε πιο σοβαρό δε κείμενο του Παν.Μαρίνη με το οποίο έχω επίσης προβλήματα.

1ον Είπαμε οι πρόγονοι είχαν ΣΕΛΗΝΙΑΚΟ ημερολόγιο οπότε δεν υπάρχει η έννοια του 15Αύγουστου ούτε υπήρχε εορτή που να είναι πάντα στο έστω αντίστοιχο χρόνο κατά το σεληνιακό (δηλαδή κινητή σεληνιακή εορτή γκλουπ).
2ον Ουδέποτε στις μελέτες μου συνάντησα την οιανδήποτε ένδειξη για μυστηριακό έτος με την έννοια που παρουσιάζεται - και μην πω τι επιρροές μου θυμίζουν τέτοιου είδους σκέψεις και μυητικές βαθμίδες πέρα των μυούμενος, μυημένος, επόπτης- αλλά μιας και σε ορισμένους κύκλους αρχαιολατρών παρατηρούνται αρκετές τέτοιες μυστηριακές γνώσεις ας μην μιλήσω ο αμύητος.....
3ον Αν και συμπερασματικά από την μυθολογία και τις αναφορές πχ Παυσανία η τους ορφικούς μύθους θα μπορούσαμε να υποθέσουμε κάποια μυστηριακή λατρεία για τον Διόνυσο στους Δελφούς κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να υπάρχει στο πλαίσιο που παρουσιάζεται κατ' αναλογία με τα μυστήρια της Ελευσίνας, των Θηβαίων Καβείρων κτλ. (Αλήθεια υπάρχει κανείς γεωπόνος να μας πει για την ωρίμανση των καρπών του Κισσού γιατί δεν το γνωρίζω;). Ομοίως οι Ολυμπιακοί αγώνες εκτός του ότι δεν ήταν ετήσιοι οπότε δεν θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος ετήσιου μυστηριακού έτους τελούνταν στους μήνες που με το ηλιακό είναι Αύγουστος-Σεπτέμβρης μάλλον και όχι τέλη Ιουνίου όπου έχουμε την θερινή τροπή (« Πραγματοποιούνται, λοιπόν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, την μία φορά μεν μετά από 49 μήνες, την άλλη δέ μετά από 50 μήνες, και γι’ αυτό την μία φορά τελούνται κατά μήνα Απολλώνιον, την άλλη φορά δέ κατά μήνα Παρθένιον», Σχολιαστής Πινδάρου , Ολυμπ. 5.35) κτλ κτλ βαρετά.
4ον Είπαμε Σεληνιακό ημερολόγιο τα Παναθήναια εκτός του ότι δεν είναι μυστηριακή εορτή, ούτε Πανελλήνια πέρα απο την "πανελληνοποίηση" που της έκανε ο Πεισίστρατος για να δώσει περαιτέρω κλέος στην Αθήνα, δεν πέφτει ούτε αυτή στην εαρινή ισημερία (21-22 Μαρτίου) και αμφιβάλω αν το νωρίτερο που γίνεται να έρθει η εορτή στο ηλιακό να είναι πριν τα μέσα Ιουλίου οπότε ουδεμία ταύτιση με αυτή υπάρχει.

Όπως και να έχει απο την Μαρμέρα ξεκινήσαμε αλλά το πρόβλημα μου, για να καταλάβει και η φίλη μου, είναι μην γίνει το μυαλό μας μαρμελάδα και μας φάει η Μαρμάγκα

Ο Θουκυδίδης και οι προδότες - Προς αναζήτηση του πωρία

Μια ακόμη περίεργη ρήση που κάνει θραύση κάνα δυο μήνες τώρα και μου θυμίζει πολύ την περίπτωση με το Ισοκράτιο ρητό, είναι αυτή όπου ο Θουκυδίδης μας μιλάει για τους προδότες.

Μας πληροφορεί λοιπόν όλη η μπλογκόσφαιρα πως ο Θουκυδίδης είπε:

Προδότης δεν είναι μόνον αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδος στους εχθρούς, αλλά και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, εν γνώσει του, δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχει.

με το οποίο δεν έχω κανένα πρόβλημα μια χαρά σωστό είναι αλλά δεν είμαι και τόσο σίγουρος πως είπε κάτι τέτοιο ο Θουκυδίδης οπότε ας δούμε τα λογικά βήματα που πρέπει να ακολουθούμε σε τέτοιες περιπτώσεις.

Αρχικά μου χτύπησε άσχημα αυτό το "βιοτικό επίπεδο" καθώς σαν έννοια είναι πολύ σύγχρονη και δεν θα μπορούσε να το έχει πει ο πρόγονος ο οποίος ίσως μίλαγε για αυτάρκεια για ευδαιμονία για ισοπολιτεία και τέτοια αλλά όχι για βιοτικό επίπεδο. Επειδή όμως κάλλιστα κάποιος μεταφραστής θα μπορούσε να κάνει μια υπέρβαση για να εκσυγχρονίσει το κείμενο είπα να το ψάξω κι' άλλο.

Οπότε ακολούθησε μια αναζήτηση στο google με αυτή την φράση η οποία δίνει 15000 αποτελέσματα τα οποία δείχνουν να είναι πανομοιότυπα και όλα πρόσφατα από Μάιο και μετά (ε δεν έκατσα να τα δώ και τα 15000 αλλά έχουμε μια ένδειξη)

Επίσης δεν κατάφερα να βρώ πουθενά μαζί με την νεοελληνική απόδοση το αρχαίο κείμενο για να ελέγξω την μετάφραση.

Τελικά είπα να κάνω την υπέρβαση και άρχισα να ψάχνω στο TLG με πιθανούς συνδυασμούς. Την λέξη προδότης και τα παράγωγα την χρησιμοποιεί αρκετά ο Θουκυδίδης αλλά τέτοιο απόσπασμα δεν κατάφερα να βρω.

Όπως λοιπόν καταλαβαίνετε όλα τα παραπάνω μου βάλανε ψύλλους στα αυτιά και επειδή δεν ξέρω απ' έξω όλον το Θουκυδίδη και επειδή έχω χάσει το τηλέφωνο του Ζουράρη που έλεγε πως τον ξέρει θέλω την βοήθεια σας να διαπιστώσουμε αν έχουμε να κάνουμε με άλλο ένα φίδι με μούσι η όχι.

Όποιος λοιπόν μπορεί να βρει το αρχαίο κείμενο, την αρχική πηγή για αυτή την ρήση ή να την διαψεύσει εμπεριστατωμένα ας με πληροφορήσει και εμένα και θα του απονείμω το μετάλλιο του κυνηγού πωριών.

Ο Όρκος του Αλεξάνδρου - Φίδια με μούσια συνέχεια

Σε συνέχεια των προβλημάτων που προκαλούν αυτά τα φίδια με μούσια στα οποία αναφερθήκαμε μερικά ποστ πιο πριν, λέω να θυμίσω ένα αρκετά παλαιότερο που φαίνεται πως κάνει δυναμική επανεμφάνιση. Μάλιστα μόλις χθες μου αναφέρθηκε σε μια συζήτηση ιντερνετική.

Πρόκειται για τον ανύπαρκτο δήθεν όρκο του Αλέξανδρου του Μακεδόνα, τον οποίο στην πραγματικότητα συνέγραψε εν έτη 1951 ο συγγραφέας Χρήστος Ζαλοκώστας στο εμπνευσμένο του βιβλίο με τίτλο «Μέγας Αλέξανδρος: Ο πρόδρομος του Ιησού».(sic).

Κοιτάζοντας να δώ πως επήλθε αυτή η αναγέννηση του συγκεκριμένου πωρία είδα πως μάλλον προέκυψε από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο "πρώτο θέμα" και επειδή ήταν και παλαιότερα γνωστό έτυχε πολλών απαντήσεων.

Επίσης βρήκα άλλη μια παλαιότερη σειρά διαψεύσεων το 2009 εδώ και εδώ που μάλλον δείχνει πως το συγκεκριμένο φίδι με μούσια δεν ψοφάει με τίποτα.

Πληροφορία και γνώση ή απο τους παρίες στους πωρίες

Αξίωματα:
1. Η ποιότητα μιας πληροφορίας είναι ενα άγνωστο μέγεθος εξαρτώμενο απο πάρα πολλούς παράγοντες
2. Η γνώση δεν ταυτίζεται με την πληροφορία
3. Η ποσότητα της πληροφορίας δεν είναι ανάλογη με την ποσότητα και την ποιότητα της γνώσης
4. Ο χρόνος για την απόκτηση γνώσης είναι ανάλογος με την ποσότητα των πληροφοριών.
5. Για ορθή κρίση της ποιότητας της πληροφορίας απαιτείται πρότερη γνώση

Λογικές προτάσεις
1. Όσο πιο πολλές πληροφορίες έχουμε τόσο πιο πολύ χρόνο παίρνει να αποκτήσουμε και τόσο πιο αβέβαιη η τελική γνώση
2. Όσο πιο πολλές πληροφορίες έχουμε τόσο περισσότερες γνώσεις χρειαζόμαστε για να ξεχωρίσουμε τις πρώτες σε χρήσιμες και βλαβερές.

Υπήρχε μια εποχή που η γνώση ήταν για λίγους. Με την πρόοδο, με την βοήθεια της τεχνολογίας και την εκδημοκράτιση των κρατών η γνώση σιγά σιγά έγινε κτήμα περισσοτέρων. Το τελικό άλμα έγινε με την επανάσταση του ίντερνετ, ελεύθερη γνώση για όλους.

θόρυβος ο [θórivos] Ο19 : 1α₁. ήχος δυνατός, όχι αρμονικός, που μας δημιουργεί ένα δυσάρεστο ακουστικό αίσθημα: Ο ~ του αυτοκινήτου / του αεροπλάνου. Ο συνεχής ~ μιας μηχανής που λειτουργεί. H έκρηξη της βόμβας δημιούργησε / προκάλεσε έναν εκκωφαντικό θόρυβο. Mην κάνεις θόρυβο όταν κλείνεις την πόρτα. Aυτό το σπίτι έχει πολύ θόρυβο, που έρχεται από έξω. Εξωτερικοί / εσωτερικοί θόρυβοι. Δαιμονισμένος ~. Ελάττωση / μείωση / ένταση ενός θορύβου. Mας έχει ξεκουφάνει αυτός ο ~. ΦΡ λευκός* ~. α₂. ήχοι δυνατοί, συγκεχυμένοι και ανάμεικτοι με φωνές ανθρώπων: Mέσα στην τάξη τα παιδιά κάνουν πολύ θόρυβο. Οι θόρυβοι του δρόμου / της αγοράς. β. (τεχν.) κάθε φαινόμενο που καλύπτει ένα ραδιοηλεκτρι κό σήμα, παρεμποδίζει την ομαλή μετάδοση της πληροφορίας και εκδηλώνεται με τη μορφή ακουστικού θορύβου στο μεγάφωνο, με τη μορφή χιονιού στην οθόνη της τηλεόρασης κτλ. 2. (μτφ.) α. μεγάλο ενδιαφέρον για κπ. ή για κτ. που προκαλεί πολλές συζητήσεις ή αντιδράσεις, θετικές ή αρνητικές: Έγινε / ξεσηκώθηκε μεγάλος ~ για την υπόθεση της κατασκοπείας / των υποκλοπών. Tου αρέσει να δημιουργείται ~ γύρω από το πρόσωπό του. Aκόμη δεν έχει κοπάσει ο ~ που προκάλεσε αυτή η τόσο πρωτοποριακή και αμφιλεγόμενη θεατρική παράσταση. ΦΡ πολύς ~ για το τίποτε, πολλές συζητήσεις γύρω από ένα θέμα που τελικά αποδεικνύεται ασήμαντο. β. ενέργειες και λόγια με τα οποία κάποιος δημιουργεί εντυπώσεις και που συνήθ. κρίνονται αρνητικά: Bουλευτής / πολιτικός που κάνει θόρυβο για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη. [αρχ. ή λόγ. < αρχ. θόρυβος]

Θα μπορούσε να είναι η πραγματικότητα όμως όλο και περισσότερο μοιάζει με παραμύθι. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός εκεί γύρω στην εφηβεία που ψαχνόμουν αρκετά, πόση απογοήτευση ένοιωθα που ήταν ελάχιστα τα βιβλία που μπορούσα να βρώ για τα θέματα που με απασχολούσαν. Η κατάσταση βελτιώθηκε λίγο αργότερα και αφού έμαθα 2-3 ξένες γλώσσες αλλά και πάλι τίποτε δεν με προετοίμαζε για τον νέο κόσμο που ανέτειλε με το ίντερνετ. Σε λίγα χρόνια αντί να ψάχνω στις υπόγες των βιβλιοπωλείων και μπας και ακούσω για κάποιο βιβλίο που θα μπορούσα να αγοράσω απο το εξωτερικό, τα πάντα ήρθαν ένα κλικ μακριά. Παραγγέλνεις απο amazon, κάθε απορία λύνεται με ένα κλικ στο google, νέες προοπτικές, πράγματα και ιδέες, ανοίγονται μπροστά σου. Και το ίντερνετ συνέχισε να μεγαλώνει και μαζί του ο θόρυβος....

Πριν κάποια χρόνια νομίζω το 2008 έδινα μια ομιλία για την Παράδοση. Εκείνη την αποχή κυκλοφορούσε πολύ , μέχρι και εφημερίδες την είχαν αναπαράγει, μια δήθεν ρήση του Ισοκράτη για την Δημοκρατία που καταστρέφεται και που πήγαινε ως εξής:

Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα,  την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία

Κατά την διάρκεια της ομιλίας και στην συζήτηση που προέκυπτε, δεν θυμάμαι για ποιον λόγο για να υποστηρίξω κάτι προφανώς, χρησιμοποίησα το υποτιθέμενο ρητό στο περίπου όπως το θυμώμουν, έτσι όπως μου είχε καρφωθεί στο μυαλό. Ναι μεν δεν άλλαζε κάτι στην επιχειρηματολογία μου (ελπίζω) αλλά μου 'ρθε και το πέταξα. Λίγο μετά διαπίστωσα πως ουδέποτε ο Ισοκράτης είπε κάτι τέτοιο παρά επρόκειτο για μια παράφραση που διαστρέβλωνε το νόημα της κανονικής του φράσης. Απο εκείνη την στιγμή άλλαξε τελείως ο τρόπος που έβλεπα τις πληροφορίες, καθώς ήταν πια φανερό πως δεν μπορούσες να εμπιστευτείς τίποτα. Θύμωσα με τον εαυτό μου που πιάστηκα κότσος και στεναχωρήθηκα γιατί πήρα στο λαιμό μου, αναμεταδίδοντας μια ψεύτικη ρήση, ένα σωρό κόσμο που με εμπιστεύτηκε ώς ομιλητή. Δεν ξέρω αν σε αυτούς έμεινε η σπόντα με το Ισοκρατικό ρητό η κάτι άλλο απο την ομιλία, εμένα όμως ναι. Έκτοτε είμαι παρανοϊκά επιφυλακτικός με ότι διαβάζω.

Βλέπετε, μπορεί ο Σαραντάκος - από τους πρώτους που επισήμαναν την συγκεκριμένη διαστρέβλωση- να επισήμαινε ορθά πως το φαινόμενο αυτό της διαστρέβλωσης αρχαίων λεχθέντων κάνει θραύση στους "ελληναράδες", όμως η δική του ιδεολογική προτίμηση τον έκανε να σφάλει στο οτι το φαινόμενο περιορίζεται σε αυτούς. Το φαινόμενο είναι καθολικό.

Μόλις προχθές για παράδειγμα, συνάντησα στο πολύ προσεχτικό και σοβαρό ιστολόγιο του Ροίδη κάτι ανάλογο, πραχθέν απο τον γνωστότερο σύγχρονο Ισπανό φιλόσοφο τον κ. Σαβατέρ. Ο κειμενογράφος ξεκινάει αναφέροντας μια ρήση του Μάρκου Αυρηλίου που χρησιμοποιεί ο Ισπανός σε ένα του βιβλίο για να πεί τα δικά του.

«Με το  που θα σηκωθείς σήμερα, σκέψου ότι στη διάρκεια της μέρας θα συναντήσεις κάποιον ψεύτη, κάποιον κλέφτη, κάποιο μοιχό, κάποιο δολοφόνο. Και θυμήσου ότι πρέπει να τους αντιμετωπίσεις ως ανθρώπους, γιατί είναι τόσο άνθρωποι όσο κι εσύ και, ως εκ τούτου, σου είναι το ίδιο απαραίτητοι όπως η κάτω γνάθος για την επάνω». [Μάρκος Αυρήλιος, από το βιβλίο "Μιλώντας στο γιο μου για την Ηθική και την Ελευθερία", του Φερνάντο Σαβατέρ, εκδ. Πατάκη]

Διαβάζοντας το αν και κάτι μου θύμιζε, εντούτις δεν μου καθόταν καλά, οπότε όπως σχολίασα και εκεί ο αυτοκράτορας στην πραγματικότητα στα εiς εαυτόν έγραφε:

“Έωθεν προλέγειν εαυτώ, συντεύξομαι περιέργω αχαρίστω, υβριστή, δολερώ, βασκανω, ακοινωνητο. Πάντα ταυτα συμβέβηκεν εκέινοις παρά την αγνοίαν των αγαθών και κακών. Εγώ δε τεθεωρηκως την φύσιν του αγαθού, οτι καλον και του κακού οτι αισχρόν, και την αυτού του αμαρτάνοντος φύσιν, οτι μοι συγγενής ούχι αίματος η σπέρματος του αυτού, αλλά νου, και θειας απομοίρας μέτοχος ούτε βλαβήναι υπο τινος αυτών δύναμαι. Αισχρό γαρ με ουδείς περιβάλλει. ούτε οργίζεσθαι τω συγγενεί (διανοούμαι) ούτε απεχθεσθαι (αυτόν). Γεγοναμεν γαρ προς συνεργίαν , ως πόδες, ως χείρες, ως βλέφαρα, ως οι τοίχοι των ανω και των κάτω οδόντων. Το ουν αντιπράσσειν αλλήλοις παρα φύσιν. Αντιπρακτικόν δε, το αγανακτείν και αποστρέφεσθαι”

Το οποίο βασικά λέει πως οι μαλάκες που θα συναντάς κάθε μέρα (κακοί λόγω άγνοιας του αγαθού και του κακού) δεν θα πρέπει να σε επηρεάζουν καθώς δεν μπορούν να σε βλάψουν (*η κλασσική αποστασιοποίηση των στωικών) καθώς συγγενεύεις με αυτούς και στην θεική μοίρα του κόσμου. Και επειδή είμαστε φτιαγμένοι για συνεργασία δεν θα πρέπει να σε αγανακτούν και να τους αποστρέφεσαι αλλά θα πρέπει να συμπεριφέρεσαι όπως πρέπει εσύ που ξέρεις την φύση του καλού και του κακού (δηλαδή όπως αρμόζει σε σένα και όχι στον άλλο, και αυτό κλασσική στωική συμπεριφορά το αμετάβλητο του σοφού).

Και δεν είναι μόνο πως η απόσταση από τον ακοινώνητο στον δολοφόνο ή απο τον αχάριστο στον ψεύτη είναι μεγάλη, αλλά κυρίως πως η αλλαγή της εστίασης απο το εντός του σοφού στην αξία του όποιου "περιθωριακού" εκτός διαστρεβλώνει πλήρως το νόημα και του αποσπάσματος αλλά και της ίδιας της στωικής φιλοσοφίας η οποία επίσης εκφράζεται και με το:

“παρακολουθείν μέντοι, οτι τοσουτου αξιος έκαστος εστιν, οσου αξία εστι ταυτα περι α εσπούδακεν.”
H αξία του καθενός μετριέται με την αξία των πραγμάτων που απασχολείται (που πράττει)

πάλι δια χειρός Μάρκου.

Η δεύτερη, ξανά με θύμα τον Αυρήλιο περίπτωση, είναι μια που παίζει πολύ, για κάποιο λόγο ειδικά σε αθρησκο-αθειστικούς κύκλους , μέχρι και ο νο1 ιππότης του αθεισμού κος Richard Dawkins έχει τιμήσει την παρακάτω ρήση βάζοντας την στο σάιτ του. Εδώ διαβάζουμε πως ο Αυρήλιος έγραψε:

‎"Ζήσε μια καλή ζωή.
Αν υπάρχουν θεοί και είναι δίκαιοι,δεν θα τους ενδιαφέρει αν πίστεψες σ'αυτούς ή όχι,αλλά θα σε καλωσορίσουν βασισμένοι στις αρετές, μέσα στις οποίες έζησες τη ζωή σου. Αν υπάρχουν υπάρχουν θεοί αλλά είναι άδικοι, τότε δεν θα πρέπει να τους λατρεύεις. Αν δεν υπάρχουν θεοί, τότε θα έχεις φύγει, έχοντας όμως ζήσει μια ευγενή ζωή που θα παραμένει ζωντανή στις αναμνήσεις των αγαπημένων σου".

απόσπασμα το οποίο για όποιον έχει μια μικρή εικόνα του έργου του Αυτοκράτορα και της Στωικής φιλοσοφίας, αμέσως κάνει μπαμ πως είναι ψεύτικο. Σε αυτήν την περίπτωση δεν πρόκειται απλά για μικρή παράλλαξη κάποιου αποσπάσματος όπως στην πρώτη με μικρή αλλαγή της ουσίας του λόγου (εξ' άλλου ο Αυρήλιος όπως τα περισσότερα φιλοσοφικά ρεύματα της ύστερης αρχαιότητας όντως δείχνουν ανθρωπιστικές τάσεις), αλλά για ανύπαρκτο εντελώς. Είναι μια συρραφή δύο διαφορετικών αποσπασμάτων διαστρεβλωμένων μάλιστα. Αλλά μιας το λέει και ο Dawkins.... για τον οποιοδήποτε δεν έχει σχέση με το έργο του στωικού φιλοσόφου είναι αλήθεια, παρά του οτι αυτός έλεγε το παρακάτω που μάλλον δεν θα άρεσε καθόλου στους Dawkins και Σια

Ὡς ἤδη δυνατοῦ ὄντος ἐξιέναι τοῦ βίου, οὕτως ἕκαστα ποιεῖν καὶ λέγειν καὶ διανοεῖσθαι. τὸ δὲ ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθεῖν, εἰ μὲν θεοὶ εἰσίν, οὐδὲν δεινόν˙ κακῷ γάρ σε οὐκ ἂν περιβάλοιεν˙ εἰ δὲ ἤτοι οὐκ εἰσὶν ἢ οὐ μέλει αὐτοῖς τῶν ἀνθρωπείων, τί μοι ζῆν ἐν κόσμῳ κενῷ θεῶν ἢ προνοίας κενῷ; ἀλλὰ καὶ εἰσὶ καὶ μέλει αὐτοῖς τῶν ἀνθρωπείων καὶ τοῖς μὲν κατ ἀλήθειαν κακοῖς ἵνα μὴ περιπίπτῃ ὁ ἄνθρωπος, ἐπ αὐτῷ τὸ πᾶν ἔθεντο˙

Ακόμα πιο τρανταχτό είναι το τρίτο μας παράδειγμα αλλά ας πούμε δυο πράγματα πριν το δούμε.
Η χρήση ρητών μεγάλων στοχαστών ή γενικότερα αυθεντιών ήταν ανέκαθεν μια γενικευμένη τακτική (και αποδεκτή /επιθυμητή ακόμη και σε ακαδημαϊκό επίπεδο) , καθώς προσδίδει στον λόγο η στο επιχείρημα περαιτέρω αίγλη, την δύναμη της αυθεντίας, και λειτουργεί και ως μοχλός συναισθηματικής αποδοχής μιας άποψης ή θέσης ανεξάρτητα αν στην πραγματικότητα η εκτός τόπου και χρόνου ρήση, αποκομμένη απο το σύνολο του έργου όπου περιέχεται μπορεί τελικά να σημαίνει μέχρι και το εντελώς αντίθετο.

Ειδικά στην εποχή της πληροφόρίας, των blog και του facebook όπου αυτή μεταδίδεται και καταπίνεται ώς γρήγορα σφηνάκια, τα ρητά είναι πολύ της μόδας γεμίζουν τους τοίχους και τους κάνουν όλους να φαίνονται βαθυστόχαστοι. Πολύ συχνά συνοδεύονται και άπο άλλες εύπεπτες μορφές μηνύματος όπως ωραίες εικόνες η βιντεάκια με κατάλληλη μουσική ώστε το τελικό μήνυμα να είναι και πιο εύπεπτο και πιο προσιτό, τραβηχτικό θα λέγαμε.

Στην τρίτη μας περίπτωση λοιπόν και σε μια παρουσίαση του παραπάνω είδους μαθαίνουμε πως η Υπατία, η αλεξανδρινή φιλόσοφος της ύστερης αρχαιότητας είπε πως... άντε διαβάστε την φωτό.

Εδώ δεν θέλει και ειδικές γνώσεις, παρά μόνο μια ευρύτερη παιδεία,  για να διαπιστώσουμε πως η Υπατία ΔΕΝ θα μπορούσε να έχει πει κάτι τέτοιο, όχι μόνο γιατί δεν μας έχει σωθεί τίποτα απο την φιλόσοφο προς τέρψιν των οπαδών του χριστιανικού μεσαίωνα, αλλά γιατί οι μισές λέξεις του αποσπάσματος χρησιμοποιούνται με τις σύγχρονες έννοιες που ουδεμία σχέση έχουν με την σκέψη της εποχής. Η φωτογραφία όμως του επιτακτικού "Ελευθέρρρρρρωσε το μυαλό σου και σκέψου" κυκλοφορεί παντού σαν μολυσματικός ιός. Εδώ έχουμε περάσει στο επόμενο στάδιο όπου ο διαφημιστής του ρητού ξέχασε να μας αναφέρει πως αυτό δεν είναι της Υπατίας αλλά της σύγχρονης συγγραφέως Dzielska Maria στο βιβλίο της με τίτλο "Υπατία η Αλεξανδρινή".


Αρκετοί ίσως πουν έλα μωρέ σιγά τι χολοσκάς, δεν είναι και τόσο σημαντικό αυτό, ίσως και να τα είχαν πει αυτά στο περίπου, ή πως το νόημα τους είναι καλό (διαφωνώ) οπότε οκ.
Χολοσκάω όμως γιατί θεωρώ πως αυτά δείχνουν μια μεγάλη τάση που σαν ποτάμι κυλάει προς την απαξίωση της ποιότητας της πληροφορίας η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σχετικοποίηση ή επίσης και σε απαξίωση της ίδιας της γνώσης. Τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε εκτρέλανση σαν αυτή:

 Πωρίες και Ασκληπιός

ΠΩΡΙΕΣ τα Ξανθά ζώα, ο ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ και οι αρχαιολόγοι.
Οι αρχαίοι Έλληνες ή βλάκες ήταν, ή ‘ξέραν άλλα πράγματα, που μας αποκρύπτουν τώρα οι αρχαιολόγοι, όσοι τουλάχιστον καταλαβαίνουν. Αλλά και όσοι καταλαβαίνουν, ανήκουν σε μυστικές εταιρείες, δηλαδή είναι «μυημένοι», τρομάρα τους.

Οι Πωριες είναι ξανθά ζώ με εμφάνιση φιδιού, θηλαστικά, με υπογένειο, σπανίως και με μικρά χέρια. Τεραστίων διαστάσεων όπως φαίνεται στην εικόνα 1 του ανάγλυφου. Το κεφάλι τους είναι σε μέγεθος μοσχαριού. Δεν είναι σαρκοβόρα και ζουν ακόμη και σήμερα, κάτω από την Γη σε βάθος άνω των 150 μέτρων.

Δεν κουλουριάζονται όπως τα φίδια οριζόντια στο έδαφος αλλά ΚΑΘΕΤΩΣ.

Όταν «τρέχουν» κινούνται σε ευθεία και όχι ζικ – ζακ με ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΤΙΒΑΡΥΤΗΤΑ.

Είναι απόλυτα φιλικά προς τον άνθρωπο και θεραπευτικά όλων των ασθενειών, από τρέλα μέχρι καρκίνο, χάρις στον τεράστιο ζωικό μαγνητισμό τους.

Ο Ασκληπιός τα χρησιμοποιούσε στα Ασκληπιεία για όλες τις θεραπείες που γίνονταν εκεί, από τρέλα μέχρι καρκίνο, ΑΜΕΣΑ, την ίδια ημέρα.
........

Στην Θεσσαλονίκη στην τοποθεσία, που έγινε το ΙΚΕΑ, εμφανιζόταν συχνά ένας Πωρίας, ώσπου ο «πολιτισμός» το έδιωξε από εκεί.

Τώρα τα κυνηγάνε ανελέητα οι Υποχθόνιες Αμερικανικές Στρατιωτικές Δυνάμεις. Μπορώ να σας πω πολλές ιστορίες αλλά δεν θέλω να σας απασχολήσω από τα αγαπημένα σας applications του facebook.

Εδώ και σε άπειρα τέτοια παρόμοια έχουμε το φαινόμενο χρήσης πηγών και πραγματικών ρήσεων (λες και τα καταλαβαίνουν αυτοί που διαβάζουν τέτοια), τα οποία συνδυάζονται, απιστεύτω τω τρόπω, με απίθανους παραλογισμούς για να τους προσδώσουν αληθοφάνεια. Και μάλλον πετυχαίνει αν αναλογιστώ πως η αναζήτηση στο google της ανύπαρκτης λέξης πωρίες πια μου βγάζει 2500 αποτελέσματα. 2500!!! FYI αυτές οι απεικονήσεις με τα φίδια είναι συνήθως του Μειλιχίου Δίος.

Blogs that just repeat information already published elsewhere are providing value that can be substituted. To put it another way, these sites are completely dispensable. They lose out when a choice has to be made due to time/attention scarcity. These sites are usually the ones that just regurgitate content released on mainstream media or other larger blogs. Their identity is virtually unrecognizable. A great logo and design won’t save them.

Η άλλη μεγάλη επιτυχία είναι πως λόγω είτε του τρόπου του μηνύματος (σύντομο, εύπεπτο, συναισθηματικά θελκτικό) είτε του είδους (της μόδας, τραβηχτικό, συναισθηματικά έντονο) όλα αυτά αναπαράγονται και διαδίδονται πολύ περισσότερο απ' ότι η οποιαδήποτε κριτική φωνή. Και επειδή εκτός απο το οτι εξαπλωνονται σαν ιός, συχνά πετάνε και νέα κεφάλια, πολύ σωστά ο Σαραντάκος ονόμασε Λερναίο το γνωστό κείμενο με την Ελληνική γλώσσα.

Έτσι με αυτά και με αυτά το ίντερνετ αλλά και πλείστα άλλα μέσα πληροφόρησης έχουν γίνει μηχανές παραγωγής θορύβου, η καλύτερα ηχορύπανσης.

Noise pollution is excessive, displeasing human, animal, or machine-created environmental noise that disrupts the activity or balance of human or animal life. The word noise may be from the Latin word nauseas, which means disgust or discomfort.[1] The source of most outdoor noise worldwide is mainly construction and transportation systems, including motor vehicle noise, aircraft noise, and rail noise.[2][3] Poor urban planning may give rise to noise pollution, since side-by-side industrial and residential buildings can result in noise pollution in the residential area.

High noise levels can contribute to cardiovascular effects in humans, a rise in blood pressure, and an increase in stress and vasoconstriction, and an increased incidence of coronary artery disease. In animals, noise can increase the risk of death by altering predator or prey detection and avoidance, interfere with reproduction and navigation, and contribute to permanent hearing loss.

Η έννοια του θορύβου στην εποχή της πληροφορικής συμπεριλαμβάνει την άχρηστη, ψεύτικη, λανθασμένη κτλ πληροφορία που μπορεί να επικαλύπτει το πραγματικό μήνυμα με αποτέλεσμα αυτό να χάνεται. Προφανώς γίνεται αντιληπτό πως όσο μεγαλύτερος ο θόρυβος σε ένα σύστημα τόσο πιο δύσκολο γίνεται να ανασυρθεί η σωστή πληροφορία και πως έχουμε εξίσου καταστροφικά αποτελέσματα για το μυαλό όπως και αντίστοιχα με την ηχορύπανση για το σώμα

Το πρόβλημα είναι πως τα δεδομένα και οι πληροφορίες είναι η βάση της πυραμίδας που οδηγεί στην γνώση και την σοφία. Μια πυραμίδα που δεν μπορεί να χτιστεί με τόσο σαθρά θεμέλια όπως αυτά που παρατηρούμε σήμερα.

 Noise is the sound of the world refusing abstraction, insisting on differences that are never the same as every other difference. If we are indeed exiting the age of information, perhaps we are entering — have entered — the age of noise.

Στο όνομα της ανοιχτής πληροφόρισης γεμίσαμε τόσα πολλά σκουπίδια, τόσο θόρυβο που όχι μόνο δεν εκδημοκρατίστηκε η γνώση αλλά κατέστη ακόμα πιο δυσπρόσιτη καθώς τώρα πια δεν έχουμε να παλέψουμε μόνο με την φτώχια των πηγών και των πληροφοριών αλλά και με την μόλυνση απο τον θόρυβο. Σήμερα η απόκτηση πραγματικής γνώσης, ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου η παιδεία είναι απίστευτα ελλειμματική στην δημιουργία κριτικής σκέψης και στην παροχή εφοδίων για ορθολογική διαχείριση της πληροφορίας, είναι εξαιρετικά δύσκολη. Ολοένα και περισσότεροι συνάνθρωποι μας θα πέφτουν θύματα σε όλα τα επίπεδα ηχορύπανσης, ώσπου στο τέλος κατεστραμμένοι θα καταλήγουν στην εκτρέλανση.


Δηλαδή απο παρίες της γνώσης λόγω ελλείψεων θα καταλήξουμε στους πωρίες, φίδια με μούσια.

Οι θεοί να μας λυπηθούν.

ΥΓ: τα επιστημονικά αρθρα και τα ακαδημαικά βιβλία εξακολουθούν να κοστίζουν -αν τα βρεί κανείς- από 20€ και απο 80€ αντίστοιχα σε μέσους όρους. So much for freedom of knowledge.......